ԶԼՄ-ների օրենսդրական կարգավորումը և ինքնակարգավորումը ԼՂՀ-ում

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է քրդերի պատմական դերին, Հայկական հարցի ձևավորման ու զարգացման գործընթացներին և հայերի ու քրդերի միջև հարաբերությունների բազմաշերտ պատմությանը՝ դրանք դիտարկելով Օսմանյան կայսրության, Մերձավոր Արևելքի քաղաքական զարգացումների և միջազգային հարաբերությունների համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է հատկապես XIX դարի և XX դարի սկզբի իրադարձությունների վրա, երբ Օսմանյան կայսրությունում իրականացվող վարչական, սոցիալական և քաղաքական փոփոխությունները, ազգային շարժումների զարգացումը և եվրոպական տերությունների աճող ներգրավվածությունը նոր նշանակություն հաղորդեցին ինչպես Հայկական հարցին, այնպես էլ տարածաշրջանի տարբեր ժողովուրդների փոխհարաբերություններին։ Քննության են առնվում հայ և քուրդ բնակչության համակեցության պատմական պայմանները, բնակեցման տարածքները, տնտեսական կապերը, գյուղական և քաղաքային հարաբերությունները, տեղական իշխանական համակարգերը և սոցիալական կառուցվածքները։ Հայ-քրդական հարաբերությունները ներկայացվում են ոչ միայն հակամարտությունների, այլև առօրյա համագործակցության, տնտեսական փոխկախվածության, հարևանության և տարբեր ժամանակաշրջաններում ձևավորված փոխգործակցության համատեքստում։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս խուսափել երկու ժողովուրդների հարաբերությունները միայն առճակատման պատմության վերածելուց և բացահայտել դրանց ներքին բազմազանությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում Օսմանյան կայսրության արևելյան նահանգների սոցիալ-քաղաքական կառուցվածքին, որտեղ հայկական և քրդական համայնքների հարաբերությունների վրա ազդեցություն էին գործում պետական վարչական համակարգը, տեղական իշխանությունները, ցեղային կազմակերպությունները, հողատիրական հարաբերությունները և հարկային քաղաքականությունը։ Քննության են առնվում հողի, սեփականության, հարկերի, անվտանգության և տեղական իշխանության հետ կապված խնդիրները, որոնք որոշ ժամանակաշրջաններում հանգեցնում էին լարվածության և բախումների։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են այն պայմանները, որոնցում տարբեր համայնքներ պահպանել են տնտեսական և հասարակական համագործակցության ձևեր։ Կարևորվում է քրդական հասարակության ներքին բազմազանությունը։ Տարբեր ցեղային, կրոնական, սոցիալական և քաղաքական խմբերի դիրքորոշումները նույնական չեն ներկայացվում, և ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ տարբեր տարածաշրջաններում ու պատմական փուլերում հայերի նկատմամբ վերաբերմունքը կարող էր էապես տարբերվել։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել անհատական և խմբային գործողությունները կոնկրետ պատմական պայմանների շրջանակում՝ խուսափելով ամբողջ ժողովրդի վարքագծի ընդհանրացված գնահատականներից։ Հայկական հարցը դիտարկվում է որպես Օսմանյան կայսրության ներքին քաղաքականության և միջազգային դիվանագիտության կարևոր խնդիր։ Քննության են առնվում հայկական բնակչության անվտանգության, իրավական կարգավիճակի և բարեփոխումների պահանջները, ինչպես նաև եվրոպական պետությունների և միջազգային քաղաքականության ազդեցությունը հարցի զարգացման վրա։ Ուսումնասիրվում է, թե ինչպես էին պետական բարեփոխումների ծրագրերը և դրանց իրականացման դժվարությունները անդրադառնում հայերի և քրդերի հարաբերությունների վրա արևելյան նահանգներում։ Առանձին տեղ է հատկացվում XIX դարի վերջին Օսմանյան իշխանությունների կողմից ստեղծված քրդական հեծելազորային կազմավորումներին և դրանց ազդեցությանը տարածաշրջանի ուժային հարաբերությունների վրա։ Դիտարկվում է պետական իշխանության, տեղական ցեղային առաջնորդների և բնակչության տարբեր խմբերի միջև ձևավորված հարաբերությունների համակարգը։ Քննության են առնվում նաև XIX դարի վերջի հակահայկական բռնությունների և XX դարի սկզբի քաղաքական ճգնաժամերի հետևանքները՝ առանց պատմական գործընթացները մեկ պատճառի կամ մեկ դերակատարի գործողություններով բացատրելու։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին տեղի ունեցած իրադարձություններին և հայ բնակչության զանգվածային տեղահանության ու բնաջնջման քաղաքականությանը։ Քրդական տարբեր խմբերի և անհատների վարքագիծը դիտարկվում է տարբերակված կերպով. որոշ ուժերի մասնակցությունը բռնություններին ուսումնասիրվում է պետական քաղաքականության և տեղական շահերի համատեքստում, մինչդեռ այլ դեպքերում ուշադրություն է դարձվում հայերին պաշտպանելու, ապաստան տրամադրելու կամ օգնություն ցուցաբերելու օրինակներին։ Այս տարբերակումը կարևոր է պատմական պատասխանատվության, պետական քաղաքականության և առանձին համայնքների կամ անհատների գործողությունների միջև սահմանները պահպանելու համար։ Քննության է առնվում նաև պատերազմի և Օսմանյան կայսրության փլուզման հետևանքով տարածաշրջանի ժողովրդագրական ու քաղաքական կառուցվածքի փոփոխությունը։ Նոր սահմանների ձևավորումը, բնակչության տեղաշարժերը, հայկական և քրդական ազգային շարժումների զարգացումը ստեղծեցին հարաբերությունների նոր միջավայր։ Ուսումնասիրվում են հայկական և քրդական քաղաքական կազմակերպությունների նպատակները, դրանց ծրագրերի նմանություններն ու հակասությունները, ինչպես նաև ինքնավարության, անկախության և տարածքային հարցերի շուրջ ձևավորված դիրքորոշումները։ Առանձին նշանակություն է տրվում միջազգային պայմանագրերին և հետպատերազմյան կարգավորման ծրագրերին, որոնց շրջանակում հայկական և քրդական քաղաքական պահանջները տարբեր ձևերով հայտնվեցին միջազգային դիվանագիտության օրակարգում։ Դիտարկվում է նաև Թուրքիայի Հանրապետության ձևավորման գործընթացի ազդեցությունը երկու ժողովուրդների քաղաքական շարժումների և պատմական հիշողության վրա։ Հետագա ժամանակաշրջանների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե ինչպես են Օսմանյան շրջանի իրադարձությունները շարունակել ազդել հայ-քրդական հարաբերությունների, ինքնության և պատմական անցյալի մեկնաբանությունների վրա։ Կարևորվում է պատմական հիշողության խնդիրը՝ հատկապես այն հարցը, թե տարբեր հասարակություններ և քաղաքական շարժումներ ինչպես են գնահատել XX դարի սկզբի իրադարձությունները և սեփական դերակատարների գործողությունները։ Քննության են առնվում պատմագրական տարբեր մոտեցումներ, վկայություններ, պաշտոնական փաստաթղթեր, հուշագրություններ և այլ աղբյուրներ՝ իրադարձությունների բազմակողմանի վերակազմության նպատակով։ Աղբյուրագիտական մոտեցումը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ Հայկական հարցի և հայ-քրդական հարաբերությունների պատմությունը հաճախ ներկայացվել է ազգային կամ քաղաքական տարբեր մեկնաբանությունների շրջանակներում։ Տարբեր ծագման աղբյուրների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել դրանց հնարավոր կողմնակալությունները, տարբերությունները և փոխլրացնող տեղեկությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում սոցիալ-տնտեսական գործոններին։ Հողային հարաբերությունները, գյուղատնտեսական արտադրությունը, անասնապահությունը, առևտուրը, հարկային պարտավորությունները և տեղական ռեսուրսների վերահսկողությունը դիտարկվում են որպես համայնքների հարաբերությունների վրա ազդեցություն ունեցող կարևոր գործոններ։ Նման վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս քաղաքական հակամարտությունների կողքին հասկանալ նաև այն առօրյա տնտեսական պայմանները, որոնք կարող էին նպաստել ինչպես համագործակցությանը, այնպես էլ լարվածությանը։ Ուսումնասիրվում է նաև կրոնական և մշակութային տարբերությունների նշանակությունը՝ միաժամանակ հաշվի առնելով երկարատև հարևանության արդյունքում ձևավորված փոխազդեցությունները։ Լեզվական, կենցաղային և մշակութային շփումները ցույց են տալիս, որ հայերի և քրդերի պատմական հարաբերությունները չեն սահմանափակվել քաղաքական հակամարտություններով։ Երկարատև համակեցությունը ստեղծել է փոխադարձ ազդեցությունների, տեղական սովորույթների և սոցիալական կապերի բարդ համակարգ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ազգային շարժումների համեմատական ուսումնասիրությունը։ Հայկական և քրդական քաղաքական ինքնագիտակցության ձևավորումը դիտարկվում է Օսմանյան կայսրության վերափոխումների, կենտրոնացման քաղաքականության և տարածաշրջանային զարգացումների համատեքստում։ Քննության են առնվում այն դեպքերը, երբ երկու ժողովուրդների քաղաքական շահերը հակադրվել են, ինչպես նաև համագործակցության կամ ընդհանուր քաղաքական դիրքորոշումների ձևավորման փորձերը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է հայ-քրդական հարաբերությունների պատմությունը լայն սոցիալական, քաղաքական և միջազգային համատեքստում դիտարկելու հնարավորությամբ։ Այն նպաստում է Հայկական հարցի զարգացման պատճառների, Օսմանյան կայսրության արևելյան շրջանների հասարակական կառուցվածքի, ազգային շարժումների և տարածաշրջանային հակամարտությունների առավել ամբողջական ըմբռնմանը։ Միաժամանակ նյութը կարևոր է պատմական հիշողության և ժամանակակից հայ-քրդական երկխոսության նախադրյալները հասկանալու համար։ Այն կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, քրդագիտության, Օսմանյան կայսրության պատմության, Հայկական հարցի, միջազգային հարաբերությունների, ցեղասպանագիտության և Մերձավոր Արևելքի ուսումնասիրությունների ոլորտների հետազոտողների, պատմաբանների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Կենսաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Candida guilliermondii խմորասնկերի կենսական ակտիվության և բջջային նյութափոխանակության մի շարք կարևոր բաղադրիչների փոփոխությունների ուսումնասիրությանը ռենտգենյան ճառագայթման ազդեցության և հետագա վերականգնման՝ ռեպարացիայի, գործընթացների ընթացքում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել իոնացնող ճառագայթման ազդեցությամբ խմորասնկային բջիջներում տեղի ունեցող կենսաքիմիական փոփոխությունների բնույթը և ուսումնասիրել բջիջների վերականգնողական գործընթացների ընթացքում այդ փոփոխությունների դինամիկան։ Աշխատության շրջանակում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նուկլեոտիդների և դրանց ածանցյալների դեզամինացման գործընթացներին, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն նուկլեինաթթուների նյութափոխանակության, ազոտային միացությունների փոխակերպումների և բջջի կենսագործունեության կարգավորման համար։ Ուսումնասիրվում է, թե ճառագայթային ազդեցությունն ինչպես կարող է փոխել այդ կենսաքիմիական գործընթացների ինտենսիվությունը և դրանց հետ կապված նյութերի քանակական հարաբերակցությունները։ Առանձին կարևոր ուղղություն է պոլիֆոսֆատների քանակական տեղաշարժերի ուսումնասիրությունը։ Պոլիֆոսֆատները բջջում կատարում են էներգետիկ, իոնային հավասարակշռության, ֆոսֆատային փոխանակության և սթրեսային արձագանքների հետ կապված բազմաբնույթ գործառույթներ, ուստի դրանց պարունակության փոփոխությունները կարող են կարևոր ցուցանիշ լինել ճառագայթային ազդեցության նկատմամբ բջջի արձագանքը գնահատելու համար։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համադրվել ճառագայթումից անմիջապես հետո ստացված տվյալները և ռեպարացիայի տարբեր փուլերում արձանագրված փոփոխությունները՝ պարզելու համար, թե որ կենսաքիմիական խախտումներն են վերականգնվում, ինչ արագությամբ են ընթանում վերականգնողական գործընթացները և որ փոփոխություններն են պահպանվում ավելի երկար ժամանակ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու իոնացնող ճառագայթման ազդեցության և բջջի նյութափոխանակային համակարգերի միջև փոխկապակցվածությունը՝ կենսական ակտիվության, նուկլեոտիդային փոխանակության և ֆոսֆատային համակարգի փոփոխությունների համադրման միջոցով։ Նման մոտեցումը կարևոր է ռադիոկենսաբանական հետազոտությունների համար, քանի որ թույլ է տալիս ճառագայթային վնասումը գնահատել ոչ միայն բջջի կենսունակության ընդհանուր ցուցանիշներով, այլև ներբջջային կենսաքիմիական գործընթացների փոփոխությունների մակարդակով։ Ռեպարացիոն շրջանի ուսումնասիրությունը, իր հերթին, կարող է նպաստել խմորասնկերի բջջային դիմակայունության և վերականգնողական մեխանիզմների ավելի խոր ըմբռնմանը։ Ստացված արդյունքները կարող են ընդլայնել պատկերացումները իոնացնող ճառագայթման նկատմամբ միկրոօրգանիզմների արձագանքի, բջջային նյութափոխանակության փոփոխությունների և վնասված բջիջների վերականգնման կենսաքիմիական հիմքերի վերաբերյալ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել կենսաքիմիկոսների, մանրէաբանների, մոլեկուլային կենսաբանների, ռադիոկենսաբանների, կենսաֆիզիկոսների, հետազոտողների, դասախոսների, ասպիրանտների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Գրականություն

Այս գիրքը ներկայացնում է «Նիբելունգների երգը» (Nibelungenlied)՝ միջնադարյան գերմանական էպոսը, որը համարվում է եվրոպական հերոսական գրականության կարևորագույն հուշարձաններից մեկը։ Ստեղծագործությունը պատմում է Սիգֆրիդի, Կրիմհիլդի, Գյունթերի և այլ հերոսների շուրջ ծավալվող իրադարձությունների մասին՝ ընդգրկելով սիրո, դավաճանության, վրեժի և ողբերգական ճակատագրի թեմաները։ Էպոսում արտացոլվում են նաև գերմանական միջնադարյան հասարակության բարոյական պատկերացումները, իշխանական հարաբերությունները և հերոսական արժեքները։ Գրքի հիմքում ընկած է բանավոր ավանդույթից գրավոր մշակույթ անցման գործընթացը, որը ձևավորել է ստեղծագործության տարբեր տարբերակներ։ «Նիբելունգների երգը» կարևոր դեր ունի եվրոպական էպիկական ավանդույթի զարգացման և համաշխարհային գրական ժառանգության մեջ։

Ֆինանսներ

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության խմիչքների արտադրության ոլորտում գործող կազմակերպությունների ֆինանսական վիճակի վերլուծության և գնահատման մեթոդների կատարելագործման հիմնախնդիրներին։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել կազմակերպության ֆինանսական կայունությունը, վճարունակությունը, իրացվելիությունը, շահութաբերությունը և գործարար ակտիվությունը բնութագրող ցուցանիշների վերլուծության արդյունավետ եղանակները և դրանց կիրառման հնարավորությունները արտադրական ձեռնարկությունների պայմաններում։ Ֆինանսական վիճակի գնահատումը դիտարկվում է որպես կառավարման կարևոր գործիք, որի միջոցով հնարավոր է ստանալ կազմակերպության ընթացիկ գործունեության, ֆինանսական ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության և ապագա զարգացման հնարավորությունների վերաբերյալ հիմնավորված պատկերացում։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ֆինանսական հաշվետվությունների վերլուծության մեթոդները, ակտիվների և պարտավորությունների կառուցվածքը, սեփական և փոխառու կապիտալի հարաբերակցությունը, շրջանառու միջոցների շարժը, դրամական հոսքերը և ֆինանսական արդյունքների ձևավորման գործընթացը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իրացվելիության և վճարունակության գնահատմանը, քանի որ խմիչքների արտադրությամբ զբաղվող կազմակերպությունների համար կարևոր է ինչպես ընթացիկ պարտավորությունների ժամանակին կատարումը, այնպես էլ արտադրական գործունեության անընդհատության ապահովումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է շահութաբերության ցուցանիշների ուսումնասիրությունը, որը հնարավորություն է տալիս գնահատել արտադրանքի իրացումից ստացվող եկամուտների, արտադրական և վարչական ծախսերի, ակտիվների ու սեփական կապիտալի օգտագործման արդյունավետությունը։ Միաժամանակ կարող է վերլուծվել կազմակերպության ֆինանսական լծակի մակարդակը և փոխառու միջոցների ներգրավման ազդեցությունը ֆինանսական արդյունքների ու ռիսկերի վրա։ Աշխատության մեջ խմիչքների արտադրության ոլորտը դիտարկվում է որպես վերլուծության գործնական հիմք, ինչը հնարավորություն է տալիս ֆինանսական ցուցանիշների գնահատումը կապել արտադրական կազմակերպությունների իրական գործունեության առանձնահատկությունների հետ։ Այդպիսի առանձնահատկություններից կարող են լինել հումքի և նյութերի ծախսերի բարձր նշանակությունը, արտադրական պաշարների կառավարման անհրաժեշտությունը, սեզոնային պահանջարկի ազդեցությունը, արտադրանքի իրացման ծավալների փոփոխությունները, մրցակցային միջավայրը և շրջանառու կապիտալի արդյունավետ կառավարման խնդիրը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև ֆինանսական ցուցանիշների դինամիկայի և կառուցվածքային փոփոխությունների վերլուծություն, ինչպես նաև տարբեր ժամանակաշրջանների կամ համադրելի կազմակերպությունների տվյալների համեմատություն։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ֆինանսական վիճակի գնահատման համալիր մոտեցմանը, որի դեպքում առանձին ցուցանիշները չեն ուսումնասիրվում մեկուսացված, այլ դիտարկվում են միմյանց հետ փոխկապակցված՝ կազմակերպության ընդհանուր ֆինանսական կայունությունը գնահատելու նպատակով։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը կապված է ֆինանսական վիճակի գնահատման ավելի ճշգրիտ և արդյունավետ մեթոդների մշակման հետ, որոնք կարող են օգնել կազմակերպության ղեկավարությանը ժամանակին բացահայտել ֆինանսական խնդիրները, կանխատեսել հնարավոր ռիսկերը և ընդունել հիմնավորված կառավարչական որոշումներ։ Ֆինանսական վերլուծության կատարելագործումը կարող է նպաստել նաև ծախսերի օպտիմալացմանը, շահութաբերության բարձրացմանը, կապիտալի արդյունավետ կառուցվածքի ձևավորմանը և ձեռնարկության մրցունակության ամրապնդմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսական վերլուծաբաններին, հաշվապահներին, աուդիտորներին, արտադրական կազմակերպությունների ղեկավարներին, ֆինանսական կառավարիչներին, ինչպես նաև ձեռնարկությունների ֆինանսական վիճակի գնահատման խնդիրներով զբաղվող ուսանողներին և հետազոտողներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես ՀՀ խմիչքների արտադրության ոլորտի նյութերի հիման վրա ֆինանսական վերլուծության մեթոդների գործնական կիրառությունը և դրանց կատարելագործման հնարավորությունները ուսումնասիրելու տեսանկյունից։

Պատմություն

Թանգարանային գործի պատմությունը սկսվում է հին ժամանակներից, երբ մարդիկ սկսեցին հավաքել և պահպանել տարբեր արժեքավոր առարկաներ՝ կապված կրոնի, մշակույթի, արվեստի և պատմության հետ։ Առաջին հավաքածուները ձևավորվել են հին քաղաքակրթություններում՝ Եգիպտոսում, Հունաստանում և Հռոմում, որտեղ տաճարներում և պալատներում պահվում էին արվեստի գործեր, ձեռագրեր, զենքեր և պատմական նշանակություն ունեցող իրեր։ Միջնադարում մշակութային արժեքների պահպանմամբ հիմնականում զբաղվում էին եկեղեցիներն ու վանքերը, որտեղ կուտակվում էին ձեռագրեր, սրբապատկերներ և գիտական նյութեր։ Վերածննդի դարաշրջանում Եվրոպայում մեծացավ հետաքրքրությունը արվեստի, գիտության և հնությունների նկատմամբ, ինչի արդյունքում ձևավորվեցին մասնավոր հավաքածուներ և արվեստի պատկերասրահներ, որոնք հետագայում դարձան ժամանակակից թանգարանների հիմքը։ XVIII–XIX դարերում թանգարանները սկսեցին զարգանալ որպես հանրային հաստատություններ, որոնց հիմնական նպատակը դարձավ մշակութային ժառանգության պահպանությունն ու հասարակությանը ներկայացնելը։ Այս շրջանում ստեղծվեցին աշխարհահռչակ թանգարաններ, որոնք մեծ դեր ունեցան կրթության, գիտության և արվեստի զարգացման գործում։ Ժամանակի ընթացքում թանգարանային գործը զարգացավ և ներառեց ոչ միայն ցուցանմուշների հավաքագրում և պահպանում, այլև գիտահետազոտական, կրթական և մշակութային գործունեություն։ XX դարում թանգարանները դարձան կարևոր հասարակական և կրթական կենտրոններ, որտեղ կիրառվեցին նոր տեխնոլոգիաներ, ժամանակակից ցուցադրական մեթոդներ և ինտերակտիվ ծրագրեր։ Ներկայումս թանգարանային գործը շարունակում է զարգանալ թվային տեխնոլոգիաների ազդեցությամբ, ստեղծվում են վիրտուալ թանգարաններ, էլեկտրոնային արխիվներ և առցանց ցուցահանդեսներ, որոնք մշակութային արժեքները հասանելի են դարձնում ամբողջ աշխարհին։ Այսպիսով, թանգարանային գործի պատմությունը արտացոլում է մարդկության մշակութային, գիտական և հոգևոր զարգացման երկարատև ճանապարհը։

Տնտեսագիտություն

Կառավարման անհրաժեշտությունը պայմանավորված է հասարակության, կազմակերպությունների և տնտեսության արդյունավետ գործունեության ապահովման պահանջով։ Կառավարումը նպատակաուղղված գործընթաց է, որի միջոցով համակարգվում են մարդկային, նյութական և ֆինանսական ռեսուրսները՝ սահմանված նպատակներին հասնելու համար։ Առանց կառավարման ցանկացած կազմակերպություն կամ համակարգ կկորցնի իր կառուցվածքային ամբողջականությունը և չի կարող արդյունավետ գործել, քանի որ տարբեր գործողություններ չեն համակարգվի և չեն ուղղվի ընդհանուր նպատակի իրականացմանը։ Կառավարման անհրաժեշտությունը հատկապես ակնհայտ է այն պատճառով, որ ժամանակակից աշխարհում կազմակերպությունները գործում են բարդ և փոփոխվող միջավայրում, որտեղ անհրաժեշտ է արագ արձագանքել տնտեսական, տեխնոլոգիական և սոցիալական փոփոխություններին։ Կառավարումը ապահովում է այդ փոփոխություններին հարմարվելու, ռիսկերը գնահատելու և ճիշտ որոշումներ ընդունելու հնարավորություն։ Բացի այդ, կառավարման միջոցով իրականացվում են պլանավորում, կազմակերպում, մոտիվացիա և վերահսկում, որոնք միասին ապահովում են արդյունավետ աշխատանքային գործընթաց։ Կառավարումը նաև կարևոր դեր ունի աշխատանքի բաժանման և համակարգման մեջ, քանի որ թույլ է տալիս տարբեր ստորաբաժանումների աշխատանքը դարձնել համահունչ և նպատակային։ Այն նպաստում է արտադրողականության բարձրացմանը, ռեսուրսների խնայողությանը և կազմակերպության կայուն զարգացմանը։ Պետական մակարդակում կառավարումը անհրաժեշտ է հասարակական կարգի պահպանման, տնտեսական զարգացման և հասարակական ծառայությունների արդյունավետ կազմակերպման համար։ Ժամանակակից պայմաններում կառավարման դերը ավելի է մեծացել, քանի որ գլոբալիզացիան և տեխնոլոգիական առաջընթացը պահանջում են ավելի ճկուն և արդյունավետ կառավարման համակարգեր։ Այսպիսով, կառավարման անհրաժեշտությունը պայմանավորված է համակարգված աշխատանքի ապահովման, նպատակների իրականացման և հասարակության ու կազմակերպությունների կայուն զարգացման պահանջով։