The Kurds, the Armenian Question and the history of Armenian-Kurdish relations

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է մեղմացնող հանգամանքներում կատարված սպանությունների քրեաիրավական բնութագրմանը, դրանց որակման առանձնահատկություններին և իրավական գնահատման չափանիշներին։ Հեղինակը վերլուծում է այն իրավիճակները, երբ սպանությունը կատարվում է հանկարծակի ուժեղ հոգեկան հուզմունքի, անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանների գերազանցման, ծանր անձնական կամ ընտանեկան կոնֆլիկտների, ինչպես նաև այլ մեղմացնող հանգամանքների ազդեցության ներքո։ Գրքում դիտարկվում են հանցակազմի տարրերը՝ օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ կողմերը, ինչպես նաև մեղավորության աստիճանի գնահատման իրավական չափանիշները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դատական պրակտիկային և այն խնդիրներին, որոնք առաջանում են նման դեպքերի որակման ժամանակ՝ տարբերակելով կանխամտածված սպանությունը մեղմացնող հանգամանքներով կատարված հանցագործությունից։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև պատժի անհատականացման սկզբունքը և դրա կիրառումը նման գործերով՝ ընդգծելով արդարադատության և մարդասիրության հավասարակշռության անհրաժեշտությունը։ Աշխատությունը կարևոր է իրավաբանների, դատախազների, դատավորների և քրեագետների համար՝ նպաստելով քրեական իրավունքի կիրառման կատարելագործմանը։

Գրականություն

Էռնեստ Հեմինգուեյը (1899–1961) 20-րդ դարի ամերիկյան և համաշխարհային գրականության ամենաազդեցիկ արձակագիրներից է, որի ստեղծագործությունները նոր մոտեցում բերեցին պատմողական արվեստին և մարդու ներքին աշխարհի պատկերմանը։ Նա հայտնի է իր պարզ, հակիրճ և ճշգրիտ գրական ոճով, որը հաճախ անվանում են «այսբերգի սկզբունք»․ տեքստում ներկայացվում է միայն երևացող մասը, իսկ խորքային իմաստներն ու զգացմունքները մնում են ենթատեքստում։ Հեմինգուեյի ստեղծագործությունների հիմնական թեմաներն են պատերազմը, մարդկային արժանապատվությունը, սիրո և կորստի ցավը, անհատի պայքարը կյանքի դժվարությունների դեմ և ներքին ուժի կարևորությունը։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի փորձը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհընկալման վրա, ինչի արտացոլումն է հատկապես «Հրաժեշտ զենքին» վեպում, որտեղ ներկայացվում են պատերազմի դաժանությունը և մարդու հոգեբանական կոտրվածքը։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է նաև «Ծերունին և ծովը», որտեղ պարզ պատմության միջոցով բացահայտվում է մարդու և բնության հավերժական պայքարը։ Այստեղ ծեր ձկնորս Սանտյագոն խորհրդանշում է մարդու տոկունությունը, համառությունը և արժանապատվությունը՝ նույնիսկ պարտության պայմաններում։ Հեմինգուեյի կյանքը նույնպես լի էր արկածներով․ նա մասնակցել է պատերազմների, ճանապարհորդել է տարբեր երկրներում և եղել է լրագրող, ինչը հարստացրել է նրա գրական փորձը։ 1954 թվականին նա արժանացել է Նոբելյան մրցանակի գրականության բնագավառում։ Այսպիսով, Էռնեստ Հեմինգուեյը համարվում է ժամանակակից արձակի նորարարներից մեկը, որի ստեղծագործությունները ընդգծում են մարդու ուժը, տոկունությունը և կյանքի իմաստի որոնումը՝ պարզ, բայց խորապես ազդեցիկ գեղարվեստական լեզվով։

Տնտեսագիտություն

Սոցիալ-տնտեսական և հանրային կառավարման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում սոցիալական պաշտպանության համակարգի հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրանց լուծման հնարավոր ուղղությունների բացահայտմանը։ Քննության են առնվում սոցիալական պաշտպանության տեսական և իրավական հիմքերը, սոցիալական քաղաքականության նպատակները, պետական սոցիալական երաշխիքների նշանակությունը և բնակչության սոցիալական ապահովության կազմակերպման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում աղքատության, գործազրկության, եկամուտների անհավասարության, սոցիալական խոցելիության և բնակչության տարբեր խմբերի սոցիալական կարիքների գնահատման խնդիրներին։ Վերլուծվում են կենսաթոշակային ապահովության, սոցիալական նպաստների, զբաղվածության աջակցության, հաշմանդամություն ունեցող անձանց, տարեցների, երեխաների և սոցիալապես անապահով ընտանիքների պաշտպանության կազմակերպական ու ֆինանսական առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են սոցիալական աջակցության հասցեականության, պետական միջոցների արդյունավետ բաշխման, սոցիալական ծառայությունների հասանելիության, կառավարման թափանցիկության և միջգերատեսչական համագործակցության կատարելագործման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են Հայաստանի Հանրապետության սոցիալական պաշտպանության համակարգի ինստիտուցիոնալ կառուցվածքը, սոցիալական ծրագրերի իրականացման մեխանիզմները և դրանց արդյունավետության գնահատման տնտեսական ու սոցիալական չափանիշները։ Անդրադարձ է կատարվում միջազգային փորձի կիրառման, սոցիալական ծառայությունների թվայնացման, զբաղվածության խթանման և սոցիալական ներառման քաղաքականության զարգացման հնարավորություններին՝ բնակչության բարեկեցության բարձրացման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել սոցիալական քաղաքականության, տնտեսագիտության, հանրային կառավարման, սոցիալական աշխատանքի և Հայաստանի Հանրապետության սոցիալ-տնտեսական զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Պատմություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Սմբատ Սպարապետի «Տարեգիրք»-ին՝ որպես միջնադարյան հայկական պատմագրության կարևոր աղբյուրի, որը ներկայացնում է XII–XIII դարերի Կիլիկյան Հայաստանի քաղաքական, ռազմական և հասարակական կյանքի իրադարձությունները՝ հեղինակի՝ պետական գործչի և ռազմական առաջնորդի անմիջական դիտարկումների հիման վրա։ Smbat Sparapet Chronicle Գրքում վերլուծվում է տարեգրության պատմական արժեքը՝ ընդգծելով նրա դերը որպես ոչ միայն պատմական իրադարձությունների արձանագրություն, այլ նաև քաղաքական մտածողության և պետական կառավարման ընկալումների արտացոլում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Կիլիկյան Հայաստանի և շրջակա պետությունների՝ խաչակիրների, Բյուզանդիայի և հարևան իսլամական իշխանությունների միջև հարաբերություններին, ինչպես նաև ռազմական արշավների, դաշինքների և հակամարտությունների մանրամասն նկարագրություններին։ Աշխատությունում քննարկվում է նաև Սմբատ Սպարապետի պատմագրական ոճը, աղբյուրների օգտագործման առանձնահատկությունները և միջնադարյան հայ պատմագրության ընդհանուր ավանդույթների հետ նրա կապը։ Վերլուծվում է «Տարեգիրք»-ի լեզվական և կառուցվածքային առանձնահատկությունը՝ որպես ժամանակագրական և դեպքային պատմության համադրություն, որը թույլ է տալիս վերականգնել տվյալ շրջանի քաղաքական իրականության բազմաշերտ պատկերը։ Գրքի նպատակն է ցույց տալ այս տարեգրության գիտական և պատմագիտական արժեքը՝ որպես Կիլիկյան Հայաստանի պատմության ուսումնասիրության առաջնային աղբյուր։

Պատմություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է Հայոց ցեղասպանության թեմայի արտացոլմանը թուրքական պաշտոնական պատմագրության մեջ 1923–1970-ական թվականների ընթացքում՝ ընդգծելով Թուրքիայի Հանրապետությունում պատմական հիշողության ձևավորման, պետական գաղափարախոսության և պատմագրական մեկնաբանությունների փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել այն գաղափարական և մեթոդաբանական մոտեցումները, որոնց միջոցով թուրքական պաշտոնական պատմագրությունը ներկայացրել կամ վերաիմաստավորել է Օսմանյան կայսրության վերջին տարիների իրադարձությունները՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով 1915 թվականի դեպքերի լուսաբանման ձևերին և դրանց քաղաքական մեկնաբանություններին։ Ուսումնասիրվում են պատմագրական հիմնական ուղղությունները, պետական պատվերով ձևավորված պատմական նարատիվները, ինչպես նաև պատմական աղբյուրների ընտրության և մեկնաբանության առանձնահատկությունները, որոնք նպաստել են պաշտոնական դիրքորոշման ամրապնդմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գաղափարախոսական շրջանակներին, որոնց միջոցով փորձ է արվել նվազեցնել կամ վերաիմաստավորել ցեղասպանության փաստը՝ այն ներկայացնելով որպես պատերազմի, տեղահանությունների կամ ներքին անվտանգության խնդիրների հետևանք։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է թուրքական պատմագրության զարգացման փուլերը՝ ազգային պետության ձևավորման, քեմալական գաղափարախոսության ամրապնդման և հետպատերազմյան շրջանում պատմական գիտակցության ձևավորման համատեքստում։ Միաժամանակ վերլուծվում են միջազգային գիտական քննարկումների ազդեցությունը թուրքական պատմագրության վրա և հակադիր գիտական մոտեցումների աստիճանական ի հայտ գալը։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է պատմագիտության և ցեղասպանագիտական հետազոտությունների ոլորտում՝ նպաստելով պատմական նարատիվների քննադատական վերլուծությանը և հիշողության քաղաքականության ավելի խորքային ընկալմանը։

Սոցիոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքացիական մասնակցության դերի ուսումնասիրությանը ժողովրդավարական ինստիտուտների ձևավորման և կայացման գործընթացում։ Գրքում վերլուծվում են այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով քաղաքացիները ներգրավվում են պետական կառավարման, հասարակական որոշումների ընդունման և հանրային կյանքի կազմակերպման գործընթացներում։ Ուսումնասիրությունը բացահայտում է քաղաքացիական ակտիվության նշանակությունը ժողովրդավարական համակարգի ամրապնդման, իրավական մշակույթի զարգացման և իշխանություն-հասարակություն փոխհարաբերությունների արդյունավետ ձևավորման տեսանկյունից։ Ներկայացվում են մասնակցության տարբեր ձևերը՝ սկսած ընտրական գործընթացներից և հանրային քննարկումներից մինչև քաղաքացիական նախաձեռնություններ, հասարակական կազմակերպությունների գործունեություն և վերահսկողական մեխանիզմներ։ Հեղինակը դիտարկում է, թե ինչպես է քաղաքացիների ներգրավվածությունը նպաստում թափանցիկ կառավարման, հաշվետվողականության և վստահության ձևավորմանը՝ միաժամանակ անդրադառնալով այն մարտահրավերներին, որոնք կարող են սահմանափակել ժողովրդավարական մասնակցությունը։ Աշխատանքը կարևոր ուսումնասիրություն է ժողովրդավարության զարգացման, քաղաքացիական հասարակության կայացման և ժամանակակից քաղաքական գործընթացների ըմբռնման համար։