Значение трудов Э. А. Асратяна изучении механизмов психических явлений

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է ամերիկացի գրող Շերվուդ Անդերսոնի պատմվածքների գեղարվեստական և գաղափարական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հեղինակի պատմվածքային ժառանգությունն է, որտեղ առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում փոքր քաղաքի առօրյան, հասարակ մարդկանց ներաշխարհը, մարդկային մենակության և չիրականացված ձգտումների թեմաները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է Անդերսոնի ստեղծագործական աշխարհը, նրա գրական մտածողության ձևավորումը և ամերիկյան XX դարի սկզբի հասարակական ու մշակութային միջավայրի ազդեցությունը գրողի թեմատիկ ընտրության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա հերոսների հոգեբանական պատկերմանը․ սովորական թվացող մարդիկ հաճախ ներկայացվում են բարդ ներաշխարհով, ներքին հակասություններով, չարտահայտված զգացմունքներով և սեփական կյանքի իմաստը գտնելու ձգտումով։ Հեղինակի պատմվածքներում արտաքին գործողությունը հաճախ երկրորդական նշանակություն ունի, մինչդեռ կենտրոնական դեր է ստանում հերոսի ներքին ապրումների, հիշողությունների և հոգեբանական փոփոխությունների բացահայտումը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է կերպարների և հասարակական միջավայրի փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Փոքր համայնքի սոցիալական նորմերը, մարդկանց կարծիքների ազդեցությունը, մեկուսացումը և անհատի ինքնարտահայտման սահմանափակումները հաճախ ձևավորում են հերոսների ճակատագիրը։ Հետազոտության մեջ կարող են վերլուծվել նաև սիրո, մենակության, օտարման, հաղորդակցության բացակայության, ստեղծագործական ձգտման, հասարակական ճնշման և անձնական ազատության թեմաները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում պատմվածքների կառուցվածքին և հեղինակի պատմողական տեխնիկային՝ պարզ թվացող սյուժեների, դրվագային կառուցվածքի, ներքին մենախոսության, հիշողությունների, խորհրդանշական պատկերների և հոգեբանական մանրամասների կիրառմանը։ Անդերսոնի լեզուն և ոճը կարող են ուսումնասիրվել որպես այն հիմնական միջոցներ, որոնց միջոցով ստեղծվում է նրա ստեղծագործությունների առանձնահատուկ հուզական մթնոլորտը։ Կարևոր է նաև նրա գրականության կապը ամերիկյան մոդեռնիզմի ձևավորման հետ, քանի որ հեղինակը հեռանում է ավանդական սյուժետային զարգացումից և ավելի մեծ նշանակություն է տալիս մարդու ներքին աշխարհին ու գիտակցության ընթացքին։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև գյուղական և փոքր քաղաքային Ամերիկայի պատկերմանը՝ բացահայտելով տնտեսական, սոցիալական և բարոյական փոփոխությունների ազդեցությունը անհատի վրա։ Անդերսոնի պատմվածքների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես կարող է առօրյա կյանքի seemingly սովորական դրվագը վերածվել մարդու հոգեբանական և գոյաբանական խնդիրների բացահայտման միջոցի։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել ամերիկյան գրականության մասնագետներին, գրականագետներին, մոդեռնիզմի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին, թարգմանիչներին, ուսանողներին և XX դարի ամերիկյան պատմվածքի զարգացման առանձնահատկություններով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Այլ առարկաներ

«Լազարևների հայկական ուսումնական հաստատությունը երիտասարդության կրթության համար» անվանումով կրթական հաստատությունը (հայտնի որպես Լազարյան/Լազարևյան ուսումնարան կամ հետագայում՝ Լազարյան ճեմարան) հիմնադրվել է 1815 թվականին Մոսկվայում՝ Լազարևների (Լազարյանների) հարուստ և ազդեցիկ հայ ընտանիքի բարեգործական միջոցներով։ Այն ստեղծվել է որպես հատուկ կրթական կենտրոն՝ նպատակ ունենալով ապահովել հայ երիտասարդության կրթությունը Ռուսական կայսրության միջավայրում, միաժամանակ ծառայելով նաև որպես արևելյան լեզուների և մշակույթների ուսումնասիրման կարևոր օջախ։ Հաստատության հիմնադիրների նախաձեռնությամբ ուսումնարանը սկզբնական փուլում գործել է որպես հայկական ուսումնական հաստատություն, որտեղ կրթություն են ստացել ինչպես հայ, այնպես էլ այլ ազգերի պատանիներ՝ հիմնականում ազնվական և պետական ծառայության համար պատրաստվող ընտանիքներից։ Ուսումնական ծրագրում ընդգրկված են եղել ընդհանուր կրթական առարկաներ, ինչպես նաև արևելյան լեզուներ՝ հայերեն, պարսկերեն, թուրքերեն և արաբերեն, ինչը պայմանավորված էր Ռուսաստանի պետական հետաքրքրություններով Արևելքի հետ հարաբերություններում։ Ժամանակի ընթացքում հաստատությունը զարգացել և ստացել է ավելի բարձր կարգավիճակ՝ վերածվելով Լազարյան ճեմարանի, որը համարվել է Ռուսաստանի լավագույն ուսումնական հաստատություններից մեկը իր ժամանակի համար և կարևոր դեր է խաղացել ինչպես հայ մտավորականության ձևավորման, այնպես էլ արևելագիտության զարգացման գործում։ Այն միաժամանակ եղել է կրթական, մշակութային և գիտական կենտրոն, որտեղ ձևավորվել են ռուս-հայկական մշակութային կապերը, և որտեղ ուսանողները պատրաստվել են պետական ծառայության, թարգմանչական աշխատանքի և ուսուցչական գործունեության համար։ Հաստատությունը հետագայում շարունակել է գործել տարբեր անվանումներով և կարգավիճակներով՝ պահպանելով իր գիտակրթական նշանակությունը մինչև XX դարի սկիզբը՝ դառնալով կարևոր հուշարձան հայ կրթության պատմության մեջ։

Գրականություն

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է Ուիլյամ Շեքսպիրի ստեղծագործությունների թարգմանական ընկալումը և դրանց տեղը հայ թարգմանական արվեստի զարգացման պատմության մեջ՝ ընդգծելով ինչպես լեզվական, այնպես էլ մշակութային ադապտացիայի խնդիրները։ Նյութում վերլուծվում են Շեքսպիրի դրամաների և սոնետների հայերեն թարգմանությունների հիմնական փուլերը, թարգմանիչների կիրառած մոտեցումները՝ բառացի, ազատ կամ ստեղծագործական վերարտադրության ձևերով, ինչպես նաև այն դժվարությունները, որոնք առաջանում են անգլերեն վաղ նոր շրջանի լեզվի, փոխաբերությունների և բեմական խոսքի առանձնահատկությունների փոխանցման ընթացքում։ Աշխատությունը քննարկում է նաև հայ թատրոնի և գրականության վրա Շեքսպիրի ազդեցությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են նրա կերպարներն ու թեմաները ներթափանցել հայ մշակութային միջավայր և ձևավորել նոր գեղարվեստական ընկալումներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում թարգմանության որպես ստեղծագործական ակտի գաղափարին, որտեղ թարգմանիչը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես լեզվական միջնորդ, այլև որպես համահեղինակ՝ ձևավորելով նոր մշակութային շերտեր հայ ընթերցողի համար։

Տնտեսագիտություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տնտեսական մրցակցության պաշտպանության ինստիտուցիոնալ համակարգի վերլուծությանը և դրա կատարելագործման հնարավոր ուղիների քննարկմանը։ Աշխատությունում ներկայացվում է մրցակցության քաղաքականության էությունը՝ որպես շուկայական տնտեսության արդյունավետ գործունեության կարևոր պայման, ինչպես նաև դիտարկվում են այն պետական և իրավական մեխանիզմները, որոնք ուղղված են մենաշնորհների սահմանափակմանը, անբարեխիղճ մրցակցության կանխարգելմանը և հավասար մրցակցային միջավայրի ապահովմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մրցակցության պաշտպանության մարմինների գործունեությանը, դրանց իրավասություններին, վերահսկողական գործիքակազմին և գործնական կիրառման ընթացքում առաջացող խնդիրներին։ Վերլուծվում են նաև միջազգային փորձը և լավագույն պրակտիկաները, որոնք կարող են կիրառվել Հայաստանի պայմաններում համակարգի արդյունավետության բարձրացման նպատակով։ Աշխատությունում ընդգծվում է օրենսդրական բարեփոխումների, ինստիտուցիոնալ կարողությունների զարգացման և տնտեսական միջավայրի թափանցիկության բարձրացման անհրաժեշտությունը՝ որպես մրցակցային քաղաքականության կատարելագործման հիմնական ուղղություններ։

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական, քաղաքական և հումանիտար գիտությունների տարբեր ոլորտներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, ուսանողների և հետազոտողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական գրականության լայն դաշտում։ Այն ընդգրկում է հասարակական-քաղաքական գիտություններ, բանասիրական գիտություններ, գրականագիտություն, լեզվաբանություն, պատմություն և պատմական գիտություններ, աշխարհագրություն, հնագիտություն և ազգագրություն՝ արտացոլելով այս ոլորտներում ձևավորվող ժամանակակից գիտական մոտեցումները, տեսական զարգացումները և մեթոդաբանական նորարարությունները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների և ուսումնական գործընթացի համար՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր հրատարակություններին, գնահատել դրանց գիտական արժեքը և կիրառել դրանք տարբեր հումանիտար ուսումնասիրությունների շրջանակներում։ Այն նաև նպաստում է միջգիտակարգային կապերի զարգացմանը՝ ապահովելով գիտելիքի համակարգված տարածում և աջակցելով հումանիտար գիտությունների զարգացման շարունակականությանը։

Հոգեբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է ուսանող-դասախոս հարաբերությունների կառավարման հոգեբանական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով կրթական միջավայրում փոխազդեցության որակի, հաղորդակցական արդյունավետության և ուսումնական գործընթացի հաջողության փոխկապակցվածությունը։ Գրքում վերլուծվում են այն հիմնական հոգեբանական գործոնները, որոնք ձևավորում են ուսանողի և դասախոսի միջև հարաբերությունների բնույթը՝ ներառյալ վստահության ձևավորումը, հեղինակության ընկալումը, մոտիվացիայի զարգացումը և էմոցիոնալ ինտելեկտի դերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հաղորդակցության տարբեր մոդելներին՝ ուղղահայաց և հորիզոնական փոխազդեցությունների համատեքստում, ինչպես նաև կոնֆլիկտների առաջացման պատճառներին և դրանց կառավարման արդյունավետ ռազմավարություններին։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև դասավանդման ոճերի ազդեցությունը ուսանողների ակադեմիական ներգրավվածության վրա, խմբային դինամիկայի առանձնահատկությունները և կրթական միջավայրում հոգեբանական հարմարավետության ապահովման մեխանիզմները։ Վերլուծվում են նաև ժամանակակից կրթական մոտեցումները՝ ուսանողակենտրոն ուսուցում, համագործակցային ուսուցում և հետադարձ կապի համակարգեր, որոնք նպաստում են փոխադարձ հարգանքի և արդյունավետ համագործակցության ձևավորմանը։ Գրքի նպատակն է ձևավորել համակարգված պատկերացում ուսանող-դասախոս հարաբերությունների հոգեբանական կառավարման վերաբերյալ՝ բարձրացնելով կրթական գործընթացի ընդհանուր արդյունավետությունը։