Значение трудов Э. А. Асратяна изучении механизмов психических явлений

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում մանրածախ առևտրի ոլորտի տնտեսավիճակագրական ուսումնասիրության հիմնախնդիրներին՝ ներկայացնելով ոլորտի զարգացման միտումները, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և տնտեսական նշանակությունը։ Վերլուծվում են մանրածախ շրջանառության ձևավորման գործոնները, առևտրային կազմակերպությունների գործունեության ցուցանիշները, սպառողական շուկայի փոփոխությունները և դրանց գնահատման վիճակագրական մեթոդները։ Քննարկվում են տվյալների հավաքագրման, մշակման և վերլուծության խնդիրները, ինչպես նաև այն մեթոդաբանական մոտեցումները, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատել առևտրի ոլորտի արդյունավետությունը և զարգացման հեռանկարները։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև շուկայական հարաբերությունների, սպառողական վարքագծի և տնտեսական գործընթացների ազդեցությանը մանրածախ առևտրի վրա։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, վիճակագիրների, բիզնես ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և տնտեսագիտական ուղղություններով սովորող ուսանողների համար։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է ռևմատոիդ արթրիտի և սերոնեգատիվ սպոնդիլոարթրոպաթիաների դեպքում մեթոտրեքսատի կիրառման արդյունավետության և անցանկալի ազդեցությունների զարգացման հետ կապված գործոնների կլինիկական ու գիտական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում դեղամիջոցի նկատմամբ հիվանդների արձագանքի անհատական տարբերություններն են և այն կլինիկական, կենսաբանական ու այլ բնութագրերը, որոնք կարող են կապված լինել բուժման արդյունքների փոփոխականության հետ։ Քննության են առնվում հիվանդության ձևի, ակտիվության և տևողության, հիվանդների ընդհանուր կլինիկական վիճակի, ուղեկցող գործոնների և լաբորատոր ցուցանիշների հնարավոր փոխկապակցվածությունները թերապևտիկ պատասխանի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում արդյունավետության և անվտանգության համատեղ գնահատմանը, քանի որ երկարատև դեղաբանական բուժման ընթացքում կարևոր է ոչ միայն հիվանդության ակտիվության վերահսկումը, այլև անցանկալի ազդեցությունների ժամանակին ճանաչումն ու համապատասխան կլինիկական հսկողությունը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել հիվանդների տարբեր խմբերում բուժման արդյունքների համեմատական գնահատում և այն գործոնների վիճակագրական վերլուծություն, որոնք կապված են ավելի արտահայտված թերապևտիկ պատասխանի կամ անցանկալի երևույթների առաջացման հավանականության հետ։ Կարևոր ուղղություն է նաև կլինիկական և լաբորատոր տվյալների համադրումը՝ հնարավոր կանխատեսող ցուցանիշների գիտական նշանակությունը գնահատելու համար։ Ռևմատոիդ արթրիտի և սերոնեգատիվ սպոնդիլոարթրոպաթիաների համատեղ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել դեղամիջոցի ազդեցության առանձնահատկությունները տարբեր բորբոքային ռևմատիկ հիվանդությունների պայմաններում և բացահայտել ինչպես ընդհանուր, այնպես էլ հիվանդությանը բնորոշ օրինաչափություններ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև հիվանդների երկարաժամկետ կլինիկական դիտարկման նշանակությանը, բուժման նկատմամբ արձագանքի փոփոխություններին և դեղորայքային անվտանգության գնահատման սկզբունքներին։ Ստացված տվյալների վերլուծությունը կարող է նպաստել բուժման անհատականացման վերաբերյալ գիտական պատկերացումների զարգացմանը՝ ընդգծելով յուրաքանչյուր հիվանդի կլինիկական առանձնահատկությունների համալիր գնահատման կարևորությունը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է ռևմատոլոգիայի, կլինիկական դեղաբանության և դեղորայքային անվտանգության մոտեցումները՝ բորբոքային ռևմատիկ հիվանդությունների դեղաբանական բուժման արդյունավետության և անցանկալի ազդեցությունների հետ կապված գործոններն ավելի ամբողջական բնութագրելու նպատակով։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է տարրական դպրոցում ֆրանսերենի ուսուցման գործընթացում սովորողների բանավոր հաղորդակցական կարողությունների ձևավորման և զարգացման մանկավարժական, լեզվաբանական ու մեթոդական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են օտար լեզվի վաղ ուսուցման տեսական հիմքերը, կրտսեր դպրոցականների տարիքային և հոգեբանական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև բանավոր խոսքի զարգացման համար անհրաժեշտ ուսումնական պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լսելու և հասկանալու, խոսքային իրավիճակներին համապատասխան արձագանքելու, հարցեր տալու, պատասխաններ ձևակերպելու և պարզ երկխոսություններ վարելու կարողությունների ձևավորմանը։ Ուսումնասիրվում են ֆրանսերենի հնչյունական համակարգի յուրացման, ճիշտ արտասանության, բառապաշարի հարստացման և տարրական քերականական կառույցների հաղորդակցական կիրառման մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում խաղային տեխնոլոգիաների, դերային խաղերի, երգերի, բանաստեղծությունների, պատկերազարդ նյութերի, երկխոսությունների և իրավիճակային առաջադրանքների օգտագործմանը՝ սովորողների խոսքային ակտիվությունն ու ուսուցման նկատմամբ հետաքրքրությունը բարձրացնելու նպատակով։ Կարևորվում են հաղորդակցական ուսուցման սկզբունքները, ուսուցչի և աշակերտների փոխգործակցությունը, համագործակցային աշխատանքը և ֆրանսերենով բնական հաղորդակցական միջավայրի ստեղծումը։ Դիտարկվում են նաև սովորողների անհատական տարբերությունները, լեզվական սխալների ուղղման մանկավարժական մոտեցումները, խոսքային դժվարությունների հաղթահարման միջոցները և դրական ուսումնական մոտիվացիայի ձևավորման հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել օտար լեզուների դասավանդման ժամանակակից մեթոդները, տարրական կրթության ծրագրային պահանջները և բանավոր հաղորդակցական կարողությունների գնահատման չափանիշները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ֆրանսերենի դասավանդման արդյունավետության բարձրացման, սովորողների հաղորդակցական ինքնավստահության զարգացման և հետագա լեզվական կրթության համար ամուր հիմքերի ստեղծման գործում։ Այն կարող է օգտակար լինել ֆրանսերենի ուսուցիչների, օտար լեզուների դասավանդման մեթոդիստների, տարրական կրթության մասնագետների, մանկավարժների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Լրագրություն

Այս բառարանը նվիրված է «Մշակ» պարբերականի էջերում օգտագործված ծածկանունների հավաքագրմանը, նույնականացմանը և համակարգված ներկայացմանը։ Հրատարակությունը կարևոր աղբյուրագիտական նշանակություն ունի, քանի որ 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի հայ մամուլում հեղինակները տարբեր պատճառներով հաճախ իրենց անունները փոխարինում էին ծածկանուններով, սկզբնատառերով, կրճատումներով կամ այլ պայմանական նշումներով։ Այդպիսի ծածկանունների բացահայտումը հնարավորություն է տալիս ճշգրտել մամուլում հրապարակված նյութերի հեղինակային պատկանելությունը և ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել պարբերականի խմբագրական ու հեղինակային կազմի մասին։ Բառարանում նյութը ներկայացվում է տեղեկատու բնույթի սկզբունքով՝ յուրաքանչյուր ծածկանուն կապելով համապատասխան հեղինակի հետ, ինչի շնորհիվ ընթերցողը կամ հետազոտողը կարող է արագ պարզել, թե տվյալ պայմանական ստորագրության տակ ով է հանդես եկել։ Նման աշխատանքը պահանջում է մեծածավալ մամուլի նյութի ուսումնասիրություն, տարբեր հրապարակումների համադրում և հնարավոր նույնականացումների աղբյուրագիտական ստուգում, քանի որ նույն հեղինակը կարող էր տարբեր ժամանակներում հանդես գալ մեկից ավելի ծածկանուններով, իսկ նույնանման պայմանական նշումները երբեմն կարող էին պատկանել տարբեր անձանց։ Հատուկ արժեք ունի նաև «Մշակ»-ի՝ որպես հայ հասարակական, քաղաքական և մշակութային մտքի պատմության կարևոր պարբերականի ուսումնասիրության համատեքստը։ Ծածկանունների բացահայտումը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ ուսումնասիրել թերթի հեղինակային շրջանակը, տարբեր թեմաների շուրջ հրապարակումների իրական հեղինակներին և տվյալ ժամանակաշրջանի մտավորականների ու լրագրողների գործունեությունը։ Բառարանը կարող է օգտակար լինել հայ մամուլի պատմությամբ, գրականագիտությամբ, հայագիտությամբ, լրագրության պատմությամբ և 19-րդ դարի ու 20-րդ դարի սկզբի հասարակական-քաղաքական մտքի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։ Այն հատկապես արժեքավոր է մատենագիտական և աղբյուրագիտական աշխատանքների ժամանակ, երբ անհրաժեշտ է ճիշտ վերագրել պարբերական մամուլում տպագրված հոդվածները, գրական ստեղծագործությունները, հրապարակախոսական նյութերը կամ քննադատական գրությունները։ Հրատարակության տեղեկատու բնույթը այն դարձնում է նաև գործնական գործիք գրադարանավարների, մատենագետների և մամուլի թվայնացված կամ տպագիր հավաքածուներով աշխատող մասնագետների համար։ Ընդհանուր առմամբ, բառարանը նպաստում է «Մշակ»-ի հրապարակումների հեղինակային կազմի բացահայտմանը և հայ պարբերական մամուլի ժառանգության առավել ճշգրիտ ուսումնասիրությանը՝ ծածկանունների և իրական հեղինակների միջև կապը համակարգված կերպով ներկայացնելու միջոցով։

Իրավաբանություն

Գիրքը նվիրված է իրավունքի արժեբանության (աքսիոլոգիայի) հիմնահարցերի տեսական և փիլիսոփայական վերլուծությանը՝ դիտարկելով իրավունքը ոչ միայն որպես նորմերի համակարգ, այլ նաև որպես արժեքային կառուցակարգ, որը արտահայտում է հասարակության արդարության, ազատության, հավասարության և իրավական անվտանգության մասին պատկերացումները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են իրավական արժեքների ձևավորման աղբյուրները, դրանց պատմական զարգացումը և ժամանակակից իրավական համակարգերում դրսևորման առանձնահատկությունները։ Հեղինակը վերլուծում է իրավունքի և բարոյականության փոխհարաբերությունները, իրավական նորմերի արժեքային բովանդակությունը, ինչպես նաև իրավունքի արդյունավետության գնահատման արժեքաբանական չափանիշները։ Գրքում քննարկվում են նաև իրավական պետության գաղափարը, մարդու իրավունքների արժեքային հիմքերը և իրավունքի սոցիալական նշանակությունը՝ ընդգծելով իրավունքի զարգացման գործընթացում արժեբանական մոտեցման կարևորությունը։ Աշխատությունը համադրում է իրավունքի տեսության և փիլիսոփայության տարբեր ուղղությունները՝ առաջարկելով խորքային պատկերացում իրավունքի արժեքային բնույթի վերաբերյալ։ Գիրքը նախատեսված է իրավաբանների, փիլիսոփաների, գիտահետազոտողների, դասախոսների, իրավաբանական ֆակուլտետների ուսանողների և իրավունքի տեսության հարցերով հետաքրքրվողների համար։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է սփյուռքահայ գրականության նշանավոր ներկայացուցիչ Անդրանիկ Ծառուկեանի գրական և հրապարակախոսական ժառանգության համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ նրա ստեղծագործական գործունեությունը դիտարկելով արձակի, պոեզիայի և հրապարակախոսության փոխկապակցվածության մեջ։ Քննության են առնվում հեղինակի ստեղծագործական աշխարհի ձևավորման նախադրյալները, կենսագրական փորձառությունների արտացոլումը գրականության մեջ, ինչպես նաև հետեղեռնյան հայության, սփյուռքահայ կյանքի, ազգային ինքնության, պատմական հիշողության և հայրենիքի հետ հոգևոր կապի թեմաները։ Ծառուկեանի ստեղծագործություններում կարևոր տեղ են զբաղեցնում որբացած սերնդի ապրումները և սփյուռքահայ հասարակության կյանքի պատկերումը։ Վերլուծվում են նրա արձակի գեղարվեստական առանձնահատկությունները, կերպարների կառուցման սկզբունքները, ինքնակենսագրական տարրերի կիրառումը, պատմողական ոճը և իրական իրադարձությունների գեղարվեստական վերաիմաստավորումը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև բանաստեղծական ժառանգությանը՝ բացահայտելով հայրենիքի, կորստի, հիշողության, ազգային ճակատագրի և մարդկային ապրումների արտահայտման առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հրապարակախոսական գործունեությանը, քանի որ Ծառուկեանը զբաղվել է նաև խմբագրական և լրագրողական աշխատանքով ու հիմնադրել է «Նայիրի» պարբերականը։ Քննարկվում են նրա լեզվաոճական առանձնահատկությունները, հասարակական և մշակութային խնդիրների նկատմամբ վերաբերմունքը, ինչպես նաև ստեղծագործությունների տեղը XX դարի սփյուռքահայ գրականության զարգացման համատեքստում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, հայագիտության և սփյուռքագիտության մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և հայ գրականության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։