Ամենն ամենայնիվ. գիրք Գ 2-րդ մաս (Գյուրջիեվ Գ.) - Գյուրջիեվ Գեորգի

Հոգեբանություն

Հոգեբանական հետազոտության մեթոդաբանության հիմնական սկզբունքները այն հիմնարար կանոններն ու մոտեցումներն են, որոնցով ապահովվում է հոգեբանական երևույթների ուսումնասիրության գիտականությունը, վստահելիությունը և օբյեկտիվությունը։ Այս սկզբունքների հիմքում ընկած է օբյեկտիվության պահանջը, ըստ որի հետազոտողը պետք է հնարավորինս նվազեցնի իր անձնական կարծիքների, կանխակալ վերաբերմունքի կամ ենթադրությունների ազդեցությունը արդյունքների վրա և հիմնվի փաստացի տվյալների վրա։ Կարևոր է նաև համակարգվածության սկզբունքը, որը ենթադրում է, որ ուսումնասիրությունը պետք է լինի պլանավորված, կառուցվածքային և տրամաբանորեն կազմակերպված գործընթաց՝ սկսած խնդրի ձևակերպումից մինչև արդյունքների վերլուծություն։ Վստահելիության և վավերականության սկզբունքները ապահովում են, որ ստացված տվյալները լինեն կրկնելի և իրականում չափեն այն երևույթը, որը նախատեսված է ուսումնասիրել։ Հոգեբանական հետազոտություններում մեծ նշանակություն ունի նաև էթիկական սկզբունքը, որը պահանջում է հարգանք մասնակիցների նկատմամբ, տեղեկացված համաձայնություն, գաղտնիության պահպանում և հոգեբանական վնասի բացառություն։ Բացի այդ, կիրառվում է նաև էմպիրիկության սկզբունքը, ըստ որի գիտական եզրակացությունները պետք է հիմնված լինեն դիտարկումների, փորձերի և չափումների վրա, այլ ոչ թե միայն տեսական ենթադրությունների։ Հոգեբանություն ոլորտում այս սկզբունքները միասին ապահովում են գիտական ուսումնասիրությունների որակը և թույլ են տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ մարդու վարքը, մտածողությունը և հուզական գործընթացները։

Lեզվաբանություն

Введение в языкознание աշխատությունը լեզվաբանության հիմնարար ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է լեզվի գիտական ուսումնասիրության հիմունքները և հիմնական ուղղությունները, այն բացատրում է լեզվի կառուցվածքային մակարդակները՝ հնչյունաբանություն, ձևաբանություն, բառագիտություն և շարահյուսություն, ինչպես նաև լեզվի ծագման, զարգացման և գործառույթների մասին հիմնական տեսությունները, գիրքը անդրադառնում է լեզվի և մտածողության կապին, լեզվական նշանի բնույթին, տարբեր լեզուների համեմատական ուսումնասիրությանը և լեզվական փոփոխությունների մեխանիզմներին, միաժամանակ ընդգրկելով լեզվաբանական մեթոդաբանության հիմունքները և վերլուծության հիմնական գործիքները, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր լեզվաբանության ուսանողների և լեզվի գիտական ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվողների համար։

Մանկական

Գիտելիքների աշխարհում. Շների տեսակներ Հրատարակիչ - Բուկինիստ Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-9939-66-275-6

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է տեխնիկական թեմաներով նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը, որը նախատեսված է ընթերցողներին, ուսանողներին և մասնագետներին ապահովելու արդի տեխնիկական գրականության վերաբերյալ արագ և կառուցվածքային տեղեկատվությամբ։ Այն ընդգրկում է ինժեներական գիտությունների տարբեր ուղղություններին վերաբերող հրատարակություններ՝ մեքենաշինություն, էլեկտրոնիկա, ավտոմատացում, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ, էներգետիկա, շինարարություն և հարակից կիրառական ոլորտներ, որոնք արտացոլում են գիտատեխնիկական առաջընթացի ժամանակակից միտումները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության ճշգրտություն և համակարգված ներկայացում, և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական ու մասնագիտական գործունեության համար՝ հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել նոր գրականության մեջ, ընտրել համապատասխան աղբյուրներ հետազոտական և ուսումնական նպատակներով, ինչպես նաև գնահատել դրանց արդիականությունն ու կիրառելիությունը։

Փիլիսոփայություն

Ճանաչողության փիլիսոփայական մոտեցումը ուսումնասիրում է, թե ինչպես է մարդը ձեռք բերում գիտելիք, ինչ աղբյուրներից է այն ձևավորվում, որքանով է այն ճշմարիտ և ինչ սահմաններ ունի մարդու ճանաչողական հնարավորությունը։ Այս մոտեցման հիմնական առանձնահատկություններից մեկն այն է, որ այն փորձում է բացահայտել ոչ միայն գիտելիքի բովանդակությունը, այլ նաև դրա ձևավորման մեխանիզմները՝ զգայարանների, մտքի, փորձի և տրամաբանության միջոցով։ Փիլիսոփայության մեջ առանձնացվում են տարբեր ուղղություններ՝ էմպիրիզմ, որը առաջնային է համարում փորձը և զգայական տվյալները, ռացիոնալիզմ, որը կարևորում է բանականությունը և տրամաբանական մտածողությունը, ինչպես նաև սքեպտիցիզմ, որը կասկածի տակ է դնում մարդու գիտելիքի լիարժեք ճշմարտությունը։ Ճանաչողության փիլիսոփայական մոտեցումը նաև զբաղվում է ճշմարտության խնդրով՝ փորձելով պատասխանել, թե ինչ է նշանակում «ճշմարիտ գիտելիք» և ինչպես կարելի է այն տարբերել սխալ կամ անորոշ պատկերացումներից։ Մյուս կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն ուսումնասիրում է սուբյեկտի և օբյեկտի հարաբերությունը, այսինքն՝ ճանաչող մարդու և ճանաչվող իրականության փոխազդեցությունը։ Այս մոտեցման շրջանակում կարևոր է նաև սահմանափակության գաղափարը, ըստ որի մարդը չի կարող ամբողջությամբ և վերջնականապես ճանաչել իրականությունը, քանի որ նրա ճանաչողական հնարավորությունները սահմանափակ են ժամանակով, փորձով և լեզվական մտածողությամբ։ Այսպիսով, ճանաչողության փիլիսոփայական մոտեցումը ոչ միայն գիտելիքի ձեռքբերման տեսություն է, այլ նաև մարդու մտքի հնարավորությունների և սահմանների խորքային ուսումնասիրություն։

Փիլիսոփայություն

Աշխատությունը նվիրված է VII դարի առաջին կեսի քրիստոնեական աստվածաբանական մտքի կարևոր ուղղություններից մեկի՝ միակամության վարդապետության ձևավորման, զարգացման և միջեկեղեցական երկխոսության մեջ ունեցած նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը վերլուծում է ժամանակաշրջանի դավանաբանական վեճերը, եկեղեցիների միջև ծավալված աստվածաբանական քննարկումները և տարբեր քրիստոնեական ավանդույթների դիրքորոշումները՝ բացահայտելով դրանց պատմական, կրոնական և քաղաքական նախադրյալները։ Ուշադրություն է դարձվում միակամության վարդապետության ընկալմանը, դրա ազդեցությանը եկեղեցական հարաբերությունների վրա, ինչպես նաև այն փորձերին, որոնք միտված էին եկեղեցիների միջև համաձայնության և փոխըմբռնման հաստատմանը։ Հրատարակությունը հիմնված է պատմական սկզբնաղբյուրների, աստվածաբանական աշխատությունների և գիտական ուսումնասիրությունների վերլուծության վրա և կարող է հետաքրքրել կրոնագետներին, աստվածաբաններին, պատմաբաններին, միջնադարագետներին, ուսանողներին և քրիստոնեական դավանաբանության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։