Գունավորիր ջրով․ Չարի վերջը - Թումանյան Հովհաննես

Մաթեմատիկա

Գրքում ներկայացվում է ակտիվ ներթաղանթային գործընթացների վիճակագրական մեխանիկայի տեսությունը, վերլուծվում են էներգիայի փոխանցումը, շարժվող մոլեկուլների և նանոկազմակերպությունների դինամիկան, ուսումնասիրվում են բջջային ներսում ակտիվ շարժումների և ինքնառազմակերպման մեխանիզմների վիճակագրական բնութագրերը, ներկայացվում են մոդելներ, որոնք ընդգրկում են իմպուլսային փոխազդեցություններ, ֆոսֆորի և ATP-ի դերը շարժիչ սպիտակուցների գործունեության մեջ, դիտարկվում է սպեկտրային վիճակագրության, Ֆոկեր–Պլանկի մոտեցումների և նանոսկեյլային ուժերի կիրառությունը բջջային գործընթացների կանխատեսման և վերլուծության համար, գործնական նշանակությունը ընդգրկում է բիոֆիզիկական փորձերի մեկնաբանությունը, միկրոֆլուիդիկ և մոլեկուլային համակարգերի հետազոտությունները, ինչպես նաև ակտիվ նյութերի մոդելավորումը բջջային և կենսաբժշկական տեխնոլոգիաներում, գիրքը միավորում է տեսական և կիրառական մոտեցումները՝ տրամադրելով ամբողջական պատկերացում բջջային ակտիվ գործընթացների ֆիզիկայի և դրանց վիճակագրական բնութագրերի վերաբերյալ։

Lեզվաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է «Հանդէս ամսօրեայ» գիտական-գրական պարբերականում (1887–1900 թթ.) կիրառված լեզվաբանական տերմինների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով հայ լեզվաբանական մտքի ձևավորման վաղ փուլերը և դրա կապը եվրոպական լեզվաբանական ավանդույթների հետ։ Գրքում վերլուծվում է պարբերականի դերը որպես հայագիտության և լեզվաբանության զարգացման կարևոր հարթակ, որտեղ ձևավորվել և շրջանառվել են քերականական, բառագիտական և լեզվի տեսության հիմնական տերմինները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես են այդ տերմինները ներմուծվել, հարմարեցվել կամ ստեղծվել հայերենում՝ հաշվի առնելով ժամանակի գիտական պահանջները և լեզվի կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև արևմտահայ և եվրոպական գիտական ազդեցությունները, որոնք ձևավորել են տերմինաբանական համակարգի զարգացումը, ինչպես նաև տարբեր հեղինակների մոտեցումները լեզվաբանական հասկացությունների սահմանման հարցում։ Վերլուծվում է «Հանդէս ամսօրեայ»-ի նշանակությունը որպես գիտական հաղորդակցության միջոց, որը նպաստել է հայ լեզվաբանական տերմինաբանության միասնականացմանը և գիտական լեզվի կայացմանը։ Գրքի նպատակն է բացահայտել լեզվաբանական տերմինների պատմական զարգացումը և ցույց տալ դրանց դերը հայ լեզվաբանական մտքի համակարգային ձևավորման գործընթացում։

Գեղարվեստական հայ․

«Խավարից այն կողմ»՝ Արմեն Նիազյանի այս ստեղծագործությունը իր խորին թեմատիկայով և հոգեբանական խորությամբ առանձնանում է հայ գրականության մեջ։ Վեպը պատկերացնում է մարդկային գոյության բոլոր անորոշ ու մութ կողմերը՝ ներառելով բազմաթիվ խճճված հույզեր, փիլիսոփայական հարցադրումներ և խորհրդավոր կերպարներ։ Վեպի առանցքում կա այն գաղափարը, որ յուրաքանչյուր մարդ մխրճվում է մութի մեջ՝ իրականության մեջ հանդիպելով տարբեր խոչընդոտների, որոնք պահանջում են ինքնազննում, ներքին պայքար և հանճարեղությունը չկորցնելու միակ ճանապարհը։ «Խավարից այն կողմ» խորապես անդրադառնում է մարդուն և նրա պայքարին՝ մարդկային խեղված կամ մութ կողմերի հետ։ Նիազյանը ներկայացնում է այն մթնոլորտը, որտեղ մարդը հայտնվում է իր անհայտությունները, վախերը և ճգնաժամերը վերլուծելու ընթացքում։ Հեղինակը խորը դիտարկումներ է կատարում այն մասին, թե ինչպես է մարդը անցնում կյանքի այդ անորոշ հատվածներից՝ առաջ գնում միայն հուսահատության ու դժոխային արգելքների միջով, որոնք նույնքան կարևոր են անձի ինքնակատարելագործման համար։ Վեպում խառնված են շատ և շատ գաղափարներ՝ անկատարությունը, ճակատագիրը, մարդու տեղը աշխարհում, իրարամերժության խնդիրը։ «Խավարից այն կողմ» ոչ միայն հոգեբանական դրամա է, այլ նաև փիլիսոփայական հարցումների հող՝ մարդու անձի վերածնունդը, որն սկսվում է խավարից՝ դուրս գալու ճանապարհը միայն ներքին մենամարտով։ Գիրքը խոսում է ամենօրյա մթության ու հոգեկան խճճվածության մեջ գտնվող մարդու մասին, ով տարվում է ոչ միայն արտաքին աշխարհի, այլ նաև նրա ներաշխարհի հետ։ Այստեղ «խավար» բառը ունի երկու նշանակություն՝ այն կարող է խորհրդանշել ոչ միայն անմիջական մթությունը, այլ նաև այն խորը հոգեբանական մենությունը, որով անցնում է մարդը, երբ չի գտնում իր ուղին ու նպատակները։ Նիազյանը զուգակցում է արտաքին մութը և ներքին մթությունը՝ ստեղծելով միստիկական ու միաժամանակ կոշտ իրականություն, որում հերոսները փորձում են մի կողմ դնել իրենց վախերն ու գնալ դեպի լուսավորություն՝ իրենց անհատական, հոգևոր ճանապարհն անցնելով։ «Խավարից այն կողմ» վեպը առանձին նշանակություն ունի հայ գրականության մեջ՝ այն ոչ միայն բացահայտում է մարդու ճակատագիրը, այլ նաև անդրադառնում է այն թեմաների, որոնք վերաբերում են թե՛ անձնական ապրումներին, թե՛ հասարակական արգելքներին և անարդարություններին։ Վեպի ուժն ու ներշնչանքը շատ մեծ են, քանի որ այն փորձում է գտնել լուծումներ հոգեբանական ու բարոյական ճգնաժամերին՝ հանգելով մարդու ներքին պայքարի էությամբ։ Հրատարակիչ - Մագաղաթ Պլյուս Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 9789939922850

Կենսաբանություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է դեռահասների ագրեսիվության երևույթի հոգեֆիզիոլոգիական ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով վարքային, նյարդային և սոցիալական գործոնների փոխազդեցությունը։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են դեռահասության շրջանում տեղի ունեցող հորմոնալ փոփոխությունները, կենտրոնական նյարդային համակարգի հասունացման առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը հուզական կարգավորման ու իմպուլսային վարքի վրա։ Աշխատությունում դիտարկվում է ագրեսիվ վարքի դրսևորման տարբեր ձևերը՝ ռեակտիվ, պրոակտիվ և սոցիալապես պայմանավորված ագրեսիա, ինչպես նաև դրանց կապը անհատական հոգեբանական առանձնահատկությունների հետ։

Պատմություն

Որդիների պայքարը հայրերի դեմ գաղափարական-փիլիսոփայական բնույթի գործ է, որտեղ Գարեգին Նժդեհը անդրադառնում է սերունդների միջև գոյացող արժեքային և մտածողական հակասություններին՝ դիտարկելով «հայրերի» որպես ավանդույթի, ազգային փորձի և պատմական հիշողության կրողներ, իսկ «որդիների»՝ որպես նոր ժամանակների ազդեցության տակ ձևավորվող մտածողություն ունեցող սերունդ։ Ստեղծագործության մեջ ընդգծվում է այն գաղափարը, որ սերունդների պայքարը ոչ միայն հակադրություն է, այլ նաև զարգացման շարժիչ ուժ, որտեղ ճիշտ հավասարակշռության բացակայությունը կարող է բերել ազգային ինքնության խեղաթյուրման կամ արժեքների կորստի։ Հեղինակը բարձրացնում է ազգային ինքնագիտակցության, բարոյական դիմադրության, հայրենասիրության և հոգևոր ինքնապահպանման հարցերը՝ փորձելով ցույց տալ, որ յուրաքանչյուր նոր սերունդ պարտավոր է ոչ թե կուրորեն ժխտել անցյալը, այլ հասկանալ, վերաիմաստավորել և ստեղծագործաբար շարունակել այն։ Տեքստում նկատելի են խորը փիլիսոփայական մտորումներ պատմության ընթացքի, մարդու դերի և ազգային գոյատևման մեխանիզմների վերաբերյալ, որոնք ուղղված են ընթերցողին ստիպելու վերանայել իր դիրքորոշումը ավանդույթի և նորարարության հարաբերակցության նկատմամբ։

Պատմություն

Աշխատությունը ուսումնասիրում է հայ ժողովրդի ավանդական փայտամշակության արհեստի զարգացումը XIX–XX դարերում՝ ներկայացնելով դրա պատմական, սոցիալական և մշակութային առանձնահատկությունները։ Գրքում վերլուծվում են փայտամշակության տարբեր ձևերն ու տեխնիկաները, դրանց տարածվածությունը Հայաստանի տարբեր տարածաշրջաններում, ինչպես նաև արհեստավորների սոցիալական կարգավիճակը և արտադրական կազմակերպման ձևերը։ Հեղինակը անդրադառնում է կենցաղային և ծիսական նշանակության փայտե իրերի պատրաստման ավանդույթներին՝ ընդգծելով դրանց գեղարվեստական արժեքը և ազգային ինքնության պահպանման գործում ունեցած դերը։ Նյութում ներկայացվում են նաև ժամանակի տնտեսական փոփոխությունների ազդեցությունը արհեստի զարգացման վրա, ավանդական հմտությունների փոխանցման մեխանիզմները և դրանց աստիճանական վերափոխումը արդյունաբերականացման պայմաններում։ Աշխատությունը կարևոր ներդրում է հայկական նյութական մշակույթի ուսումնասիրության մեջ և նախատեսված է պատմաբանների, ազգագրագետների, արվեստաբանների, մշակութաբանների, ուսանողների և ժողովրդական արհեստներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։