«Դերմաֆեն» քսուքի և նրբաքսուքի ազդեցությունը հյուսվածքների մորֆոֆունկցիոնալ վիճակի և վերականգնող ակտիվության վրա ջերմային այրվածքների դեպքում

Գրականություն

Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ աստղաֆիզիկոսներից մեկը, որի աշխատանքները մեծապես փոխել են տիեզերքի կառուցվածքի և գալակտիկաների էվոլյուցիայի վերաբերյալ գիտական պատկերացումները։ Համբարձումյանը հիմնադրել է աստղաֆիզիկայի տեսական նոր ուղղություններ և հատկապես հայտնի է իր գաղափարներով աստղային համակարգերի դինամիկայի և աստղերի առաջացման գործընթացների վերաբերյալ։ Նրա գիտական գործունեությունը կապված է Բյուրականի աստղադիտարանի ստեղծման և զարգացման հետ, որը դարձել է միջազգային մակարդակի կարևոր հետազոտական կենտրոն։ Նա առաջարկել է, որ գալակտիկաները և աստղային խմբավորումները ունեն ակտիվ և ոչ ստատիկ բնույթ, ինչը հակասում էր այն ժամանակվա գերիշխող պատկերացումներին և բացեց նոր ուղղություններ տիեզերագիտության մեջ։ Համբարձումյանը նաև մեծ դեր է ունեցել Խորհրդային Միության և միջազգային գիտական կառույցներում՝ զբաղեցնելով ղեկավար պաշտոններ և նպաստելով գիտական համագործակցության զարգացմանը։ Նրա աշխատանքները հիմք են դարձել ժամանակակից աստղաֆիզիկայի բազմաթիվ ուղղությունների համար և մինչ այսօր շարունակում են ազդեցություն ունենալ գիտական հետազոտությունների վրա։

Այլ առարկաներ

Город Эривань (историческое название современного Еревана) является одним из древнейших городских центров Южного Кавказа, чьё строительство и развитие происходили на протяжении нескольких тысячелетий в условиях сложной политической и культурной истории региона. Первые укреплённые поселения на территории города относятся к урартскому периоду (VIII–VI вв. до н.э.), когда на месте современного Еревана была основана крепость Erebuni Fortress (782 г. до н.э.), построенная по приказу царя Аргишти I как стратегический военный и административный центр. Эта крепость считается исходной точкой городской истории, поскольку именно вокруг неё постепенно формировалось постоянное поселение, развивавшееся благодаря выгодному географическому положению в Араратской долине. В последующие века город неоднократно переходил под власть различных государств — армянских царств, персидских династий, арабских халифатов, монгольских и тюркских завоевателей, что влияло на его планировку, архитектуру и характер застройки. В период персидского владычества Эривань развивалась как укреплённый административный центр с цитаделью, крепостными стенами, мечетями, караван-сараями и традиционной восточной городской структурой, где важную роль играли базары и ремесленные кварталы. Значительное развитие города началось в XIX веке после присоединения Восточной Армении к Российской империи, когда Эривань стала уездным, а затем губернским центром. В этот период началась постепенная трансформация городской застройки: расширялись улицы, строились административные здания, православные церкви, школы и военные учреждения, а традиционная восточная архитектура постепенно сочеталась с европейскими градостроительными принципами. После установления советской власти в 1920 году город начал активно перестраиваться по генеральным планам, разработанным архитекторами, среди которых особое место занимает Александр Таманян, предложивший концепцию современного Еревана с радиально-кольцевой планировкой, широкими проспектами и общественными площадями. В этот период были возведены ключевые здания, сформирован центр города, а также развита промышленная и культурная инфраструктура. Таким образом, строительство Эривани/Еревана представляет собой многослойный исторический процесс, в котором переплелись урартские, средневековые, персидские, российские и советские градостроительные традиции, сформировавшие современный облик столицы Армении.

Գրականություն

Ստեղծագործությունը ներկայացնում է մի աշխարհ, որտեղ կախարդանքը գոյակցում է սովորական իրականության հետ՝ ստեղծելով երկու զուգահեռ իրականությունների համակարգ։ Պատմության կենտրոնում է Հարի Փոթերը՝ որբ տղա, որը բացահայտում է, որ ինքը կախարդ է և ընդունվում է Հոգվարթսի կախարդական դպրոց։ Վեպը հետևում է նրա առաջին քայլերին այդ աշխարհում՝ նոր ընկերների, ուսուցիչների և վտանգների հետ միասին։ Գիրքը միաժամանակ արկածային պատմություն է և ձևավորման վեպ (bildungsroman), որտեղ գլխավոր հերոսը զարգանում է՝ անցնելով տարբեր փորձությունների միջով։ Սյուժեն կառուցված է բարու և չարի հակադրության շուրջ՝ ներկայացնելով կախարդական աշխարհի ներքին կանոնները, արժեքային համակարգը և վտանգավոր ուժերի վերադարձի սպառնալիքը։

Բժշկություն

Սիրտը մարդու և կենդանիների օրգանիզմում կենսական նշանակություն ունեցող մկանային օրգան է, որը կատարում է արյան շրջանառության գլխավոր պոմպի դերը։ Այն ապահովում է արյան անընդհատ շարժումը ամբողջ մարմնով, ինչի շնորհիվ բջիջները ստանում են թթվածին և սննդանյութեր, իսկ նյութափոխանակության արգասիքները հեռացվում են օրգանիզմից։ Մարդու սիրտը գտնվում է կրծքավանդակում՝ թոքերի միջև, փոքր-ինչ ձախ կողմում և ունի մոտավորապես բռունցքի չափ։ Այն բաղկացած է չորս խոռոչներից՝ երկու նախասրտերից և երկու փորոքներից, որոնք բաժանված են փականներով, որպեսզի արյունը շարժվի միայն մեկ ուղղությամբ։ Սրտի աշխատանքի հիմնական փուլերն են կծկումը (սիստոլա) և թուլացումը (դիաստոլա), որոնք հերթագայվում են և ապահովում արյան շրջանառությունը։ Սրտի մկանային հյուսվածքը՝ միոկարդը, ունի հատուկ կառուցվածք, որը թույլ է տալիս նրան աշխատել առանց երկարատև հանգստի։ Սրտի ռիթմը կարգավորվում է հատուկ հաղորդող համակարգով, որի գլխավոր հանգույցը սինուսային հանգույցն է։ Այն ստեղծում է էլեկտրական ազդակներ, որոնք տարածվում են սրտի տարբեր մասերով և ապահովում են նրա կանոնավոր կծկումները։ Արյունը սրտից դուրս է գալիս դեպի զարկերակներ և տարածվում ամբողջ մարմնով, իսկ երակներով վերադառնում է դեպի սիրտ։ Սիրտ-անոթային համակարգը կարևոր դեր ունի օրգանիզմի ընդհանուր առողջության համար, քանի որ ցանկացած խանգարում կարող է ազդել ամբողջ մարմնի աշխատանքի վրա։ Սրտի առողջությունը պահպանելու համար կարևոր է ճիշտ սնունդը, ֆիզիկական ակտիվությունը և վնասակար սովորություններից խուսափելը։ Այսպիսով, սիրտը մարդու կյանքի համար անփոխարինելի օրգան է, որը ապահովում է արյան շրջանառությունը և օրգանիզմի կենսագործունեության շարունակականությունը։

Կրոն

Կրոնը և փիլիսոփայությունը մարդկային մտածողության երկու կարևոր ոլորտներ են, որոնք տարբեր ձևերով փորձում են բացատրել աշխարհի ծագումը, մարդու գոյության իմաստը և կյանքի հիմնական օրենքները։ Կրոնը հավատքի վրա հիմնված աշխարհայացք է, որը ենթադրում է գերբնական ուժերի կամ Աստծո գոյություն և մարդու կապը այդ ուժերի հետ։ Այն կարգավորում է մարդու հոգևոր կյանքը, բարոյական վարքագիծը և հասարակական հարաբերությունների որոշ կողմեր՝ հիմնվելով սրբազան տեքստերի, ավանդույթների և դոգմաների վրա։ Կրոնը մեծ դեր ունի մարդկանց հոգևոր հարմարավետության, արժեքային համակարգի ձևավորման և հասարակական համախմբման գործում։ Փիլիսոփայությունը, հակառակը, հիմնված է բանական մտածողության և քննադատական վերլուծության վրա։ Այն փորձում է պատասխանել աշխարհի և մարդու մասին հիմնարար հարցերին՝ օգտագործելով տրամաբանություն և փաստարկներ։ Փիլիսոփայությունը ուսումնասիրում է այնպիսի հարցեր, ինչպիսիք են գոյության իմաստը, ճշմարտությունը, բարոյականությունը, գիտելիքի աղբյուրները և մարդու դերը աշխարհում։ Չնայած կրոնը և փիլիսոփայությունը տարբեր մոտեցումներ ունեն, նրանք հաճախ հատվում են իրենց ուսումնասիրության ոլորտներով, քանի որ երկուսն էլ զբաղվում են մարդու և աշխարհի հարաբերությունների հարցերով։ Պատմության ընթացքում շատ մտածողներ փորձել են համադրել կրոնական և փիլիսոփայական գաղափարները՝ ստեղծելով միասնական աշխարհայացքային համակարգեր։ Կրոնը հիմնականում հիմնված է հավատքի վրա, մինչդեռ փիլիսոփայությունը՝ կասկածի, հարցադրումների և տրամաբանական հիմնավորման վրա։ Սակայն երկուսն էլ կարևոր դեր ունեն մարդու հոգևոր և մտավոր զարգացման մեջ։ Կրոնը կարող է տալ պատասխաններ և արժեքային կողմնորոշում, իսկ փիլիսոփայությունը՝ խթանել քննադատական մտածողություն և խորքային վերլուծություն։ Այսպիսով, կրոնը և փիլիսոփայությունը մարդկային մշակույթի և մտածողության երկու հիմնարար ձևեր են, որոնք տարբեր ճանապարհներով փորձում են հասկանալ աշխարհը և մարդու տեղը դրա մեջ։

Արտասահմանյան գրականություն

Ուիլյամ Սարոյանի շատ համբավված և նուրբ ստեղծագործություններից է, որն արտահայտում է մարդու սերը և երախտագիտությունը մայրիկի նկատմամբ։ Այս գիրքը լեցուն է Սարոյանի համար բնորոշ խոր հույզերով և ջերմությամբ։ Այն ունի մի քանի փոքր պատմություններ և դասեր, որոնք ուղղված են մոր և երեխայի անմիջական կապի խորությանը։ Սարոյանն այստեղ բացահայտում է, թե ինչպես է մայրիկը դառնում մարդու առաջին և ամենակարևոր ուսուցչի՝ նրա կյանքի հիմքերի ու արժեքների առաջադրման մեջ։ Գրքում Սարոյանը գրում է սիրո և շնորհակալության մասին, այնպիսի հուզիչ մտքերով, որոնք դժվար է չընդունել։ Սարոյանն արտահայտում է այն բազում պարզ ու բնական զգացմունքները, որոնք բնորոշ են կյանքի ամենասուրբ հարաբերությանը՝ մոր ու երեխայի միջև։ Գիրքը նաև անդրադառնում է սիրո անխուսափելի և անմեղ բնույթին՝ այն ներկայացնելով որպես կյանքի առավել անմիջական ու անմրցելի արժեք։ Հավանաբար, այս ստեղծագործությունը ոչ միայն սիրո մասին պատմություն է, այլև յուրաքանչյուրին հիշեցնում է, թե որքան կարևոր է խոսել և արտահայտել սերը իր հարազատներին։ **«Մայրիկ, ես սիրում եմ քեզ»**-ը հանդիսանում է համամարդկային սիրո, ընտանիքի և մայրության արժեքների պաշտամունք, որում առկա է Սարոյանի հայտնի պարզությունը և խորությունը։ Հրատարակիչ - Անտարես Հրատ. տարեթիվ - 2018 ISBN - 978-9939-76-321-7