Компьютерное моделирование

Գրականություն

Գիրքը ընդգրկում է Սերգեյ Եսենինի բանաստեղծական փորձարկումները, ոգևորությունն ու զգացմունքային ինտենսիվությունը, ինչպես նաև ռուս գյուղական կյանքի ու ազգային բնության պատկերները։ Այս շրջանի ստեղծագործություններն առանձնանում են պարզ լեզվով, լիրիկական տրամադրություններով և հակիրճ խորհրդանշականությամբ։ Հիմնական թեմաները․ Ներկայացվող գյուղական կյանքի պատկերներ Հոգևորություն և մարդու ներքին զգացմունքներ Հավաքական հիշողություն և ազգային բնության անդրադարձ Ընդհանուր մարդկային ապրումները և երիտասարդության ոգին Սիմվոլիկ և լիրիկական մոտեցումներ Գրքի առանձնահատկությունները․ Ներկայացնում է հեղինակի ստեղծագործական նախնական փուլը Միավորում է լիրիկական և խորհրդանշական մոտեցումներ Ընթերցողին տալիս է պատկերացում Սերգեյ Եսենինի ոճի և հայացքների զարգացման մասին Հարմար է բանաստեղծության և ռուս գրականության սիրահարների համար

Աշխարհագրություն

Ստրաբոն․ Աշխարհագրություն — հին հույն պատմիչ և աշխարհագրագետ Ստրաբոն-ի հանրահայտ աշխատությունն է, որը հայտնի է որպես «Աշխարհագրություն» և համարվում է հնագույն աշխարհի ամենակարևոր գիտական աղբյուրներից մեկը։ Այս երկը բաղկացած է մի քանի գրքերից և ներկայացնում է հին աշխարհի երկրների, ժողովուրդների, քաղաքների և բնական միջավայրի մանրամասն նկարագրություն։ Ստրաբոնը իր աշխատության մեջ համադրում է աշխարհագրական դիտարկումները պատմական տեղեկությունների հետ՝ փորձելով ստեղծել ամբողջական պատկեր հին աշխարհի մասին, ներառյալ Եվրոպան, Ասիան և Աֆրիկայի որոշ հատվածներ։ Հայկական պատմության համար այս աշխատությունը նույնպես կարևոր է, քանի որ այնտեղ կան տեղեկություններ Հայաստանի, նրա սահմանների, քաղաքների, բնակչության և մշակույթի մասին, որոնք արժեքավոր աղբյուր են հին Հայաստանի ուսումնասիրության համար։ Ստրաբոնի նկարագրությունները հաճախ հիմնված են նախորդ հեղինակների գործերի, ճանապարհորդների պատմությունների և սեփական դիտարկումների վրա, ինչը տալիս է աշխատությանը ինչպես գիտական, այնպես էլ պատմական արժեք։ «Աշխարհագրություն»-ը կարևոր է ոչ միայն որպես աշխարհագրական աղբյուր, այլ նաև որպես հին աշխարհի քաղաքական, տնտեսական և մշակութային կյանքի պատկերացում։

Բնապահպանություն

Մթնոլորտի աղտոտման խնդիրները համարվում են ժամանակակից աշխարհի ամենալուրջ բնապահպանական խնդիրներից, որոնք առաջանում են մարդու տնտեսական գործունեության հետևանքով և ազդում են ինչպես բնության, այնպես էլ մարդու առողջության վրա։ Աղտոտման հիմնական աղբյուրներն են արդյունաբերական ձեռնարկությունները, ավտոմոբիլային տրանսպորտը, ջերմաէլեկտրակայանները, վառելիքի այրումը, ինչպես նաև գյուղատնտեսական և կենցաղային թափոնների ոչ ճիշտ կառավարումը։ Այս գործընթացների արդյունքում մթնոլորտ են արտանետվում վնասակար գազեր և մասնիկներ՝ ածխաթթու գազ, ածխածնի մոնօքսիդ, ազոտի և ծծմբի օքսիդներ, փոշային նյութեր և այլ քիմիական միացություններ, որոնք փոխում են օդի բնական կազմը և նվազեցնում դրա որակը։ Մթնոլորտի աղտոտումը նպաստում է գլոբալ տաքացմանը, կլիմայի փոփոխությանը, օզոնային շերտի քայքայմանը և թթվային անձրևների առաջացմանը, որոնք վնասում են հողը, ջրային ռեսուրսները և բուսական աշխարհը։ Մարդու առողջության վրա այն ազդում է շատ բացասաբար՝ առաջացնելով շնչառական համակարգի հիվանդություններ, ասթմա, ալերգիաներ, սրտանոթային խնդիրներ և այլ քրոնիկ հիվանդություններ։ Բացի առողջապահական հետևանքներից, այն նաև տնտեսական վնասներ է պատճառում՝ նվազեցնելով աշխատանքի արտադրողականությունը և ավելացնելով առողջապահական ծախսերը։ Այս խնդիրների լուծման համար անհրաժեշտ է զարգացնել մաքուր էներգիայի աղբյուրներ, նվազեցնել վնասակար արտանետումները, խստացնել բնապահպանական օրենքները, իրականացնել կանաչապատում և բարձրացնել հասարակության էկոլոգիական գիտակցությունը։

Գրականություն

Այս գիրքը ներկայացնում է Մինաս Ավետիսյանի ստեղծագործական ժառանգությունը՝ որպես հայկական կերպարվեստի 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ ներկայացուցիչներից մեկի։ Այն ընդգրկում է նրա գեղանկարչական շարքերը, որոնցում արտացոլվում են հայկական գյուղաշխարհի պատկերները, բնության գունային ուժեղ ընկալումը և մարդու ու միջավայրի փոխհարաբերությունները։ Գրքում վերլուծվում է Ավետիսյանի գեղարվեստական լեզուն՝ վառ գունային լուծումները, դինամիկ կոմպոզիցիաները և խորհրդանշական պատկերային մտածողությունը։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև նրա արվեստի զարգացման փուլերին և ժամանակաշրջանի մշակութային համատեքստին։ Նյութը ընդգծում է Մինաս Ավետիսյանի դերը հայկական մոդեռն արվեստի ձևավորման և ազգային գեղանկարչական դպրոցի զարգացման մեջ։

Lեզվաբանություն

Գիրքը ներկայացնում է՝ բառագիտության ընդհանուր սկզբունքներն ու հասկացությունները, բառի կառուցվածքը, իմաստային զարգացումները և բառային հարաբերությունները, հայերենի բառապաշարի շերտերը (հայրենի, փոխառյալ, նորաբանություններ և այլն), բառերի իմաստային փոփոխությունների օրինաչափությունները, հայերեն բառագիտության զարգացման պատմական և ժամանակակից միտումները։ Այն օգտակար է՝ լեզվաբանության և հայագիտության ուսանողների համար, գիտական հետազոտողների և բառագիտությամբ զբաղվող մասնագետների համար, ինչպես նաև հայերեն բառապաշարի խորքային ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը համարվում է կարևոր աղբյուր հայերեն բառագիտության տեսական հիմքերի ձևավորման և զարգացման ուսումնասիրության համար։

Գրականություն

Խուան Ռամոն Խիմենեսը (1865–1958) համարվում է իսպանական ժամանակակից պոեզիայի նշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը, որն իր ստեղծագործական գործունեությունը սկսեց 19-րդ դարի վերջից 20-րդ դարի սկիզբը։ Նրա սկզբնական շրջանի պոեզիան բնութագրվում է ռոմանտիկ մտածողությամբ, զգայականությամբ և ազգային, հայրենասիրական թեմաների ընդգծմամբ։ Այս շրջանում Խիմենեսը հիմնականում գրել է սիրո, բնության, գյուղական կյանքի և հոգևոր գեղեցկության մասին, օգտագործելով պարզ, բայց հուզառատ ու խորհրդանշական լեզու։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է մարդու ներքին զգացմունքների և բնության հանդեպ սերը, արտացոլում է մարդկային հոգու նուրբ ու խոցելի կողմերը, ինչպես նաև շեշտում է ազգային ինքնության և մշակութային ժառանգության կարևորությունը։ Սկզբնական շրջանում նրա ստեղծագործություններում նկատելի են նաև սիմվոլիզմի և ռոմանտիկության ազդեցությունները, որոնք բնորոշ էին Եվրոպայի այդ ժամանակաշրջանի պոեզիային։ Խիմենեսի բանաստեղծությունների զգացմունքային խորությունը և լեզվական ճկունությունը հետագայում հիմք դարձրին նրա հասուն, դասական ոճի զարգացման համար, որի միջոցով նա ստացավ Նոբելյան մրցանակի արժանանալու համաշխարհային ճանաչում։ Սկզբնական շրջանի պոեզիան ոչ միայն բացահայտում է նրա ստեղծագործական ներուժը, այլև ցույց է տալիս մարդկային հոգու, սիրո և բնության նկատմամբ իր սկզբնական տեսլականը, որն ավելի ուշ դարձավ նրա գրական մագիստրոսի՝ իսպանական պոեզիայի վարպետի նշանավոր հատկանիշ։