Մեծ Հայքի թագավորության պարսկա-հռոմեական բաժանումները III-IV դդ.

Գեղարվեստական հայ․

«Մամոնտը և Պապոնտը»՝ Վարուժան Նալբանդյանի ստեղծագործությունը հայ գրականության մեջ հանդիսանում է մեկ այլ սուր հեգնանքով ու խորիմաստ քննադատությամբ ձևավորված գործ։ Այս ստեղծագործությունը ոչ միայն գրական երկ է, այլ նաև սոցիալական ու քաղաքական խնդիրներին անդրադարձնող մի վերլուծություն։ Նալբանդյանը, օգտագործելով սրամիտ և հաճախ սև հումորային ոճը, ներկայացնում է մարդկային հասարակության բոլոր այն բացերն ու կոպիտ հակասությունները, որոնք քողարկված են պատրանքների տակ։ Պատմությունը, միանշանակ, պատկերացնում է երկու հակադիր կերպարների՝ **Մամոնտի** և **Պապոնտի** միջև պայքարը, որոնք խորհրդանշում են տարբեր խավերի ու հասարակական կողմերի հակասություններ։ Մամոնտը և Պապոնտը՝ երկու կերպարներ, որոնք նրանցից յուրաքանչյուրը բացահայտում է միմյանց հակասական բնույթը, այնպիսի սոցիալական, քաղաքական ու մարդկային արժեքներ, որոնք ոչ միշտ են համապատասխանում իրականությանը։ Նրանք որպես կերպարներ բախվում են տարբեր տեսակների՝ չարամտության, ավանդապաշտության, բարոյականության ու ընկերական հարաբերությունների։ Նալբանդյանի սրամտությունը ու լեզվաբառական բարձրությունը հաճախ հանդես են գալիս որպես մի տեսակ մերկացման գործիք՝ առանց հարթելու կամ մեղմելու այն հարցերը, որոնք մարդուն կարող են խորապես ցավեցնել։ Բացի այս, «Մամոնտը և Պապոնտը»-ն նաև շատ հաճախ անդրադառնում է իր ժամանակի քաղաքական ու հասարակական դաշտում գտնվող անարդարություններին՝ հեգնանքով ու գովերգմամբ։ Հեղինակը նկարագրում է մարդկանց միջև անարդար ու մանիպուլյատիվ հարաբերությունները, ինչպես նաև այն՝ ինչպես հասարակական ճնշումները ու սոցիալական շերտերը ձևավորում են այսպես կոչված «հերոսներին», որոնք կեղծ արժեքներով առաջնորդվում են։ «Մամոնտը և Պապոնտը»՝ որպես զվարճալի, բայց խորիմաստ պատմություն, ստիպում է ընթերցողին մտածել հասարակության ու մարդուն դասավորելու տարբեր մոտեցումների մասին։ Նալբանդյանը նաև այդ կերպարների միջոցով ցույց է տալիս՝ ինչպես սոցիալական ստանդարտները և հիփոկրիզիաները կարող են փոխել մարդկային բնույթը՝ հիմնելով պատմական և սոցիալական անարդարությունների վրա։ «Մամոնտը և Պապոնտը»-ը կարելի է դիտարկել որպես ոչ միայն ծաղրական ժանրի ստեղծագործություն, այլ նաև այն գրական քննադատությունը, որ ուղղված է մարդու սոցիալական սխալներին ու անհատական մտածողությանը։ Հրատարակիչ - Դարակ Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-9939-9239-5-6

Տնտեսագիտություն

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության առևտրային բանկերի ակտիվների ձևավորման և գնահատման հիմնախնդիրներին՝ կենտրոնանալով ֆինանսական կառավարման, ռիսկերի գնահատման և ակտիվների օպտիմալացման մեթոդների վրա։ Աշխատությունը վերլուծում է ակտիվների տեսակները, դրանց եկամտաբերության և likvidության ցուցանիշները, ինչպես նաև կապիտալի արդյունավետ օգտագործման սկզբունքները, ընդգծելով պետական կարգավորման և շուկայական միջավայրի ազդեցությունը բանկերի ակտիվների կառուցվածքի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում վարկային պորտֆելի, արժեքավոր թղթերի և այլ ֆինանսական գործիքների գնահատման մեթոդներին, ակտիվների ռիսկերի կառավարման համակարգին և ֆինանսական կայունության պահպանմանը՝ հաշվի առնելով մակրոտնտեսական գործոնների ազդեցությունը։ Ուսումնասիրությունը նաև քննարկում է միջազգային փորձը և առաջարկում գործիքներ՝ ակտիվների կառավարման և գնահատման արդյունավետությունը բարձրացնելու համար, ինչը նպաստում է բանկային համակարգի կայունությանը և ֆինանսական շուկայի զարգացմանը Հայաստանում։

Փիլիսոփայություն

Աշխատությունը նվիրված է Կիլիկիո Հայոց Կաթողիկոսության գործունեությանը 1902–1921 թվականների ազգային-քաղաքական գործընթացների համատեքստում՝ ընդգծելով նրա հոգևոր, կազմակերպչական և քաղաքական դերակատարությունը հայ ժողովրդի ճակատագրական շրջափուլում։ Հեղինակը վերլուծում է Կաթողիկոսության ներքին կառավարման համակարգը, հոգևոր առաջնորդների գործունեությունը և համայնքային կյանքի կազմակերպումը Օսմանյան կայսրության վերջին տարիներին և Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակաշրջանում։ Գրքում դիտարկվում են նաև Հայոց ցեղասպանության ընթացքում Կաթողիկոսության արձագանքները, օգնության կազմակերպումը և սփյուռքահայ համայնքների հետ կապերի ամրապնդումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային քաղաքական ուժերի հետ փոխհարաբերություններին, ինչպես նաև Կաթողիկոսության դերին հայկական պետականության վերականգնման գաղափարների ձևավորման գործում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է 1918–1921 թվականների հետպատերազմյան իրավիճակը, գաղթականության խնդիրները և եկեղեցական կառույցների վերակազմակերպման գործընթացը։ Աշխատությունը ընդգծում է Կիլիկիո Հայոց Կաթողիկոսության նշանակությունը որպես հոգևոր և ազգային ինքնության պահպանման կենտրոնական ինստիտուտ ճգնաժամային պատմական փուլում։ Այն օգտակար է պատմաբանների, եկեղեցական պատմության հետազոտողների և հայ ազգային շարժումների ուսումնասիրողների համար։

Տնտեսագիտություն

Մակրոտնտեսական կայունացման քաղաքականությունը զարգացող երկրներում ուղղված է գնաճի վերահսկմանը, պետական բյուջեի դեֆիցիտի կրճատմանը, վճարային հաշվեկշռի հավասարակշռմանը և ազգային արժույթի կայունացմանը՝ տնտեսական երկարաժամկետ աճի համար նպաստավոր միջավայր ստեղծելու նպատակով։ Այս քաղաքականությունը սովորաբար ներառում է դրամավարկային խստացում, հարկաբյուջետային կարգապահության ուժեղացում, փոխարժեքային ռեժիմի կարգավորում և կառուցվածքային բարեփոխումներ, որոնք միտված են շուկաների արդյունավետության բարձրացմանը։ Զարգացող երկրներում նման քաղաքականության իրականացումը հաճախ ուղեկցվում է սոցիալական և տնտեսական բարդ հետևանքներով, քանի որ կարճաժամկետ հատվածում կարող է առաջանալ տնտեսական աճի դանդաղում, գործազրկության աճ և բնակչության իրական եկամուտների նվազում։ Իրանի Իսլամական Հանրապետության օրինակով մակրոտնտեսական կայունացման քաղաքականությունը իրականացվել է տարբեր փուլերում՝ պայմանավորված ինչպես ներքին տնտեսական խնդիրներով, այնպես էլ արտաքին պատժամիջոցներով, որոնք էական ազդեցություն են ունեցել երկրի ֆինանսական և առևտրային համակարգերի վրա։ Իրանում կիրառված միջոցառումները ներառել են սուբսիդիաների ռացիոնալացում, էներգակիրների գների աստիճանական ազատականացում, հարկային համակարգի բարեփոխումներ և ազգային արժույթի կարգավորման փորձեր, որոնք նպատակ են ունեցել նվազեցնել բյուջետային բեռը և բարձրացնել տնտեսական արդյունավետությունը։ Սակայն այդ քաղաքականության հետևանքները եղել են երկակի բնույթի․ մի կողմից՝ որոշ ժամանակահատվածներում հաջողվել է նվազեցնել բյուջետային դեֆիցիտը և խթանել ներքին արտադրության որոշ հատվածներ, մյուս կողմից՝ արձանագրվել է գնաճի բարձր մակարդակ, բնակչության սոցիալական ճնշման աճ և եկամուտների անհավասարության խորացում։ Բացի այդ, արտաքին սահմանափակումները սահմանափակել են ներդրումների ներհոսքը և տեխնոլոգիական զարգացման հնարավորությունները, ինչը բարդացրել է կառուցվածքային բարեփոխումների արդյունավետ իրականացումը։ Ընդհանուր առմամբ, զարգացող երկրներում, այդ թվում Իրանում, մակրոտնտեսական կայունացման քաղաքականությունը հանդիսանում է անհրաժեշտ, բայց բարդ գործընթաց, որի արդյունավետությունը կախված է ինստիտուցիոնալ կարողություններից, արտաքին տնտեսական միջավայրից և սոցիալական քաղաքականության համաչափությունից, քանի որ միայն մակրոտնտեսական ցուցանիշների կայունացումը բավարար չէ կայուն և ներառական տնտեսական զարգացման ապահովման համար։

Տեխնոլոգիա

Այս աշխատությունը նվիրված է սինխրոն մեքենայի կառուցվածքով էլեկտրաշարժիչների արագության իմպուլսային կառավարման համակարգերի մշակմանը՝ ընդգծելով ժամանակակից էլեկտրական շարժիչների ավտոմատ կառավարման համակարգերի տեսական և կիրառական հիմքերը։ Գրքում վերլուծվում են սինխրոն շարժիչների աշխատանքի հիմնական սկզբունքները, դրանց էլեկտրամագնիսական գործընթացները և արագության կարգավորման մեթոդները՝ հատկապես ուշադրություն դարձնելով իմպուլսային լայնության մոդուլացիայի (PWM) վրա հիմնված կառավարման տեխնոլոգիաներին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կառավարման համակարգի կառուցվածքային մոդելավորմանը, կարգավորման ալգորիթմների մշակմանը և դինամիկ կայունության ապահովման խնդիրներին՝ տարբեր բեռնվածության և աշխատանքային ռեժիմների պայմաններում։ Աշխատությունում ներկայացվում են նաև մաթեմատիկական մոդելներ, որոնք նկարագրում են շարժիչի անցումային պրոցեսները, ինչպես նաև թվային սիմուլյացիայի մեթոդներ՝ համակարգի աշխատանքի օպտիմալացման համար։ Քննարկվում են ուժային էլեկտրոնիկայի կիրառությունները, ինվերտորների դերը և կառավարման համակարգերի էներգաարդյունավետության բարձրացման ուղիները։ Վերլուծվում են նաև արդյունաբերական կիրառությունների օրինակներ՝ ցույց տալու համար առաջարկվող համակարգերի արդյունավետությունը ավտոմատացված արտադրական գծերում և բարձր ճշգրտության շարժիչային համակարգերում։ Գրքի նպատակն է ձևավորել համալիր մոտեցում սինխրոն էլեկտրաշարժիչների իմպուլսային կառավարման համակարգերի նախագծման և կատարելագործման համար։

Գրականություն

Խորը հուզական և ողբերգական բովանդակությամբ ստեղծագործություն է, որտեղ ներկայացվում են մարդկային մեծ կորուստների, ցավի և հիշողության թեմաները՝ կենտրոնանալով անհատի ներաշխարհում և հավաքական հիշողության մեջ մնացած վերքերի վրա։ Գրքում արտացոլվում են կյանքի ծանր փորձությունները, պատմական կամ անձնական ողբերգությունների հետևանքները և այն հոգեբանական վիճակները, որոնցում մարդը փորձում է ապրել ցավի հետ՝ այն չմոռանալով, բայց նաև չկորցնելով ապրելու կարողությունը։ Հեղինակը ընդգծում է հիշողության ուժը, ցավի փոխանցելիությունը սերունդների միջև և այն, թե ինչպես է տառապանքը դառնում ինքնության մի մաս։ Ստեղծագործությունը միաժամանակ և՛ սգո, և՛ մտորումների գիրք է, որտեղ ցավը ներկայացվում է ոչ միայն որպես տառապանք, այլ նաև որպես գիտակցման, վերապրման և ներքին ուժի աղբյուր։