Поликультурное воспитание на уроках русского языка

Մանկավարժություն

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է ինտելեկտուալ զարգացման ծանր խանգարումներ ունեցող (իմբեցիլ մակարդակի) երեխաների խոսքի զարգացման առանձնահատկությունները խաղային գործունեության գործընթացում՝ ընդգծելով խաղի դերը որպես հիմնական մանկավարժական և թերապևտիկ միջոց։ Հետազոտության մեջ խաղային գործունեությունը դիտարկվում է որպես հաղորդակցական կարողությունների ձևավորման բնական միջավայր, որտեղ երեխան աստիճանաբար ներգրավվում է սոցիալական փոխազդեցության, լեզվական իմիտացիայի և պարզ խոսքային կառուցվածքների յուրացման գործընթացներում։ Աշխատությունը վերլուծում է խոսքի զարգացման հիմնական փուլերը՝ ձայնային արձագանքներից և պարզ բառերից մինչև տարրական արտահայտությունների ձևավորում, ինչպես նաև այն դժվարությունները, որոնք պայմանավորված են ճանաչողական սահմանափակումներով, ուշադրության անկայունությամբ և ընկալման դանդաղությամբ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում խաղերի ընտրության մանկավարժական սկզբունքներին՝ պարզ կառուցվածք, կրկնվող գործողություններ, տեսողական և շարժողական հենարաններ, ինչպես նաև մեծահասակի ակտիվ ուղղորդող դերին։ Միաժամանակ քննարկվում է խոսքային խթանման մեթոդիկան՝ ներառյալ կրկնությունը, մոդելավորումը, էմոցիոնալ ամրապնդումը և սոցիալական իրավիճակների ստեղծումը, որոնք նպաստում են հաղորդակցական հմտությունների ձևավորմանը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ խաղային գործունեությունը հանդիսանում է արդյունավետ միջոց մտավոր զարգացման ծանր խանգարումներ ունեցող երեխաների խոսքի խթանման համար՝ ապահովելով նրանց հաղորդակցական հնարավորությունների աստիճանական ընդլայնում և սոցիալական ադապտացիայի բարելավում։

Պատմություն

«Ալեքսանդրապոլի կոմերցիոն ուսումնարանի 1906–1907 ուսումնական տարվա վիճակի տարեկան հաշվետվությունը» ներկայացնում է Ռուսական կայսրության Առևտրի և արդյունաբերության նախարարության ենթակայության տակ գործող ուսումնական հաստատության գործունեության պաշտոնական ամփոփումը տվյալ ուսումնական տարվա համար։ Աշխատության մեջ արտացոլվում են ուսումնարանի կազմակերպչական կառուցվածքը, դասավանդվող առարկաների համակարգը, ուսանողների թվաքանակը, ընդունելության և ավարտական ցուցանիշները, ինչպես նաև ուսումնական գործընթացի ընդհանուր արդյունքները և կարգապահական վիճակը։ Հեղինակը կամ կազմողները ներկայացնում են նաև դասախոսական կազմի գործունեությունը, ուսումնամեթոդական աշխատանքները, ֆինանսական ապահովումը և նյութատեխնիկական բազայի վիճակը՝ ընդգծելով առևտրային կրթության զարգացման միտումները Ալեքսանդրապոլում 20-րդ դարի սկզբին։ Հաշվետվությունը պարունակում է վիճակագրական տվյալներ և վերլուծական դիտարկումներ, որոնք թույլ են տալիս գնահատել ուսումնական հաստատության դերը տարածաշրջանի տնտեսական և մասնագիտական կրթության համակարգում։ Աշխատությունը արժեքավոր աղբյուր է կրթության պատմության, տնտեսական ուսուցման զարգացման և Ալեքսանդրապոլի սոցիալ-մշակութային կյանքի ուսումնասիրության համար։ Այն նախատեսված է պատմաբանների, մանկավարժների, կրթության կազմակերպիչների, հետազոտողների և արխիվային նյութերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Պատմություն

Ալեքսանդր Շիրվանզադեն՝ «Մշակի» աշխատակից աշխատությունը գրականագիտության և մամուլի պատմության ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է Ալեքսանդր Շիրվանզադեի գործունեությունը որպես «Մշակ» պարբերականի աշխատակից և հրապարակախոս, այն վերլուծում է նրա հոդվածների, հրապարակումների և հրապարակախոսական ելույթների բովանդակությունը՝ ընդգծելով հասարակական-քաղաքական հարցերի նկատմամբ նրա քննադատական մոտեցումը, գիրքը բացատրում է նաև XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի հայ մամուլի զարգացման ընդհանուր պատկերը, «Մշակ» թերթի դերակատարությունը հասարակական մտքի ձևավորման մեջ, ինչպես նաև Շիրվանզադեի գրական և հրապարակախոսական գործունեության փոխկապակցվածությունը, միաժամանակ ընդգծելով նրա ներդրումը հասարակական արդարության, կրթության և ազգային խնդիրների լուսաբանման գործում, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր հայ գրականության և մամուլի պատմության ուսումնասիրության համար։

Գեղարվեստական հայ․

«Գյադաների ժամանակը: Երկիր: Ցպահանջ» (Ավետիս Հարությունյան) գրքերում հեղինակը ներկայացնում է խորհրդավոր, գրեթե միստիկական աշխարհի մի հատված, որտեղ առկա են ժամանակի, բնության և մարդկային ճակատագրի հարցեր։ Այս աշխատությունը հաճախ համարվում է ստեղծագործական և ինտելեկտուալ փորձ՝ ընթերցողին ներմուծելով մի աշխարհ, որտեղ իրականությունն ու երևակայությունը միահյուսվում են։ «Գյադաների ժամանակը» բնութագրում է այն ժամանակը, երբ մարդու կյանքը կախված է մեծ ուժերից, և նա ստիպված է ճանաչել իր տեղը աշխարհում։ «Երկիր» մասը խոսում է մեր մոլորակի, բնության, մարդու և ժամանակի փոխհարաբերության մասին՝ ցույց տալով, թե որքան մոտ է մարդը իր արմատներին և որքան հեռու է իր ինքնությունից։ «Ցպահանջ» (որն ընթերցողին մատուցվում է որպես խորքային կոչ կամ պահանջ) խոսում է մարդու ներսի ցանկությունների, պահանջների և ինքնաճանաչման մասին։ Հարությունյանը օգտագործում է խորհրդանշական լեզու, ինչը ընթերցողին ստիպում է մտորել՝ ոչ միայն գրքի գործողությունների, այլև դրանց տակ թաքնված իմաստների մասին։ Գիրքը մոտ է փիլիսոփայական գրականությանը՝ ներկայացնելով կյանքի մեծ հարցերը՝ ինչպիսիք են՝ ժամանակը, ազատ կամքը, ճակատագիրը և մարդկային պատասխանատվությունը։ Հեղինակի ոճը հզոր է, պատկերավոր և երբեմն մռայլ, բայց հենց դա է ստեղծում «Գյադաների ժամանակի» յուրահատուկ մթնոլորտը։ Այս աշխատությունը հարմար է նրանց համար, ովքեր սիրում են մտորիչ, խորհրդանշական և ոչ առօրյա գրականություն։ Ընդհանուր առմամբ, «Գյադաների ժամանակը: Երկիր: Ցպահանջ» ընթերցողին տալիս է հետաքրքիր, հոգեբանական և փիլիսոփայական փորձ, որը կարող է փոխել դիտակետը՝ կյանքի նկատմամբ։ Հրատարակիչ - Հեղինակային հրատարակություն Հրատ. տարեթիվ - 2011 ISBN - 99930-4-311-7

Իրավաբանություն

Հանցագործությունը քրեական իրավունքում հասարակության համար վտանգավոր, օրենքով արգելված և մեղավորությամբ կատարված արարք է, որի համար օրենքը նախատեսում է քրեական պատասխանատվություն և պատիժ։ Այն համարվում է իրավախախտման ամենածանր ձևերից մեկը, քանի որ ուղղակիորեն վնասում է հասարակական կարգին, մարդու իրավունքներին, պետության և անհատների շահերին։ Հանցագործության հիմնական հատկանիշներն են՝ հասարակական վտանգավորությունը, հակաիրավականությունը, մեղավորությունը և պատժելիությունը։ Առանց այս հատկանիշների արարքը չի կարող համարվել հանցագործություն։ Հանցագործությունները դասակարգվում են ըստ տարբեր չափանիշների։ Ըստ ծանրության՝ դրանք բաժանվում են ոչ մեծ ծանրության, միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների։ Ըստ մեղքի ձևի՝ լինում են դիտավորյալ և անզգուշությամբ կատարված հանցագործություններ։ Դիտավորյալ հանցագործության դեպքում անձը գիտակցաբար կատարում է օրենքով արգելված արարք, իսկ անզգուշության դեպքում վնասը առաջանում է անփութության կամ անհրաժեշտ զգուշության բացակայության հետևանքով։ Ըստ օբյեկտի՝ հանցագործությունները կարող են ուղղված լինել կյանքի և առողջության դեմ, սեփականության դեմ, հասարակական անվտանգության դեմ, պետական իշխանության դեմ և այլ ոլորտների դեմ։ Յուրաքանչյուր խումբ ունի իր առանձնահատկությունները և իրավական կարգավորման մեխանիզմները։ Հանցագործության ուսումնասիրությունը կարևոր է քրեական իրավունքում, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս հասկանալ իրավախախտումների բնույթը, կանխարգելման միջոցները և արդար պատժի կիրառման սկզբունքները։ Այսպիսով, հանցագործությունը հանդիսանում է քրեական իրավունքի հիմնական ինստիտուտ, որը ապահովում է հասարակական կարգի պաշտպանությունը և իրավական անվտանգության պահպանումը։

Բժշկություն

Գիրքը նվիրված է շիզոֆրենիայով տառապող այն հիվանդների կլինիկական և սոցիալական բնութագրերի ուսումնասիրությանը, որոնք կատարել են հասարակության համար վտանգավոր գործողություններ իրենց հարազատների նկատմամբ։ Աշխատանքում ներկայացվում են հիվանդության կլինիկական դրսևորումների, հոգեկան վիճակի, սոցիալական միջավայրի և վարքային առանձնահատկությունների համակողմանի վերլուծությունները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել նման դեպքերի առաջացմանը նպաստող գործոնները։ Ուսումնասիրվում են հիվանդների սոցիալ-ժողովրդագրական բնութագրերը, հիվանդության ընթացքի առանձնահատկությունները, ընտանեկան հարաբերությունների ազդեցությունը, ռիսկի գործոնները և դատահոգեբուժական գնահատման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կանխարգելման, վաղ հայտնաբերման, բուժման արդյունավետության բարձրացման և հոգեբուժական ու սոցիալական ծառայությունների համագործակցության կարևորությանը՝ հասարակության անվտանգության և հիվանդների վերասոցիալականացման տեսանկյունից։ Գիրքը նախատեսված է հոգեբույժների, դատահոգեբուժական փորձագետների, հոգեբանների, սոցիալական աշխատողների, հետազոտողների, դասախոսների և բժշկական բուհերի ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են հոգեկան առողջության, դատահոգեբուժության և հասարակության համար վտանգավոր վարքի կլինիկական ու սոցիալական ասպեկտների ուսումնասիրությամբ։