Предвыборные экономические ожидания избирателей и их влияние на макроэкономическую политику на постсоветском пространстве (на примере Армении)

Կենսագրություն

«Վերոնիկան որոշում է մեռնել» Պաոլո Կոելյոյի հոգևոր-հոգեբանական նովելն է, որը պատմում է մի երիտասարդ կնոջ՝ Վերոնիկայի մասին։ Նա ունի ամեն ինչ՝ աշխատանք, ընտանիք, հաջողություն, բայց միևնույն է զգում է ներքին դատարկություն և որոշում է ինքնասպանության փորձ անել։ Սակայն այդ փորձը չի հաջողվում, և նա հայտնվում է հոգեբուժարանում՝ որտեղ բժիշկները հայտնաբերում են, որ նրա սիրտը արդեն չի կարողանում ավելի դիմանալ։ Այդ վայրում Վերոնիկան սկսում է նոր կյանք՝ հասկանալով, որ մահվան սահմանին գտնվելով՝ նա վերջապես սկսում է ապրել։ Նա սկսում է հարցնել ինքն իրեն՝ ինչ է իրականում նշանակում երջանկությունը, ազատությունը և կյանքը։ Հոգեբուժարանը նրա համար դառնում է մի վայր, որտեղ նա ճանաչում է մարդկանց՝ տարբեր անձնավորություններով և խնդիրներով, և հասկանում է, որ բոլորն էլ մի կերպ փախչում են իրենց իրականությունից։ Գիրքը խորապես քննարկում է այն հարցը, թե ինչու մարդը չի ապրում իր իրական ցանկություններով, և ինչպես հասարակական նորմերը, վախը և անցանկալի «ոչ»-ը խլում են կյանքի բնական հրճվանքը։ Վերոնիկան, գիտակցելով իր վերջը, սկսում է բացահայտել կյանքի փոքրիկ, բայց իսկական ուրախությունները՝ սիրո, ընկերության և ազատության արժեքը։ Գիրքը հուզիչ է, մտածելու տեղ տալիս և շատ մոտիվացնող՝ այն մարդկանց համար, ովքեր զգում են դատարկություն կամ չեն գտնում իրենց ուղին։ Հրատարակիչ - Անտարես Հրատ. տարեթիվ - 2021 ISBN - 978-9939-76-768-0

Մշակույթ

Էրեբունիի որմնանկարները-ը հնագիտության և արվեստագիտության ուղղվածությամբ գիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Էրեբունի ամրոցի տարածքում հայտնաբերված ուրարտական շրջանի որմնանկարների ուսումնասիրությանը, աշխատությունում ներկայացվում են որմնանկարների պատկերագրական առանձնահատկությունները, գունային լուծումները և կոմպոզիցիոն կառուցվածքը, ինչպես նաև դրանց տեխնիկական կատարման մեթոդները, միաժամանակ վերլուծվում է այդ պատկերների մշակութային և կրոնական նշանակությունը՝ կապված Ուրարտուի պետական գաղափարախոսության, ծիսական համակարգի և արքայական իշխանության ներկայացման հետ, հատուկ ուշադրություն է դարձվում Էրեբունիի որմնանկարների տեղին ուրարտական արվեստի ընդհանուր համակարգում և դրանց կապին Մերձավոր Արևելքի հին քաղաքակրթությունների արվեստի ավանդույթների հետ, աշխատությունը կարևոր աղբյուր է Հայաստանի հնագույն մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համար և նպաստում է ուրարտագիտության զարգացմանը։

Աշխարհագրություն

Աշխարհագրություն ոլորտի «Աշխարհագրություն 2 շտեմարան»-ը միջին մակարդակի ուսումնական և քննություններին նախապատրաստող առաջադրանքների հավաքածու է, որը նպատակ ունի խորացնել սովորողների պատկերացումները բնական և հասարակական աշխարհագրական գործընթացների վերաբերյալ և զարգացնել քարտեզների, գրաֆիկների ու վիճակագրական տվյալների հետ աշխատելու հմտությունները, այստեղ ընդգրկվում են թեմաներ՝ աշխարհագրական թաղանթ, կլիմայական գոտիներ, ջրոլորտ և լիտոսֆերա, բնակչության բաշխում, տնտեսության ճյուղեր և տարածաշրջանային առանձնահատկություններ, ինչպես նաև Հայաստանի և աշխարհի երկրների աշխարհագրական առանձնահատկությունների վերլուծություն, շտեմարանի առաջադրանքները սովորողին սովորեցնում են համեմատել երևույթները, բացատրել պատճառահետևանքային կապերը և կիրառել գիտելիքները գործնական իրավիճակներում, իսկ հիմնական նպատակը ոչ միայն փաստերի հիշողությունն է, այլ աշխարհագրական մտածողության ձևավորումը և քննությունների համար համակարգված պատրաստվածության ապահովումը։

Գրականություն

Զէյթունի Անցեալէն եվ ներկայէն - Զէյթունցի 1900 աշխատությունը ներկայացնում է Զեյթունի հայկական համայնքի պատմական հիշողությունը՝ համադրելով անցյալի և իր ժամանակի դիտարկումները՝ կենտրոնանալով Զեյթունի սոցիալական, մշակութային և քաղաքական կյանքի վրա, ինչպես նաև այդ տարածաշրջանի հայ բնակչության կենցաղի, ինքնության պահպանման և պատմական փորձությունների վրա, որոնք ձևավորել են համայնքի հավաքական հիշողությունը։ Գիրքը բնորոշվում է որպես պատմական-հուշագրական բնույթի անդրադարձ, որտեղ հեղինակը փորձում է վերականգնել Զեյթունի զարգացման տարբեր փուլերը՝ ընդգծելով տեղական առանձնահատկությունները, ավանդույթները, դիմադրության և գոյատևման պատմությունները, ինչպես նաև արտաքին ազդեցությունները, որոնք ժամանակի ընթացքում փոխել են տարածաշրջանի դեմքը։ Տեքստում կարևոր տեղ են զբաղեցնում նաև հիշողության և ինքնության հարցերը, որոնց միջոցով ներկայացվում է Զեյթունցիների պատմական փորձառությունը՝ որպես ավելի լայն հայկական պատմության մի հատված։

Հոգեբանություն

Հիշողության կազմակերպման ձևերը ուսումնասիրում են, թե ինչպես են մարդու ուղեղը կամ հաշվարկային համակարգերը ընդունում, պահպանում և վերականգնում տեղեկատվությունը տարբեր ձևերով՝ կախված դրա բնույթից, տևողությունից և կիրառման նպատակից։ Մարդկային հոգեբանության մեջ հիմնական հիշողության ձևերն են կարճաժամկետ, երկարաժամկետ և աշխատանքային հիշողությունը։ Կարճաժամկետ հիշողությունը ապահովում է տվյալների պահպանումը փոքր ժամանակահատվածում և օգտագործվում է անմիջական խնդիրների լուծման համար, մինչդեռ երկարաժամկետ հիշողությունը պատասխանատու է տեղեկատվությունը երկար ժամանակ պահպանելու և անհրաժեշտության դեպքում վերականգնելու համար՝ ներառելով գիտելիքներ, հմտություններ և փորձառություն։ Աշխատանքային հիշողությունը թույլ է տալիս միաժամանակ մշակել և կառավարել մի քանի տեղեկատվական միավորներ՝ արդյունավետորեն կատարելով մտավոր գործողություններ։ Տվյալների բազաներում և կոմպյուտերային համակարգերում հիշողությունը կազմակերպվում է similarly՝ հիմնականում հիշողության փնջերով, հիշողության բլոկներով, բջիջներով և կառավարվող հիշողության կառուցվածքներով, որոնք հնարավորություն են տալիս արագ մուտք, վերականգնում և տվյալների արդյունավետ կառավարման մեխանիզմներ ապահովել։ Հիշողության կազմակերպման ձևերի ճիշտ ընտրությունը և կառավարվող կառուցվածքի կիրառումը մեծ նշանակություն ունի ուսուցման, վերլուծության, ծրագրավորման և տեղեկատվական համակարգերի արդյունավետության համար։

Տնտեսագիտություն

«Ապահովագրական գործ» գիրքը Կ. Աբգարյանի և նրա համահեղինակների կողմից գրել է մի comprehensive մենագրություն, որը տրամադրում է ամբողջական պատկերացում ապահովագրական ոլորտի մասին, նրա գործառույթների, կառուցվածքի, սկզբունքների ու արդի մարտահրավերների վերաբերյալ։ Գրքում մանրամասնորեն քննարկվում է ապահովագրական գործի տեսական և գործնական կողմերը՝ սկսած ապահովագրական ընկերությունների կազմակերպությունից մինչև դրանց գործունեության վերահսկման մեթոդներ և ոլորտի նորմատիվային դաշտ։ Հեղինակը վերլուծում է ապահովագրական գործի կառավարման հիմնական սկզբունքները, նրանց դերը տնտեսությունում և սոցիալական համակարգում։ Աբգարյանն ու նրա համահեղինակները անդրադառնում են հիմնական ապահովագրական տեսակներին՝ կյանքի, առողջության, գույքի, ավտոմոբիլային ապահովագրությանը և դրանց առանձնահատկություններին, որոնց միջոցով ապահովագրվում են հաճախորդները՝ կախված տարբեր սոցիալական ու տնտեսական իրավիճակներից։ Գրքում ներկայացված են ապահովագրական ընկերությունների գործունեության կարգավորումները՝ ներառյալ պետական վերահսկողությունը, հավասարակշռությունը շուկայում և ապահովագրական գործի արմատական փոփոխությունների անհրաժեշտությունը, որոնք կկարողանան նպաստել ապահովագրական ծառայությունների ավելի լայն տարածմանը և հանրության վստահության բարձրացմանը։ Հեղինակը մանրամասն քննարկում է ապահովագրական ընկերությունների մարքեթինգի, գնումների գործընթացի կազմակերպման, հաճախորդների հետ աշխատանքը, նաև՝ ընկերությունների ֆինանսական կայունությունը։ Դիտարկվում է նաև միջազգային փորձը՝ տարբեր երկրների ապահովագրական համակարգերի տարբերությունները, դրանց արդյունավետ գործառույթները, որոնք կարող են օգտակար լինել Հայաստանի համար։ Գիրքը նաև անդրադառնում է ապահովագրական գործի բարեփոխումներին՝ շուկայի մասնավորության, մրցակցային պայքարի, ներդրումների և նորարարությունների համատեքստում։ Հեղինակը նաև շեշտում է գործակալների և միջնորդների դերը՝ ապահովագրական ծառայությունների մատուցման գործում, մասնագիտական պատրաստության ու էթիկայի կարևորությունը։ Գիրքը միաժամանակ նվիրված է ոչ միայն ապահովագրական մասնագետներին, այլ նաև այն ուսանողներին, ովքեր հետաքրքրված են ապահովագրական տնտեսագիտության, ֆինանսների և ապահովագրական գործի հիմունքների հետ կապված հարցերով։ Այն կարող է լինել օգտակար խորհուրդներ ու ուղեցույց ապահովագրական ընկերությունների մենեջերներին, ֆինանսական ղեկավարներին, ինչպես նաև այն բոլոր մասնագետներին, ովքեր մասնակցում են ապահովագրական ոլորտի տարբեր ասպեկտներին։