Проблемы правового статуса кассационного суда РА (историко-правовой и теоретико-практический анализ)

Մշակույթ

Այս գիտական և արվեստաբանական աշխատությունը նվիրված է հայ նշանավոր նկարիչ Ռուդոլֆ Խաչատրյանի ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով նրա արվեստի հիմնական ուղղությունները, գեղարվեստական առանձնահատկությունները և մշակութային նշանակությունը։ Գրքում վերլուծվում են նկարչի գեղանկարչական և գրաֆիկական աշխատանքները, կերպարային համակարգը, արտահայտչական միջոցները, գունային լուծումները և ստեղծագործական մտածողության առանձնահատկությունները։ Հեղինակը բացահայտում է արվեստագետի անհատական ոճի ձևավորման ընթացքը, նրա կապը հայ և համաշխարհային կերպարվեստի ավանդույթների հետ, ինչպես նաև այն թեմաներն ու գաղափարները, որոնք արտահայտվում են նրա աշխատանքներում։ Ուսումնասիրությունում անդրադարձ է կատարվում մարդու կերպարի, հոգեբանական վիճակների, ազգային ինքնության, մշակութային հիշողության և ժամանակի զգացողության գեղարվեստական մեկնաբանություններին։ Ներկայացվում են նկարչի ստեղծագործական ուղու տարբեր փուլերը, արվեստի լեզուն և նրա ներդրումը ժամանակակից հայկական կերպարվեստի զարգացման գործում։ Աշխատությունը արժեքավոր է արվեստաբանների, նկարիչների, մշակույթի պատմությամբ հետաքրքրվողների, ուսանողների և բոլոր այն ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում են խորությամբ ծանոթանալ հայ կերպարվեստի ինքնատիպ ներկայացուցիչներից մեկի ստեղծագործական աշխարհին։

Քաղաքագիտություն

Այս մենագրությունը նվիրված է 1991–2001 թվականներին Հայաստանի և Միացյալ Նահանգների հարաբերությունների ձևավորման ու զարգացման համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով Հարավային Կովկասում ԱՄՆ արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունների, տարածաշրջանային աշխարհաքաղաքական վերափոխումների և հետխորհրդային միջազգային համակարգի ձևավորման համատեքստում։ Աշխատության հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացած է այն հարցի վրա, թե ինչպիսի տեղ էր զբաղեցնում Հայաստանը ԱՄՆ տարածաշրջանային քաղաքականության մեջ Խորհրդային Միության փլուզումից հետո, ինչ գործոններով էին պայմանավորված երկկողմ հարաբերությունների զարգացումները և ինչպես էին տարածաշրջանային հակամարտությունները, էներգետիկ շահերը, անվտանգության խնդիրները, Ռուսաստանի և Իրանի գործոնները, ինչպես նաև ԱՄՆ-ում գործող հայկական համայնքի ու կազմակերպությունների գործունեությունը ազդում Վաշինգտոնի քաղաքական որոշումների վրա։ Հետազոտության ժամանակագրական շրջանակը սկսվում է 1991 թվականից, երբ Հայաստանը վերականգնեց իր անկախությունը և դարձավ միջազգային հարաբերությունների ինքնուրույն սուբյեկտ։ ԽՍՀՄ փլուզումից հետո Հարավային Կովկասում ստեղծված նոր իրավիճակը հնարավորություն տվեց ԱՄՆ-ին ակտիվացնել իր ներկայությունը տարածաշրջանում։ ԱՄՆ քաղաքականության մեջ տարածաշրջանի նշանակությունը պայմանավորված էր մի քանի փոխկապակցված հանգամանքներով՝ Ռուսաստանի ազդեցության պահպանման խնդրով, Իրանի աշխարհաքաղաքական դիրքով, Թուրքիայի և Վրաստանի հետ հարաբերություններով, Կասպից ծովի էներգետիկ պաշարների նկատմամբ հետաքրքրությամբ և տարածաշրջանային անվտանգության հարցերով։ Հետազոտություններում նշվում է, որ ԱՄՆ-ի ակտիվ հետաքրքրությունը Հարավային Կովկասի նկատմամբ հատկապես նկատելի դարձավ 1990-ականների երկրորդ կեսից, երբ տարածաշրջանային էներգետիկ նախագծերն ավելի մեծ նշանակություն ստացան ամերիկյան արտաքին քաղաքականության համար։ Հայաստանի և ԱՄՆ-ի դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատումը դարձավ երկկողմ կապերի ինստիտուցիոնալ զարգացման հիմքը։ Հետագա տարիներին հարաբերությունները աստիճանաբար ընդլայնվեցին՝ ընդգրկելով քաղաքական, տնտեսական, մարդասիրական, ժողովրդավարական զարգացման և անվտանգության ոլորտները։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է բացահայտել այն առանձնահատկությունը, որ Հայաստանի և ԱՄՆ-ի հարաբերությունները զարգանում էին ոչ միայն երկու երկրների անմիջական շահերի հիման վրա, այլև Հարավային Կովկասում ամերիկյան ավելի լայն ռազմավարության շրջանակում։ Այդ պատճառով Հայաստանի նկատմամբ Վաշինգտոնի քաղաքականությունը անհրաժեշտ է դիտարկել տարածաշրջանի մյուս պետությունների՝ Ադրբեջանի և Վրաստանի նկատմամբ ԱՄՆ քաղաքականության հետ համեմատության մեջ։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ նշանակություն ունի Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության խնդիրը։ 1990-ականների սկզբին հակամարտությունը դարձավ Հայաստանի արտաքին քաղաքականության և միջազգային հարաբերությունների կարևորագույն ուղղություններից մեկը, իսկ ԱՄՆ-ը ներգրավվեց դրա կարգավորման գործընթացում՝ որպես ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահ երկիր։ Հակամարտության նկատմամբ ամերիկյան դիրքորոշումը միաժամանակ առնչվում էր տարածաշրջանային անվտանգության, Հայաստանի և Ադրբեջանի հարաբերությունների, Թուրքիայի դիրքորոշման և էներգետիկ հաղորդակցության նախագծերի հարցերին։ Այդ համատեքստում աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էր հակամարտության կարգավորման խնդիրը փոխազդում հայ-ամերիկյան քաղաքական օրակարգի հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև ԱՄՆ-ում հայկական համայնքի և կազմակերպությունների դերակատարությունը։ Հայկական սփյուռքը և ամերիկահայ կազմակերպությունները կարողացել են ձևավորել քաղաքական ու հասարակական ազդեցության տարբեր մեխանիզմներ՝ ամերիկյան քաղաքական օրակարգում հայկական հարցերի բարձրացման, Հայաստանի նկատմամբ աջակցության, տնտեսական և մարդասիրական ծրագրերի խթանման և Հայոց ցեղասպանության ճանաչման ուղղությամբ։ Հետազոտությունների համաձայն՝ ամերիկահայ կազմակերպությունները զգալի դեր են ունեցել Հայաստանի և Լեռնային Ղարաբաղի վերաբերյալ ԱՄՆ քաղաքականության վրա հասարակական ու քաղաքական ազդեցություն գործադրելու գործում։ Տնտեսական հարաբերությունների ուսումնասիրությունը ևս կարևոր բաղադրիչ է։ Անկախության առաջին տարիներին Հայաստանը կանգնած էր տնտեսական ծանր իրավիճակի, շրջափակման և սոցիալ-տնտեսական վերափոխումների խնդիրների առջև, ինչի պայմաններում ԱՄՆ աջակցությունը ստացավ մեծ նշանակություն։ Ամերիկյան օգնության ծրագրերը, ներդրումային և առևտրային կապերը, մարդասիրական աջակցությունը և տնտեսական բարեփոխումների խթանումը դարձան երկկողմ հարաբերությունների կարևոր ուղղություններ։ Միաժամանակ ԱՄՆ-ի տնտեսական հետաքրքրությունները Հարավային Կովկասում մեծապես կապված էին տարածաշրջանի հաղորդակցային և էներգետիկ ներուժի հետ։ Այս համատեքստում Հայաստանը որոշ չափով տարբերվում էր Ադրբեջանից, քանի որ չուներ Կասպից ծովի նավթային և գազային պաշարների նման ռեսուրսային ներուժ, ինչն ազդում էր տարածաշրջանային ամերիկյան առաջնահերթությունների կառուցվածքի վրա։ ԱՄՆ քաղաքականության մեջ Ադրբեջանի նշանակությունը հատկապես աճեց էներգետիկ նախագծերի զարգացման հետ, մինչդեռ Հայաստանի նկատմամբ հարաբերությունները զգալիորեն կառուցվում էին քաղաքական, մարդասիրական և ժողովրդավարական համագործակցության հիման վրա։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև անվտանգության և ռազմական համագործակցության ուսումնասիրությունը։ Հայաստանի և ԱՄՆ-ի հարաբերություններում անվտանգության ոլորտը զարգանում էր աստիճանաբար՝ հաշվի առնելով միաժամանակ Հայաստանի անդամակցությունը Ռուսաստանի գլխավորած անվտանգության համակարգերին և ԱՄՆ-ի ու ՆԱՏՕ-ի հետ համագործակցության հնարավորությունները։ Հետազոտական գրականության մեջ նշվում է, որ հայ-ամերիկյան համագործակցությունը ներառում էր ինչպես երկկողմ, այնպես էլ ՆԱՏՕ-ի շրջանակներում իրականացվող ձևաչափեր, սակայն Ռուսաստանի հետ Հայաստանի ռազմաքաղաքական կապերը սահմանափակում էին այդ ուղղության արագ խորացումը։ Մենագրության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ Հայաստանի արտաքին քաղաքականությունը ներկայացվում է որպես տարբեր ուժային կենտրոնների միջև հավասարակշռություն պահպանելու գործընթաց։ Հայաստանի համար ԱՄՆ-ի հետ հարաբերությունների զարգացումը կարևոր էր միջազգային աջակցություն ստանալու, տնտեսական վերականգնման, ժողովրդավարական ինստիտուտների ամրապնդման և արտաքին քաղաքական այլընտրանքների ընդլայնման տեսանկյունից, մինչդեռ ԱՄՆ-ի համար Հայաստանը Հարավային Կովկասում կարևոր, բայց ոչ միակ գործընկերն էր։ Այդ պատճառով երկկողմ հարաբերությունները պետք է հասկանալ ավելի լայն տարածաշրջանային համակարգում, որտեղ փոխազդում էին ԱՄՆ-ի, Ռուսաստանի, Թուրքիայի, Իրանի և եվրոպական պետությունների շահերը։ Հետազոտության մեջ 1990-ականների երկրորդ կեսը առանձնահատուկ նշանակություն ունի, քանի որ հենց այդ շրջանում Հարավային Կովկասը ավելի հստակ սկսեց դիտարկվել որպես ԱՄՆ արտաքին քաղաքականության կարևոր ուղղություն։ Էներգետիկ նախագծերը, Կասպից ծովի պաշարների արտահանման ուղիները, տարածաշրջանային հաղորդակցությունները և Ռուսաստանի ու Իրանի ազդեցության սահմանափակման հարցերը մեծացրին ԱՄՆ-ի հետաքրքրությունը տարածաշրջանի նկատմամբ։ Այս պայմաններում Հայաստանը հայտնվեց բարդ աշխարհաքաղաքական միջավայրում, որտեղ իր արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունները միշտ չէ, որ համընկնում էին ամերիկյան ռազմավարական նպատակների հետ։ Աշխատանքի մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ Նորա Վ. Գևորգյանի ուսումնասիրությունը սկզբնապես ներկայացվել է որպես քաղաքական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի համար նախատեսված ատենախոսություն՝ 23.00.04 մասնագիտությամբ, և 2009 թվականին հրատարակվել է 27 էջանոց սեղմագրով։ Հետագայում այն լույս է տեսել ընդարձակ մենագրության ձևով՝ Երևանում, «Լիմուշ» հրատարակչությունում, 2012 թվականին, 194 էջ ծավալով։ Հայաստանի ազգային գրադարանի մատենագիտական գրառման համաձայն՝ գրքում ընդգրկված է 174–188-րդ էջերի մատենագիտություն՝ 190 աղբյուրով, ինչպես նաև բազմաթիվ տողատակի հղումներ։ Ռուս-հայկական համալսարանի տվյալները հաստատում են, որ Նորա Գևորգյանը քաղաքական գիտությունների թեկնածու է, դոցենտ և միջազգային հարաբերությունների մասնագետ, իսկ այս աշխատությունը նրա հիմնական գիտական մենագրություններից մեկն է։ Նրա հետազոտական հետաքրքրությունների մեջ ներառված են ԱՄՆ արտաքին քաղաքական շահերը Հարավային Կովկասում, հայ-ամերիկյան հարաբերությունները, փոքր պետությունների դերը մեծ տերությունների աշխարհաքաղաքականության մեջ և տարածաշրջանային միջազգային հարաբերությունները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը արժեքավոր է հետխորհրդային առաջին տասնամյակում Հայաստանի արտաքին քաղաքականության և ԱՄՆ-ի տարածաշրջանային ռազմավարության փոխազդեցությունը հասկանալու համար։ Այն հնարավորություն է տալիս միաժամանակ ուսումնասիրել դիվանագիտական հարաբերությունները, տնտեսական և մարդասիրական համագործակցությունը, Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության միջազգային ասպեկտները, ամերիկահայ համայնքի քաղաքական ազդեցությունը, տարածաշրջանային էներգետիկ շահերը և Հարավային Կովկասում ձևավորվող նոր աշխարհաքաղաքական հավասարակշռությունը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել միջազգային հարաբերությունների, քաղաքագիտության, դիվանագիտության, Հայաստանի արտաքին քաղաքականության, ԱՄՆ արտաքին քաղաքականության և Հարավային Կովկասի աշխարհաքաղաքականության հարցերով զբաղվող հետազոտողներին, դասախոսներին, ուսանողներին և ընթերցողներին։

Մշակույթ

Արիստոտելի ժառանգությունը հայոց մշակույթի համատեքստում աշխատությունը փիլիսոփայության և հայագիտության միջդիսցիպլինար ուսումնասիրություն է, որը վերլուծում է Արիստոտելի գաղափարների ներթափանցումը և ազդեցությունը հայկական մտավոր ավանդույթի վրա, այն ներկայացնում է, թե ինչպես են Արիստոտելի տրամաբանական, էթիկական և բնական-փիլիսոփայական ուսմունքները ընդունվել, մեկնաբանվել և զարգացվել միջնադարյան հայկական դպրոցներում ու գիտական կենտրոններում, գիրքը անդրադառնում է թարգմանական շարժմանը, հատկապես հունարենից հայերեն փիլիսոփայական տեքստերի փոխանցմանը, ինչպես նաև հայ մտածողների՝ այդ գաղափարների վերամշակմանը սեփական փիլիսոփայական համակարգերում, միաժամանակ ընդգծելով հայկական մշակույթի կապը անտիկ փիլիսոփայության հետ և այդ ժառանգության շարունակական ազդեցությունը կրթական ու գիտական ավանդույթների վրա, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր փիլիսոփայության, հայագիտության և մտավոր պատմության ուսումնասիրության համար։

Ինֆորմատիկա

Այս գիրքը ներկայացնում է MS Excel աղյուսակային խմբագրի օգտագործման հիմունքներն ու գործառույթները՝ նախատեսված տվյալների մշակման և վերլուծության համար։ Գրքում բացատրվում են Excel-ի հիմնական միջերեսը, բջիջների և աշխատաթերթերի կառուցվածքը, տվյալների մուտքագրումը և ձևաչափումը։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև բանաձևերի և ֆունկցիաների կիրառությանը՝ հաշվարկներ կատարելու, տվյալներ վերլուծելու և ավտոմատացման համար։ Նյութում ներկայացվում են գրաֆիկների ստեղծումը, տվյալների տեսակավորումը, ֆիլտրումը և աղյուսակների կառավարման հիմնական մեթոդները։ Գիրքը համադրում է տեսական բացատրությունները և գործնական օրինակները՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով արդյունավետ օգտագործել Excel-ը ուսումնական, ֆինանսական և գործնական խնդիրների լուծման համար։

Այլ առարկաներ

Այս աշխատությունը վերաբերում է խաղողի նոր սորտերի բազմացման և մշակության ագրոկենսաբանական ու ֆիզիոլոգիական հիմունքների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով խաղողագործության գիտության, բույսերի ֆիզիոլոգիայի և ագրոտեխնոլոգիայի փոխկապակցված խնդիրները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել նոր ստեղծված կամ ներմուծված խաղողի սորտերի կենսաբանական առանձնահատկությունները, դրանց բազմացման արդյունավետ մեթոդները և մշակության պայմանների ազդեցությունը աճի, զարգացման և բերքատվության վրա։ Ուսումնասիրվում են վեգետատիվ և սերմային բազմացման եղանակները, կտրոնների արմատակալման գործընթացները, պատվաստման արդյունավետությունը, ինչպես նաև սորտերի ադապտացիոն կարողությունները տարբեր կլիմայական և հողային պայմաններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում խաղողի ֆիզիոլոգիական գործընթացներին՝ ֆոտոսինթեզ, ջրի և սննդանյութերի փոխանակում, աճի հորմոնալ կարգավորում, ինչպես նաև դրանց կապին բերքատվության և որակի ցուցանիշների հետ։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է ագրոտեխնիկական միջոցառումները՝ ոռոգման համակարգեր, հողի պարարտացում, էտի ձևեր և հիվանդությունների ու վնասատուների դեմ պայքարի մեթոդներ, որոնք ապահովում են սորտերի կայուն և բարձր արտադրողական զարգացում։ Միաժամանակ վերլուծվում են նոր սորտերի ընտրության և սելեկցիայի սկզբունքները՝ ուղղված բերքատվության բարձրացմանը, կլիմայական դիմադրողականության և արտադրանքի որակի բարելավմանը։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է խաղողագործության և բույսերի ֆիզիոլոգիայի ոլորտում՝ նպաստելով Հայաստանի պայմաններում խաղողի նոր սորտերի արդյունավետ մշակման և բազմացման գիտական հիմքերի զարգացմանը։

Տեխնոլոգիա

Աշխատանքը նվիրված է անկանխատեսելի իրավիճակներում շինարարական աշխատանքների արդյունավետ կազմակերպման, կառավարման և վերահսկման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն իրավիճակներն են, երբ շինարարական գործընթացը ենթարկվում է նախապես չնախատեսված ազդեցությունների, որոնք կարող են խաթարել աշխատանքների բնականոն ընթացքը, առաջացնել ժամկետների փոփոխություն, լրացուցիչ ծախսեր, նյութերի կամ աշխատուժի պակաս և տեխնիկական ու կազմակերպական դժվարություններ։ Ուսումնասիրվում են շինարարական նախագծերի իրականացման ընթացքում հնարավոր ռիսկերի տեսակները, դրանց առաջացման պատճառները և ազդեցությունը աշխատանքի արտադրողականության, որակի, արժեքի և վերջնաժամկետների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնական աղետներին, եղանակային անբարենպաստ պայմաններին, տեխնիկական վթարներին, նյութատեխնիկական մատակարարման խափանումներին, ֆինանսական սահմանափակումներին, նախագծային փոփոխություններին և այլ արտակարգ հանգամանքներին արձագանքելու կազմակերպական մեխանիզմներին։ Աշխատանքում դիտարկվում է ռիսկերի նախնական գնահատման և կանխատեսման նշանակությունը, ինչպես նաև շինարարական կազմակերպության պատրաստվածությունը արագ որոշումներ ընդունելու և ռեսուրսները վերադասավորելու համար։ Կարևորվում են աշխատանքների առաջնահերթությունների սահմանումը, նյութերի և տեխնիկայի արդյունավետ բաշխումը, աշխատուժի անվտանգ կազմակերպումը, այլընտրանքային մատակարարների ներգրավումը և շինարարական ժամանակացույցի օպերատիվ վերանայումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում աշխատանքի անվտանգության ապահովմանը, քանի որ անկանխատեսելի պայմաններում շինարարական գործընթացի արագ վերակազմակերպումը չպետք է իրականացվի աշխատողների անվտանգության պահանջների հաշվին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև շինարարական կազմակերպության և պատվիրատուի, նախագծող, մատակարար և վերահսկող կողմերի միջև հաղորդակցության ու փոխգործակցության մեխանիզմները, որոնք վճռորոշ նշանակություն ունեն ճգնաժամային իրավիճակներում։ Աշխատանքը նպատակ ունի ձևավորել շինարարական գործընթացների ճկուն կառավարման մոտեցում, որի միջոցով հնարավոր կլինի նվազեցնել անկանխատեսելի հանգամանքների բացասական ազդեցությունը և հնարավորինս պահպանել աշխատանքի որակը, անվտանգության մակարդակը, նախատեսված ժամկետներն ու ֆինանսական արդյունավետությունը։ Արդյունքում ներկայացվում են ռիսկերի կառավարման, արագ արձագանքման, ռեսուրսների օպտիմալացման և շինարարական աշխատանքների շարունակականության ապահովման ուղղություններ, որոնք կարող են կիրառվել տարբեր բնույթի շինարարական նախագծերում և նպաստել դրանց դիմակայունության ու կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը։