Ռուդոլֆ Խաչատրյանի արվեստը

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է XII դարի վերջից մինչև XIV դարի սկիզբ ընկած ժամանակահատվածում հայկական աշխարհիկ և հոգևոր իշխանությունների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են Հայաստանի և Կիլիկյան հայկական պետականության քաղաքական, հասարակական և եկեղեցական կյանքի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև աշխարհիկ իշխանության և հոգևոր կառույցների միջև ձևավորված հարաբերությունների տարբեր դրսևորումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում եկեղեցու քաղաքական և հասարակական դերակատարությանը, հոգևոր առաջնորդների և աշխարհիկ իշխանների փոխհարաբերություններին, նրանց իրավասությունների սահմաններին և համագործակցության ու հակասությունների հիմնական ոլորտներին։ Աշխատանքում քննարկվում են նաև եկեղեցական և պետական կառավարման համակարգերի փոխազդեցությունը, հողային և տնտեսական հարաբերությունները, հոգևոր կենտրոնների ազդեցությունը հասարակական կյանքի վրա, ինչպես նաև արտաքին քաղաքական և կրոնական գործոնների ազդեցությունը ներքին հարաբերությունների զարգացման վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով հոգևոր և աշխարհիկ իշխանությունները մասնակցում էին քաղաքական որոշումների ընդունմանը, հասարակական կարգի պահպանմանը և ազգային ինքնության ու մշակութային արժեքների պահպանմանը։ Կարևորվում է նաև ժամանակաշրջանի ներքին ու արտաքին քաղաքական փոփոխությունների ազդեցության գնահատումը իշխանությունների փոխհարաբերությունների վրա։ Աշխատանքը կարևոր է միջնադարյան Հայաստանի պետական և եկեղեցական կառույցների փոխկապակցվածությունը հասկանալու, իշխանության ինստիտուտների զարգացման առանձնահատկությունները բացահայտելու և հայկական միջնադարյան հասարակության քաղաքական կառուցվածքը ուսումնասիրելու տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, միջնադարագետներին, հայագետներին, եկեղեցու պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է երեխաների օրգանիզմում սահմանային վիճակների պայմաններում նյութափոխանակության որոշ օղակների խանգարումների առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն ֆիզիոլոգիական և պաթոֆիզիոլոգիական փոփոխություններն են, որոնք կարող են առաջանալ երեխայի օրգանիզմի զարգացման տարբեր փուլերում, երբ նյութափոխանակային համակարգերի հավասարակշռությունը խախտվում է, սակայն փոփոխությունները դեռևս պարտադիր չեն արտահայտվում որպես ամբողջական հիվանդություն։ Ուսումնասիրվում են նյութափոխանակության տարբեր գործընթացների փոխկապակցվածությունը, դրանց կարգավորման մեխանիզմները և մանկական տարիքում դրանց առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով աճող օրգանիզմի բարձր նյութափոխանակային պահանջները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ածխաջրերի, սպիտակուցների, ճարպերի, վիտամինների, հանքային տարրերի և այլ կենսաբանական կարևոր նյութերի փոխանակությանը, ինչպես նաև դրանց հնարավոր փոփոխություններին սահմանային վիճակներում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նյութափոխանակային փոփոխությունների վաղ հայտնաբերումը՝ կենսաքիմիական և կլինիկական ցուցանիշների համադրությամբ։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել օրգանիզմի ֆունկցիոնալ հավասարակշռության խանգարումները դեռևս վաղ փուլերում և գնահատել դրանց հնարավոր ազդեցությունը երեխայի աճի, զարգացման և ընդհանուր առողջական վիճակի վրա։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև սննդակարգի, ֆիզիկական ծանրաբեռնվածության, շրջակա միջավայրի պայմանների, տարիքային առանձնահատկությունների և այլ գործոնների ազդեցությանը նյութափոխանակային գործընթացների վրա։ Երեխաների դեպքում առանձնահատուկ նշանակություն ունի այն հանգամանքը, որ նյութափոխանակության համակարգերը կապված են աճի և հյուսվածքների ակտիվ ձևավորման հետ, ուստի նույնիսկ համեմատաբար փոքր շեղումները կարող են ունենալ ավելի ընդգծված ֆունկցիոնալ նշանակություն։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել արյան և այլ կենսաբանական նյութերի կենսաքիմիական ցուցանիշները, դրանց տարիքային փոփոխությունները և սահմանային վիճակներում առաջացող շեղումները։ Ստացված տվյալների համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել առավել բնորոշ փոփոխությունները և գնահատել դրանց հնարավոր ախտորոշիչ նշանակությունը։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կապված է մանկական տարիքում նյութափոխանակային խանգարումների կանխարգելման, վաղ ախտորոշման և երեխայի առողջական վիճակի նկատմամբ ավելի հիմնավորված բժշկական հսկողության կազմակերպման հետ։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել սահմանային վիճակների ժամանակ նյութափոխանակային փոփոխությունների մասին գիտելիքների ընդլայնմանը և երեխաների առողջության պահպանման կանխարգելիչ մոտեցումների կատարելագործմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել մանկաբույժներին, կլինիկական կենսաքիմիկոսներին, ֆիզիոլոգներին, պաթոֆիզիոլոգներին, սնուցման մասնագետներին, բժշկական հետազոտողներին և մանկաբուժական ուղղության ուսանողներին։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է IX–XIV դարերի հայկական պաշտպանական ճարտարապետության ձևավորման և զարգացման հիմնական օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը՝ Կենտրոնական Հայաստանի և Կիլիկյան հայկական պետական կազմավորումների ամրոցների համեմատական քննության միջոցով։ Հետազոտության առանցքում ամրոցների տեղադրության, հատակագծային կառուցվածքի, պաշտպանական համակարգերի, շինարարական տեխնիկայի և բնական լանդշաֆտի հետ դրանց փոխհարաբերության առանձնահատկություններն են։ Քննվում է ամրոցաշինության զարգացումը տվյալ ժամանակաշրջանի ռազմաքաղաքական, տնտեսական և աշխարհագրական պայմանների համատեքստում՝ պաշտպանական կառույցները դիտարկելով ոչ միայն որպես ռազմական նշանակության շինություններ, այլև որպես բնակավայրերի, հաղորդակցության ուղիների և իշխանական կենտրոնների կազմակերպման կարևոր բաղադրիչներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տեղանքի ընտրությանը, քանի որ լեռնային ռելիեֆը, ժայռային բարձրությունները, կիրճերը և բնական այլ արգելքները հաճախ ներառվել են պաշտպանական համակարգի մեջ։ Ուսումնասիրվում են պարիսպների կառուցվածքը, աշտարակների ձևերն ու դասավորությունը, մուտքային հանգույցները, ներքին տարածքների կազմակերպումը և պաշտպանական մի քանի գոտիների ձևավորման սկզբունքները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում շինանյութերի և կառուցողական եղանակների ուսումնասիրությունը՝ բացահայտելու համար տեղական շինարարական ավանդույթների և ռազմական ճարտարապետության պահանջների փոխազդեցությունը։ Կենտրոնական Հայաստանի և Կիլիկիայի օրինակների համադրումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել ինչպես հայկական ամրոցաշինությանը բնորոշ ընդհանուր սկզբունքները, այնպես էլ տարբեր աշխարհագրական ու քաղաքական պայմաններով պայմանավորված տարածաշրջանային առանձնահատկությունները։ Կիլիկիայի լեռնային միջավայրը և Միջերկրածովյան տարածաշրջանի հետ կապերը կարող էին նպաստել պաշտպանական ճարտարապետության որոշ ձևերի փոխազդեցությանը հարևան մշակույթների հետ, մինչդեռ Կենտրոնական Հայաստանի ամրոցները զարգանում էին Հայկական լեռնաշխարհի շինարարական ավանդույթների և տեղական ռազմավարական պայմանների շրջանակում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ամրոցների ներսում աշխարհիկ, բնակելի, տնտեսական և երբեմն պաշտամունքային կառույցների տեղաբաշխմանը՝ ամրոցը ներկայացնելով որպես բազմագործառույթ ճարտարապետական համալիր։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է ճարտարապետության պատմության, հնագիտության, պատմական աշխարհագրության և ամրաշինության ուսումնասիրության մոտեցումները՝ բացահայտելով միջնադարյան հայկական պաշտպանական ճարտարապետության զարգացման բնորոշ գծերը և դրա տեղը հայկական ճարտարապետական ժառանգության մեջ։

Գրականություն

Հայ հին թարգմանական գրականություն-ը գրականագիտական և աղբյուրագիտական ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է հայ միջնադարյան թարգմանական դպրոցի ձևավորումն ու զարգացումը՝ ընդգրկելով այն կարևոր փուլը, երբ հայերենը դարձավ միջազգային գիտական, աստվածաբանական և փիլիսոփայական գրականության փոխանցման հիմնական լեզուներից մեկը, աշխատությունում վերլուծվում են հունարենից, ասորերենից և այլ լեզուներից կատարված թարգմանությունները, դրանց ընտրության սկզբունքները, լեզվական առանձնահատկությունները և մշակութային ազդեցությունը, հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ թարգմանական գրականությունը ոչ միայն փոխանցել է օտար գիտելիք, այլ նաև ձևավորել է հայերեն գիտական ոճը, հարստացրել բառապաշարը և զարգացրել փիլիսոփայական ու աստվածաբանական մտածողությունը, միաժամանակ քննարկվում են թարգմանիչների դերը որպես մշակութային միջնորդների, նրանց ստեղծագործական մոտեցումները և բնագրերի հետ ունեցած հարաբերությունը, աշխատությունը ցույց է տալիս, որ հայ հին թարգմանական գրականությունը եղել է ոչ միայն փոխառության գործընթաց, այլ նաև ինքնուրույն մշակութային երևույթ, որը մեծապես նպաստել է հայ միջնադարյան մտավոր կյանքի զարգացմանը և ազգային գրական ավանդույթի ձևավորմանը։

Քիմիա

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է պղինձ պարունակող պարզ և բարդ օքսիդների կատալիտիկ հատկությունների և դեգրադացիայի մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են այդ նյութերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, մակերեսային քիմիայի հիմնական օրենքները և կատալիտիկ ակտիվության վրա ազդող ֆիզիկաքիմիական գործոնները։ Հեղինակը վերլուծում է օքսիդների ձևավորման և քայքայման գործընթացները տարբեր ջերմաստիճանային և օքսիդացման պայմաններում՝ բացահայտելով դրանց ազդեցությունը կատալիտիկ կայունության և ռեակցիոն ունակության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում էլեկտրոնային կառուցվածքի, թթվածնի ակտիվ տեսակների և մակերեսային արատների դերին քիմիական ռեակցիաների ընթացքի մեջ։ Աշխատությունը ներառում է նաև փորձարարական տվյալների և տեսական մոդելների համադրություն՝ հնարավորություն տալով ավելի խորքային պատկերացում կազմել պղնձի օքսիդների վարքագծի մասին տարբեր քիմիական գործընթացներում։ Այն օգտակար է քիմիկոսների, նյութագիտության մասնագետների, կատալիզի ոլորտի հետազոտողների և կիրառական քիմիայի ուսանողների համար։

Պատմություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է Ստեփանոս Տարոնացու՝ Ասողիկ մականունով հայտնի XI դարի պատմիչի «Համաշխարհային պատմություն» (Всеобщая история) աշխատության ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով միջնադարյան հայ պատմագրության, աղբյուրագիտության և պատմական մտածողության փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել Ստեփանոս Տարոնացու պատմագրական ժառանգությունը, նրա կողմից ներկայացված պատմական իրադարձությունների շրջանակը և դրանց գաղափարական ու մշակութային մեկնաբանությունները։ Ուսումնասիրվում է «Համաշխարհային պատմություն» աշխատության կառուցվածքը, որտեղ համադրվում են ինչպես համաշխարհային, այնպես էլ հայոց պատմության դրվագներ՝ սկսած աստվածաշնչյան ժամանակներից մինչև հեղինակի ժամանակակից շրջանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Տարոնացու պատմագրական մեթոդին, աղբյուրների օգտագործմանը, ժամանակագրական կառուցվածքին և պատմության աստվածաբանական ընկալմանը, որը բնորոշ է միջնադարյան քրիստոնեական պատմագիտությանը։