Реестр предметов древности из VI-й (1907 г.) археологической кампании в Ани : (с десятью рисунками в тексте)

Մանկավարժություն

Այս աշխատանքը նվիրված է շարժումների պլաստիկության երևույթի ուսումնասիրությանը և դրա կատարելագործման մեթոդական մոտեցումների մշակմանը ֆիզիկական դաստիարակության գործընթացում, որտեղ դիտարկվում է մարդու շարժողական գործունեության համակարգված, արտահայտիչ և կոորդինացված բնույթը։ Հեղինակը վերլուծում է շարժումների պլաստիկության ձևավորման կենսամեխանիկական, ֆիզիոլոգիական և հոգեբանական հիմքերը՝ ընդգծելով նյարդամկանային համակարգի դերը շարժումների ճշգրտության, հարթության և արտահայտչականության ապահովման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում շարժողական հմտությունների ուսուցման փուլային կազմակերպմանը՝ սկսած տարրական շարժումների յուրացումից մինչև բարդ շարժողական կոմպոզիցիաների ավտոմատացում։ Աշխատությունը քննարկում է նաև մեթոդական տարբեր մոտեցումներ՝ ռիթմիկ վարժություններ, խաղային մեթոդներ, կրկնվող մարզումներ և վիզուալ-կինեսթետիկ վերահսկման տեխնիկաներ, որոնք նպաստում են շարժումների կատարելագործմանը։ Ներկայացվում է շարժողական պլաստիկության կապը ֆիզիկական պատրաստվածության ընդհանուր մակարդակի, կոորդինացիայի, հավասարակշռության և մարմնի կառավարելիության հետ։ Շեշտվում է, որ շարժումների պլաստիկության զարգացումը կարևոր դեր ունի ոչ միայն մարզական արդյունքների բարելավման, այլև ընդհանուր առողջության, շարժողական մշակույթի և էսթետիկական ընկալման ձևավորման մեջ՝ դարձնելով այն ֆիզիկական դաստիարակության կարևոր բաղադրիչ։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է հայ տպագրության պատմության վերաբերյալ մատենագիտական տվյալների համակարգմանը և ներկայացմանը՝ ընդգրկելով հայերեն տպագիր գրքերի, հրատարակությունների և գրական-մշակութային արժեք ներկայացնող նյութերի վերաբերյալ տեղեկություններ։ Ներկայացվում են տարբեր ժամանակաշրջաններում հրատարակված գրքերի նկարագրություններ, հրատարակչական տվյալներ, հեղինակային տեղեկություններ և այլ մատենագիտական բնութագրեր, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել հայ գրքի զարգացման ընթացքը և տպագրական ժառանգությունը։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է հայ տպագրության պատմության, գրքի մշակույթի, հրատարակչական գործի և մատենագիտության ոլորտների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանավարներին, մատենագետներին, պատմաբաններին, գրականագետներին և բոլոր նրանց, ովքեր հետաքրքրվում են հայկական գրավոր մշակույթի ձևավորման, տարածման և պահպանման գործընթացներով։

Բժշկություն

Այս աշխատությունը նվիրված է տարածական կոնտրաստային զգայունության կիրառմանը՝ որպես ցանցաթաղանթի և տեսողական նյարդի հիվանդությունների ախտորոշման ժամանակակից և արդյունավետ մեթոդի։ Հեղինակը ներկայացնում է տեսողական համակարգի ֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունները, տարածական կոնտրաստային զգայունության գնահատման տեսական հիմքերը և դրա կլինիկական նշանակությունը տարբեր ակնաբուժական հիվանդությունների վաղ հայտնաբերման և ընթացքի գնահատման գործում։ Աշխատությունում վերլուծվում են ախտորոշման մեթոդաբանությունները, տեսողական ֆունկցիաների գնահատման գործիքները, ինչպես նաև տարբեր հիվանդությունների դեպքում ստացվող կլինիկական տվյալների մեկնաբանման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարածական կոնտրաստային զգայունության ցուցանիշների կիրառմանը տեսողական նյարդի և ցանցաթաղանթի ախտահարումների տարբերակիչ ախտորոշման, հիվանդության զարգացման դինամիկայի վերահսկման և բուժման արդյունավետության գնահատման նպատակով։ Ներկայացվում են նաև հետազոտական արդյունքներ և գործնական առաջարկություններ, որոնք կարող են նպաստել ակնաբուժական ախտորոշման ճշգրտության բարձրացմանը և տեսողական խանգարումների վաղ հայտնաբերմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել ակնաբույժներին, կլինիկական հետազոտողներին, բժշկական ոլորտի մասնագետներին, ռեզիդենտներին, բժշկական բուհերի ուսանողներին և տեսողական համակարգի հիվանդությունների ախտորոշմամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Մշակույթ

Այս գիրքը նվիրված է ժամանակակից հայկական կրկեսի ձևավորման, զարգացման և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով հայ բեմարվեստի ինքնատիպ ուղղություններից մեկը։ Աշխատանքում վերլուծվում են հայկական կրկեսային արվեստի պատմական ձևավորման փուլերը, ազգային կրկեսային ավանդույթների շարունակականությունը, արտիստական ժանրերի առանձնահատկությունները և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցները։ Ուսումնասիրության մեջ անդրադարձ է կատարվում կրկեսային ներկայացումների կառուցվածքին, դերասանական վարպետությանը, ակրոբատիկայի, ծաղրածուության, հավասարակշռության և այլ ժանրերի զարգացմանը։ Հայկական ժամանակակից կրկեսի ձևավորման կարևոր փուլերից մեկը կապված է 1956 թվականին ստեղծված պետական կրկեսային կոլեկտիվի գործունեության հետ, որի նպատակն էր զարգացնել ազգային բնույթ ունեցող բարձրարվեստ ներկայացումներ։ Գրքում ներկայացվում են նաև հայ կրկեսային արվեստագետների ստեղծագործական ներդրումները և հայկական կրկեսի տեղը համաշխարհային կրկեսային մշակույթի շրջանակում։ Այն կարող է օգտակար լինել արվեստաբանների, թատերագետների, մշակութաբանների, կրկեսային արվեստի մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և հայկական մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Գրականություն

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Պերճ Զեյթունցյանի գրական ժառանգության համակողմանի քննությանը՝ անդրադառնալով նրա արձակին, դրամատուրգիային, պատմական թեմատիկային, գեղարվեստական մտածողությանը, կերպարակերտման սկզբունքներին և ստեղծագործություններում արտահայտված գաղափարական խնդիրներին։ Ուսումնասիրության հիմքում այն մոտեցումն է, որ Զեյթունցյանի գրականությունը պետք է դիտարկել ոչ միայն առանձին ստեղծագործությունների մակարդակում, այլև որպես ամբողջական գեղարվեստական համակարգ, որի տարբեր ժանրերում կրկնվող առանցքային հարցերն են մարդը պատմության մեջ, անհատի և հասարակության հարաբերությունը, բարոյական պատասխանատվությունը, ազգային հիշողությունը, իշխանությունը, ազատությունը և ժամանակի ու պատմության ազդեցությունը մարդու ճակատագրի վրա։ Հեղինակի ստեղծագործական ուղին առանձնահատուկ տեղ ունի 20-րդ դարի երկրորդ կեսի հայ գրականության մեջ․ նա այն սերնդի ներկայացուցիչներից էր, որը 1960-ական թվականներին բերեց գեղարվեստական նոր մտածողություն և ավելի սուր ուշադրություն դարձրեց մարդու ներաշխարհին, բարոյական ընտրությանը և հասարակական հակասություններին։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից մեկը գրողի պատմական արձակի ուսումնասիրությունն է։ Զեյթունցյանը պատմական նյութը օգտագործում է ոչ միայն անցյալի դեպքերը վերարտադրելու, այլև արդիական հարցադրումներ առաջադրելու համար․ պատմական անձանց և իրադարձությունների միջոցով նա անդրադառնում է իշխանության և պատասխանատվության, հայրենիքի ու անհատի, քաղաքական որոշումների և մարդկային ճակատագրերի փոխհարաբերություններին։ Այս առումով առանձնահատուկ նշանակություն ունի «Արշակ Երկրորդ» վեպը, որի շուրջ գրական քննադատության մեջ քննարկվել են պատմության գեղարվեստականացման, պատմական առասպելի վերաիմաստավորման և ժամանակակից խնդիրների հետ դրա կապի հարցերը։ Պատմական թեմայի հանդեպ այս մոտեցումը թույլ է տալիս անցյալի իրադարձությունները վերածել ժամանակակից մարդու բարոյական ու քաղաքական խնդիրների քննարկման միջոցի։ Զեյթունցյանի ստեղծագործական ժառանգության մյուս առանցքային հատվածը դրամատուրգիան է։ Նրա անցումը դրամատիկական ժանրին գրականագիտական գնահատականներում դիտարկվում է որպես օրինաչափ զարգացում, քանի որ նրա արձակին բնորոշ ներքին դրամատիզմը, լարված երկխոսությունները, մենախոսությունները և սուր խնդրադրումները բնականորեն համապատասխանում էին բեմական խոսքի հնարավորություններին։ Դրամատուրգիական ստեղծագործություններում գրողը հաճախ կենտրոնանում է պատմական կամ հասարակական բախումների մեջ հայտնված մարդու վրա՝ բացահայտելով նրա ներքին հակասությունները, ընտրության դժվարությունը և պատասխանատվության զգացումը։ Այդ պատճառով նրա պիեսները կարող են դիտարկվել ոչ միայն որպես թատերական տեքստեր, այլև որպես բարոյափիլիսոփայական խնդիրների գեղարվեստական ուսումնասիրություններ։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև Զեյթունցյանի գեղարվեստական հրապարակախոսության խնդիրը։ Նրա ստեղծագործական մտածողության մեջ գրականությունն ու հրապարակախոսությունը հաճախ փոխկապակցված են․ պատմական և ազգային հիշողության, հասարակական պատասխանատվության, մշակութային ինքնության և ժամանակակից կյանքի խնդիրները դառնում են ինչպես գեղարվեստական, այնպես էլ հրապարակախոսական անդրադարձի առարկա։ Գրականագիտական աղբյուրներից մեկում ընդգծվում է, որ նրա գեղարվեստական հրապարակախոսությունը սնվում է ազգային մտածողության տարբեր ակունքներից և միաժամանակ կապված է նրա դրամատիկական մտածողության հետ։ Ուսումնասիրության համար կարևոր է նաև գրողի լեզվական և ոճական համակարգը։ Զեյթունցյանի ստեղծագործություններում խոսքը հաճախ կառուցվում է սուր երկխոսությունների, ներքին մենախոսությունների, հակադրությունների և ինտենսիվ հոգեբանական լարվածության միջոցով։ Կերպարների խոսքը ոչ միայն առաջ է մղում գործողությունը, այլև բացահայտում է նրանց աշխարհայացքը, բարոյական դիրքորոշումը և ներքին պայքարը։ Այդպիսի կառուցվածքը հատկապես արդյունավետ է պատմական և դրամատիկական նյութի դեպքում, որտեղ հերոսների անձնական որոշումները միահյուսվում են հասարակական ու քաղաքական իրադարձություններին։ Ուսումնասիրության մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ այն Տ. Ս. Սարգսյանի՝ «Նորագույն շրջանի հայ գրականություն» մասնագիտությամբ բանասիրական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի հայցման ատենախոսական ուսումնասիրության սեղմագիրն է, որը պատրաստվել է ՀՀ ԳԱԱ Մ. Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտում և հրատարակվել Երևանում 2014 թվականին։ Սեղմագիրն ունի 33 էջ, իսկ մատենագիտական ցանկը ներառում է 23 անուն աղբյուր։ Աշխատանքի կարևորությունն այն է, որ այն հնարավորություն է տալիս Պերճ Զեյթունցյանի գրական ժառանգությունը դիտարկել ամբողջականության մեջ՝ բացահայտելով նրա տարբեր ժանրերի ստեղծագործությունների միջև եղած գաղափարական և գեղարվեստական կապերը։ Հեղինակի համար պատմությունը պարզապես անցյալի նկարագրություն չէ, իսկ արդիականությունը՝ միայն ներկա իրադարձությունների արտացոլում․ երկուսն անընդհատ փոխազդում են՝ ստեղծելով պատմության միջոցով ներկան հասկանալու և ներկայի միջոցով անցյալը վերաիմաստավորելու մեթոդ։ Այս առանձնահատկությունն է նաև պատճառը, որ նրա ստեղծագործությունները շարունակում են հետաքրքրել գրականագետներին, թատերագետներին և ընթերցողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը արժեքավոր է Պերճ Զեյթունցյանի ստեղծագործական անհատականությունը, նրա արձակի և դրամատուրգիայի հիմնական առանձնահատկությունները, պատմական մտածողությունը, կերպարակերտման սկզբունքներն ու գեղարվեստական աշխարհայացքը հասկանալու համար։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմությամբ, նորագույն շրջանի հայ արձակով, դրամատուրգիայով, պատմավեպով և 20-րդ դարի երկրորդ կեսի հայ գրականության գաղափարագեղագիտական զարգացումներով զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և ընթերցողների համար։

Lեզվաբանություն

Գիրքը նպատակ ունի միաժամանակ ապահովել մասնագիտական գիտելիքներ թեթև արդյունաբերության ոլորտում և զարգացնել անգլերեն լեզվի մասնագիտական հաղորդակցական կարողությունները՝ հատկապես տեխնիկական տերմինաբանության ճիշտ օգտագործման տեսանկյունից։ Աշխատությունում ներկայացվում են կաշվի և մորթու վերամշակման հիմնական փուլերը՝ հումքի նախապատրաստումից մինչև վերջնական արտադրանքի ստացում, ինչպես նաև կիրառվող քիմիական և մեխանիկական գործընթացները, սարքավորումների տեսակները և արտադրական տեխնոլոգիական շղթան։ Զուգահեռաբար տրվում են անգլերեն լեզվով տեքստեր, բառապաշարային վարժություններ և մասնագիտական երկխոսություններ, որոնք ուղղված են տեխնիկական անգլերենի յուրացմանը և մասնագիտական հաղորդակցության զարգացմանը։ Հեղինակները շեշտադրում են ոլորտային բառապաշարի ճիշտ կիրառման կարևորությունը միջազգային արտադրական և կրթական միջավայրում։ Գիրքը նախատեսված է տեխնոլոգիական մասնագիտությունների ուսանողների, ինժեներների և մասնագիտական անգլերեն ուսումնասիրողների համար՝ ծառայելով որպես գործնական և լեզվական համակցված ուսումնական ուղեցույց։