Ռուսաց լեզվի շտեմարան 1

Սոցիոլոգիա

Այս կուրսային աշխատանքը ուսումնասիրում է Երևանի պետական համալսարանի (ԵՊՀ) հայաստանցի ուսանողների հանդուրժողականության մակարդակը օտարերկրացի ուսանողների նկատմամբ՝ սոցիալ-հոգեբանական և կրթական միջավայրի համատեքստում։ Աշխատանքում դիտարկվում է հանդուրժողականությունը որպես սոցիալական փոխազդեցությունների, մշակութային բացության և միջմշակութային հաղորդակցության կարևոր ցուցիչ, որը ձևավորվում է ինչպես անձնական փորձի, այնպես էլ կրթական միջավայրի ազդեցությամբ։ Վերլուծվում են այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել ուսանողների վերաբերմունքի վրա՝ ներառյալ մշակութային տարբերությունների ընկալումը, լեզվական խոչընդոտները, շփման հաճախականությունը, միջազգային ծրագրերում ներգրավվածությունը և համալսարանական միջավայրում բազմամշակութայնության մակարդակը։ Աշխատանքում ընդգծվում է, որ հանդուրժողականության բարձր մակարդակը նպաստում է ավելի արդյունավետ ակադեմիական համագործակցությանը, սոցիալական ինտեգրմանը և միջմշակութային երկխոսության զարգացմանը։ Ներկայացվում են նաև հնարավոր հետազոտական մեթոդներ՝ հարցաթերթիկներ, հարցազրույցներ և դիտարկումներ, որոնք թույլ են տալիս գնահատել ուսանողների վերաբերմունքը և վարքագծային դրսևորումները։ Կուրսայինը նպատակ ունի բացահայտել այն հիմնական միտումները, որոնք բնութագրում են հայաստանցի և օտարերկրացի ուսանողների փոխհարաբերությունները ԵՊՀ-ում՝ ընդգծելով կրթական հաստատության դերը հանդուրժողականության և սոցիալական համախմբվածության ձևավորման գործում։

Գեղարվեստական հայ․

«Երկու ռոք աստղ, երկու աղջիկ՝ չհաշված Արարատը»՝ Արա Թադևոսյանի ստեղծագործությունն է, որը ներկայացնում է հետաքրքիր ու բազմաշերտ պատմություն, որը տպավորություն թողնում իր անկեղծությամբ, հումորով ու խոր մտածողությամբ։ Վեպը կենտրոնացած է երկու ռոք երաժիշտների, երկու աղջիկների և նրանց կյանքի ուղիների վրա՝ ներկայացնելով, թե ինչպես է երաժշտությունը, կրքերը և առօրյա կյանքը փոխկապակցվում։ Այս գործը միաժամանակ հուզիչ, զվարճալի և սուր դիտարկում է ժամանակակից կյանքի, սիրո, հայտնիության ու ինքնաարդարացման հարցերը։ Վեպի գլխավոր կերպարները՝ երկու ռոք աստղերը, ըստ էության, հանրության կողմից սիրված և ճանաչված մարդիկ են, որոնք միաժամանակ ունեն իրենց սեփական խնդիրները, բարդույթները և անձնական տառապանքները։ Նրանք՝ ստեղծագործելով և իրենց երաժշտությամբ հաղորդակցվելով հանրության հետ, բախվում են ոչ միայն արտաքին շփոթմունքների, այլև ներքին պայքարների հետ՝ կապված անձնական ընտրությունների, սիրո ու ընկերության հետ։ Ավելի լայն մակարդակում, Թադևոսյանը վեպի միջոցով անդրադառնում է հանրային կերպարների և նրանց շուրջ ձևավորվող անհավատալի սպասելիքների մասին։ Երկու ռոք աստղերն ունեն բացահայտելի ու չհայտարարված բաներ, որոնք դառնում են նրանց իրական կերպարի մաս։ Թադևոսյանն, ինչպես հաճախ լինում է իր ստեղծագործություններում, մարդկանց տարբեր շերտեր ցույց տալու միջոցով առաջարկում է ավելի համապարփակ ու բազմաշերտ պատկեր։ Մյուս կարևոր պահը, որ պետք է նշել, դա պատմության մեջ Արարատ լեռան գործոնն է։ Արարատը ոչ միայն որպես աշխարհագրական կետ, այլև որպես խորհրդանիշ հայտնվում է պատմության մեջ՝ ավելացնելով պատմությանը պոետիկ տարրեր։ Արարատը, լինելով հայ ժողովրդի խորհրդանիշը, միաժամանակ, նաև անձի փնտրող ու ճգնաժամի մեջ հայտնված ճանապարհորդի միակ իրական ապաստանն է։ «Երկու ռոք աստղ, երկու աղջիկ՝ չհաշված Արարատը» վեպը նկարագրում է կյանքի այն եզրերը, որտեղ կրքերը, ընտրությունները, դժվարությունները և, իհարկե, երաժշտությունը՝ որպես արվեստի ձև, սկսում են տրամաբանական համաչափություն գտնել։ Այն ներկայացնում է թե՛ ռոք երաժշտության հանրաճանաչ աշխարհը, թե՛ մարդկային հարաբերությունների խճճվածությունը՝ միաժամանակ խնդրելով համակողմանի հայացք դեպի հասարակության և ինքնության մասին։ Հրատարակիչ - Նյու Մեգ Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-9939-884-05-9

Տնտեսագիտություն

«Աշխատանքի շուկա» գիրքը Մելքումյան Ա.-ի կողմից ներկայացված մենագրություն է, որը մանրամասն ուսումնասիրում է աշխատանքի շուկայի կազմակերպման, զարգացման և կառավարման հիմնարար սկզբունքները։ Գիրքը լուսաբանում է աշխատանքի շուկայի՝ որպես տնտեսության կենսական մասի, գործառույթները, կառուցվածքը և դրա աշխատանքի շուկայում կարևոր դերակատարումը։ Գրքում հեղինակն անդրադառնում է այն տարբեր հարցերին, որոնք կապված են աշխատանքի շուկայի արդյունավետության և աշխատանքի շուկայի հավասարակշռության պահպանման հետ։ Ներկայացվում է աշխատանքի շուկայի մեխանիզմները՝ զբաղվածության մակարդակի, գործազրկության, աշխատավարձի ձևավորման և աշխատանքի շուկայում գործող տարատեսակ տնտեսական հարաբերությունների համատեքստում։ Մելքումյանն ընդգծում է, որ աշխատանքի շուկան ոչ միայն կապված է երկրի տնտեսական համակարգի հետ, այլ նաև ազդում է սոցիալական պայմանների ու բնակչության եկամուտների վրա։ Գրքում ցուցադրվում է աշխատանքի շուկայի գործառույթների համակարգը, որտեղ պատկերվում են ինչպես աշխատանքային ուժի առաջարկն ու պահանջարկը, այնպես էլ դրանք փոխկապակցող գործոնները՝ տնտեսական աճը, կրթությունը, սոցիալական պաշտպանությունն ու պետական քաղաքականությունը։ Հեղինակը մատնանշում է նաև Հայաստանի աշխատանքի շուկայի հիմնական խնդիրները՝ բարձր գործազրկությունը, մասնագիտությունների անհամապատասխանությունը շուկայի պահանջներին, աշխատաշուկայում առկա գենդերային ու տարածքային անհավասարությունը։ Գրքում ներկայացված են միջազգային փորձը և այն երկրներում կիրառվող քաղաքականություններ, որոնք հաջողությամբ նպաստել են աշխատանքի շուկայի բարելավմանը։ Դրանք կարող են ծառայել որպես հիմք Հայաստանի աշխատանքի շուկայի բարեփոխումների համար։ Հեղինակը նաև բացատրում է, թե ինչպես կարող են աշխատավարձերը, աշխատուժի շարժը և քաղաքական փոփոխությունները ազդել աշխատանքի շուկայի վրա։ Գիրքը հատուկ է տնտեսագետներին, սոցիոլոգներին, աշխատանքի շուկայի հետ կապված ոլորտներում աշխատող մասնագետներին, ինչպես նաև այն ուսանողներին, ովքեր ուսումնասիրում են աշխատանքի շուկայի և տնտեսական քաղաքականության հարցեր։

Փիլիսոփայություն

Գիրքը գիտական-վերլուծական ուսումնասիրություն է, որը նպատակ ունի բացահայտել, թե ինչպես է հայկական փիլիսոփայական ժառանգությունը ազդում ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման վրա և ինչպես կարելի է այն հարմարեցնել ժամանակակից գլոբալ աշխարհին։ Հիմնական թեմաները․ Հայ փիլիսոփայական մտքի պատմական զարգացումը Ազգային ինքնության ձևավորման փիլիսոփայական հիմքերը Մշակույթ, լեզու և արժեքային համակարգեր Գլոբալացման ազդեցությունը ազգային ինքնության վրա Ավանդույթի և արդիականության փոխհարաբերությունը Գրքում քննարկվող հիմնական ուղղությունները․ Մշակութաբանություն և ազգային ինքնություն Փիլիսոփայության պատմություն Սոցիալական փիլիսոփայություն Գրքի առանձնահատկությունները․ Գիտական և վերլուծական խորություն Արդիական խնդիրների քննարկում Ազգային և համամարդկային արժեքների համադրություն Հարմար է մասնագետների և բարձր կուրսերի ուսանողների համար

Իրավաբանություն

Սահմանադրության գերակայության ապահովումը հանդիսանում է սահմանադրականության հաստատման կարևորագույն երաշխիքներից մեկը, քանի որ այն ապահովում է պետության իրավական համակարգի կայունությունը, օրենքի գերակայությունը և պետական իշխանության գործունեության սահմանափակումը սահմանադրական նորմերով։ Սահմանադրությունը պետության հիմնական օրենքն է, որն ունի բարձրագույն իրավական ուժ և որի դրույթներին պետք է համապատասխանեն բոլոր օրենքները, ենթաօրենսդրական ակտերը և պետական մարմինների որոշումները։ Սահմանադրության գերակայությունը նշանակում է, որ ոչ մի պետական մարմին, պաշտոնատար անձ կամ քաղաքացի իրավունք չունի գործել սահմանադրությանը հակասող ձևով։ Իրավական պետության պայմաններում սահմանադրության գերակայությունը հանդիսանում է ժողովրդավարության, մարդու իրավունքների պաշտպանության և պետական իշխանության օրինականության հիմքը։ Սահմանադրականության հաստատման համար կարևոր է, որ պետությունում գործեն արդյունավետ իրավական և ինստիտուցիոնալ մեխանիզմներ, որոնք կապահովեն սահմանադրական նորմերի իրականացումն ու պաշտպանությունը։ Այս գործընթացում առանձնահատուկ դեր ունի սահմանադրական դատարանը, որը վերահսկում է օրենքների և այլ իրավական ակտերի համապատասխանությունը սահմանադրությանը և կանխում սահմանադրական կարգի խախտումները։ Սահմանադրության գերակայության ապահովումը կապված է նաև իշխանությունների տարանջատման սկզբունքի հետ, որի շնորհիվ օրենսդիր, գործադիր և դատական իշխանությունները գործում են փոխադարձ վերահսկողության պայմաններում՝ կանխելով իշխանության կենտրոնացումը և կամայականությունը։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև անկախ դատական համակարգի առկայությունը, քանի որ միայն անկախ դատարաններն են կարող ապահովել սահմանադրական իրավունքների արդյունավետ պաշտպանությունը։ Սահմանադրության գերակայությունը նպաստում է մարդու և քաղաքացու հիմնական իրավունքների ու ազատությունների իրականացմանը, քանի որ սահմանադրությունն ամրագրում է անձի իրավական կարգավիճակի հիմնական սկզբունքները և պետության պարտավորությունները մարդու նկատմամբ։ Եթե սահմանադրության գերակայությունը չի պահպանվում, ապա առաջանում են իրավական անկայունություն, իշխանության չարաշահումներ, կոռուպցիա և մարդու իրավունքների խախտումներ, որոնք վտանգում են սահմանադրականության հիմքերը։ Ժամանակակից ժողովրդավարական պետություններում սահմանադրության գերակայությունը համարվում է ոչ միայն իրավական, այլ նաև քաղաքական մշակույթի կարևոր ցուցանիշ, քանի որ այն արտահայտում է պետության և հասարակության հարգանքը իրավունքի և ժողովրդավարական արժեքների նկատմամբ։ Սահմանադրական նորմերի իրականացումը, իրավական գիտակցության զարգացումը և քաղաքացիների մասնակցությունը պետական կառավարմանը նպաստում են սահմանադրականության ամրապնդմանը և իրավական պետության կայացմանը։ Այսպիսով, սահմանադրության գերակայության ապահովումը հանդիսանում է սահմանադրականության հաստատման հիմնական երաշխիքներից մեկը, որն ապահովում է պետական իշխանության օրինականությունը, մարդու իրավունքների պաշտպանությունը և հասարակության կայուն զարգացումը։

Պատմություն

Լեոնարդո դա Վինչին Վերածննդի դարաշրջանի ամենաբազմակողմանի և հանճարեղ անձնավորություններից է, որը հայտնի է որպես նկարիչ, գիտնական, գյուտարար, ճարտարապետ և մտածող։ Նա ծնվել է 1452 թվականին Իտալիայում՝ Վինչի քաղաքում, և իր կյանքի ընթացքում թողել է մեծ ժառանգություն արվեստի և գիտության տարբեր ոլորտներում։ Նրա արվեստը առանձնանում է մարդու մարմնի ճշգրիտ պատկերումով, խոր հոգեբանական արտահայտչականությամբ և լույսի ու ստվերի վարպետ օգտագործմամբ։ Լեոնարդո դա Վինչիի ամենահայտնի ստեղծագործություններից են «Մոնա Լիզան» և «Վերջին ընթրիքը» նկարները, որոնք համարվում են համաշխարհային արվեստի գլուխգործոցներ։ Բացի նկարչությունից, նա զբաղվել է նաև գիտական ուսումնասիրություններով՝ ուսումնասիրելով մարդու անատոմիան, բնության օրենքները, մեխանիկան և ինժեներական կառուցվածքները։ Նրա ձեռագրերում կան բազմաթիվ գծագրեր և նախագծեր՝ թռչող մեքենաների, ռազմական սարքավորումների, կամուրջների և այլ գյուտերի վերաբերյալ, որոնք իրենց ժամանակից շատ առաջ էին։ Լեոնարդոն առանձնանում էր իր դիտողականությամբ և փորձարարական մտածողությամբ՝ փորձելով հասկանալ բնության գաղտնիքները գիտական մեթոդների միջոցով։ Նա համարվում է «Վերածննդի մարդու» լավագույն օրինակներից մեկը, քանի որ միաժամանակ տիրապետում էր արվեստին, գիտությանը և տեխնիկային։ Նրա աշխատանքները մեծ ազդեցություն են ունեցել ինչպես արվեստի զարգացման, այնպես էլ գիտական մտածողության ձևավորման վրա։ Լեոնարդո դա Վինչին մահացել է 1519 թվականին, սակայն նրա ժառանգությունը մինչ այսօր շարունակում է ոգեշնչել գիտնականներին և արվեստագետներին։ Այսպիսով, նա համաշխարհային մշակույթի և գիտության պատմության ամենանշանավոր դեմքերից է, որի գործունեությունը միավորում է արվեստը, գիտությունը և նորարարական մտածողությունը։