Об учреждении Анийскаго Археологическаго Института

Բժշկություն

Գիրքը նվիրված է լեզվի ոչ սպեցիֆիկ թարախաբորբոքային և վնասվածքային ախտահարումների կլինիկական դրսևորումների, ախտորոշման մեթոդների և վիրաբուժական բուժման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Աշխատությունում ներկայացվում են լեզվի ախտահարումների առաջացման պատճառները, հիվանդությունների զարգացման մեխանիզմները, կլինիկական նշանները, տարբերակիչ ախտորոշման մոտեցումները և ժամանակակից հետազոտական մեթոդները։ Քննարկվում են բուժման վիրաբուժական եղանակները, միջամտությունների կազմակերպման սկզբունքները, հետվիրահատական խնամքի առանձնահատկությունները և հնարավոր բարդությունների կանխարգելման միջոցները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հիվանդների ժամանակին հայտնաբերմանը, բուժական մարտավարության ընտրությանը և բերանի խոռոչի առողջության պահպանման արդյունավետ մոտեցումներին։ Գիրքը նախատեսված է դիմածնոտային վիրաբույժների, ատամնաբույժների, քիթ-կոկորդ-ականջաբանների, վիրաբույժների, բժշկական բուհերի դասախոսների, կլինիկական օրդինատորների և ուսանողների համար։

Կրոն

Հրապարակումը ներկայացնում է արևելահայ և արևմտահայ միջավայրերի միջև ծավալված մտավոր ու հասարակական բանավեճի մի դրվագ՝ կառուցված որպես պատասխան ավելի վաղ հնչած դիրքորոշմանը։ Վերնագրում արտահայտված «պատասխան պատասխանի» ձևը մատնանշում է քննարկման շարունակական բնույթը և տարբեր կողմերի միջև փաստարկների, տեսակետների ու գնահատականների փոխանակումը։ Նման հրապարակումները կարևոր դեր են ունեցել 19-րդ դարի հայ հասարակական մտքի զարգացման գործում՝ հնարավորություն տալով տարբեր համայնքների մտավորականներին արտահայտելու իրենց մոտեցումները լեզվական, մշակութային, կրթական, ազգային կամ հասարակական հարցերի շուրջ։ Տեքստը կարելի է դիտարկել որպես հրապարակախոսական և բանավիճային գրականության նմուշ, որի ուսումնասիրությունը կարող է բացահայտել ժամանակաշրջանի հայ մտավոր միջավայրում առկա գաղափարական տարբերությունները, հաղորդակցության ձևերը և հասարակական հարցերի շուրջ ձևավորվող դիրքորոշումները։ Այն նաև արժեքավոր է հայ մամուլի պատմության համար, քանի որ ցույց է տալիս պարբերական հրատարակությունների դերը բանավեճերի տարածման, հանրային կարծիքի ձևավորման և արևելահայ ու արևմտահայ մտավոր կապերի պահպանման գործում։

Գրականություն

Ռեթէոս Յ. Պերպերյանի այս աշխատությունը ներկայացնում է հեղինակի գրական ստեղծագործական ուղու վաղ շրջանի նյութերը՝ ընթերցողին ծանոթացնելով նրա մտավոր հետաքրքրություններին, լեզվական արտահայտչամիջոցներին և գրական մտածողությանը։ «Առաջին տերևներ» խորագիրը խորհրդանշում է ստեղծագործական առաջին քայլերը և ձևավորվող գրողի ներաշխարհը։ Այդպիսի ժողովածուները հնարավորություն են տալիս հետևելու հեղինակի թեմատիկ նախասիրություններին, գաղափարական մոտեցումներին և գեղարվեստական խոսքի առանձնահատկություններին։ Դրանցում կարևոր տեղ կարող են ունենալ մարդու ներաշխարհը, բարոյական արժեքները, կրթությունը, հասարակական հարաբերությունները, ազգային ինքնագիտակցությունն ու մշակութային կյանքը՝ արտահայտված ժամանակաշրջանին բնորոշ գրական լեզվով։ Պերպերյանի անունը կապված է արևմտահայ կրթական և մտավոր կյանքի հետ, ուստի նրա գրական ժառանգության ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն գեղարվեստական, այլև մշակութային ու հասարակական տեսանկյունից։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու 19-րդ դարի արևմտահայ գրական միջավայրում ձևավորվող հեղինակային ձայնը, գրական ճաշակը և կրթական գաղափարների ազդեցությունը ստեղծագործական մտածողության վրա։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում արևմտահայ գրականության պատմությամբ, հեղինակային ժառանգությամբ և հայ մտավորականության մշակութային գործունեությամբ զբաղվող ընթերցողների ու ուսումնասիրողների համար։

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է տեխնիկական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նախատեսված ուսանողների, գիտաշխատողների, դասախոսների և մասնագետների համար։ Ցանկում ներառված են մեքենաշինությանը, էլեկտրատեխնիկային, էլեկտրոնիկային, շինարարությանը, էներգետիկային, ավտոմատացման համակարգերին, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներին և տեխնիկական գիտությունների այլ ուղղություններին վերաբերող հրատարակություններ, որոնք արտացոլում են գիտատեխնիկական առաջընթացի ժամանակակից միտումները և ոլորտի զարգացման արդի ուղղությունները։ Հրատարակությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական աղբյուր, որը հնարավորություն է տալիս արագ ծանոթանալ նոր գրականությանը, ստանալ անհրաժեշտ մատենագիտական տվյալներ և ընտրել համապատասխան նյութեր ուսումնական, գիտահետազոտական և մասնագիտական գործունեության համար։ Այն նպաստում է տեխնիկական գիտելիքների տարածմանը, մասնագիտական իրազեկվածության բարձրացմանը և գիտատեխնիկական տեղեկատվության հասանելիության ապահովմանը։

Կրոն

Գիրքը ներկայացնում է Ղուրանը՝ իսլամի գլխավոր սրբազան գիրքը, որը մուսուլմանական հավատքի, կրոնական ուսմունքի և հոգևոր կյանքի հիմնարար աղբյուրն է։ Ղուրանը բաղկացած է սուրաներից, որոնք պարունակում են հավատքի, աստվածային հայտնության, բարոյական պատասխանատվության, արդարության, ողորմածության, մարդկային վարքի և հասարակական հարաբերությունների վերաբերյալ դրույթներ։ Այն անդրադառնում է Աստծո միակության գաղափարին, մարդու և Արարչի փոխհարաբերությանը, մարգարեների պատմություններին, աղոթքի և բարեպաշտության նշանակությանը, ինչպես նաև բարոյական ու հոգևոր կատարելագործման հարցերին։ Ղուրանի բովանդակության կարևոր մաս են կազմում հավատացյալների պարտականություններին, ընտանիքի և համայնքի կյանքին, ազնվությանը, համբերությանը, գթասրտությանը և արդար դատաստանին վերաբերող ուսմունքները։ Գիրքը մեծ նշանակություն ունի իսլամական աստվածաբանության, կրոնական իրավունքի, փիլիսոփայության, գրականության և մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Այն դարեր շարունակ ազդեցություն է ունեցել մուսուլմանական հասարակությունների աշխարհայացքի, կրթության, լեզվի, արվեստի և հասարակական ավանդույթների ձևավորման վրա։ Հրատարակությունը կարևոր է նաև հայ գրքի պատմության և տարբեր կրոնական ավանդույթների տպագիր ժառանգության ուսումնասիրման տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել կրոնագետներին, արևելագետներին, պատմաբաններին, աստվածաբաններին, իսլամական մշակույթն ուսումնասիրող մասնագետներին և համաշխարհային կրոնների պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է ավագ դպրոցում անգլերենի ուսուցման ընթացքում սովորողների հանրամշակութային գիտելիքների, հաղորդակցական կարողությունների և տարբեր մշակույթների ներկայացուցիչների հետ արդյունավետ փոխգործակցության պատրաստակամության զարգացման տեսական ու մեթոդական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում օտար լեզվի ուսուցումն է ոչ միայն որպես լեզվական գիտելիքների և խոսքային հմտությունների ձևավորման գործընթաց, այլև որպես սովորողին այլ ժողովուրդների մշակույթին, արժեքներին, վարքային նորմերին, ավանդույթներին և հասարակական կյանքի առանձնահատկություններին ծանոթացնելու միջոց։ Քննվում է հանրամշակութային կոմպետենցիայի կառուցվածքը՝ ներառելով մշակութային գիտելիքները, համապատասխան լեզվական միջոցների ընտրությունը, հաղորդակցական իրավիճակների ընկալումը, մշակութային տարբերությունների գիտակցումը և սեփական ու այլ մշակույթների միջև կապեր բացահայտելու կարողությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ավագ դպրոցականների տարիքային առանձնահատկություններին, քանի որ այս փուլում զարգանում են ինքնուրույն դատողությունը, քննադատական մտածողությունը, արժեքային կողմնորոշումները և սոցիալական ու մշակութային երևույթները համեմատելու կարողությունը։ Դիտարկվում են ուսումնական նյութերի ընտրության սկզբունքները, իսկ բնագիր տեքստերը, երկխոսությունները, տեսողական նյութերը, գրական և մշակութային տեղեկությունները ներկայացվում են որպես լեզվական ու մշակութային ուսուցումը փոխկապակցելու արդյունավետ միջոցներ։ Կարևորվում են հաղորդակցական առաջադրանքները, դերային իրավիճակները, քննարկումները, նախագծային աշխատանքները և համեմատական մշակութային վերլուծությունները, որոնք սովորողին հնարավորություն են տալիս լեզուն կիրառել իրական կամ իրականությանը մոտ հաղորդակցական համատեքստերում։ Հետազոտության շրջանակում առանձնահատուկ նշանակություն ունի մայրենի և ուսումնասիրվող լեզվի մշակութային միջավայրերի համադրումը, ինչը նպաստում է ոչ միայն այլ մշակույթների ճանաչմանը, այլև սեփական մշակութային ինքնության ավելի գիտակցված ընկալմանը։ Ուսուցչի դերը դիտարկվում է որպես միջմշակութային հաղորդակցության կազմակերպողի և ուղղորդողի դեր, որը նպաստում է կարծրատիպային պատկերացումների հաղթահարմանը, մշակութային բազմազանության ընկալմանը և փոխադարձ հարգանքի ձևավորմանը։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է օտար լեզուների դասավանդման մեթոդիկայի, լեզվամշակութաբանության և միջմշակութային հաղորդակցության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով մշակել ավագ դպրոցականների լեզվական և հանրամշակութային կարողությունների համակցված զարգացման արդյունավետ ռազմավարություն։