Ակրոբատիկական պարապմունքների ազդեցությունը թույլ տեսնող երեխաների տեսողական ֆունկցիաների վրա

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի սկզբին իրականացված ճանապարհորդական դիտարկումներին Հայաստան և Պարսկաստան (Իրան), որոնք կատարվել են 1805–1806 թվականներին և հետագայում ամփոփվել են որպես ուղեգրական-հետազոտական նյութ։ Հեղինակը ներկայացնում է այդ տարածքների աշխարհագրական, քաղաքական և սոցիալ-մշակութային վիճակը՝ ընդգրկելով տեղական բնակչության կենցաղը, վարչական համակարգերը և տարածաշրջանային ուժային հարաբերությունները։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի և Իրանի սահմանային շրջանների ռազմավարական նշանակությանը՝ այդ ժամանակաշրջանի միջազգային քաղաքականության համատեքստում։ Հետագա բաժնում ներկայացվում է հավելյալ տեղեկություն Գիլանի և Մազանդարանի մասին, որտեղ նկարագրվում են տարածաշրջանների բնական պայմանները, տնտեսությունը, գյուղատնտեսությունը և բնակչության առանձնահատկությունները։ Հեղինակը համադրում է անձնական դիտարկումները ռազմական և վարչական տվյալների հետ՝ ստեղծելով համապարփակ պատկեր տարածաշրջանի վերաբերյալ։ Աշխատությունը կարևոր է կովկասագետների, իրանագետների և XIX դարի սկզբի արևելյան քաղաքականության հետազոտողների համար՝ տրամադրելով արժեքավոր պատմաաշխարհագրական և էթնոգրաֆիկ նյութ։

Պատմություն

Գիրքը ուսումնասիրում է արաբական երկրների պատմական ընթացքը՝ հատկապես 19-րդ դարի վերջից մինչև 21-րդ դարի սկիզբ՝ ընդգծելով նրանց պայքարը անկախության, պետականության ձևավորման և միջազգային հարաբերություններում դիրքավորման համար։ Հիմնական բովանդակությունը․ Գաղութային շրջան և ազատագրական շարժումներ Արաբական երկրների պայքարը եվրոպական գաղութային տերությունների դեմ։ Անկախ պետությունների ձևավորում Նոր պետությունների առաջացում Մերձավոր Արևելքում և Հյուսիսային Աֆրիկայում։ Քաղաքական զարգացումներ Միապետությունների, հանրապետությունների և տարբեր քաղաքական համակարգերի ձևավորում։ Տնտեսական փոփոխություններ Նավթի արդյունաբերության զարգացում և դրա ազդեցությունը տարածաշրջանի վրա։ Հակամարտություններ և պատերազմներ Տարածաշրջանային հակասություններ, արաբ-իսրայելական հակամարտություն և ներքին քաղաքական ճգնաժամեր։ Ժամանակակից գործընթացներ 21-րդ դարի քաղաքական փոփոխություններ և հասարակական շարժումներ (այդ թվում՝ «արաբական գարուն»)։

Պատմություն

Գիրքը նվիրված է Սիրիայի 1970-ական թվականների քաղաքական զարգացումներին՝ կենտրոնանալով Hafez al-Assad-ի իշխանության գալու և երկրում իրականացված所谓 «ուղղիչ շարժման» (Corrective Movement) քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական և ինստիտուցիոնալ փոփոխությունների վերլուծությանը։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում է 1970 թվականի իշխանափոխությունը և դրա հետևանքով ձևավորված նոր քաղաքական համակարգը, որը նպատակ ուներ ամրապնդել պետական կառույցները, վերափոխել իշխող կուսակցության դերակատարությունը և կայունացնել ներքաղաքական իրավիճակը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Corrective Movement (Syria)-ի գաղափարական հիմքերին, դրա իրականացման մեխանիզմներին և երկարաժամկետ ազդեցությանը Սիրիայի պետական կառավարման, տնտեսության և հասարակության վրա։ Գրքում վերլուծվում են նաև իշխանության կենտրոնացման գործընթացները, բանակի և անվտանգության համակարգի դերը, ինչպես նաև արտաքին քաղաքականության նոր ուղղությունները՝ կապված տարածաշրջանային և միջազգային հարաբերությունների հետ։ Հեղինակը դիտարկում է այդ շրջանի բարեփոխումների հակասական բնույթը՝ մի կողմից ներկայացնելով պետական կայունացման և ինստիտուցիոնալ ամրապնդման փորձերը, մյուս կողմից՝ քաղաքական ազատությունների սահմանափակումները և իշխանության ավտորիտարացման միտումները։ Աշխատությունը նախատեսված է պատմաբանների, քաղաքագետների, Մերձավոր Արևելքի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, ուսանողների և հետազոտողների համար՝ նպաստելով Սիրիայի ժամանակակից պատմության քաղաքական գործընթացների ավելի խորքային ընկալմանը։

Այլ առարկաներ

Այս նյութը ներկայացնում է Լեռնային Ղարաբաղում տեղի ունեցած զանգվածային արտագաղթի իրադարձությունները, երբ Ադրբեջանի ռազմական գործողություններից հետո տարածաշրջանի էթնիկ հայ բնակչության մեծ մասը ստիպված եղավ լքել իր բնակավայրերը՝ ստեղծված անվտանգության, ապագայի անորոշության և քաղաքական փոփոխությունների պայմաններում։ Հոդվածը նկարագրում է, թե ինչպես հակամարտության սրացման հետևանքով տեղի ունեցավ արագ և լայնածավալ բնակչության տեղաշարժ դեպի Հայաստան՝ ձևավորելով փախստականների խոշոր հոսք, որը միջազգային դիտորդների կողմից գնահատվեց որպես մարդասիրական լուրջ ճգնաժամ։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ ՄԱԿ-ի առաջին առաքելությունը մոտ երեք տասնամյակ անց ժամանել է տարածաշրջան՝ իրավիճակը գնահատելու և հումանիտար կարիքները ուսումնասիրելու նպատակով, սակայն այդ այցը տեղի է ունեցել այն ժամանակ, երբ հիմնական բնակչության մեծ մասը արդեն լքել էր տարածքը։ Նյութը նաև անդրադառնում է տարածաշրջանի քաղաքական կարգավիճակի փոփոխությանը, նախկին ինքնահռչակ կառավարման համակարգի փլուզմանը և այն իրողությանը, որ հակամարտության երկարատև փուլից հետո տարածքը փաստացի անցել է Ադրբեջանի վերահսկողության տակ՝ թողնելով բազմաթիվ ընտանիքների առանց իրենց տների և ստեղծելով նոր սոցիալական ու մարդասիրական մարտահրավերներ։

Հոգեբանություն

«Մի՛ բողոքիր» (Ջեն Սինսերո) մոտիվացիոն գիրք է, որը ուղղված է ինքնավստահության, պատասխանատվության և կյանքի վերահսկողության վերականգնմանը։ Հեղինակը պարզ և կտրուկ ձևով ասում է, որ հաջողությունը սկսվում է այն պահից, երբ մարդը դադարեցնում է դժգոհել իր իրավիճակից։ Գիրքը մատուցում է «չափազանց» մի գաղափար՝ դու չես կարող լինել հաղթող, եթե միշտ արդարացում ես գտնում։ Սինսերոն առաջարկում է փոխել մտածելակերպը՝ վերացնելով սահմանափակող հավատամքերը և բացասական ծրագրերը։ Հեղինակը շատ օրինակներ է տալիս՝ թե ինչպես են մարդիկ խոչընդոտում իրենց հաջողությանը սեփական մտքերով։ Գիրքը չի սահմանափակվում միայն խոսքերով՝ ընթերցողին տալիս է գործնական վարժություններ և մտավոր տեխնիկաներ։ Ստեղծվում է «մենք ենք մեր կյանքի ստեղծողները» մտածելակերպը՝ առանց սպասելու արտաքին պայմանների։ Սինսերոյի ոճը եռանդուն է, հաճախ հումորային և ուղիղ՝ ինչ-որ չափով խայթող, բայց շատ ազդեցիկ։ Գիրքը ոգեշնչում է սկսել փոքր քայլերից՝ և՛ ֆինանսական, և՛ անձնական կյանքում։ «Մի՛ բողոքիր» կարող է դառնալ ուղեցույց նրանց համար, ովքեր ուզում են դուրս գալ անգործությունից և սկսել զարգանալ։ Այն հատկապես օգտակար է նրանց համար, ովքեր ցանկանում են ստեղծել հաջողության և հարուստ կյանքի ռազմավարություն։ Հրատարակիչ - Эксмо Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-5-699-98629-3

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է հինգերորդ դարի Հայաստան-ի պատմական, քաղաքական և մշակութային զարգացումների վերլուծությանը՝ ընդգծելով պետականության կառուցվածքի, արտաքին հարաբերությունների և ազգային ինքնության ձևավորման գործընթացները։ Աշխատությունում դիտարկվում են Արշակունյաց թագավորության անկումից հետո ձևավորված նոր քաղաքական իրականությունը, պարսկական և բյուզանդական ազդեցությունների ուժեղացումը, ինչպես նաև տեղական ազնվականության դերակատարությունը վարչական և ռազմական կառավարման մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քրիստոնեության՝ որպես պետական և մշակութային համակարգ ձևավորող գործոնի ամրապնդմանը, գրերի ստեղծմանը և կրթամշակութային կյանքի վերելքին, որը նոր փուլ բացեց հայ ինքնության պահպանման և զարգացման մեջ։ Քննարկվում են նաև արտաքին ճնշումների պայմաններում հասարակական կառուցվածքի փոփոխությունները և հոգևոր կենտրոնների՝ որպես մշակութային դիմադրության օջախների դերը։ Աշխատությունը ներկայացնում է հինգերորդ դարը որպես վճռորոշ փուլ՝ հայ պետականության հետագա պատմական ընթացքի ձևավորման տեսանկյունից։