Новые аспекты ранней диагностики и медикаментозной коррекции структурно-функциональных изменений правого желудочка и малого круга кровообращения при хронических обструктивных заболеваниях легких

Ինֆորմատիկա

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է նանոմետրական չափերի ստատիկ հիշող սարքերի թեստավորման համար արդյունավետ ալգորիթմների մշակմանը՝ ընդգծելով միկրո և նանոէլեկտրոնիկայի ոլորտում հուսալիության ապահովման խնդիրները։ Նյութում վերլուծվում են այն հիմնական սխալների աղբյուրները, որոնք առաջանում են նանոմաշտաբում՝ ներառյալ աղմուկը, լիցքի արտահոսքը, արտադրական տատանումները և ջերմային ազդեցությունները, որոնք կարող են խաթարել հիշողության բիթերի կայունությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում թեստավորման ալգորիթմների օպտիմալացմանը՝ նպատակ ունենալով նվազեցնել փորձարկման ժամանակը և բարձրացնել սխալների հայտնաբերման հավանականությունը՝ առանց սարքի աշխատանքի վրա լրացուցիչ ծանրաբեռնվածություն ստեղծելու։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է մոդելավորման և սիմուլյացիայի մեթոդների կիրառությունը՝ սխալների վարքագծի կանխատեսման և թեստային վեկտորների գեներացման համար, ինչպես նաև համեմատական վերլուծություն է կատարում տարբեր թեստավորման ռազմավարությունների միջև։ Միաժամանակ դիտարկվում է նանոմետրական տեխնոլոգիաների զարգացման համատեքստում հիշող սարքերի հուսալիության աճող կարևորությունը՝ բարձր խտության ինտեգրալ համակարգերում։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է պոլիեսթերային խեժերի և Հայաստանի տարածքում տարածված լեռնային ապարներից ստացվող լցանյութերի հիման վրա նոր շինարարական կոմպոզիտային նյութերի մշակմանն ու դրանց կիրառման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը՝ շենքերի և կառուցվածքների վերականգնման, վերանորոգման ու ամրացման նպատակով։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում տարբեր տեսակի բնական հանքային հումքի ֆիզիկամեխանիկական և կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց մշակման եղանակները և պոլիմերային կապակցանյութերի հետ համատեղ օգտագործման արդյունավետությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կոմպոզիտների բաղադրության օպտիմալացմանը, խեժի և լցանյութի հարաբերակցությանը, մասնիկների չափերին ու կառուցվածքին, ինչպես նաև այդ գործոնների ազդեցությանը ստացվող նյութերի ամրության, կպչունության, խտության, ջրակայունության, մաշակայունության և երկարատև շահագործման հատկությունների վրա։ Ուսումնասիրվում են նոր նյութերի մեխանիկական բնութագրերը տարբեր բեռնվածքների պայմաններում՝ գնահատելով դրանց սեղմման, ձգման և ծռման նկատմամբ դիմադրությունը և համեմատելով ավանդական շինարարական նյութերի համապատասխան ցուցանիշների հետ։ Կարևորվում է կոմպոզիտային նյութերի և գոյություն ունեցող բետոնե, քարե կամ այլ կառուցվածքային տարրերի միջև ամուր կապի ապահովումը, քանի որ վերականգնման աշխատանքների արդյունավետությունը մեծապես կախված է նոր և հին նյութերի համատեղ աշխատանքից։ Քննության են առնվում ճաքերի և վնասված հատվածների վերականգնման, կառուցվածքային տարրերի ամրացման, պաշտպանիչ շերտերի ձևավորման և շենքերի շահագործման ժամկետի երկարացման հնարավոր տեխնոլոգիական լուծումները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում Հայաստանի տեղական հանքային հումքի օգտագործման տնտեսական և տեխնոլոգիական առավելություններին, ինչը կարող է նվազեցնել ներմուծվող նյութերից կախվածությունը և նպաստել տեղական բնական ռեսուրսների առավել արդյունավետ կիրառմանը։ Փորձարարական հետազոտությունների միջոցով որոշվում են տարբեր բաղադրություններով կոմպոզիտների հատկությունները և ընտրվում են այն տարբերակները, որոնք առավել համապատասխան են շինարարական վերականգնման ու ամրացման պահանջներին։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառվել բնակելի, հասարակական և արդյունաբերական շենքերի, ինժեներական կառույցների և վնասված կառուցվածքային տարրերի վերականգնման գործընթացներում՝ նպաստելով դրանց ամրության, հուսալիության և երկարակեցության բարձրացմանը։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Եվրոպական միության ինստիտուտների և անդամ պետությունների միջև քրեաիրավական ոլորտում լիազորությունների բաշխման, փոխազդեցության և սահմանազատման տեսական ու իրավական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն առանձնահատուկ իրավական համակարգի վրա, որի շրջանակում ազգային քրեական իրավունքը շարունակում է մնալ անդամ պետությունների իրավակարգերի կարևոր բաղադրիչ, սակայն միաժամանակ զարգանում են միասնական եվրոպական իրավական չափանիշներ և միջպետական համագործակցության մեխանիզմներ։ Քննության է առնվում, թե ինչ իրավական հիմքերով և ինչ սահմաններում կարող են միության ինստիտուտները ներգործել քրեական օրենսդրության, քրեական արդարադատության և իրավապահ համագործակցության վրա, ինչպես նաև ինչպիսի իրավասություններ են պահպանվում անդամ պետությունների կողմից։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ազգային ինքնիշխանության և վերպետական իրավակարգավորման հարաբերակցությանը։ Քրեական իրավունքն ավանդաբար սերտորեն կապված է պետական ինքնիշխանության հետ, քանի որ հանցավոր արարքների սահմանումը, պատասխանատվության տեսակների որոշումը և քրեական արդարադատության իրականացումը պետության հիմնարար գործառույթներից են։ Եվրոպական ինտեգրման խորացման պայմաններում, սակայն, սահմանների ազատ տեղաշարժը և մի շարք հանցավոր երևույթների անդրսահմանային բնույթը մեծացրել են անդամ պետությունների միջև համակարգված իրավական համագործակցության անհրաժեշտությունը։ Այդ պատճառով ձևավորվել են այնպիսի մեխանիզմներ, որոնք մի կողմից նախատեսում են ազգային իրավական համակարգերի ինքնուրույնության պահպանում, իսկ մյուս կողմից՝ հնարավորություն են տալիս ընդհանուր իրավական միջոցներով արձագանքել մի քանի պետությունների շահերին առնչվող հանցավորությանը։ Հետազոտության տեսական հիմքում իրավասությունների վերապահման սկզբունքն է, որի համաձայն միության մարմինները գործում են միայն այն լիազորությունների սահմաններում, որոնք անդամ պետությունները պայմանագրերով փոխանցել են ընդհանուր կառույցներին։ Այս սկզբունքի հետ փոխկապակցված են սուբսիդիարության և համաչափության սկզբունքները։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե երբ է քրեաիրավական խնդրի լուծումը նպատակահարմար իրականացնել ընդհանուր եվրոպական մակարդակում, իսկ երբ այն պետք է մնա ազգային մարմինների իրավասության շրջանակում։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ վերպետական կարգավորումը չպետք է դուրս գա ընդհանուր նպատակների իրականացման համար անհրաժեշտ սահմաններից։ Քննության է առնվում եվրոպական ինտեգրման ընթացքում քրեաիրավական համագործակցության պատմական զարգացումը։ Սկզբնական փուլերում քրեական արդարադատության ոլորտում համագործակցությունը հիմնականում միջկառավարական բնույթ էր կրում, իսկ հետագա պայմանագրային բարեփոխումների արդյունքում այն աստիճանաբար ավելի սերտորեն ներառվեց միության ընդհանուր իրավական համակարգում։ Այս զարգացումը հանգեցրեց եվրոպական ինստիտուտների իրավաստեղծ և համակարգող դերի ընդլայնմանը, միաժամանակ պահպանելով ազգային օրենսդիր, դատական և իրավապահ մարմինների առանցքային նշանակությունը։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում Լիսաբոնի պայմանագրից հետո ձևավորված իրավական համակարգին, որի շրջանակում ազատության, անվտանգության և արդարադատության տարածքը դարձել է ինտեգրման կարևոր ուղղություններից մեկը։ Ուսումնասիրվում է միության օրենսդիր մարմինների դերը քրեաիրավական համագործակցության ընդհանուր չափանիշների սահմանման գործում։ Որոշ ոլորտներում հնարավոր է սահմանել նվազագույն կանոններ հատկապես ծանր և անդրսահմանային բնույթ ունեցող հանցավորության դեմ պայքարի համար, ինչպես նաև քրեական դատավարության որոշ հարցերում։ Նման կարգավորումների նպատակը ազգային քրեական օրենսդրությունների ամբողջական միատեսակացումը չէ, այլ համագործակցության համար անհրաժեշտ նվազագույն իրավական համատեղելիության ապահովումը։ Այդ պատճառով անդամ պետությունները շարունակում են իրականացնել ընդունված ընդհանուր չափանիշների ներպետական կիրարկումը՝ իրենց իրավական համակարգերի առանձնահատկություններին համապատասխան։ Առանձին ուսումնասիրության առարկա է փոխադարձ ճանաչման սկզբունքը։ Այն եվրոպական քրեական արդարադատության համագործակցության կարևոր հիմքերից է և ենթադրում է, որ մի անդամ պետության իրավասու մարմնի որոշումը սահմանված պայմաններում կարող է ճանաչվել և կատարվել մյուս անդամ պետությունում։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս համագործակցությունը կազմակերպել առանց ազգային քրեական և դատավարական համակարգերի ամբողջական միատեսակեցման։ Փոխադարձ ճանաչման արդյունավետությունը, սակայն, կապված է անդամ պետությունների միջև փոխադարձ վստահության, մարդու հիմնական իրավունքների պահպանման և դատական պաշտպանության բավարար երաշխիքների հետ։ Այս համատեքստում կարող են ուսումնասիրվել անձանց հանձնման, ապացույցների ձեռքբերման, դատական որոշումների կատարման և քրեական վարույթների շրջանակում փոխօգնության մեխանիզմները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում Եվրոպական միության արդարադատության դատարանի դերակատարությանը։ Դատարանի իրավական մեկնաբանությունները նպաստում են միության իրավունքի միասնական կիրառմանը և հնարավորություն են տալիս հստակեցնել եվրոպական ու ազգային իրավասությունների սահմանները։ Դատական պրակտիկայի ուսումնասիրությունը կարևոր է հատկապես այն դեպքերում, երբ անհրաժեշտ է հավասարակշռել արդյունավետ քրեական համագործակցության պահանջները և անձանց հիմնարար իրավունքների պաշտպանությունը։ Դիտարկվում է նաև ազգային դատարանների դերը, քանի որ եվրոպական քրեաիրավական նորմերի մեծ մասը գործնականում կիրառվում է հենց անդամ պետությունների իրավական համակարգերի միջոցով։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում իրավապահ և դատական համագործակցության մասնագիտացված կառույցներին։ Եվրոպական մակարդակում գործող համակարգող մարմինները նպաստում են անդամ պետությունների իրավասու հաստատությունների միջև տեղեկատվության փոխանակմանը, համատեղ գործողությունների կազմակերպմանը և անդրսահմանային քրեական գործերի համակարգմանը։ Դրանց գործունեությունը չի վերացնում ազգային ոստիկանության, դատախազության կամ դատարանների իրավասությունները, այլ ստեղծում է համագործակցության լրացուցիչ մեխանիզմներ։ Հետազոտության մեջ կարող է դիտարկվել նաև Եվրոպական հանրային դատախազության առանձնահատուկ կարգավիճակը, որը միության ֆինանսական շահերին վնասող որոշ հանցագործությունների շրջանակում իրականացնում է պայմանագրերով և համապատասխան իրավական ակտերով սահմանված գործառույթներ՝ ազգային իրավական համակարգերի հետ փոխգործակցության պայմաններում։ Կարևոր ուղղություն է քրեական նյութական իրավունքի մոտարկման խնդիրը։ Որոշ անդրսահմանային հանցատեսակների դեպքում անդամ պետությունների օրենսդրությունների չափազանց մեծ տարբերությունները կարող են դժվարացնել արդյունավետ համագործակցությունը։ Այդ պատճառով ընդհանուր եվրոպական մակարդակում կարող են սահմանվել հանցակազմերի և պատժամիջոցների վերաբերյալ նվազագույն պահանջներ որոշակի ոլորտներում։ Միաժամանակ անդամ պետությունները պահպանում են ազգային քրեական օրենսդրության կառուցվածքը, քրեական պատասխանատվության բազմաթիվ ընդհանուր սկզբունքները և այն ոլորտների կարգավորումը, որոնք պայմանագրերով չեն փոխանցվել միության իրավասությանը։ Այս հարաբերակցությունը ցույց է տալիս, որ եվրոպական քրեաիրավական համակարգը կառուցված է ոչ թե ազգային քրեական իրավունքը փոխարինելու, այլ որոշակի ոլորտներում այն համակարգելու և մոտարկելու սկզբունքի վրա։ Քննության է առնվում նաև քրեական դատավարության ոլորտում իրավասությունների հարաբերակցությունը։ Անդրսահմանային գործերով համագործակցությունը պահանջում է որոշակի ընդհանուր երաշխիքներ, այդ թվում՝ կասկածյալների և մեղադրյալների դատավարական իրավունքների պաշտպանության հարցում։ Միաժամանակ քրեական վարույթի կազմակերպման հիմնական կառուցվածքները շարունակում են որոշվել ազգային օրենսդրությամբ։ Այդ պատճառով ընդհանուր չափանիշների և ներպետական դատավարական ավանդույթների հարաբերակցությունը դառնում է կարևոր իրավագիտական խնդիր։ Հատուկ նշանակություն ունի հիմնարար իրավունքների պաշտպանության հարցը։ Քրեական արդարադատության ոլորտում վերպետական համագործակցության արդյունավետությունը չի կարող դիտարկվել անձի իրավունքներից առանձնացված։ Ազատությունից զրկումը, անձնական տվյալների փոխանակումը, ապացույցների հավաքումը և դատական որոշումների փոխադարձ ճանաչումը կարող են անմիջականորեն առնչվել մարդու հիմնարար իրավունքներին։ Հետևաբար եվրոպական քրեաիրավական համագործակցությունը պետք է համադրվի արդար դատաքննության, պաշտպանության իրավունքի, անմեղության կանխավարկածի, անձնական կյանքի պաշտպանության և այլ հիմնարար երաշխիքների հետ։ Եվրոպական միության հիմնարար իրավունքների խարտիան այս համակարգում ունի առանձնահատուկ նշանակություն՝ միության իրավունքի կիրառման շրջանակում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ազգային սահմանադրական համակարգերի և միության իրավունքի փոխհարաբերությանը։ Քրեական իրավունքի ոլորտում այդ հարցը հատկապես զգայուն է, քանի որ քրեական պատասխանատվությունը կապված է օրինականության, իրավական որոշակիության և անհատի ազատության պաշտպանության հիմնարար սկզբունքների հետ։ Ազգային սահմանադրական դատարանների և եվրոպական դատական մարմինների միջև ձևավորված իրավական երկխոսությունը հնարավորություն է տալիս քննարկել միության իրավունքի արդյունավետության, ազգային սահմանադրական ինքնության և հիմնարար իրավունքների պաշտպանության միջև հավասարակշռության խնդիրները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև անդրսահմանային կազմակերպված հանցավորության, ահաբեկչության, մարդկանց շահագործման, թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության, կիբեռհանցավորության, փողերի լվացման և միության ֆինանսական շահերի դեմ ուղղված հանցագործությունների դեմ պայքարի իրավական մեխանիզմները։ Նման երևույթները հաճախ չեն սահմանափակվում մեկ պետության տարածքով, ինչի պատճառով դրանց արդյունավետ կանխարգելումն ու քննությունը պահանջում են իրավապահ և դատական մարմինների համակարգված համագործակցություն։ Միաժամանակ յուրաքանչյուր ոլորտում անհրաժեշտ է պարզել, թե որ միջոցները կարող են ընդունվել ընդհանուր եվրոպական մակարդակում և որոնք պետք է իրականացվեն ազգային իրավասությունների շրջանակում։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է եվրոպական ինտեգրման և պետական ինքնիշխանության փոխհարաբերության ուսումնասիրությամբ քրեական իրավունքի առանձնահատուկ զգայուն ոլորտում։ Վերպետական և ազգային իրավասությունների հարաբերակցությունը ներկայացվում է որպես փոփոխվող իրավական համակարգ, որտեղ ընդհանուր եվրոպական նպատակները, ազգային իրավական ավանդույթները, արդյունավետ քրեական հետապնդման անհրաժեշտությունը և հիմնարար իրավունքների պաշտպանությունը պետք է գործեն փոխկապակցված ձևով։ Նյութը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե ինչպես է ձևավորվում բազմամակարդակ քրեաիրավական կարգավորման համակարգը, ինչ սահմաններում են գործում միության ինստիտուտները և ինչ դեր են շարունակում կատարել անդամ պետությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել Եվրոպական միության իրավունքի, քրեական իրավունքի, միջազգային իրավունքի, քրեական դատավարության և եվրոպական ինտեգրման իրավական հիմնախնդիրներով զբաղվող հետազոտողների, իրավաբանների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է ամերիկյան տրանսցենդենտալիզմի գաղափարական, փիլիսոփայական և գեղագիտական հիմնախնդիրների դրսևորմանը Հենրի Դեյվիդ Թորոյի գրական ու հրապարակախոսական ժառանգության մեջ։ Ուսումնասիրության կենտրոնում մարդու, բնության, հասարակության և անհատական ազատության փոխհարաբերությունների այն ըմբռնումն է, որը բնորոշ էր XIX դարի ամերիկյան տրանսցենդենտալիստական մտքին և յուրահատուկ զարգացում ստացավ գրողի ստեղծագործություններում։ Քննության է առնվում բնության ընկալումը ոչ միայն որպես մարդու գոյության միջավայր, այլև որպես ինքնաճանաչման, հոգևոր կատարելագործման և աշխարհի խորքային օրինաչափությունների ճանաչման միջոց։ Կարևոր տեղ է հատկացվում անհատի ինքնուրույնության, ներքին ազատության, պարզ կենսակերպի և հասարակության կողմից պարտադրվող պայմանականություններից անկախ լինելու գաղափարներին։ Հետազոտությունը բացահայտում է, թե ինչպես է Թորոն հակադրում անհատի բարոյական համոզմունքները հասարակական ընդունված նորմերին և ինչ նշանակություն է տալիս անձնական պատասխանատվությանը, խղճին ու ինքնուրույն դատողությանը։ Ուսումնասիրվում է նաև քաղաքակրթության զարգացման նկատմամբ նրա քննադատական վերաբերմունքը, հատկապես նյութական բարեկեցության, սպառողական ձգտումների և մարդու բնական միջավայրից հեռացման խնդիրների համատեքստում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բնության նկարագրությունների գեղարվեստական գործառույթին, խորհրդանշական պատկերներին, փիլիսոփայական խորհրդածություններին և ինքնակենսագրական տարրերին, որոնց համադրությամբ ձևավորվում է հեղինակի յուրահատուկ արձակային աշխարհը։ Թորոյի գաղափարները դիտարկվում են ամերիկյան տրանսցենդենտալիստական շարժման ընդհանուր մտավոր միջավայրում՝ հնարավորություն տալով բացահայտելու նրա հայացքների կապերը շարժման մյուս ներկայացուցիչների գաղափարների հետ և միաժամանակ առանձնացնելու նրա ինքնատիպ մոտեցումները։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև մարդու և պետական իշխանության հարաբերության, բարոյական ընտրության ու քաղաքացիական պատասխանատվության թեմաների գրական-փիլիսոփայական արտահայտությանը՝ դրանք ներկայացնելով որպես անհատի ազատության վերաբերյալ հեղինակի ընդհանուր աշխարհայացքի բաղադրիչներ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են տրանսցենդենտալիզմի հիմնական գաղափարները գրողի ստեղծագործություններում վերածվում գեղարվեստական և փիլիսոփայական ամբողջական համակարգի՝ միավորելով բնության հանդեպ վերաբերմունքը, անհատական ինքնուրույնությունը, բարոյական ինքնագիտակցությունը և հասարակության քննադատական ընկալումը։

Բժշկություն

Այս աշխատանքը նվիրված է սրտի ռիթմի փոփոխականության (heart rate variability) ուսումնասիրությանը նախասրտերի շողացման (atrial fibrillation) տարբեր կլինիկական ձևերի պայմաններում՝ որպես սրտային ավտոնոմ կարգավորման և ռիթմային խանգարումների գնահատման կարևոր ցուցանիշ։ Նյութում վերլուծվում են սինուսային և ոչ սինուսային ռիթմերի դինամիկան, վեգետատիվ նյարդային համակարգի ազդեցությունը սրտի էլեկտրոֆիզիոլոգիական գործընթացների վրա, ինչպես նաև ռիթմի փոփոխականության ժամանակային և սպեկտրալ պարամետրերի փոփոխությունները հիվանդության պարոքսիզմալ, կայուն և քրոնիկ ձևերի դեպքում։ Աշխատությունը ներկայացնում է կլինիկական և գործիքային հետազոտությունների արդյունքներ՝ ընդգծելով HRV ցուցանիշների դերը ռիսկերի գնահատման, կանխատեսման և բուժման արդյունավետության վերահսկման մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սրտային ռիթմի կարգավորման մեխանիզմներին և դրանց խախտման պաթոֆիզիոլոգիական հիմքերին։ Նյութը կարևոր է սրտաբանների, ֆիզիոլոգների և կլինիկական հետազոտողների համար՝ նպաստելով սրտային ռիթմային խանգարումների ավելի խորքային հասկացմանը և անհատականացված բուժման մոտեցումների զարգացմանը։

Մաթեմատիկա

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է հաշվողական խմբերի տեսության մեթոդների կիրառման ուսումնասիրությանը ծածկագրման համակարգերում։ Գրքում վերլուծվում են խմբերի տեսության մաթեմատիկական հիմքերը, դրանց հաշվողական հատկությունները և կիրառական նշանակությունը ժամանակակից կրիպտոգրաֆիկ ալգորիթմների մշակման գործընթացում։ Հեղինակը ներկայացնում է հանրահաշվական կառուցվածքների օգտագործման սկզբունքները, բարդ հաշվարկային խնդիրների դերը գաղտնագրման մեխանիզմների անվտանգության ապահովման գործում, ինչպես նաև խմբային գործողությունների, ալգորիթմների բարդության և արդյունավետ հաշվարկների հետ կապված խնդիրները։ Աշխատությունում քննարկվում են ծածկագրման տեսության հիմնարար մոտեցումներ, հանրահաշվական մեթոդների կիրառման հնարավորությունները և դրանց ազդեցությունը տեղեկատվության պաշտպանության համակարգերի կատարելագործման վրա։ Ներկայացված տեսական արդյունքները և մեթոդները կարևոր նշանակություն ունեն գաղտնագրային համակարգերի նախագծման, վերլուծության և անվտանգության գնահատման համար։ Գիրքը նախատեսված է մաթեմատիկոսների, կրիպտոգրաֆների, տեղեկատվական անվտանգության մասնագետների, ծրագրավորողների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են հանրահաշվի և ծածկագրման տեսության փոխկապակցված խնդիրներով։