ՖԻՆԱՆՍԱԿԱՆ ՄԱԹԵՄԱՏԻԿԱ

Տնտեսագիտություն

Հակամենաշնորհային աշխատությունը նվիրված է շուկայական տնտեսության կարևոր տեսական և կիրառական խնդիրներից մեկին՝ մոնոպոլիստական մրցակցության և հակամենաշնորհային քաղաքականության ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում է մոնոպոլիստական մրցակցության էությունը՝ որպես շուկայական կառուցվածք, որտեղ միաժամանակ գործում են բազմաթիվ վաճառողներ, սակայն նրանց արտադրանքը տարբերվում է որակով, ապրանքանիշով կամ ծառայության առանձնահատկություններով, ինչը թույլ է տալիս յուրաքանչյուրին ունենալ որոշակի շուկայական ազդեցություն։ Հեղինակը մանրամասն ներկայացնում է այս մոդելի հիմնական հատկանիշները՝ գների ձևավորման մեխանիզմները, մրցակցության սահմանները, սպառողների վարքագիծը և շուկայի հավասարակշռության ձևավորումը։ Աշխատության երկրորդ մասում ուշադրություն է դարձվում հակամենաշնորհային քաղաքականությանը՝ որպես պետության կողմից իրականացվող կարգավորիչ գործիք, որի նպատակն է կանխել շուկայի մոնոպոլիզացումը, ապահովել առողջ մրցակցություն և պաշտպանել սպառողների շահերը։ Քննարկվում են հակամենաշնորհային օրենքների կիրառման սկզբունքները, պետական վերահսկողության մեխանիզմները և միջազգային փորձը։ Գիրքը համադրում է տեսական տնտեսագիտական մոտեցումները և գործնական վերլուծությունները՝ ընթերցողին տրամադրելով ամբողջական պատկերացում մոնոպոլիստական մրցակցության բնույթի և հակամենաշնորհային քաղաքականության դերի մասին ժամանակակից տնտեսությունում։

Պատմություն

Գիրքը ուսումնասիրում է անտիկ աշխարհի պատմագիրների և աշխարհագրագետների (հունա-հռոմեական հեղինակների) գրություններում առկա տվյալները Հայաստանի, հայերի կենցաղի, մշակույթի և հասարակական կյանքի մասին։ Հիմնական բովանդակությունը․ Անտիկ աղբյուրների բնույթը Հունական և հռոմեական հեղինակների աշխատությունները որպես պատմական տեղեկության աղբյուր։ Հայաստանի նկարագրությունները Հայաստանի աշխարհագրական դիրքը, բնությունը և ռազմավարական նշանակությունը։ Հայերի ազգագրական առանձնահատկությունները Կենցաղ, սովորույթներ, հասարակական կառուցվածք և արժեքային համակարգ։ Պատմական պատկերացումներ Ինչպես էին անտիկ հեղինակները ընկալում հայերին և տարածաշրջանը։ Աղբյուրների համեմատական վերլուծություն Տարբեր հեղինակների տվյալների համադրում և քննադատական վերլուծություն։

Տնտեսագիտություն

Ֆինանսներ և վարկ-ը տնտեսագիտական ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է ֆինանսական համակարգի և վարկային հարաբերությունների հիմնական տեսական ու կիրառական հիմքերը, աշխատությունում բացատրվում են ֆինանսների էությունը, ֆինանսական համակարգի կառուցվածքը և պետական ու մասնավոր ֆինանսների փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև բյուջետային գործընթացի հիմնական փուլերը և դրամավարկային քաղաքականության գործիքները, միաժամանակ դիտարկվում են վարկային հարաբերությունների ձևավորումը, վարկերի տեսակները, տոկոսադրույքների հաշվարկման մեխանիզմները և բանկային համակարգի դերը տնտեսության մեջ, հատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆինանսական միջնորդության, ռիսկերի կառավարման և ֆինանսական կայունության ապահովման խնդիրներին, աշխատությունը նաև ընդգրկում է ֆինանսական շուկաների գործունեության հիմունքները՝ արժեթղթերի շուկա, բանկային վարկավորում և ներդրումային գործընթացներ, նպատակ ունենալով ձևավորել համակարգված պատկերացում ֆինանսների և վարկային հարաբերությունների գործունեության մասին։

Իրավաբանություն

Հանցագործությունը քրեական իրավունքում հասարակության համար վտանգավոր, օրենքով արգելված և մեղավորությամբ կատարված արարք է, որի համար օրենքը նախատեսում է քրեական պատասխանատվություն և պատիժ։ Այն համարվում է իրավախախտման ամենածանր ձևերից մեկը, քանի որ ուղղակիորեն վնասում է հասարակական կարգին, մարդու իրավունքներին, պետության և անհատների շահերին։ Հանցագործության հիմնական հատկանիշներն են՝ հասարակական վտանգավորությունը, հակաիրավականությունը, մեղավորությունը և պատժելիությունը։ Առանց այս հատկանիշների արարքը չի կարող համարվել հանցագործություն։ Հանցագործությունները դասակարգվում են ըստ տարբեր չափանիշների։ Ըստ ծանրության՝ դրանք բաժանվում են ոչ մեծ ծանրության, միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների։ Ըստ մեղքի ձևի՝ լինում են դիտավորյալ և անզգուշությամբ կատարված հանցագործություններ։ Դիտավորյալ հանցագործության դեպքում անձը գիտակցաբար կատարում է օրենքով արգելված արարք, իսկ անզգուշության դեպքում վնասը առաջանում է անփութության կամ անհրաժեշտ զգուշության բացակայության հետևանքով։ Ըստ օբյեկտի՝ հանցագործությունները կարող են ուղղված լինել կյանքի և առողջության դեմ, սեփականության դեմ, հասարակական անվտանգության դեմ, պետական իշխանության դեմ և այլ ոլորտների դեմ։ Յուրաքանչյուր խումբ ունի իր առանձնահատկությունները և իրավական կարգավորման մեխանիզմները։ Հանցագործության ուսումնասիրությունը կարևոր է քրեական իրավունքում, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս հասկանալ իրավախախտումների բնույթը, կանխարգելման միջոցները և արդար պատժի կիրառման սկզբունքները։ Այսպիսով, հանցագործությունը հանդիսանում է քրեական իրավունքի հիմնական ինստիտուտ, որը ապահովում է հասարակական կարգի պաշտպանությունը և իրավական անվտանգության պահպանումը։

Պատմություն

Այս գիրքը ուսումնասիրում է Խորհրդային Հայաստանի ձևավորման և իրավաքաղաքական կարգավիճակի հարցերը՝ կենտրոնանալով 1921 թվականի Մոսկվայի և Կարսի պայմանագրերի վրա, որոնք վճռական ազդեցություն են ունեցել տարածաշրջանի սահմանների և քաղաքական դասավորության վրա։ Հեղինակը վերլուծում է այդ պայմանագրերի նախապատմությունը, դրանց կնքման միջազգային և տարածաշրջանային պայմանները, ինչպես նաև մեծ տերությունների ու հարևան պետությունների շահերի բախումը այդ գործընթացներում։ Գրքում ներկայացվում է, թե ինչպես են այդ համաձայնագրերը ձևավորել Խորհրդային Հայաստանի տարածքային ամբողջականությունը, ինչպիսի հետևանքներ են ունեցել հայկական պետականության և ազգային հարցերի համար, և ինչպես են դրանք ազդել հետագա պատմական զարգացումների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դիվանագիտական բանակցություններին, քաղաքական որոշումների տրամաբանությանը և հայկական կողմի դիրքորոշումների սահմանափակ հնարավորություններին այդ բարդ միջազգային իրավիճակում։ Ստեղծագործությունը հիմնված է պատմական աղբյուրների և վերլուծական մոտեցումների վրա՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով հասկանալ այդ պայմանագրերի երկարաժամկետ քաղաքական և իրավական նշանակությունը։

Գրականություն

Աբեղյանական ընթերցումներ աշխատությունը գիտամեթոդական և հայագիտական բնույթի հոդվածների ժողովածու է, որը նվիրված է հայ լեզվաբանության և գրականագիտության զարգացման մեջ մեծ ներդրում ունեցած Մանուկ Աբեղյանի գիտական ժառանգության ուսումնասիրությանը, այն ներկայացնում է տարբեր հեղինակների հետազոտություններ՝ կապված Աբեղյանի լեզվաբանական հայացքների, գրաբարի և աշխարհաբար հայերենի ուսումնասիրությունների, ինչպես նաև հայ գրականության պատմության պարբերականացման նրա մոտեցումների հետ, ժողովածուն անդրադառնում է նաև նրա մեթոդաբանական սկզբունքներին՝ լեզվի գիտական նկարագրության, աղբյուրագիտական աշխատանքի և տեքստային վերլուծության ոլորտներում, միաժամանակ ընդգծելով Աբեղյանի ազդեցությունը հայագիտության զարգացման և համալսարանական կրթության ձևավորման վրա, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր հայ լեզվաբանության և գրականագիտության պատմության ուսումնասիրության համար։