Սոցիոլոգիա

Հոգեբանություն

Գիրքը՝ «Տարիքային և մանկավարժական հոգեբանություն», հեղինակը Պետրովսկի Ա.Վ., հանդիսանում է հիմնարար ուսումնական ձեռնարկ, որը ներկայացնում է մարդու հոգեկան զարգացման օրինաչափությունները տարիքային տարբեր փուլերում և դրանց կապը կրթական-դաստիարակչական գործընթացների հետ։ Այն ընդգրկում է տարիքային հոգեբանության հիմնական բաժինները՝ մանկություն, պատանեկություն, երիտասարդություն և հասուն տարիք, բացահայտելով յուրաքանչյուր փուլին բնորոշ հոգեբանական առանձնահատկությունները, ճանաչողական գործընթացների զարգացումը, անձի ձևավորումը և սոցիալականացման մեխանիզմները։ Գրքում մանրամասն քննարկվում են նաև մանկավարժական հոգեբանության հիմնախնդիրները՝ ուսուցման և դաստիարակության հոգեբանական հիմքերը, ուսանողի գործունեության մոտիվացիան, ուսուցիչ-աշակերտ փոխհարաբերությունները և ուսումնական գործընթացի արդյունավետության բարձրացման պայմանները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված անձի զարգացման վրա սոցիալական միջավայրի ազդեցությանը, խմբային փոխազդեցություններին, ինչպես նաև կրթական մեթոդների հոգեբանական հիմնավորմանը։ Ներառված են տեսական մոտեցումներ և փորձարարական ուսումնասիրությունների արդյունքներ, որոնք օգնում են հասկանալ կրթության և հոգեբանական զարգացման փոխկապակցվածությունը։ Այս աշխատությունը նախատեսված է ուսանողների, հոգեբանների, մանկավարժների և կրթության ոլորտի մասնագետների համար՝ նպաստելով անձի զարգացման և ուսուցման գործընթացների խորքային ընկալմանը։

Պատմություն

Իսրայել Օրին հայ ազգային-ազատագրական շարժման վաղ շրջանի կարևոր գործիչներից է, որը XVII–XVIII դարերի սահմանագծին փորձել է կազմակերպել Հայաստանի ազատագրումը օտար տիրապետությունից։ Նա ծնվել է 1658 թվականին և իր գործունեության ընթացքում մեծապես զբաղվել է դիվանագիտական աշխատանքով՝ փորձելով եվրոպական պետությունների աջակցությամբ հասնել հայկական պետականության վերականգնմանը։ Իսրայել Օրին համոզված էր, որ Հայաստանի ազատագրումը հնարավոր է միայն արտաքին ուժերի օգնությամբ, այդ պատճառով նա ակտիվ կապեր էր հաստատում եվրոպական արքունիքների հետ։ Նա ծառայել է տարբեր երկրներում՝ այդ թվում Գերմանիայում և Ֆրանսիայում, և փորձել է շահել նրանց քաղաքական շահագրգռվածությունը հայկական հարցի նկատմամբ։ Օրին մշակել է Հայաստանի ազատագրման մի քանի ծրագրեր, որոնցից առավել հայտնի է Պֆալցյան ծրագիրը, որը նախատեսում էր Հայաստանի ազատագրումը եվրոպական պետությունների ռազմական օգնությամբ։ Հետագայում նա այցելել է նաև Ռուսաստան՝ հանդիպելով Պետրոս Մեծի հետ և փորձելով ստանալ Ռուսաստանի աջակցությունը Հայաստանի ազատագրության գործում։ Չնայած նրա ծրագրերը անմիջական հաջողություն չունեցան, Իսրայել Օրին մեծ դեր ունեցավ հայկական ազգային-ազատագրական գաղափարախոսության ձևավորման մեջ և ճանապարհ հարթեց հետագա քաղաքական գործիչների համար։ Նրա գործունեությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ ժողովրդի պատմության մեջ, քանի որ այն արտացոլում է ազգային անկախության գաղափարի զարգացման առաջին քայլերը։ Այսպիսով, Իսրայել Օրին համարվում է հայ ազգային-ազատագրական շարժման հիմնադիրներից մեկը, որի գործունեությունը նպաստեց Հայաստանի ազատագրության գաղափարի տարածմանը և միջազգային հարթակներում հայկական հարցի բարձրացմանը։

Գրականություն

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է Սանկտ Պետերբուրգի կերպարը XX դարի 60-ականների ռուսական պոեզիայում՝ վերլուծելով, թե ինչպես է քաղաքը ներկայացվում որպես մշակութային, պատմական և հոգեբանական խորհրդանիշ տարբեր բանաստեղծների ստեղծագործություններում։ Այն ուշադրություն է դարձնում այն գրական միտումներին, որոնք ձևավորվել են այդ ժամանակաշրջանում՝ կապված հետստալինյան «ձնհալի» մշակութային մթնոլորտի հետ, երբ պոեզիան ավելի ազատ կերպով սկսեց արտահայտել անհատի ներաշխարհը, քաղաքային փորձառությունը և պատմական հիշողության թեմաները։ Գրքում դիտարկվում է, թե ինչպես է Պետերբուրգը (Լենինգրադը) պատկերվում որպես հակասությունների քաղաք՝ միաժամանակ հանդիսանալով և՛ կայսերական անցյալի խորհրդանիշ, և՛ խորհրդային իրականության կենսատարածք, որտեղ համադրվում են գեղեցկությունը, մռայլությունը, պատմական ծանրությունը և հոգևոր որոնումները։ Վերլուծվում են տարբեր հեղինակների պոետական պատկերները, քաղաքային լանդշաֆտի փոխակերպումները, ինչպես նաև քաղաք-մարդ հարաբերության արտացոլումը, որտեղ Պետերբուրգը հաճախ հանդես է գալիս որպես կենդանի կերպար՝ ազդելով մարդու զգացմունքների և աշխարհընկալման վրա։ Աշխատությունը կարևոր է գրականագիտության համար, քանի որ օգնում է հասկանալ ոչ միայն տվյալ ժամանակաշրջանի պոետական մտածողությունը, այլ նաև քաղաքի մշակութային ինքնության ձևավորման գործընթացը ռուսական գրականության մեջ։

Մշակույթ

Այս աշխատանքը ներկայացնում է Ախպատի և Սանահինի հայկական վանական համալիրների պատմական, ճարտարապետական և մշակութային նկարագրությունը՝ ընդգծելով դրանց նշանակությունը միջնադարյան հայկական հոգևոր և կրթական կյանքի զարգացման մեջ։ Հետազոտության մեջ վանքերը դիտարկվում են որպես ոչ միայն կրոնական կենտրոններ, այլև գիտական և կրթական օջախներ, որտեղ զարգացել են ձեռագրական մշակույթը, աստվածաբանական մտածողությունը և միջնադարյան գիտելիքի փոխանցման ավանդույթները։ Աշխատությունը մանրամասնորեն անդրադառնում է երկու համալիրների ճարտարապետական առանձնահատկություններին՝ եկեղեցիների կառուցվածքային լուծումներին, խաչաձև գմբեթավոր հորինվածքներին, քարի մշակման բարձր արվեստին և տարածական կազմակերպման սկզբունքներին, որոնք արտացոլում են հայկական միջնադարյան ճարտարապետության բարձր մակարդակը։ Միաժամանակ վերլուծվում է վանքերի պատմական դերակատարությունը՝ որպես հոգևոր իշխանության, կրթության և մշակութային ինքնության պահպանման կենտրոններ, հատկապես արտաքին քաղաքական և սոցիալական բարդ պայմաններում։ Աշխատությունը կարևորում է նաև ձեռագրերի պահպանման և արտագրման գործունեությունը, որը նպաստել է հայկական գրավոր ժառանգության շարունակականությանը և տարածմանը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Ախպատն ու Սանահինը որպես համաշխարհային մշակութային ժառանգության կարևոր հուշարձաններ, որոնք արտահայտում են միջնադարյան Հայաստանի հոգևոր, կրթական և ճարտարապետական մտքի ամբողջականությունը։

Գրականություն

Այս գիրքը նվիրված է Պարույր Սևակի ստեղծագործական ուղուն՝ ընդգծելով նրա դերը որպես 20-րդ դարի հայ պոեզիայի նորարար և գաղափարական մեծ ուժ։ Աշխատությունում վերլուծվում են Սևակի բանաստեղծական աշխարհը, նրա լեզվական նորարարությունները, պատկերային մտածողությունը և մարդու ու ժամանակի հարաբերությունների խորքային մեկնաբանությունները։ Հեղինակը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում Սևակի քաղաքացիական դիրքորոշմանը, ազգային և համամարդկային թեմաների համադրմանը, ինչպես նաև նրա պոեզիայի փիլիսոփայական շերտերին։ Նյութում Սևակի ստեղծագործական գործունեությունը դիտարկվում է որպես «սխրանք»՝ իր ժամանակի գրական սահմանները հաղթահարելու, նոր արտահայտչաձևեր ստեղծելու և հայ պոեզիան նոր մակարդակի բարձրացնելու առումով։ Գիրքը համադրում է գրականագիտական վերլուծությունը և պատմական համատեքստը՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով խորապես հասկանալ Սևակի արվեստի նշանակությունը։

Փիլիսոփայություն

«Մտածել ինչպես Այնշթայնը» գրքում Դանիել Սմիթը ներկայացնում է, թե ինչպես կարելի է զարգացնել ստեղծագործական և անսովոր մտածողություն՝ օրինակ վերցնելով Ալբերտ Այնշթայնի մոտեցումներից։ Գիրքը ցույց է տալիս, որ մեծ գիտնականների հաջողությունները ոչ միայն հիանալի ինտելեկտի արդյունք են, այլ նաև ճիշտ մտածելու, հարցեր տալու, վերլուծելու և մտավոր սահմանները կոտրելու ունակության արդյունք։ Այն շեշտադրում է՝ ինչպես լուծել խնդիրները նոր տեսանկյունից, ինչպես զարգացնել ստեղծագործական մտածողությունը, ինչպես օգտագործել գիտական մտածողության սկզբունքները առօրյա կյանքում, ինչպես սովորել «հարցեր տալ այնպես, ինչպես չի սովորեցնում դպրոցը»։ Գիրքը օգտակար է բոլորի համար՝ սկսած ուսանողներից մինչև մասնագետներ, ովքեր ցանկանում են զարգացնել իրենց մտածողությունը, բարձրացնել քննադատական և ստեղծագործական ունակությունները և ավելի հաջողակ լինել նորարարական լուծումների որոնման մեջ։ Հրատարակիչ - Զանգակ Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-9939-68-677-6