ՀԱՎԵԼՎԱԾ

Տնտեսագիտություն

Գրքում ներկայացվում է 1983 թվականին Հայաստանի Գերագույն գործադիր խորհրդի (ԳԿՀ) գործունեության վերլուծությունը, դիտարկվում են ժամանակաշրջանի սոցիալ-տնտեսական ցուցանիշների մշակումն ու արձանագրումը, վերլուծվում է պաշտոնատար անձանց և վարչական մարմինների կողմից իրականացված աշխատանքների արդյունավետությունը, քննարկվում են տվյալների հավաքման, մշակումների և վերլուծության մեթոդները՝ հիմք ընդունելով ժամանակակից վիճակագրական մոտեցումները, ներկայացվում են առաջարկություններ՝ աշխատանքի ընթացակարգերի բարելավման, հաշվետվությունների ճշգրտության և վարչարարության կազմակերպման ուղղությամբ, շեշտադրվում է մեթոդական ուղեցույցների դերը աշխատողների և գիտաշխատողների համար՝ նպատակ ունենալով համակարգային վերլուծություն իրականացնել և հանրային վարչակարգի գործունեությունը օպտիմալացնել, գիրքը համադրում է տեսական ու գործնական մոտեցումները, տրամադրում է օրինակներ, տրամաբանական վերլուծություններ և առաջարկություններ՝ ծառայելով որպես արժեքավոր ռեսուրս հետազոտողների, ուսանողների և պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների համար։

Տնտեսագիտություն

Ավելացված արժեքի հարկը (ԱԱՀ) անուղղակի հարկի տեսակ է, որը գանձվում է ապրանքների և ծառայությունների արտադրության ու իրացման յուրաքանչյուր փուլում ստեղծված ավելացված արժեքի վրա։ Դրա էությունը կայանում է նրանում, որ հարկը վերջնականորեն վճարում է սպառողը, սակայն այն հավաքագրվում է արտադրողների և վաճառողների միջոցով և փոխանցվում պետական բյուջե։ ԱԱՀ-ի հիմնական գաղափարը այն է, որ յուրաքանչյուր տնտեսվարող սուբյեկտ հարկ է վճարում միայն իր կողմից ավելացված արժեքի չափով, այլ ոչ թե ամբողջ ապրանքի արժեքի վրա, ինչի արդյունքում կանխվում է կրկնակի հարկումը։ Այս հարկը կիրառվում է տնտեսության բազմաթիվ ոլորտներում՝ արտադրություն, առևտուր, ծառայություններ և ներմուծում։ ԱԱՀ-ի դրույքաչափը սահմանվում է պետության կողմից և կարող է տարբեր լինել՝ կախված երկրի հարկային քաղաքականությունից և տնտեսական պայմաններից։ Այն համարվում է պետական բյուջեի կարևոր եկամտային աղբյուրներից մեկը, քանի որ ապահովում է կայուն և մեծ ծավալի մուտքեր։ ԱԱՀ-ի կիրառումը նպաստում է հարկային համակարգի թափանցիկությանը, սակայն միևնույն ժամանակ կարող է բարձրացնել ապրանքների և ծառայությունների վերջնական գները, ինչը ազդում է սպառողների վրա։ Պետությունները հաճախ օգտագործում են ԱԱՀ-ի տարբեր դրույքաչափեր՝ սոցիալական և տնտեսական նպատակներով, օրինակ՝ որոշ հիմնական ապրանքների համար կիրառելով նվազեցված հարկ։ Այսպիսով, ավելացված արժեքի հարկը ժամանակակից հարկային համակարգի կարևոր բաղադրիչ է և մեծ դեր ունի պետական ֆինանսների ձևավորման և տնտեսական կարգավորման մեջ։

Տնտեսագիտություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է տնտեսական աճի և հասարակական բարեկեցության միջև փոխկապակցվածության հիմնախնդրին՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով այն հարցին, թե որքանով է արտադրության և ՀՆԱ-ի աճը վերածվում բնակչության կյանքի որակի իրական բարելավման։ Վերլուծության շրջանակում դիտարկվում են եկամուտների բաշխման անհավասարությունը, սոցիալական շերտավորման խորացումը, զբաղվածության կառուցվածքային փոփոխությունները և աղքատության մակարդակի տատանումները, որոնք հաճախ ցույց են տալիս, որ տնտեսական աճը ինքնին դեռ չի երաշխավորում համընդհանուր բարեկեցություն։ Հայաստանի զարգացման միտումների համատեքստում առանձնացվում են տնտեսության կառուցվածքային առանձնահատկությունները՝ ծառայությունների ոլորտի գերակայությունը, տրանսֆերային եկամուտների և արտագնա աշխատանքի ազդեցությունը, ինչպես նաև ներդրումային միջավայրի փոփոխությունները։ Կարևորվում է նաև մարդկային կապիտալի զարգացումը՝ կրթության, առողջապահության և աշխատանքի արտադրողականության մակարդակների միջոցով, քանի որ հենց այս գործոններն են որոշում, թե տնտեսական աճը որքանով է դառնում երկարաժամկետ սոցիալական բարեկեցություն։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ կայուն զարգացման համար անհրաժեշտ է ոչ միայն մակրոտնտեսական աճ, այլ նաև ինստիտուցիոնալ բարեփոխումներ, սոցիալական քաղաքականության արդյունավետություն և տնտեսական հնարավորությունների հավասարեցում, ինչը թույլ է տալիս ձևավորել ավելի հավասարակշռված և ներառական զարգացում։

Քաղաքագիտություն

Իշխանությունը հասարակական հարաբերությունների կարևոր երևույթ է, որը արտահայտում է մարդկանց կամ խմբերի հնարավորությունը ազդելու ուրիշների վարքագծի, որոշումների և գործողությունների վրա։ Այն գոյություն ունի ցանկացած կազմակերպված հասարակությունում և հանդիսանում է պետության, կառավարման և սոցիալական կարգի հիմքը։ Իշխանության միջոցով ապահովվում է հասարակական կարգապահությունը, օրենքների իրականացումը և հասարակական գործընթացների կառավարումը։ Իշխանությունը կարող է հիմնվել տարբեր գործոնների վրա՝ ուժի, օրենքի, հեղինակության, ավանդույթի կամ համաձայնության։ Քաղաքագիտության մեջ առանձնացնում են իշխանության մի քանի հիմնական ձևեր։ Նախ՝ քաղաքական իշխանությունը, որը իրականացվում է պետության կողմից և ընդգրկում է օրենսդիր, գործադիր և դատական համակարգերը։ Օրենսդիր իշխանությունը ստեղծում է օրենքներ, գործադիրը իրականացնում է դրանք, իսկ դատականը վերահսկում է օրենքների կատարումը և լուծում իրավական վեճերը։ Երկրորդ՝ տնտեսական իշխանությունը, որը կապված է նյութական ռեսուրսների, արտադրության և հարստության վերահսկման հետ և հաճախ ազդում է հասարակական հարաբերությունների վրա։ Երրորդ՝ սոցիալական իշխանությունը, որը արտահայտվում է հասարակական խմբերի, կազմակերպությունների և ինստիտուտների ազդեցությամբ մարդկանց վարքագծի վրա։ Բացի այդ, առանձնացվում է նաև հոգևոր կամ գաղափարական իշխանությունը, որը ձևավորվում է կրոնի, մշակույթի, կրթության և լրատվամիջոցների միջոցով։ Իշխանությունը կարող է լինել նաև օրինական (լեգիտիմ), երբ այն ճանաչվում և ընդունվում է հասարակության կողմից, կամ ոչ օրինական, երբ այն հիմնված է բռնության կամ պարտադրանքի վրա։ Իշխանության արդյունավետությունը կախված է նրանից, թե որքանով է այն արդար, կայուն և ընդունելի հասարակության համար։ Ժամանակակից պետություններում մեծ նշանակություն ունի իշխանության հավասարակշռությունը և բաժանումը, քանի որ դա կանխում է չարաշահումները և ապահովում ժողովրդավարական կառավարում։

Պատմություն

Այս թեման վերաբերում է Եվրոպայի հյուսիս-արևմուտքում գտնվող ամենաազդեցիկ և պատմականորեն կարևոր պետություններից մեկին՝ Մեծ Բրիտանիային, որը հանդիսանում է զարգացած արդյունաբերական, քաղաքական և մշակութային կենտրոն համաշխարհային մակարդակով։ Միացյալ Թագավորությունը կազմված է չորս պատմական մասերից՝ Անգլիա, Շոտլանդիա, Ուելս և Հյուսիսային Իռլանդիա, որոնք միասին ձևավորում են միասնական պետական համակարգ՝ սահմանադրական միապետության ձևով, որտեղ պետության գլուխը թագավորն է, իսկ իրական գործադիր իշխանությունը իրականացնում է խորհրդարանը և վարչապետը։ Երկիրը հայտնի է իր երկար պատմությամբ, որը ներառում է հին կելտական և հռոմեական ժամանակաշրջաններ, միջնադարյան թագավորությունների ձևավորում, ինչպես նաև Բրիտանական կայսրության վերելք, որը XIX դարում դարձել էր աշխարհի ամենամեծ կայսրությունը և մեծ ազդեցություն ուներ տարբեր մայրցամաքների քաղաքական, տնտեսական և մշակութային զարգացման վրա։ Մեծ Բրիտանիան համարվում է արդյունաբերական հեղափոխության ծննդավայրը, որտեղ XVIII–XIX դարերում սկսված տեխնոլոգիական և տնտեսական փոփոխությունները խորապես փոխեցին ամբողջ աշխարհի արտադրական համակարգերը, քաղաքային կյանքի կառուցվածքը և սոցիալական հարաբերությունները։ Երկրի մայրաքաղաք Լոնդոնը հանդիսանում է համաշխարհային ֆինանսական, մշակութային և քաղաքական կարևոր կենտրոններից մեկը, որտեղ գտնվում են միջազգային կազմակերպություններ, բանկեր և խոշոր ընկերություններ։ Մեծ Բրիտանիայի մշակույթը մեծ ազդեցություն է ունեցել համաշխարհային գրականության, երաժշտության և արվեստի վրա՝ տալով այնպիսի մեծ գրողներ և մտածողներ, ինչպիսիք են Ուիլյամ Շեքսպիրը և Չարլզ Դիքենսը, ինչպես նաև երաժշտական և գիտական կարևոր ներդրումներ։ Երկրի կրթական համակարգը հայտնի է իր բարձր որակով՝ ներառելով այնպիսի համալսարաններ, ինչպիսիք են Օքսֆորդը և Քեմբրիջը, որոնք համարվում են աշխարհի ամենահեղինակավոր ուսումնական կենտրոններից։ Մեծ Բրիտանիան նաև կարևոր դեր ունի միջազգային քաղաքականության մեջ՝ լինելով բազմաթիվ միջազգային կազմակերպությունների անդամ և ունենալով մեծ ազդեցություն համաշխարհային դիվանագիտության և տնտեսության վրա։ Այս պետության պատմությունը, մշակույթը և քաղաքական համակարգը միասին ձևավորում են այն որպես ժամանակակից աշխարհի ամենաազդեցիկ երկրներից մեկը, որը շարունակում է պահպանել իր գլոբալ նշանակությունը և զարգացած պետական կառույցները։

Lեզվաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է հայերենում կրկնասեռության երևույթի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրա քերականական, իմաստային և գործառական առանձնահատկությունները։ Գրքում վերլուծվում են այն բայերը և լեզվական միավորները, որոնք կարող են գործածվել տարբեր սեռային նշանակություններով, ուսումնասիրվում են դրանց կիրառության պայմանները, իմաստային փոփոխությունները և կապը նախադասության կառուցվածքի հետ։ Հեղինակը ներկայացնում է հայերենի սեռային համակարգի առանձնահատկությունները, համեմատում կրկնասեռության դրսևորումները այլ քերականական երևույթների հետ և անդրադառնում լեզվի պատմական զարգացման ընթացքում դրանց ձևավորմանը։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև կրկնասեռ բայերի դասակարգման, գործածության օրինաչափությունների և լեզվական նորմավորման հարցերը՝ հիմնվելով տեսական ու գործնական լեզվաբանական նյութի վրա։ Գիրքը նախատեսված է հայագետների, լեզվաբանների, հայոց լեզվի ուսուցիչների, դասախոսների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայերենի քերականական կառուցվածքով, բայական համակարգով և լեզվական երևույթների ուսումնասիրությամբ։