Խաղողի վազի վնասատուները և հիվանդությունները

Մշակույթ

Հակոբ Հովնաթանյան-ը նվիրված է 19-րդ դարի հայ նշանավոր դիմանկարիչ Հակոբ Հովնաթանյանի ստեղծագործական ժառանգությանը և նրա արվեստի առանձնահատկություններին՝ ներկայացնելով այն որպես հայկական կերպարվեստի զարգացման կարևոր փուլ, աշխատությունում (կամ շարքում) դիտարկվում են Հովնաթանյանի դիմանկարային արվեստի հիմնական սկզբունքները՝ ճշգրիտ պատկերագրություն, հոգեբանական խորություն, կերպարների սոցիալական և մշակութային բնութագրում, ինչպես նաև արևելյան և եվրոպական գեղանկարչական ավանդույթների համադրումը նրա աշխատանքներում, ընդգծվում է նրա դերը Թիֆլիսի հայկական մշակութային միջավայրում, որտեղ նա ձևավորել է դիմանկարչական նոր դպրոց և մեծ ազդեցություն ունեցել ժամանակի արվեստի զարգացման վրա, միաժամանակ վերլուծվում է նրա ստեղծագործությունների գեղարվեստական լեզուն, գունային լուծումները և կոմպոզիցիոն առանձնահատկությունները, աշխատությունը ցույց է տալիս, որ Հովնաթանյանի արվեստը ոչ միայն անհատական ստեղծագործական նվաճում է, այլ նաև հայկական քաղաքային մշակույթի և ինքնության արտահայտման կարևոր ձևերից մեկը։

Սոցիալական աշխատանք

Этика социальной работы աշխատությունը սոցիալական աշխատանքի մասնագիտական էթիկային նվիրված ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է սոցիալական աշխատողի գործունեության բարոյական սկզբունքները, արժեքային համակարգը և պատասխանատվության սահմանները, այն անդրադառնում է հաճախորդի իրավունքների պաշտպանության, գաղտնիության պահպանման, մասնագիտական ազնվության և սոցիալական արդարության ապահովման խնդիրներին, գիրքը վերլուծում է էթիկական դիլեմաները, որոնք առաջանում են սոցիալական աշխատանքի տարբեր իրավիճակներում՝ ներառյալ խոցելի խմբերի հետ աշխատանքը, ընտանեկան խնդիրների միջամտությունը և պետական սոցիալական ծրագրերի իրականացումը, միաժամանակ ներկայացնում է միջազգային էթիկական կոդեքսները և մասնագիտական վարքականոնները, ընդգծելով սոցիալական աշխատողի դերը որպես մարդու իրավունքների և սոցիալական հավասարության պաշտպան, ինչպես նաև օգնում է զարգացնել քննադատական մտածողություն և բարոյական հիմնավորված որոշումների կայացման հմտություններ։

Պատմություն

Սա պատմամշակութային և քաղաքական-պատմական վերլուծություն է, որը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի Ինքնավար Մարզի մշակութային պատմության վերաիմաստավորմանը Արցախի պաշտպանության բանակի ազատագրական գործունեության համատեքստում, որտեղ դիտարկվում է տարածաշրջանի մշակութային զարգացման պատմական ընթացքը, ինքնության ձևավորման գործընթացները և դրանց կապը քաղաքական ու ռազմական իրադարձությունների հետ, աշխատանքը ընդգծում է մշակութային հիշողության և ազգային ինքնագիտակցության փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև այն, թե ինչպես են պատմական իրադարձությունները վերակազմավորվում հանրային ընկալման և պատմագրության մեջ տարբեր ժամանակաշրջաններում, միաժամանակ վերլուծվում է զինված հակամարտության ազդեցությունը մշակութային ժառանգության պահպանման, ներկայացման և գաղափարական մեկնաբանությունների վրա՝ ուշադրություն դարձնելով հիշողության քաղաքականությանը և պատմական նարատիվների ձևավորմանը։

Պատմություն

Հայոց պատմության հիմնահարցեր-ը պատմագիտական և վերլուծական ուղղվածությամբ աշխատություն է, որը նպատակ ունի քննարկելու հայ ժողովրդի պատմության տարբեր փուլերում առաջացած առանցքային գիտական և մեկնաբանական հարցերը՝ սկսած հնագույն ժամանակաշրջանների պետականության ձևավորման ու էթնոգենեզի խնդիրներից մինչև միջնադարյան քաղաքական համակարգերի առանձնահատկությունները, օտար տիրապետությունների ազդեցության գնահատումը և նորագույն շրջանի բարդ գործընթացների պատմական մեկնաբանումը, գրքում ուշադրության կենտրոնում են նաև վիճահարույց և բազմատեսակ մեկնաբանությունների տեղիք տվող թեմաները՝ հայկական պետականության շարունակականության հարցը, հարևան քաղաքակրթությունների հետ փոխազդեցությունները, քրիստոնեության ընդունման պատմական հետևանքները, ինչպես նաև XIX–XX դարերի ազգային-ազատագրական շարժումների և պետականության վերականգնման գործընթացների գնահատումը, աշխատությունը բնութագրվում է բազմակողմանի մոտեցմամբ, որտեղ պատմական փաստերի շարադրանքը համադրվում է տարբեր պատմագիտական դպրոցների տեսակետների քննարկման հետ՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով հասկանալ ոչ միայն իրադարձությունները, այլ նաև դրանց շուրջ ձևավորված գիտական բանավեճերը և մեկնաբանական տարբերությունները, ինչի շնորհիվ այն ծառայում է որպես հայոց պատմության խորացված ուսումնասիրության և քննադատական մտածողության զարգացման միջոց։

Պատմություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի չափերի և կշիռների համակարգի պատմական զարգացման ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով V–XV դարերի ժամանակաշրջանը։ Գրքում ներկայացվում են միջնադարյան Հայաստանում կիրառված չափման միավորների ձևավորման աղբյուրները, դրանց տիպաբանությունը և գործառական առանձնահատկությունները տնտեսական, առևտրային և հարկային հարաբերությունների համատեքստում։ Հեղինակը վերլուծում է երկարության, մակերեսի, ծավալի և զանգվածի միավորների համակարգերը՝ ցույց տալով դրանց տեղային բազմազանությունը և տարածաշրջանային տարբերությունները՝ միաժամանակ ընդգծելով չափման ավանդական համակարգերի և եկեղեցական, իրավական ու պետական կառույցների փոխկապակցվածությունը։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև օտար ազդեցությունները (պարսկական, բյուզանդական, արաբական և հետագայում՝ մոնղոլական), որոնք նպաստել են չափագիտական համակարգերի փոփոխություններին և համադրմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում չափերի կիրառման պրակտիկային առևտրի, հողային հարաբերությունների և ձեռագրային աղբյուրներում, ինչպես նաև չափագիտական գիտակցության ձևավորմանը միջնադարյան հայ հասարակությունում։ Գիրքը նախատեսված է պատմաբանների, հայագետների, տնտեսագիտական պատմության հետազոտողների և չափագիտության պատմությամբ հետաքրքրվող մասնագետների համար՝ առաջարկելով համակողմանի վերլուծություն միջնադարյան Հայաստանի չափերի և կշիռների համակարգի վերաբերյալ։

Այլ առարկաներ

Քրեական օրենքի գործողությունը ժամանակի ընթացքում բնութագրում է այն կանոնները, որոնք կարգավորում են, թե երբ և ինչպես կիրառվում են քրեական իրավունքի նորմերը՝ կապված հանցագործության կատարման ժամանակի հետ։ Ըստ սկզբունքի, քրեական օրենքը չի գործում հետադարձաբար, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ նոր օրենքը մեղադրողի համար ավելի մեղմ պատիժ է նախատեսում։ Այս մոտեցումը ապահովում է իրավունքի կանխատեսելիություն, օրենքի գերակայություն և քաղաքացիների իրավունքների պաշտպանության պաշտպանություն։ Քրեական օրենքի գործողությունը ժամանակի ընթացքում արտահայտվում է երեք հիմնական տեսքով՝ նախկինում կատարված հանցագործությունների վրա օրենքի կիրառումը, գործող ժամանակի ընթացքում կատարվող հանցագործությունների նկատմամբ օրենքի կիրառումը և ապագայի վերաբերյալ օրենքի ուժի սահմանափակումը։ Ժամանակի իմաստով օրենքի փոփոխությունները և նորացումները կարող են ազդել գործիքների, պատիժների, արձանագրությունների և վարույթների ընթացքի վրա, սակայն բացառապես այն դեպքերում, երբ դա մեղմացնող փոփոխություն է մեղավորի համար։ Այսպես, քրեական օրենքի գործողությունը ժամանակի նկատմամբ ապահովում է օրենքի իրավունքի կայունություն, նախադեպային արդարություն և հասարակության վրա դրական ազդեցություն՝ պաշտպանելով հասարակական հարաբերությունները և individuellen իրավունքները։