Հայաստանի Հանրապետության պետական անվտանգության համակարգի ձևավորումը և գործունեությունը 1918 – 1920 թթ.

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է կորպորատիվ կառավարման համակարգի հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետությունում՝ ընդգծելով ձեռնարկությունների կառավարման արդյունավետության բարձրացման, սեփականատիրական և կառավարչական հարաբերությունների կարգավորման, ինչպես նաև տնտեսական միջավայրի ինստիտուցիոնալ զարգացման հիմնախնդիրները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել կորպորատիվ կառավարման ժամանակակից մոդելները և դրանց կիրառելիությունը ՀՀ տնտեսության պայմաններում՝ հաշվի առնելով անցումային տնտեսության առանձնահատկությունները և շուկայական հարաբերությունների զարգացման մակարդակը։ Ուսումնասիրվում են կորպորատիվ կառավարման հիմնական սկզբունքները՝ թափանցիկություն, հաշվետվողականություն, արդարություն և պատասխանատվություն, ինչպես նաև դրանց իրականացումը բաժնետիրական ընկերությունների և խոշոր բիզնես կառույցների գործունեության մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սեփականատերերի, տնօրենների խորհրդի և գործադիր ղեկավարության միջև հարաբերությունների կառուցվածքին, շահերի բախման կանխարգելման մեխանիզմներին և կորպորատիվ վերահսկողության համակարգերին։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է միջազգային փորձը և դրա ադապտացման հնարավորությունները Հայաստանի տնտեսական և իրավական միջավայրում՝ ընդգծելով ներդրումային միջավայրի բարելավման և կապիտալի շուկայի զարգացման կարևորությունը։ Միաժամանակ վերլուծվում են կորպորատիվ կառավարման բարեփոխումների ազդեցությունը ձեռնարկությունների մրցունակության, ֆինանսական կայունության և տնտեսական աճի վրա։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի տնտեսական քաղաքականության և կառավարման գիտությունների համար՝ նպաստելով ՀՀ-ում կորպորատիվ կառավարման համակարգի զարգացման և կատարելագործման գործընթացին։

Պատմություն

Իրան-ի սոցիալ-տնտեսական և քաղաքական զարգացումները 1954–1979 թվականներին խորապես պայմանավորված էին նավթային ռեսուրսների վերահսկմամբ, արտահանման եկամուտների աճով և պետության արագացված արդիականացման քաղաքականությամբ, որը ձևավորվեց հատկապես 1953 թվականի պետական հեղաշրջումից հետո և նավթային հատվածի վերակառուցման գործընթացում։ Այդ ժամանակաշրջանում նավթը դարձավ երկրի հիմնական տնտեսական հենասյունը՝ ապահովելով պետական բյուջեի մեծ մասը և թույլ տալով իրականացնել լայնածավալ արդյունաբերականացման և ենթակառուցվածքային ծրագրեր, որոնք նախաձեռնվում էին շահական վարչակարգի կողմից՝ Մոհամմադ Ռեզա Փահլավի-ի ղեկավարությամբ։ 1954 թվականի նավթային կոնսորցիումի համաձայնագրից հետո արևմտյան ընկերությունները պահպանեցին զգալի ազդեցություն արդյունահանման և արտահանման ոլորտներում, սակայն պետությունը աստիճանաբար մեծացրեց իր վերահսկողությունը, ինչը հատկապես ընդգծվեց 1970-ականներին նավթային եկամուտների կտրուկ աճի ժամանակ։ «Սպիտակ հեղափոխություն» կոչվող բարեփոխումների ծրագիրը նպատակ ուներ արդիականացնել գյուղատնտեսությունը, ընդլայնել կրթությունը և թուլացնել ավանդական ֆեոդալական հարաբերությունները, սակայն միաժամանակ խորացրեց սոցիալական անհավասարությունը և արագացրեց ուրբանիզացիան, ինչը ստեղծեց նոր սոցիալական լարվածություններ։ Նավթային հարստության կենտրոնացումը պետության և էլիտայի ձեռքում հանգեցրեց տնտեսական կախվածության կառուցվածքի ձևավորմանը, որտեղ ոչ նավթային ոլորտները զարգանում էին անհամաչափ, իսկ գյուղական բնակչության մի մասը տեղափոխվում էր քաղաքներ՝ առաջացնելով սոցիալական անհամապատասխանություններ։ Քաղաքական տեսանկյունից շահական իշխանությունը գնալով ավելի ավտորիտար բնույթ ստացավ՝ հենվելով անվտանգության ծառայությունների վրա և սահմանափակելով ընդդիմադիր շարժումները, ինչը, զուգորդվելով սոցիալական անհավասարության և մշակութային հակասությունների հետ, դարձավ 1979 թվականի իրանական հեղափոխության նախադրյալներից մեկը։ Ընդհանուր առմամբ, այս փուլը բնութագրվում է որպես նավթային եկամուտներով խթանված արագ արդիականացման և խորացող սոցիալական-քաղաքական ճգնաժամերի համադրություն, որը ձևավորեց ժամանակակից Իրանի պատմական շրջադարձը։

Գեղարվեստական հայ․

«Կոմիտասի հիշատակին»՝ Եղիշե Չարենցի այս բանաստեղծությունը հանդիսանում է խորը հուզական ու փիլիսոփայական հարգանքի տուրք Կոմիտաս Վարդապետի հիշատակին՝ հայ մշակույթի ու երաժշտության մեծագույն տիտանիներից մեկին։ Չարենցը, լինելով հայրենասիրական և մշակութային արժեքների մեծ երկրպագու, իր ստեղծագործության մեջ արտահայտում է այն սերն ու հարգանքը, որ կոմիտասյան արվեստն ու անձը ներշնչել են հայ ժողովրդի համար։ Այս բանաստեղծությունը գրվել է Կոմիտասի մահից հետո, երբ նրա արվեստի արժեքը դառնում էր անքննարկելի մի հատկանիշ հայ ժողովրդի մշակութային կյանքում։ Չարենցը, իր բնորոշ պոետիկ ոճով, մարմնավորում է Կոմիտասի կերպարը՝ որպես հայ երաժշտության, արվեստի ու մշակույթի մի բացառիկ խորհրդանիշ։ Եղիշե Չարենցի բանաստեղծության մեջ Կոմիտասը ներկայացվում է ոչ միայն որպես երաժիշտ կամ վարդապետ, այլև որպես ժողովրդի խորհրդանիշ, որի երաժշտությունը վերածվեց ազգային ինքնության, պայքարի ու գոյության լեզվի։ Բանաստեղծությունն անցնում է հայ ժողովրդի մշակութային անցյալով՝ ընդգծելով այն կարևորությունը, որը Կոմիտասը ունեցել է հայության համար՝ ոչ միայն որպես երաժիշտ, այլ նաև որպես ազգային արժեքների պահապան։ Չարենցը մասնավորապես նշում է Կոմիտասի չխափանվող հավատը դեպի հայ ժողովրդի մշակութային ավանդները՝ հատկապես նրա ներաշխարհում գտնվող կապը ժողովրդական արվեստի և սուրբ երաժշտության միջև։ Արտահայտելով խոր գնահատանք ու երկրպագություն Կոմիտասի կերպարին, Չարենցը չի մոռանում, որ Կոմիտասի ստեղծագործությունները կապված էին նաև չարչարանքների, դժվարությունների ու պատմական ողբերգությունների հետ։ Այն մի բանաստեղծություն է, որը զուգահեռում է արվեստի ու քաղաքական, մշակութային խոչընդոտների մասին հիշողությունները՝ Կոմիտասի անձի վերակենդանացման և նրա ժառանգության շարունակականության մասին։ «Կոմիտասի հիշատակին» ծառայում է ոչ միայն որպես մշակութային պոեզիա, այլ նաև որպես հայ ժողովրդի հիշողության մի տարր, որտեղ երաժշտությունը, արվեստը և ազգային ինքնությունը միավորվում են՝ հպարտորեն կանգնած պատմության մեջ։ Հրատարակիչ - ԳԱԹ հրատ. Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-9939-1-0936-7

Գրականություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Արևմտահայ գավառի պատկերագրությանը Հակոբ Մնձուրու արձակում՝ ընդգծելով նրա ստեղծագործություններում գյուղական կյանքի, սոցիալական հարաբերությունների և մշակութային միջավայրի գեղարվեստական ներկայացումը։ Աշխատությունում վերլուծվում է, թե ինչպես է Հակոբ Մնձուրի-ը իր պատմվածքներում և արձակ գործերում կերտում Արևմտահայ գավառի բազմաշերտ աշխարհը՝ համադրելով կենցաղային մանրամասները, մարդկային հոգեբանությունը և պատմական իրականության ազդեցությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղական համայնքի սոցիալական կառուցվածքին, ավանդույթներին, ընտանեկան հարաբերություններին և մարդու ու բնության փոխհարաբերության գեղարվեստական արտացոլմանը։ Քննարկվում է նաև Մնձուրու լեզվական ոճը՝ պարզ, բայց խորքային արտահայտչականությամբ, որը թույլ է տալիս փոխանցել գավառական կյանքի թե՛ առօրեականությունը, թե՛ ներքին դրամատիզմը։ Աշխատությունում ընդգծվում է, որ նրա արձակը ոչ միայն գեղարվեստական արժեք ունի, այլև կարևոր աղբյուր է արևմտահայ իրականության, մշակութային հիշողության և ազգային ինքնության ուսումնասիրության համար։

Բժշկություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տարբեր տարածաշրջաններում շնչառական ալերգիկ հիվանդությունների առաջացման և զարգացման վրա ազդող բժշկասոցիալական գործոնների ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով ինչպես էկոլոգիական, այնպես էլ սոցիալ-տնտեսական և կենսակերպային ազդեցությունները։ Գրքում վերլուծվում են շնչառական ալերգիաների հիմնական տեսակները՝ բրոնխիալ ասթմա, ալերգիկ ռինիտ և այլ գերզգայունության դրսևորումներ, ինչպես նաև դրանց տարածվածության տարածաշրջանային առանձնահատկությունները՝ պայմանավորված կլիմայական պայմաններով, օդի աղտոտվածությամբ, արդյունաբերական ազդեցությամբ և բնակչության կենսապայմաններով։ Հեղինակը հատուկ ուշադրություն է դարձնում ռիսկի գործոնների համակցված ազդեցությանը՝ ներառյալ ժառանգական նախատրամադրվածությունը, բժշկական օգնության հասանելիությունը, բնակչության առողջապահական իրազեկվածությունը և աշխատանքային միջավայրի պայմանները։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են համաճարակաբանական ուսումնասիրությունների արդյունքներ, որոնք թույլ են տալիս բացահայտել հիվանդացության բարձր մակարդակ ունեցող գոտիները և դրանց հնարավոր պատճառական կապերը արտաքին միջավայրի գործոնների հետ։ Ներկայացվում են նաև կանխարգելման և վաղ ախտորոշման ռազմավարություններ՝ ուղղված հանրային առողջության բարելավմանը և շնչառական ալերգիկ հիվանդությունների բեռի նվազեցմանը։ Գիրքը նախատեսված է ալերգոլոգների, թոքաբանների, համաճարակաբանների, հանրային առողջության մասնագետների, բժշկական հետազոտողների և առողջապահական ոլորտի ուսանողների համար։

Տնտեսագիտություն

Деньги, кредит, банки աշխատությունը տնտեսագիտության և ֆինանսական գիտությունների դասական ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է դրամական համակարգի, վարկավորման և բանկային գործունեության տեսական հիմքերը և գործնական կազմակերպման սկզբունքները, այն բացատրում է փողի էությունը, նրա գործառույթները և շրջանառության մեխանիզմները, ինչպես նաև վարկի ձևերը, տոկոսադրույքների ձևավորումը և վարկային հարաբերությունների կառուցվածքը, գիրքը անդրադառնում է բանկային համակարգի կազմակերպմանը, կենտրոնական և առևտրային բանկերի դերերին, ինչպես նաև ֆինանսական միջնորդության դերին տնտեսության մեջ, միաժամանակ ընդգրկելով դրամավարկային քաղաքականության հիմնական գործիքները և դրանց ազդեցությունը տնտեսական կայունության վրա, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր տնտեսագիտության, ֆինանսների և բանկային գործի ուսանողների ու մասնագետների համար։