Ալքիմիկոսը - Կոելյո Պաուլու

Գրականություն

Գրքում ամփոփված են «Ոզնի» երգիծական հանդեսի գլխավոր խմբազիր, բանաստեղծ Արամայիս Սահակյանի զվարճալի զրույցները՝ գրականության, արվեստի, գիտության, աշխատանքի, սպորտի եւ այլ բնագավառների անվանի մարդկանց հետ: Փաստորեն սա հեղինակի «Մարդը մարդով է մարդ» գրքի շարունակությունն է՝ երգիծական թեքումով: Ներկա զրույցները նոր եւ անսպասելի կողմերով են բացում այդ անվանի մարդկանց հոգեկան եւ ստեղծագործական աշխարհը, երգիծանքի միջոցով բարձրացնում կենսական լուրջ հարցեր: «Զվարճալի հարցազրույցներ» ժողովածուն իր բնույթով եւ ժանրային առումով ինքնատիպ է:

Այլ առարկաներ

Գիրքը «Գյուղատնտեսական տեխնիկայի հիմունքներ»՝ Պապյան Ս.Խ.-ի, ներկայացնում է գյուղատնտեսական տեխնիկայի կառուցվածքը, գործելակերպը և կիրառության սկզբունքները։ Այն ներկայացնում է մեխանիկական, հիդրավլիկ և էլեկտրական համակարգերի աշխատանքը, ինչպես նաև դրանց օգտագործումը գյուղատնտեսության մեջ բերքատվության և աշխատանքի արդյունավետությունը բարձրացնելու համար։ Հիմնական թեմաները ներառում են՝ Գյուղատնտեսական մեքենաների կառուցվածք և գործելակերպ – ձիագլաններ, տրակտորներ, բերքահավաք մեքենաներ և պարարտացուցիչներ։ Տեխնիկական սպասարկում և շահագործում – պահպանման կանոններ, խափանումների կանխարգելում, աշխատանքի անվտանգություն։ Գործնական կիրառություններ – հող մշակումը, ցանքատարածությունների մշակումը, բերքահավաքը և պարարտանյութերի կիրառումը մեխանիկացված եղանակով։ Գիրքը նախատեսված է գյուղատնտեսության ոլորտի ուսանողների, ինժեներների և մասնագետների համար, ովքեր ցանկանում են համապարփակ պատկերացում ունենալ գյուղատնտեսական տեխնիկայի գործնական և տեսական հիմունքների մասին:

Քաղաքագիտություն

Պարսկաբյուզանդական պատերազմները, հայերի ապստամբությունը և Հայաստանի 2-րդ բաժանումը։

Քաղաքագիտություն

«Վանոյի հետ և առանց Վանոյի» գիրքը ներկայացնում է մարդկային հարաբերությունների, ընկերության, ճակատագրի և անձնական ինքնաճանաչման թեմաները։ Գիրքը պատմում է մեկ մարդու՝ Վանոյի մասին, նրա կյանքը, մտորումները, ներսի պայքարը և այն փոփոխությունները, որոնք տեղի են ունենում, երբ Վանոն կա՝ և երբ չկա՝ պատմվածքի հերոսի կյանքում։ Գիրքը ընդգրկում է՝ մարդու ներսի միտքն ու հոգեվիճակը, ընկերության արժեքը և բացակայության ազդեցությունը, կյանքի դժվարությունները և դրանց հաղթահարումը, հարաբերությունների փոխազդեցությունը և դրանց նշանակությունը։ «Վանոյի հետ և առանց Վանոյի»-ը ընթերցողին տանում է դեպի մարդկային հոգու խորքերը՝ ցույց տալով, թե ինչպես է մի անձի ներկայությունը կամ բացակայությունը կարող է փոխել ամբողջ կյանքը և տեսանկյունը։ Հրատարակիչ - Հեղինակային հրատարակություն Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-9939-0-2960-3

Պատմություն

Գիրքը «Թուրքիան և Հայկական հարցը», որի հեղինակն է Ալեքսեյ Ջիվելեգով, նվիրված է Հայկական հարցի պատմական, քաղաքական և միջազգային դիվանագիտական զարգացումների խորքային վերլուծությանը՝ հատկապես Օսմանյան կայսրության և եվրոպական տերությունների փոխհարաբերությունների համատեքստում։ Ջիվելեգովը այս աշխատության մեջ փորձում է բացատրել, թե ինչպես ձևավորվեց այն, ինչ պատմագիտության մեջ հայտնի է որպես Հայկական հարց։ Նա ցույց է տալիս, որ այն պարզապես ազգային խնդիր չէր, այլ միջազգային քաղաքականության կարևոր բաղադրիչ, որը կապված էր եվրոպական տերությունների շահերի բախման հետ՝ հատկապես所谓 «Արևելյան հարցի» շրջանակներում։ Հեղինակը մանրամասն ներկայացնում է, թե ինչպես էին տարբեր պետություններ՝ Ռուսաստան, Անգլիա, Ֆրանսիա և մյուսները, օգտագործում հայկական խնդիրը իրենց ռազմաքաղաքական նպատակների համար։ Գրքում զգալի տեղ է տրվում Օսմանյան կայսրության ներքին կառուցվածքին և այն քաղաքականությանը, որը կիրառվում էր քրիստոնյա ժողովուրդների նկատմամբ, այդ թվում՝ հայերի։ Ջիվելեգովը նկարագրում է վարչական համակարգը, սոցիալական անհավասարությունները և այն պայմանները, որոնցում ձևավորվեցին ազգային-ազատագրական շարժումները։ Նա փորձում է հասկանալ ոչ միայն իրադարձությունների ընթացքը, այլ նաև դրանց պատճառները՝ տնտեսական, քաղաքական և գաղափարական մակարդակներում։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի ողբերգական իրադարձություններին՝ ցույց տալով, թե ինչպես Հայկական հարցը վերածվեց միջազգային հումանիտար խնդրի։ Նա վերլուծում է եվրոպական դիվանագիտության դերը՝ ընդգծելով, որ հաճախ մեծ տերությունները սահմանափակվում էին հայտարարություններով և իրական քայլեր չէին ձեռնարկում իրավիճակը փոխելու համար։ Այս քննադատական մոտեցումը գրքին տալիս է ավելի խորքային և երբեմն սուր բնույթ։

Գեղարվեստական հայ․

«Վերջին ուսուցիչը» (Պետրոսյան Վ.) — սա առավելապես պատմվածք-պատմվածքների կամ վեպի տիպի աշխատանք է, որը պատմում է մի ուսուցչի՝ վերջինների շարքում մնացած կամ վերջին մեկի կարգավիճակ ունեցող անձի մասին։ Գրքում առկա են հուզական, սոցիալական և կրթական թեմաներ, որոնք ցույց են տալիս ուսուցչի դերը հասարակությունում և նրա ներգործությունը աշակերտների կյանքի վրա։ Գիրքը սովորաբար ընդգրկում է հետևյալ հիմնական գաղափարները՝ ուսուցչի հոգեբանական ու հոգևոր բեռը կրթության արժեքը և դրա ազդեցությունը անձի ձևավորման վրա աշակերտ-ուսուցիչ հարաբերությունները՝ սիրո, հարգանքի և պահանջների մեջ հասարակության փոփոխությունները, որոնց մեջ կրթությունը հաճախ մնում է «վերջին ամրոցը» ուսուցչի նվիրվածությունը, երբ շրջապատը կամ համակարգը դժվարացնում է նրա գործը Ստեղծագործության լեզուն հաճախ զգացմունքային է, բայց նաև քննադատական՝ արտացոլելով ժամանակակից հասարակական խնդիրները։ Կարդացողը կարող է մտածել՝ ինչպիսի արժեքներ են այսօր իրականում կարևոր, և ինչու է կրթությունը (և ուսուցիչը) դեռևս անհրաժեշտ ու անփոխարինելի։ Հրատարակիչ - Դարակ ISBN - 978-9939-9222-6-3