Լեռնային Ղարաբաղի հիմնախնդիր

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Արցախահայության ազգային-ազատագրական պայքարի ձևավորմանն ու զարգացմանը XVIII դարի առաջին տասնամյակներում՝ ընդգծելով այն պատմական, քաղաքական և սոցիալական գործոնները, որոնք պայմանավորեցին տարածաշրջանի դիմադրական շարժումների ակտիվացումը։ Դիտարկվում է այն ժամանակաշրջանը, երբ Օսմանյան կայսրության և Սեֆյան Պարսկաստանի թուլացման պայմաններում Հարավային Կովկասում ձևավորվել էր իշխանական և ռազմական անկայուն իրավիճակ, ինչը հնարավորություն էր ստեղծում տեղական ուժերի ինքնակազմակերպման համար։ Աշխատանքում վերլուծվում են Արցախի մելիքությունների դերը ազգային դիմադրության կազմակերպման գործում, նրանց քաղաքական և ռազմական կառույցները, ինչպես նաև համագործակցությունը տարածաշրջանային այլ հայկական ուժերի և արտաքին դաշնակիցների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Դավիթ Բեկի գլխավորած շարժումների հետ ընդհանուր պայքարային գործընթացների կապերին և այն գաղափարական հիմքերին, որոնք ձևավորում էին ազատագրական պայքարի ազգային գիտակցությունը։ Քննարկվում է նաև ռուսական կայսրության առաջխաղացման հնարավոր ազդեցությունը տարածաշրջանի քաղաքական հաշվարկների վրա, ինչպես նաև Արցախի բնակչության ինքնապաշտպանական գործողությունների կազմակերպման մեխանիզմները՝ ամրոցների, մելիքական զորքերի և տեղական կառավարման համակարգերի միջոցով։ Ընդգծվում է, որ XVIII դարի առաջին տասնամյակների ազատագրական շարժումները կարևոր փուլ էին հայկական ազգային-քաղաքական ինքնագիտակցության զարգացման մեջ՝ հիմք դնելով հետագա պայքարների և պետականության վերականգնման գաղափարների ձևավորմանը։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է հայ միջնադարյան արվեստի պատմագրության ձևավորման, զարգացման և լուսաբանման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը 19-րդ դարի և 20-րդ դարասկզբի հայ պարբերական մամուլի էջերում։ Գրքում վերլուծվում են այն գաղափարական, գիտական և մշակութային գործընթացները, որոնց շրջանակներում հայ մտավորականները, պատմաբանները, արվեստաբանները և հրապարակախոսները անդրադարձել են հայկական միջնադարյան ճարտարապետությանը, քանդակագործությանը, մանրանկարչությանը և արվեստի այլ ճյուղերին։ Հեղինակը բացահայտում է, թե ինչպես են ժամանակի պարբերականները նպաստել ազգային մշակութային ժառանգության արժևորմանը, գիտական շրջանառության մեջ մտցրել արվեստագիտական նոր նյութեր և ձևավորել հայ միջնադարյան արվեստի վերաբերյալ հանրային ու գիտական պատկերացումները։ Ուսումնասիրությունը ներկայացնում է տարբեր մամուլային աղբյուրներում տեղ գտած հոդվածների, ակնարկների, հետազոտությունների և բանավեճերի համեմատական քննություն՝ ցույց տալով դրանց դերը արվեստի պատմության ազգային դպրոցի կայացման գործում։ Աշխատության մեջ առանձնակի ուշադրություն է դարձվում նաև հայ մշակութային ինքնության, պատմական հիշողության և ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման գործընթացներում միջնադարյան արվեստի նշանակության ընկալմանը։ Գիրքը նախատեսված է արվեստաբանների, պատմաբանների, հայագետների, մշակութաբանների, ուսանողների և բոլոր այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են հայկական մշակութային ժառանգության ուսումնասիրման պատմությամբ և հայ պարբերական մամուլի գիտամշակութային դերակատարությամբ։

Մանկավարժություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է հանրակրթական դպրոցում կենսաբանության ուսուցման գործընթացում թեստային գնահատման մեթոդական համակարգի մշակմանը և կիրառման առանձնահատկություններին։ Աշխատությունում քննարկվում է թեստերի դերը որպես ուսումնական արդյունքների օբյեկտիվ գնահատման գործիք, որը թույլ է տալիս չափել աշակերտների գիտելիքները, կարողությունները և կենսաբանական հասկացությունների ընկալման մակարդակը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում թեստերի կառուցման սկզբունքներին՝ ներառյալ հարցերի տեսակները, բարդության աստիճանների տարբերակումը, թեմատիկ համապատասխանությունը և գնահատման չափանիշների հստակեցումը։ Ներկայացվում են նաև թեստավորման կիրառման մեթոդական մոտեցումներ դասապրոցեսում՝ ընթացիկ և ամփոփիչ գնահատման ձևաչափերով, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը ուսուցման արդյունավետության բարձրացման վրա։ Աշխատությունում ընդգծվում է, որ ճիշտ մշակված թեստային համակարգը նպաստում է ուսուցման անհատականացմանը, աշակերտների ինքնուրույն աշխատանքի խթանմանը և ուսուցչի կողմից հետադարձ կապի ավելի արդյունավետ կազմակերպմանը։ Միաժամանակ դիտարկվում են նաև թեստերի կիրառման սահմանափակումներն ու հնարավոր դժվարությունները՝ հատկապես ստեղծագործական մտածողության գնահատման տեսանկյունից։

Մանկական

Գիտելիքների աշխարհում. Մարդը և նրա մարմինը Հրատարակիչ - Բուկինիստ Հրատ. տարեթիվ - 2018 ISBN - 978-9939-66-215-2

Փիլիսոփայություն

Ռիչարդ Դոքումզի հանրահայտ աշխատանքն է, որը քննադատում է կրոնը և Աստծո գաղափարը՝ դիտարկելով այն որպես հասարակական և հոգեբանական երևույթ, որը հաճախ հիմնվում է անհիմն հավատքի և մտայնական սխալների վրա։ Դոքումզը ներկայացնում է, որ աստվածային հավատը ոչ միայն գիտական տեսանկյունից անբեկանելի է, այլ նաև կարող է վնասել հասարակությանը՝ սահմանափակելով գիտելիքը, առաջացնելով բաժանումներ և խոչընդոտելով անհատական ազատությանը։ Գիրքը ներկայացնում է մի շարք փաստարկներ՝ կապված էվոլյուցիայի, գիտության, տրամաբանության և բարոյականության հետ, որոնք նպատակ ունեն ցույց տալ, որ աշխարհը կարելի է հասկանալ առանց գերաշխարհային ինստիտուտների։ Դոքումզը քննադատում է նաև կրոնական կրթությունը, որը, ըստ նրա, կարող է ձևավորել անհիմն հավատ և վախեր երեխաների մոտ։ Նա առաջարկում է ավելի «նույնիսկ բարոյական» և հումանիստական մոտեցում՝ որտեղ բարոյությունը չի կախված կրոնից, այլ ձևավորվում է մարդկային կարեկցանքի, գիտակցության և ընդհանուր լավ կյանքի ձգտման միջոցով։ Գիրքը շատ ազդեցիկ է դարձել հանրության շրջանում և դարձել է կրոնին քննադատական նոր հեղափոխական շարժման խորհրդանիշը՝ բարձրացնելով վեճը հավատքի, գիտության և էթիկայի մասին։ **«Աստված՝ որպես պատրանք»**-ը կարևոր է այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են atheism-ով, գիտական մտածողությամբ և կրոնի սոցիալական ազդեցությամբ։ Հրատարակիչ - Азбука-классика Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-5-389-09818-3

Քաղաքագիտություն

Իշխանությունը հասարակական հարաբերությունների կարևոր երևույթ է, որը արտահայտում է մարդկանց կամ խմբերի հնարավորությունը ազդելու ուրիշների վարքագծի, որոշումների և գործողությունների վրա։ Այն գոյություն ունի ցանկացած կազմակերպված հասարակությունում և հանդիսանում է պետության, կառավարման և սոցիալական կարգի հիմքը։ Իշխանության միջոցով ապահովվում է հասարակական կարգապահությունը, օրենքների իրականացումը և հասարակական գործընթացների կառավարումը։ Իշխանությունը կարող է հիմնվել տարբեր գործոնների վրա՝ ուժի, օրենքի, հեղինակության, ավանդույթի կամ համաձայնության։ Քաղաքագիտության մեջ առանձնացնում են իշխանության մի քանի հիմնական ձևեր։ Նախ՝ քաղաքական իշխանությունը, որը իրականացվում է պետության կողմից և ընդգրկում է օրենսդիր, գործադիր և դատական համակարգերը։ Օրենսդիր իշխանությունը ստեղծում է օրենքներ, գործադիրը իրականացնում է դրանք, իսկ դատականը վերահսկում է օրենքների կատարումը և լուծում իրավական վեճերը։ Երկրորդ՝ տնտեսական իշխանությունը, որը կապված է նյութական ռեսուրսների, արտադրության և հարստության վերահսկման հետ և հաճախ ազդում է հասարակական հարաբերությունների վրա։ Երրորդ՝ սոցիալական իշխանությունը, որը արտահայտվում է հասարակական խմբերի, կազմակերպությունների և ինստիտուտների ազդեցությամբ մարդկանց վարքագծի վրա։ Բացի այդ, առանձնացվում է նաև հոգևոր կամ գաղափարական իշխանությունը, որը ձևավորվում է կրոնի, մշակույթի, կրթության և լրատվամիջոցների միջոցով։ Իշխանությունը կարող է լինել նաև օրինական (լեգիտիմ), երբ այն ճանաչվում և ընդունվում է հասարակության կողմից, կամ ոչ օրինական, երբ այն հիմնված է բռնության կամ պարտադրանքի վրա։ Իշխանության արդյունավետությունը կախված է նրանից, թե որքանով է այն արդար, կայուն և ընդունելի հասարակության համար։ Ժամանակակից պետություններում մեծ նշանակություն ունի իշխանության հավասարակշռությունը և բաժանումը, քանի որ դա կանխում է չարաշահումները և ապահովում ժողովրդավարական կառավարում։