ՀՀ բանկերում ֆինանսական ակտիվների և արժեթղթային գործառնու¬թյունների կառավարումը

Другие предметы

Պիզենգոլց Մ.Զ.-ն գրքում ներկայացնում է գյուղատնտեսական տնտեսությունների հաշվապահական հաշվառման մոդելները՝ սկսած հիմնական միջոցների և նյութական ավանդների հաշվառումից մինչև արտադրական ծախսերի և եկամուտների վերլուծություն։ Աշխատությունը մանրամասն բացատրում է գյուղատնտեսության յուրահատուկ ակտիվների (օրինակ՝ գյուղմթերքների պահեստներ, կենդանիների հաշվառում) հաշվառման առանձնահատկությունները և դրանց վարձավճարային, բաշխիչ և ֆինանսական գործառնությունների ազդեցությունը հաշվապահական հաշվառման վրա։ Գրքում հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև գյուղատնտեսական արտադրության հաշիվների կազմմանը, գյուղատնտեսական արտադրանքի ինքնարժեքի հաշվարկման մեթոդներին և արտադրության արդյունքի գնահատման համախմբված մոտեցումներին։ Աշխատության մեջ համարվում են նաև հարկային, ֆինանսական և հաշվապահական ստանդարտները, որոնք հատուկ են գյուղատնտեսությանը և ազդում են հաշվառման գործընթացի վրա՝ ներկայացնելով դրանց համապատասխանությունը միջազգային պահանջներին։ Գիրքը համադրում է տեսական մոտեցումները և գործնական ուղեցույցները՝ հնարավորություն տալով տնտեսվարողներին, հաշվապահներին և մասնագետներին ճիշտ մոտեցումներ կիրառել գյուղատնտեսական հաշվապահության մեջ։ Այն հատկապես օգտակար է գյուղատնտեսության ոլորտի հաշվապահական հաշվառման և ֆինանսների մասնագետների, ինչպես նաև ուսանողների համար։

Литература

Ժողովածուն ներկայացնում է Վահան Թոթովենցի բազմաժանր ստեղծագործական ժառանգության կարևոր հատվածը՝ ընդգրկելով նրա պոետական, արձակ և պատմողական գործերը։ Այս գիրքը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել հեղինակի գրական աշխարհայացքի, գեղարվեստական մտածողության և մարդկային հոգեբանության խորքային ընկալումների մասին։ Թոթովենցը հայ գրականության ամենաինքնատիպ հեղինակներից մեկն է, որի ստեղծագործությունները համատեղում են քնարականությունը, հուշագրական զգացողությունը, ազգային ողբերգության գիտակցումը և մարդկային ներաշխարհի նուրբ վերլուծությունը։ Ժողովածուում ընդգրկված պոեմները առանձնանում են հուզական բարձր լիցքով, պատկերավոր լեզվով և փիլիսոփայական շերտերով։ Դրանցում հաճախ արտահայտվում են հայրենիքի կորստի ցավը, մարդու միայնությունը, հիշողության ուժը և ժամանակի անողոք ընթացքը։ Վեպերն ու պատմվածքները պատկերում են արևմտահայ կյանքի առօրյան, գյուղական ու քաղաքային միջավայրը, մարդկային հարաբերությունները, մանկության հիշողությունները և պատմական ողբերգական իրադարձությունների ազդեցությունը մարդու ճակատագրի վրա։ Թոթովենցի արձակը աչքի է ընկնում կենդանի նկարագրություններով, հոգեբանական խորությամբ և ինքնակենսագրական տարրերով, որոնց շնորհիվ նրա հերոսները դառնում են իրական ու զգայական կերպարներ։ Հեղինակի ստեղծագործություններում առանձնահատուկ տեղ ունի նաև ազգային ինքնության, մշակութային հիշողության և մարդկային արժանապատվության թեման։ Նրա լեզուն հարուստ է ժողովրդական արտահայտություններով, պատկերային մտածողությամբ և զգացմունքային նրբերանգներով, ինչը ստեղծում է յուրահատուկ գրական մթնոլորտ։ Այս ժողովածուն կարևոր արժեք ունի հայ դասական գրականության մեջ, քանի որ այն մեկտեղում է Թոթովենցի տարբեր ստեղծագործական փուլերի աշխատանքները և հնարավորություն տալիս ընթերցողին ամբողջականորեն բացահայտել նրա գրական տաղանդը։ Գիրքը հետաքրքիր է ինչպես հայ դասական արձակի և պոեզիայի սիրահարների, այնպես էլ այն ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում են խորությամբ ճանաչել արևմտահայ գրականության հոգեբանական և մշակութային աշխարհը։

Литература

Հայ պատմաբան, բանասեր և մտավորական Նիկողայոս Ադոնց-ի կարևոր աշխատություններից է, որը նվիրված է Հայկական հարցի պատմական, քաղաքական և միջազգային կողմերի ուսումնասիրությանը։ Գրքում հեղինակը ներկայացնում է Հայկական հարցի ձևավորման պատճառները, Օսմանյան կայսրությունում հայ ժողովրդի վիճակը, մեծ տերությունների քաղաքականությունը և այն պատմական իրադարձությունները, որոնք ազդեցություն են ունեցել հայ ժողովրդի ազգային պայքարի և իրավունքների պաշտպանության վրա։ Ադոնցը խորությամբ վերլուծում է հայկական պահանջների հիմքերը՝ անդրադառնալով պատմական արդարությանը, ազգային ինքնորոշման գաղափարին և միջազգային դիվանագիտության դերին։ Ստեղծագործության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես է Հայկական հարցը դարձել ոչ միայն տարածաշրջանային, այլ նաև համաշխարհային քաղաքականության կարևոր թեմա։ Հեղինակը փաստերով և պատմական աղբյուրներով ներկայացնում է հայ ժողովրդի կրած բռնությունները, քաղաքական ճնշումները և ազգային գոյության պահպանման պայքարը։ Միևնույն ժամանակ գիրքը դիտարկում է տարբեր պետությունների շահերը, նրանց վերաբերմունքը հայկական պահանջներին և միջազգային հարաբերությունների ազդեցությունը խնդրի լուծման հնարավորությունների վրա։ Ադոնցի լեզուն գիտական է, բայց նաև հստակ և հասկանալի, ինչը գիրքը դարձնում է արժեքավոր ինչպես մասնագիտական ուսումնասիրողների, այնպես էլ պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Այս աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ քաղաքական մտքի, պատմագիտության և ազգային հարցերի ուսումնասիրության մեջ, քանի որ այն օգնում է հասկանալ Հայկական հարցի պատմական արմատները և դրա ազդեցությունը հայ ժողովրդի ճակատագրի վրա։

Литература

«Նահանջը առանց երգի»-ն անդրադառնում է 20-րդ դարի հայ ժողովրդի ճակատագրին, սոցիալական և ազգային խնդիրներին, ինչպես նաև անհատի ներքին պայքարներին։ Վեպը բնութագրվում է սուր սոցիալական վերլուծությամբ, հոգեբանական խորությամբ և մարդասիրական մոտեցմամբ։ Շահան Շահնուրը ներկայացնում է անձնական ու ազգային փորձառությունների սիմբիոզը՝ զուգորդելով դրամատիզմն ու հուզականությունը։ Հիմնական թեմաները․ Ազգային ճակատագիր և հայ ժողովրդի պատմական փորձառություններ Սոցիալական անհավասարություն և արդարության որոնումներ Մարդկային հոգեբանություն, ներքին պայքար և ինքնազգացողություն Սեր, կորուստ և անձնական ինքնահաստատում Պատմական ու քաղաքական իրողությունների անդրադարձ Գրքի առանձնահատկությունները․ Խորքային հոգեբանական վերլուծություն և սոցիալական ընկալում Հստակ ներկայացված ազգային և պատմական թեմաներ Հարմար է գրականագիտության ուսանողների, հետազոտողների և հայ ժամանակակից գրականության սիրահարների համար Միավորում է վեպի, հոգեբանական և սոցիալական մոտեցումները

Литература

Ստեղծագործության վերնագիրը հուշում է կապ Իտալիայի ազգային-ազատագրական շարժման և դրա հայտնի առաջնորդ Ջուզեպպե Գարիբալդի-ի գաղափարների հետ։ Այս համատեքստում «Գարիբալդիականը» սովորաբար ընկալվում է որպես ազատության, պայքարի և ազգային ինքնագիտակցության գաղափարների հետ կապված կերպար կամ պատմություն, որտեղ կարևոր է ոչ միայն արտաքին գործողությունը, այլ նաև գաղափարական ներշնչանքը։ Իսահակյանի գրականության ընդհանուր ոճին համապատասխան՝ ստեղծագործությունը հավանաբար ունի քնարական և զգացմունքային խորք, որտեղ պատմական թեմաները միահյուսվում են մարդու ներաշխարհի և ազատության գաղափարի հետ։ Նրա արձակում հաճախ նկատվում է հայրենասիրական տրամադրություն, մարդկային արժանապատվության շեշտադրում և պատմության նկատմամբ զգացմունքային վերաբերմունք։

Психология

«Սիրելու արվեստը» գիրքը փիլիսոփայական, սոցիոլոգիական և հոգեբանական աշխատանք է, որտեղ Էրիխ Ֆրոմը ուսումնասիրում է սիրո էությունը՝ որպես ակտիվ գործողություն, որը պահանջում է ուսուցում, ջանք և գիտելիք։ Ֆրոմը պնդում է, որ սերը չի կարող լինել միայն մի զգացմունք կամ էմոցիա, այլ այն պետք է դիտվի որպես արվեստ՝ նման արվեստի, որը պահանջում է խորապես մտորել, զարգացնել մտավոր կարողությունները և բարոյական խոհեմություն։ Գիրքը բաժանվում է տարբեր սերերի տեսակների՝ սիրո ծնողից մինչև ռոմանտիկ սեր և սիրո ձևեր՝ ինչպես ընտանիքում, այնպես էլ սիրահարվածության մեջ։ Ֆրոմը բացատրում է, թե ինչպես հասարակությունը հաճախ սխալ կերպով վերաբերվում է սիրուն, և թե ինչու շատ մարդիկ չեն կարող իրական սեր հայտնաբերել։ Ֆրոմը նշում է, որ սիրելու համար պետք է զարգացնել ինքնագիտակցություն, համբերություն, անկեղծություն և պատասխանատվություն։ Նա նաև խոսում է այն խոչընդոտների մասին, որոնք շեղում են մարդկանց սերը՝ առօրյա անջատվածություն, անհանգստություն և մակերեսային շահեր։ Գիրքը ազդում է ոչ միայն սիրո վերլուծության վրա, այլև մարդու հոգեբանության, անձնական աճի և հասարակության մեջ համերաշխության դերի մասին։ «Սիրելու արվեստը» ոգեշնչում է ընթերցողներին մտածել, թե ինչպես կարող են ստեղծել ավելի առողջ և ազնիվ հարաբերություններ՝ սկսած իրենց ներսից։ Հրատարակիչ - АСТ Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-5-17-084593-4