Բանաստեղծություններ

Մշակույթ

Այս մատենագիտական տեղեկատուն նվիրված է ՀԽՍՀ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր հրատարակությունների համակարգված ներկայացմանը և ընթացիկ մատենագիտական տեղեկատվության ապահովմանը։ Այն նպատակ ունի մեկտեղել տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառներին վերաբերող հրատարակությունների մասին տեղեկությունները՝ ընթերցողներին, մասնագետներին և հետազոտողներին հնարավորություն տալով հետևելու նոր գրականության առաջացմանն ու շրջանառությանը։ Տեղեկատուի շրջանակում կարող են ընդգրկվել արվեստագիտությանը, գրականությանը, թատրոնին, երաժշտությանը, կերպարվեստին, ճարտարապետությանը, կինոյին, ժողովրդական արվեստին, մշակութային ժառանգությանը և մշակութային կյանքի այլ ոլորտներին վերաբերող գրքեր, ժողովածուներ, հոդվածներ, կատալոգներ և այլ հրատարակություններ։ Նյութերի մատենագիտական նկարագրությունը հնարավորություն է տալիս նույնականացնել համապատասխան հրատարակությունները և դրանք օգտագործել մասնագիտական, գիտական, կրթական կամ տեղեկատվական նպատակներով։ Հատուկ նշանակություն ունի ընթացիկ տեղեկատուի պարբերական բնույթը, քանի որ այն ապահովում է տվյալ ժամանակահատվածում լույս տեսած գրականության վերաբերյալ տեղեկատվության օպերատիվ հավաքագրում և փոխանցում։ Աշխատությունը կարող է արտացոլել ինչպես Հայաստանի մշակութային կյանքի ուսումնասիրությանը, այնպես էլ արվեստի առանձին ճյուղերի զարգացմանը, մշակութային հաստատությունների գործունեությանը և հայ մշակույթի գործիչների ստեղծագործական ժառանգությանը վերաբերող հրատարակությունները։ Մատենագիտական նյութի համակարգված դասավորությունը հեշտացնում է անհրաժեշտ աղբյուրների որոնումը և հնարավորություն է տալիս հետազոտողին արագորեն կողմնորոշվել համապատասխան թեմատիկ գրականության շրջանակում։ Տեղեկատուն արժեքավոր է նաև գրադարանային և տեղեկատվական սպասարկման տեսանկյունից, քանի որ կարող է օգտագործվել մատենագիտական հարցումների, գրականության ընտրության, թեմատիկ ցուցակների կազմման և հետազոտական աշխատանքների տեղեկատվական ապահովման համար։ Այն կարող է ծառայել որպես սկզբնական աղբյուրագիտական հիմք մշակույթի և արվեստի պատմության տարբեր հարցերի ուսումնասիրության ժամանակ՝ միաժամանակ արտացոլելով տվյալ ժամանակաշրջանի հրատարակչական և գիտամշակութային ակտիվությունը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, մատենագետների, արվեստաբանների, մշակութաբանների, գրականագետների, երաժշտագետների, թատրոնի և կինոյի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, պատմաբանների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան ոլորտներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է 1920-ական թվականներին հայ նորագույն թատրոնում տեղի ունեցած գեղարվեստական և ձևային կարևոր փոփոխությունների ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով բեմական արտահայտչամիջոցների նորացմանն ու պայմանական թատերական լեզվի ձևավորմանը։ Հետազոտությունը դիտարկում է այն ժամանակաշրջանը, երբ հայ թատրոնը ձգտում էր հաղթահարել ավանդական բեմական մտածողության սահմանափակումները և ստեղծել ժամանակակից թատերական արտահայտչաձևեր։ Այդ որոնումները կապված էին ոչ միայն բեմադրական նոր սկզբունքների, այլև դերասանական խաղի, բեմանկարչության, տարածության, շարժման, ռիթմի, խոսքի և թատերական նշանի վերաիմաստավորման հետ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է պայմանականության և իրապաշտության փոխհարաբերության քննությունը, քանի որ 20-րդ դարի սկզբի թատրոնում այդ երկու գեղագիտական սկզբունքների հակադրությունը դարձել էր բեմարվեստի զարգացման առանցքային խնդիրներից մեկը։ Հետազոտության համատեքստում պայմանական թատրոնը ներկայացվում է որպես այնպիսի գեղարվեստական համակարգ, որտեղ բեմը պարտադիր չէ, որ կրկնօրինակի իրականությունը․ այն կարող է ստեղծել ինքնուրույն գեղարվեստական աշխարհ՝ նշանների, շարժումների, դիմակների, խորհրդանշական ձևերի, պայմանական դեկորների և դերասանական արտահայտչականության միջոցով։ Այս տեսանկյունից կարևոր է դառնում նաև դերասանի դերի վերափոխումը․ դերասանը ոչ միայն կերպարի հոգեբանական ապրումների կրող է, այլև բեմական գործողության ակտիվ ստեղծող, որը կարող է օգտագործել մարմնի պլաստիկան, շարժումը, խոսքի ռիթմը և հանդիսատեսի հետ անմիջական հարաբերությունը։ Աշխատությունը հայ թատրոնի զարգացումը դիտարկում է ժամանակի եվրոպական և ռուսական թատերական փորձի ընդհանուր համապատկերում, որտեղ առանձնահատուկ նշանակություն ունեին նորարարական ռեժիսուրան, պայմանական բեմականությունը և դերասանի խաղի վերաիմաստավորումը։ Այս համատեքստում կարևոր տեսական հենակետերից են այնպիսի թատերական ուղղություններն ու դպրոցները, որոնք հակադրվում էին բեմական իրականության պարզ պատրանքի ստեղծմանը և ձգտում էին ընդգծել թատրոնի պայմանական, խաղային ու գեղարվեստական բնույթը։ 1920-ական թվականների հայ թատրոնի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես էին այդ ընդհանուր գեղագիտական գործընթացները յուրացվում հայկական մշակութային միջավայրում և ինչպիսի առանձնահատուկ դրսևորումներ էին ստանում տեղական բեմարվեստում։ Հետազոտության արժեքը նաև այն է, որ այն հայ նորագույն թատրոնի պատմությունը ներկայացնում է ոչ միայն առանձին ներկայացումների կամ թատերական գործիչների գործունեության նկարագրության միջոցով, այլև թատրոնի լեզվի ձևավորման և գեղարվեստական մտածողության փոփոխության տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել թատերագետների, արվեստաբանների, ռեժիսորների, դերասանների, բեմանկարիչների, մշակույթի պատմությամբ զբաղվող մասնագետների, ինչպես նաև թատերական արվեստն ուսումնասիրող ուսանողների և հետազոտողների համար։ Այն հատկապես կարևոր է հայ թատրոնի արդիականացման գործընթացը, 1920-ականների մշակութային միջավայրը և բեմական արտահայտչամիջոցների նորարարական որոնումները հասկանալու համար։ Աշխատանքը Վասիլի Գևորգյանի գիտական հետազոտությունն է, որը ներկայացվել է որպես գիտությունների թեկնածուի աստիճանի հայցման ատենախոսություն և պաշտպանվել է 2003 թվականին ՀՀ ԳԱԱ Արվեստի ինստիտուտում:

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է հայկական դպրոցներում ռուսաց լեզվի խորացված ուսուցման կազմակերպմանը՝ որպես նորարարական մանկավարժական համակարգի ձևավորման և զարգացման կարևոր ուղղություն։ Ուսումնասիրվում են օտար լեզվի խորացված դասավանդման տեսական և մեթոդաբանական հիմքերը, կրթական ծրագրերի նախագծման սկզբունքները, ուսուցման բովանդակության ընտրության չափանիշները և ժամանակակից մանկավարժական տեխնոլոգիաների կիրառման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայալեզու սովորողների լեզվական առանձնահատկություններին, մայրենի և ռուսաց լեզուների փոխազդեցությանը, հաղորդակցական կարողությունների զարգացմանը և երկլեզու կրթական միջավայրի ձևավորմանը։ Քննարկվում են ուսումնական գործընթացի կազմակերպման նորարարական մոտեցումները, դասավանդման ինտերակտիվ մեթոդները, լեզվական գիտելիքների և գործնական հմտությունների գնահատման համակարգերը, ինչպես նաև սովորողների տարիքային ու անհատական առանձնահատկությունների հաշվառման սկզբունքները։ Անդրադարձ է կատարվում կրթական ծրագրերի մշակման և իրականացման փորձին, ուսուցիչների մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացմանը, ուսումնական նյութերի կատարելագործմանը և ռուսաց լեզվի ուսուցման արդյունավետության գնահատման մեխանիզմներին։ Դիտարկվում են նաև լեզվական միջավայրի ընդլայնման, միջմշակութային հաղորդակցության զարգացման և սովորողների ինքնուրույն ուսումնառության խթանման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ռուսաց լեզվի ուսուցիչների, մանկավարժների, կրթական ծրագրերի մշակողների, մեթոդիստների, լեզվաբանների և երկլեզու կրթության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Մշակույթ

Աշխատությունը ներկայացնում է հայ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նորագույն գրականության համակարգված տեղեկատու՝ նպատակ ունենալով ամփոփել, դասակարգել և ներկայացնել տվյալ ոլորտներում հրատարակված ուսումնասիրությունները, հոդվածները, գրքերը և այլ գիտատեղեկատվական նյութերը։ Այն ծառայում է որպես կարևոր աղբյուր մշակութային ժառանգության, գրական գործընթացների, արվեստի տարբեր ճյուղերի և հայագիտական հետազոտությունների վերաբերյալ տեղեկատվության որոնման ու օգտագործման համար։ Հավաքածուն ընդգրկում է ժամանակակից գիտական և վերլուծական հրապարակումներ՝ ներկայացնելով հայ գրականության, կերպարվեստի, թատրոնի, երաժշտության, ճարտարապետության և մշակութային կյանքի տարբեր ոլորտներին վերաբերող նյութեր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մատենագիտական նկարագրության ճշգրտությանը, աղբյուրների համակարգմանը և ընթերցողին անհրաժեշտ գրականության արագ հասանելիության ապահովմանը։ Աշխատությունը նպաստում է հայ մշակույթի և արվեստի ուսումնասիրության զարգացմանը՝ դառնալով օգտակար գործիք հետազոտողների, գրականագետների, արվեստաբանների, գրադարանագետների, դասախոսների, ուսանողների և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող բոլոր ընթերցողների համար։

Գրականություն

Գիրքը ներկայացնում է Գևորգ Հեթանոս Ղազարեանի պատմվածքների ժողովածուն, որտեղ կենտրոնական տեղ են զբաղեցնում մարդու ներաշխարհը, կյանքի սահմանային իրավիճակները և հասարակական իրականության բազմաշերտ դիտարկումները։ Պատմվածքներում հեղինակը հաճախ անդրադառնում է ճակատագրի, բարոյական ընտրության, մարդկային հարաբերությունների և գոյաբանական հարցերի՝ ստեղծելով կերպարներ, որոնք հայտնվում են հոգեբանական կամ սոցիալական ճգնաժամային իրավիճակներում։ Նկարագրական և խորհրդանշական տարրերի համադրությամբ բացահայտվում են մարդու վարքագծի դրդապատճառները, ներքին պայքարը և շրջապատող աշխարհի ազդեցությունը նրա որոշումների վրա։ Տեքստերում առանձնանում է նաև խոհական և քննադատական մոտեցումը հասարակական երևույթների նկատմամբ՝ ներկայացնելով ինչպես անհատի միայնությունը, այնպես էլ նրա ձգտումը դեպի ինքնահաստատում ու իմաստի որոնում։ Ընդհանուր առմամբ ժողովածուն ձևավորում է կյանքի սահմանային փորձառությունների շուրջ կառուցված մտորումների ամբողջություն, որտեղ ամեն պատմվածք դառնում է մարդու հոգեբանական և բարոյական փորձության մի յուրահատուկ օրինակ։

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է ֆունկցիոնալացված տրիֆենիլֆոսֆոնիումային աղերի և դրանց համապատասխան դիֆենիլֆոսֆորիլային միացությունների ստացման մեթոդների մշակմանը, սինթեզի օրինաչափությունների բացահայտմանը և ստացված նյութերի կառուցվածքային ու ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է ֆոսֆոր պարունակող օրգանական միացությունների նպատակային կառուցման վրա՝ ելանյութերի ընտրության, ռեակցիայի պայմանների և մոլեկուլում տարբեր ֆունկցիոնալ խմբերի առկայության ազդեցության գնահատմամբ։ Տրիֆենիլֆոսֆոնիումային աղերը դիտարկվում են որպես օրգանական սինթեզի կարևոր միջանկյալ նյութեր, որոնց կառուցվածքային առանձնահատկությունները հնարավորություն են տալիս իրականացնել տարբեր տեսակի քիմիական փոխակերպումներ և ստանալ նոր ածանցյալներ։ Քննության են առնվում դրանց առաջացման մեխանիզմները, համապատասխան ֆոսֆոր պարունակող ռեագենտների և օրգանական սուբստրատների փոխազդեցությունները, ինչպես նաև փոխարինիչների բնույթի ազդեցությունը ռեակցիաների ընթացքի և վերջնական արգասիքների ելքի վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ֆունկցիոնալ խմբերի ներմուծմանը, քանի որ դրանց տեսակը և դիրքը կարող են էապես փոխել ստացվող միացությունների ռեակցունակությունը, կայունությունը և հետագա քիմիական փոխակերպումների հնարավորությունները։ Ուսումնասիրվում են այն պայմանները, որոնցում հնարավոր է բարձր ընտրողականությամբ ստանալ նպատակային ֆոսֆոնիումային աղեր՝ նվազեցնելով կողմնակի ռեակցիաների և անցանկալի արգասիքների առաջացումը։ Այդ նպատակով դիտարկվում են լուծիչի բնույթի, ջերմաստիճանի, ռեագենտների հարաբերակցության, ռեակցիայի տևողության և այլ տեխնոլոգիական գործոնների ազդեցությունները։ Կարևորվում է նաև ստացված նյութերի առանձնացման և մաքրման արդյունավետ մեթոդների ընտրությունը, քանի որ միացությունների մաքրությունը որոշիչ նշանակություն ունի դրանց կառուցվածքի հաստատման և հետագա փոխակերպումների ուսումնասիրության համար։ Առանձին ուղղություն է համապատասխան դիֆենիլֆոսֆորիլային ածանցյալների ստացումը։ Քննության են առնվում ֆոսֆոնիումային համակարգերի և ֆոսֆորիլային միացությունների միջև կառուցվածքային ու քիմիական փոխկապակցվածությունները, ինչպես նաև այն ռեակցիաները, որոնց միջոցով հնարավոր է անցում կատարել մի տեսակի ֆոսֆորօրգանական կառուցվածքից մյուսին։ Ուսումնասիրվում է ֆոսֆորի ատոմի շրջապատի փոփոխության ազդեցությունը մոլեկուլի ընդհանուր էլեկտրոնային կառուցվածքի, կայունության և ռեակցունակության վրա։ Դիֆենիլֆոսֆորիլային խմբի առկայությունը կարող է պայմանավորել միացությունների հատուկ քիմիական հատկություններ և հնարավորություն տալ դրանք օգտագործել հետագա բազմափուլ օրգանական սինթեզներում։ Հատուկ նշանակություն է տրվում սինթեզված նյութերի կառուցվածքի հաստատմանը։ Այդ նպատակով կիրառվող սպեկտրային և ֆիզիկաքիմիական հետազոտությունները հնարավորություն են տալիս պարզել մոլեկուլներում ֆունկցիոնալ խմբերի առկայությունը, ֆոսֆորի ատոմի քիմիական միջավայրը և ստացված միացությունների համապատասխանությունը նախատեսված կառուցվածքներին։ Միջուկային մագնիսական ռեզոնանսի սպեկտրադիտումը հատկապես կարևոր է ֆոսֆորօրգանական միացությունների հետազոտության համար, քանի որ տարբեր միջուկների սպեկտրային տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս մանրամասն գնահատել մոլեկուլի կառուցվածքը։ Ինֆրակարմիր սպեկտրադիտման և այլ վերլուծական մեթոդների միջոցով հնարավոր է բացահայտել բնորոշ ֆունկցիոնալ խմբերը և հետևել ելանյութերի՝ վերջնական արգասիքների փոխակերպմանը։ Անհրաժեշտության դեպքում կառուցվածքային տվյալները կարող են լրացվել տարրային վերլուծությամբ, զանգվածային սպեկտրաչափությամբ և այլ ֆիզիկաքիմիական մեթոդներով։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կառուցվածք-ռեակցունակություն կապի բացահայտմանը։ Տարբեր էլեկտրոնատու կամ էլեկտրոնակցեպտոր փոխարինիչների առկայությունը կարող է ազդել ֆոսֆոր պարունակող կենտրոնի և մոլեկուլի մյուս ռեակցիոն հատվածների հատկությունների վրա։ Համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս որոշել, թե կառուցվածքային փոփոխությունները ինչպես են անդրադառնում ռեակցիայի արագության, ընտրողականության, ստացվող արգասիքների կայունության և հետագա ֆունկցիոնալացման հնարավորությունների վրա։ Նման օրինաչափությունների բացահայտումը կարևոր է նոր միացությունների նպատակային սինթեզի համար, քանի որ թույլ է տալիս նախապես գնահատել որոշակի կառուցվածքով նյութերի ստացման առավել արդյունավետ ուղիները։ Քննության են առնվում նաև ֆոսֆոնիումային աղերի կիրառման հնարավորությունները ածխածին-ածխածին կապերի ձևավորման ռեակցիաներում։ Ֆոսֆորօրգանական ռեագենտները լայնորեն օգտագործվում են օրգանական քիմիայում՝ կառուցվածքային բարդության տարբեր աստիճան ունեցող մոլեկուլների ստացման համար, և ֆունկցիոնալացված ածանցյալների ստեղծումը կարող է ընդլայնել նման փոխակերպումների շրջանակը։ Ֆունկցիոնալ խմբերի պահպանման և հետագա ընտրողական փոխակերպման հնարավորությունը հատկապես կարևոր է բազմափուլ սինթեզներում, որտեղ յուրաքանչյուր փուլ պետք է իրականացվի առանց մոլեկուլի մյուս ռեակցունակ հատվածների անցանկալի փոփոխության։ Դիտարկվում է նաև նոր ֆոսֆորօրգանական միացությունների սինթետիկ ներուժը՝ որպես ավելի բարդ օրգանական կառուցվածքների ստացման ելանյութեր կամ միջանկյալ նյութեր։ Դրանց կիրառումը կարող է հնարավորություն տալ ձևավորել նոր կապեր, փոխակերպել ֆունկցիոնալ խմբերը և կառուցել տարբեր ածխածնային կմախքներ։ Առանձին կարևորություն ունի սինթեզի մեթոդների վերարտադրելիությունը և նպատակային նյութերի բարձր ելքի ապահովումը։ Փորձարարական պայմանների համակարգված փոփոխությունը և ստացված արդյունքների համեմատությունը հնարավորություն են տալիս ընտրել առավել արդյունավետ պայմանները և մշակել տարբեր կառուցվածք ունեցող ածանցյալների ստացման ընդհանուր մոտեցումներ։ Այսպիսի ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն առանձին նոր նյութերի սինթեզի, այլև ֆոսֆորօրգանական միացությունների ռեակցունակության ընդհանուր օրինաչափությունների պարզաբանման տեսանկյունից։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նոր ֆունկցիոնալացված ֆոսֆոր պարունակող միացությունների ստացմամբ, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների բացահայտմամբ և սինթետիկ փոխակերպումների հնարավորությունների ընդլայնմամբ։ Ստացված արդյունքները կարող են հիմք ծառայել ֆոսֆորօրգանական քիմիայի հետագա ուսումնասիրությունների և նպատակային հատկություններով նոր օրգանական նյութերի ստեղծման համար։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը կապված է նման միացությունների՝ նուրբ օրգանական սինթեզում, նյութագիտության, կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի որոնման և այլ քիմիական տեխնոլոգիաների շրջանակներում որպես միջանկյալ կամ ֆունկցիոնալ նյութեր օգտագործելու հնարավորությունների հետ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել օրգանական և ֆոսֆորօրգանական քիմիայի, սինթետիկ քիմիայի, դեղագործական քիմիայի և նյութագիտության ոլորտների հետազոտողների, քիմիկոսների, դասախոսների և ուսանողների համար։