Մոնտարիզմ: Ջ. Քեյնս և Միլթոն Ֆրիդման

Հոգեբանություն

Ընտանիքի հոգեբանությունը ուսումնասիրում է ընտանիքը որպես փոքր սոցիալական համակարգ, դրա անդամների միջև հարաբերությունները, հաղորդակցման ձևերը, դերաբաշխումը և այն հոգեբանական գործընթացները, որոնք ազդում են ընտանիքի կայունության, զարգացման և ներդաշնակության վրա։ Այն դիտարկում է, թե ինչպես են ձևավորվում ամուսնական հարաբերությունները, ծնող-երեխա կապերը, ինչպես նաև ինչպես են ընտանիքի ներսում առաջացող կոնֆլիկտները, սթրեսները կամ արտաքին սոցիալական ճնշումները ազդում ընտանիքի ընդհանուր հոգեբանական մթնոլորտի վրա։ Ընտանիքի հոգեբանության կարևոր ուղղություններից է նաև դաստիարակության ոճերի ուսումնասիրությունը, որտեղ առանձնացվում են ավտորիտար, թույլատրող և ժողովրդավարական մոտեցումներ, որոնք տարբեր կերպ են ազդում երեխաների անձնային զարգացման, ինքնագնահատականի և սոցիալական հմտությունների վրա։ Բացի այդ, այս ոլորտը ուսումնասիրում է նաև ընտանեկան ճգնաժամերը՝ օրինակ ամուսնալուծություն, ֆինանսական դժվարություններ կամ կորուստներ, և դրանց հաղթահարման մեխանիզմները։ Կարևոր դեր ունի նաև հաղորդակցության որակը ընտանիքի ներսում, քանի որ բաց, հարգալից և արդյունավետ հաղորդակցումը նպաստում է փոխըմբռնմանը և հարաբերությունների ամրապնդմանը, մինչդեռ բացակայությունը կամ սխալ հաղորդակցումը հաճախ առաջացնում է կոնֆլիկտներ և օտարացում։ Ընտանիքի հոգեբանություն-ը նաև կիրառում է խորհրդատվական և թերապևտիկ մեթոդներ՝ օգնելու ընտանիքներին հաղթահարել դժվարությունները և բարելավել հարաբերությունների որակը, նպաստելով ավելի առողջ և կայուն ընտանեկան միջավայրի ձևավորմանը։

Մանկական

Երեք խոզուկներ (փոքրիկներին) Հրատարակիչ - Պարմա-պրինտ Հրատ. տարեթիվ - 2017 ISBN - 978-99941-988-4-9

Քիմիա

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ԻՅուՊԱԿ-ի (IUPAC) քիմիական անվանակարգային կանոնների համակարգային ներկայացմանը և դրանց համեմատությանը հայկական քիմիական տերմինաբանության ու անվանակարգության առանձնահատկությունների հետ։ Գրքում մանրամասն վերլուծվում են քիմիական միացությունների անվանակոչման միջազգային սկզբունքները՝ ներառյալ օրգանական և անօրգանական միացությունների կառուցվածքային անվանակարգությունը, ստերեոքիմիական նշումները և համակարգային դասակարգման մոտեցումները։ Հեղինակը հատուկ ուշադրություն է դարձնում IUPAC կանոնների կիրառման խնդիրներին կրթական և գիտական միջավայրում, ինչպես նաև դրանց ադապտացման հնարավորություններին հայերեն գիտական լեզվի համակարգում։ Աշխատության մեջ քննարկվում են հայկական քիմիական տերմինաբանության ձևավորման պատմական զարգացումները, լեզվական առանձնահատկությունները և գիտական թարգմանության խնդիրները՝ ընդգծելով ազգային գիտական լեզվի պահպանման և միջազգային ստանդարտների հետ համադրելիության անհրաժեշտությունը։ Ներկայացվում են նաև օրինակներ, որտեղ համեմատվում են միջազգային և հայերեն անվանակոչման տարբեր մոտեցումները՝ բացահայտելով դրանց առավելություններն ու սահմանափակումները։ Գիրքը նախատեսված է քիմիկոսների, լեզվաբանների, թարգմանիչների, ուսանողների և գիտական տերմինաբանության հարցերով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Տնտեսագիտություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է հարկային համակարգի ազդեցության ուսումնասիրությանը ներդրումային գործընթացների վրա՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Գրքում վերլուծվում են հարկային քաղաքականության հիմնական գործիքները, դրանց ազդեցությունը ներդրումային միջավայրի ձևավորման, գործարար ակտիվության խթանման և տնտեսական զարգացման վրա։ Հեղինակը քննարկում է հարկային բեռի, հարկային արտոնությունների, հարկային վարչարարության և օրենսդրական կարգավորումների դերը ներքին և արտաքին ներդրումների ներգրավման գործում՝ գնահատելով դրանց արդյունավետությունն ու տնտեսական հետևանքները։ Աշխատությունում ներկայացվում են Հայաստանի հարկային համակարգի առանձնահատկությունները, ներդրումային քաղաքականության զարգացման միտումները, միջազգային փորձի համեմատական վերլուծությունը և հարկային համակարգի կատարելագործմանն ուղղված առաջարկություններ։ Գիրքը ներառում է տեսական և գործնական ուսումնասիրություններ, վիճակագրական տվյալների վերլուծություն և տնտեսական գնահատումներ, որոնք կարող են օգտակար լինել պետական տնտեսական քաղաքականության, հարկային բարեփոխումների և ներդրումային միջավայրի զարգացման հարցերով զբաղվող մասնագետների համար։ Այն նախատեսված է տնտեսագետների, ֆինանսիստների, հարկային ոլորտի մասնագետների, պետական կառավարման ներկայացուցիչների, գիտաշխատողների, բուհերի դասախոսների, ուսանողների և ներդրումային քաղաքականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Հոգեբանություն

«Արխետիպերը և կոլեկտիվ անգիտակցությունը» (Կառլ Գուստավ Յունգ) հոգեբանության կարևորագույն աշխատություններից է, որը բացահայտում է մարդու հոգու խորքային շերտերը։ Յունգը ներկայացնում է կոլեկտիվ անգիտակցությունը՝ որպես ընդհանուր, մարդկային փորձի պահոց, որը ոչ միայն անհատական, այլև համընդհանուր է։ Այս շերտում պահվում են արխետիպեր՝ նախածննդյան, պարկեշտ ու նախնական պատկերներ, որոնք կրկնվում են բոլոր մշակույթներում։ Արխետիպերը կարող են լինել՝ Մայր, Բարոյական Օրինակ, Սև Արժեքավոր, Ճանապարհորդ, Հերոս և այլ կերպարներ։ Յունգը ասում է, որ դրանք գործում են անգիտակից մակարդակում և ձևավորում են մարդու երազները, հեքիաթները, արվեստը և հոգևոր պատկերացումները։ Գիրքը ցույց է տալիս, թե ինչպես են անձնական խնդիրները հաճախ կապված կոլեկտիվ նմուշների և խորհրդանշությունների հետ։ Յունգի մոտեցումը թույլ է տալիս ավելի խորը հասկանալ անհատականության զարգացման ընթացքը և հոգեկան առողջությունը։ Այս աշխատությունը հիմք է դառնում խորհրդանշական մտածողության, հոգեվերլուծության և հոգեկան բուժման համար։ Գիրքը ոչ միայն գիտական է, այլև փիլիսոփայական՝ մարդկանց դեպի իմաստ որոնելու կողմը բացահայտելով։ «Արխետիպերը և կոլեկտիվ անգիտակցությունը» հարմար է հոգեբանների, մշակութաբանների և ինքնաճանաչմամբ զբաղվողների համար։ Այն ընթերցողին տալիս է նոր հայացք՝ հասկանալու համար, թե ինչու են որոշ կերպարներ և պատմություններ միշտ նույն կերպ կրկնվում։ Հրատարակիչ - АСТ Հրատ. տարեթիվ - 2022 ISBN - 978-5-17-117179-7

Գրականություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է գեղարվեստական թարգմանության գործընթացին՝ որպես ստեղծագործական վերարտադրության և կերպարի վերաստեղծման ձևի վերլուծության, հատկապես դիտարկելով դրա դրսևորումները Վ. Ս. Մոեմ-ի վեպերում։ Աշխատությունը բացահայտում է, թե ինչպես են տարբեր լեզվամշակութային միջավայրերում փոխակերպվում կերպարները, գաղափարները և պատմողական կառույցները՝ պահպանելով հեղինակային ոճի հիմնական առանձնահատկությունները, բայց միաժամանակ ձեռք բերելով նոր գեղարվեստական նրբերանգներ։ Վերլուծվում են թարգմանության ընթացքում առաջացող իմաստային, ոճական և մշակութային տեղաշարժերը, ինչպես նաև այն ստեղծագործական մեխանիզմները, որոնց միջոցով բնագրի կերպարային համակարգը վերաիմաստավորվում է թարգմանված տեքստում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն վեպերին, ինչպիսիք են Of Human Bondage, The Moon and Sixpence և Theatre, որտեղ հատկապես ակնհայտ է մարդու ներաշխարհի, արվեստի և ինքնության թեմաների բազմաշերտ մեկնաբանությունը տարբեր լեզվական փոխանցումների պայմաններում։ Աշխատությունը կարևոր է թարգմանաբանության, գրականագիտության և մշակութային ուսումնասիրությունների ոլորտի համար՝ ցույց տալով, որ թարգմանությունը ոչ միայն լեզվական փոխանցում է, այլև ինքնուրույն գեղարվեստական վերակերտման գործընթաց։