Շինարարական տեխնոլոգիաները միջնադարյան Հայաստանում

Տնտեսագիտություն

Աշխատավարձը աշխատանքի դիմաց աշխատողին տրվող դրամական վարձատրությունն է, որը ձևավորվում է աշխատողի և գործատուի միջև կնքված աշխատանքային հարաբերությունների արդյունքում։ Դրա էությունը կայանում է նրանում, որ այն հանդիսանում է աշխատուժի գնի արտահայտություն և միաժամանակ բնակչության եկամտի հիմնական աղբյուրներից մեկը։ Աշխատավարձը ոչ միայն փոխհատուցում է կատարված աշխատանքի համար, այլ նաև խթան է հանդիսանում աշխատանքի արդյունավետության բարձրացման համար։ Աշխատավարձի մակարդակը կախված է մի շարք գործոններից՝ աշխատանքի բարդությունից, աշխատողի որակավորումից, արտադրողականությունից, շուկայի պահանջարկից և տնտեսության ընդհանուր վիճակից։ Աշխատավարձի հիմնական տեսակներից է ժամանակային աշխատավարձը, որը հաշվարկվում է աշխատած ժամանակի հիման վրա՝ օրինակ ժամային, օրական կամ ամսական վճարով։ Մյուս հիմնական տեսակը գործարքային աշխատավարձն է, երբ վարձատրությունը կախված է կատարված աշխատանքի քանակից կամ արտադրանքի ծավալից, այսինքն՝ որքան շատ աշխատանք է կատարվում, այնքան բարձր է վարձատրությունը։ Կա նաև խառը աշխատավարձի համակարգ, որը համադրում է ժամանակային և գործարքային ձևերը՝ ապահովելով և՛ կայունություն, և՛ արտադրողականության խթան։ Բացի այդ, որոշ դեպքերում կիրառվում են պարգևատրումներ, բոնուսներ և հավելավճարներ՝ կապված աշխատանքի արդյունքների, պատասխանատվության կամ հատուկ պայմանների հետ։ Աշխատավարձը ունի նաև սոցիալական նշանակություն, քանի որ այն անմիջականորեն ազդում է մարդկանց կենսամակարդակի, սպառման և տնտեսական բարեկեցության վրա։ Այդ պատճառով աշխատավարձի ճիշտ կազմակերպումը կարևոր է ինչպես անհատների, այնպես էլ ամբողջ տնտեսության կայուն զարգացման համար։

Անգլերեն

Անգլերեն լեզվի ուսումնական ձեռնարկ ( ագրոնոմիական մասնագիտությունների համար ) 2013 թ․

Պատմություն

Արևելյան Հայաստանի՝ Ռուսական կայսրության կազմում 1801–1867 թվականների վարչական բաժանումները հիմնված են կայսրության վարչական ռեֆորմների վրա, որոնք նպատակ ունեին newly annexed շրջանները ինտեգրել ընդհանուր կառավարման համակարգի մեջ և վերահսկել տնտեսական, ռազմական ու դատական գործընթացները։ 1801 թվականին Կարսի, Գյումրիի, Էրզրումի և հարակից շրջանների մասով Ռուսաստանը սկսեց իրականացնել վարչական միավորումների՝ օկրուգների և գուբեռնիաների համակարգը, որտեղ տեղական բնակչությունը բաժանվում էր գյուղացիության, քաղաքացիության և զինվորական ծառայության հիմնարար դասակարգերի միջև։ 1828–1829 թվականների ռուս-պարսկական և ռուս-թուրքական պայմանագրերից հետո՝ Արևելյան Հայաստանի մի շարք շրջաններ (Երևան, Նախիջևան, Գյուլիստանյան և Թիֆլիսի գուբերնիաների մասեր) դարձան կայսրության մի մասը, և սկսվեց նոր վարչական բաժանման մշակում՝ սահմանելով գավառներ, ստորադաս շրջաններ, ինչպես նաև գյուղական ու քաղաքային վարչակազմի ձևաչափեր։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է Հայաստանի Հանրապետության սոցիալական ոլորտում ինովացիոն գործընթացների ձևավորման և կառավարման հիմնախնդիրները՝ կենտրոնանալով այն մեխանիզմների վրա, որոնք ապահովում են նորարարական գաղափարների առաջացումը, ներդրումը և արդյունավետ կիրառումը պետական և սոցիալական կառավարման համակարգերում։ Հեղինակը վերլուծում է սոցիալական ոլորտի զարգացման առանձնահատկությունները և ընդգծում, որ ինովացիոն գործընթացները այստեղ ունեն ոչ միայն տեխնոլոգիական, այլ նաև կազմակերպչական, ինստիտուցիոնալ և կառավարչական բնույթ։ Աշխատությունում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական կառավարման մարմինների դերին, սոցիալական քաղաքականության իրականացման արդյունավետությանը, ինչպես նաև այն խոչընդոտներին, որոնք սահմանափակում են նորարարությունների տարածումը՝ ներառյալ ֆինանսական, իրավական և կառավարման համակարգային խնդիրները։ Ներկայացվում են նաև ինովացիոն գործընթացների մոդելավորման և կառավարման մոտեցումներ, որոնք կարող են նպաստել սոցիալական ծառայությունների որակի բարձրացմանը և հանրային կառավարման արդիականացմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է գիտական և կիրառական կարևորություն ունեցող վերլուծություն՝ ուղղված սոցիալական ոլորտում ինովացիոն զարգացումների արդյունավետ կազմակերպմանը և պետական քաղաքականության բարելավմանը։

Ինֆորմատիկա

Գրքում ներկայացվում է ցանցային համակարգի համար բազային մոդուլի մշակման և իրականացման գործընթացը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով համակարգչային հեռախոսային (IP-телефония) միջավայրում, վերլուծվում են մոդուլի ճարտարապետական կառուցվածքը, տվյալների փոխանցման, ազդանշանների մշակման և ինտերֆեյսների կազմակերպման սկզբունքները, ներկայացվում են ծրագրային ապահովման մշակման փուլերը՝ նախագծում, ծրագրավորում, ինտեգրում և փորձարկում, ուսումնասիրվում են ցանցային միջավայրի պահանջները, կապի անվտանգության, որակի և կատարողականության ապահովման մեխանիզմները, դիտարկվում են մոդուլի ինտերակտիվություն և համատեղելիություն այլ ցանցային ծառայությունների հետ, առաջարկվում են օպտիմալացման և աշխատանքը բարձր արդյունավետությամբ իրականացնելու տեխնոլոգիական մոտեցումներ, գիրքը միավորում է տեսական և կիրառական մոտեցումները՝ ծառայելով որպես ուղեցույց ինժեներների, ծրագրավորողների և տեխնիկական մասնագետների համար՝ ցանցային համակարգչային հեռախոսային լուծումների նախագծման և իրականացման ոլորտում։

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Մատենադարանում պահպանվող պարսկերեն վավերագրերի՝ որպես հայոց պատմության սկզբնաղբյուրների համակարգված քննությանը՝ ընդգրկելով XVII դարի երկրորդ կեսից մինչև XIX դարի առաջին կեսն ընկած ժամանակահատվածը և բացահայտելով դրանց տեղեկատվական, քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական և մշակութային արժեքը։ Աշխատությունում վերլուծվում են տարբեր տեսակի պարսկական պաշտոնական փաստաթղթեր՝ հրամանագրեր, հարկային գրառումներ, վարչական կարգադրություններ և դիվանագիտական նյութեր, որոնք լուսաբանում են այդ շրջանի Արևելյան Հայաստանի վարչական կարգավիճակը, սոցիալական կառուցվածքը, հարկային համակարգը և տարածաշրջանային իշխանությունների փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում աղբյուրների լեզվաբանական առանձնահատկություններին, տերմինաբանությանը և դրանց պատմագիտական մեկնաբանության մեթոդներին՝ ցույց տալով, թե ինչպես են պարսկերեն վավերագրերը լրացնում և ճշգրտում հայկական և այլ լեզուներով պահպանված պատմական տվյալները։ Հրատարակությունը ընդգծում է նաև Մատենադարանի ձեռագրային հավաքածուի կարևորությունը որպես տարածաշրջանային պատմության ուսումնասիրության բացառիկ աղբյուրային բազա և առաջարկում է նոր մոտեցումներ այս փաստաթղթերի գիտական շրջանառության և հետազոտական կիրառման համար։