Ոչ ոք չի մոռացվել, ոչինչ չի մոռացվել: (Օգնություն գրադարանավարին)

Փիլիսոփայություն

Ֆրիդրիխ Նիցշեի առաջին հիմնական փիլիսոփայական աշխատանքներից է, որտեղ նա սկսում է տրված բոլոր ավանդական արժեքների հարցական բարձրացնել։ Գրքում Նիցշեն քննադատում է դարերի ընթացքում զարգացած բարոյականության, կրոնի, արվեստի և փիլիսոփայության հիմնական մոդելները, որոնք նրա կարծիքով, խոչընդոտում են մարդու ազատությունը և զարգացումը։ Գիրքը կազմված է կարճ հատվածներից, որտեղ Նիցշեն ուսումնասիրում է տարբեր գաղափարներ՝ մարդու բնույթը, խրախուսման և մեղադրանքի համար կշռված բարոյականությունը, նաև ճշմարտության և ստերիմության հարաբերությունները։ Նա նշում է, որ մարդը պետք է ինքնուրույն հասնի իր նպատակներին՝ դադարելով հնացած ու ստերեոտիպային մտածողությունից։ Հատկանշական է, որ Նիցշեն այստեղ դեռ գտնվում է այն դիրքում, որտեղ նա փորձում է ազատվել կրոնական և բարոյական արժեքներից, բայց դեռ չի պնդում իր հայտնի **«Սուպերմարդ»** և **«Երեք համագաղափար»** տեսությունները։ Գիրքը համարվում է քննադատական վերափոխման սկիզբ, որը բացում է ճանապարհ դեպի Նիցշեի փիլիսոփայության լիարժեք զարգացում՝ շեշտելով անհատականության և կյանքի ուժը։ «Մարդկային, չափազանց մարդկային»-ը կարող է հաճախ դժվար ընթերցելի լինել, սակայն այն անփոխարինելի մաս է կազմում այն փիլիսոփայական ավանդի, որը Նիցշեն թողել է մոդեռնիստական մտածողության և մշակույթի մեջ։ Հրատարակիչ - Эксмо Հրատ. տարեթիվ - 2018 ISBN - 978-5-699-86991-6

Ինֆորմատիկա

Այս աշխատանքը նվիրված է խիստ տիպավորված ֆունկցիոնալ ծրագրավորման լեզուների իմաստավորման և կատարման ալգորիթմների տեսական հիմքերին, որտեղ ուսումնասիրվում են այն մեթոդները, որոնց միջոցով ծրագրային կառուցվածքները կարող են ձևականորեն մեկնաբանվել և վերածվել հաշվարկային գործընթացների։ Նյութում մանրամասն քննարկվում են տիպային համակարգերի դերը ծրագրերի ճիշտության ապահովման մեջ, ինչպես նաև այն, թե ինչպես են լամբդա-հաշվի վրա հիմնված կառուցվածքները օգտագործվում ինտերպրետացիայի մոդելների ստեղծման համար։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ձևական իմաստաբանությանը, վերագրական և օպերացիոն մոտեցումների համադրությանը, ինչպես նաև ալգորիթմների կառուցմանը, որոնք ապահովում են ծրագրերի արդյունավետ և ճիշտ կատարում՝ պահպանելով տիպային սահմանափակումները։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է վերացական մեքենաների, միջանկյալ ներկայացումների և ծրագրային վերափոխումների դերը, որոնք թույլ են տալիս կապ հաստատել բարձր մակարդակի ֆունկցիոնալ նկարագրությունների և իրական հաշվարկային միջավայրերի միջև։

Տնտեսագիտություն

Վալյուտայի փոխարժեքի էությունը կայանում է նրանում, որ այն արտահայտում է մեկ երկրի արժույթի գինը այլ երկրի արժույթի նկատմամբ, այսինքն՝ ցույց է տալիս, թե որքան ազգային կամ արտասահմանյան դրամական միավոր է անհրաժեշտ մեկ այլ արժույթի մեկ միավոր ձեռք բերելու համար։ Փոխարժեքը հանդիսանում է միջազգային տնտեսական հարաբերությունների կարևոր ցուցանիշ, քանի որ այն ազդում է արտաքին առևտրի, ներդրումների, զբոսաշրջության և ընդհանուր տնտեսական կայունության վրա։ Փոխարժեքը կարող է ձևավորվել տարբեր համակարգերով՝ ազատ լողացող, երբ շուկան է որոշում արժույթի արժեքը՝ առաջարկի և պահանջարկի հիման վրա, կամ ֆիքսված, երբ պետությունը կամ կենտրոնական բանկը սահմանում է արժույթի կայուն փոխարժեք որոշակի արժույթի նկատմամբ։ Փոխարժեքի վրա ազդում են բազմաթիվ գործոններ՝ տնտեսական աճի մակարդակը, գնաճը, տոկոսադրույքները, արտաքին առևտրային հաշվեկշիռը, պետական պարտքը և քաղաքական կայունությունը։ Եթե երկրի տնտեսությունը ուժեղ է և ունի բարձր ներդրումային գրավչություն, նրա արժույթը սովորաբար արժևորվում է, իսկ տնտեսական անկայունության դեպքում՝ արժեզրկվում։ Վալյուտայի փոխարժեքը նաև կարևոր դեր ունի գնագոյացման մեջ, քանի որ այն որոշում է ներմուծվող և արտահանվող ապրանքների արժեքը և մրցունակությունը միջազգային շուկաներում։ Այսպիսով, փոխարժեքը ոչ միայն ֆինանսական ցուցանիշ է, այլև տնտեսության առողջության և արտաքին տնտեսական կապերի արդյունավետության կարևոր չափանիշ։

Պատմություն

Հայոց ժառանգական հին իրավունքը ձևավորվել է հայկական պետականության, հասարակական հարաբերությունների և ավանդական սովորույթների զարգացման ընթացքում՝ արտացոլելով հայ ժողովրդի իրավական, սոցիալական և ընտանեկան կյանքի առանձնահատկությունները։ Այն կարգավորում էր ժառանգության փոխանցման, գույքի բաժանման, ընտանիքի անդամների իրավունքների և պարտականությունների հետ կապված հարաբերությունները։ Հին հայկական իրավունքում մեծ նշանակություն ուներ ընտանիքը և տոհմական կապերը, իսկ ժառանգության հիմնական նպատակը ընտանիքի ունեցվածքի և տնտեսական կայունության պահպանումն էր։ Ժառանգական իրավունքի համաձայն գույքը հիմնականում փոխանցվում էր ընտանիքի արական սեռի ներկայացուցիչներին, հատկապես ավագ որդուն, որը հաճախ ստանձնում էր ընտանիքի ղեկավարի դերը և պատասխանատվություն էր կրում ընտանիքի մյուս անդամների նկատմամբ։ Սակայն որոշ դեպքերում կանայք նույնպես կարող էին ստանալ ժառանգության բաժին՝ օժիտի կամ հատուկ պայմանների հիման վրա։ Հայկական իրավական համակարգում կարևոր դեր ունեին սովորութային նորմերը, որոնք դարեր շարունակ փոխանցվել են սերնդեսերունդ և կիրառվել հասարակական հարաբերությունների կարգավորման ընթացքում։ Ժառանգության հետ կապված հարցերը կարգավորվում էին նաև եկեղեցական իրավունքի ազդեցությամբ, հատկապես քրիստոնեության ընդունումից հետո, երբ եկեղեցին կարևոր դեր սկսեց ունենալ ընտանեկան և գույքային հարաբերությունների կազմակերպման գործում։ Հայ իրավական մտքի զարգացման ընթացքում ստեղծվեցին նաև գրավոր իրավական աղբյուրներ և դատաստանագրքեր, որոնցում արտացոլվեցին ժառանգական իրավունքի հիմնական սկզբունքները։ Այս իրավական նորմերը նպաստում էին հասարակության կայունությանը, ընտանիքի միասնականության պահպանմանը և սոցիալական հարաբերությունների կարգավորմանը։ Այսպիսով, հայոց ժառանգական հին իրավունքը հանդիսանում է հայկական իրավական մշակույթի կարևոր բաղադրիչ, որը արտացոլում է ժողովրդի պատմական ավանդույթները, սոցիալական կառուցվածքը և իրավական մտածողության զարգացումը։

Գրականություն

Այս գիրքը ներկայացնում է Մինաս Ավետիսյանի ստեղծագործական ժառանգությունը՝ որպես հայկական կերպարվեստի 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ ներկայացուցիչներից մեկի։ Այն ընդգրկում է նրա գեղանկարչական շարքերը, որոնցում արտացոլվում են հայկական գյուղաշխարհի պատկերները, բնության գունային ուժեղ ընկալումը և մարդու ու միջավայրի փոխհարաբերությունները։ Գրքում վերլուծվում է Ավետիսյանի գեղարվեստական լեզուն՝ վառ գունային լուծումները, դինամիկ կոմպոզիցիաները և խորհրդանշական պատկերային մտածողությունը։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև նրա արվեստի զարգացման փուլերին և ժամանակաշրջանի մշակութային համատեքստին։ Նյութը ընդգծում է Մինաս Ավետիսյանի դերը հայկական մոդեռն արվեստի ձևավորման և ազգային գեղանկարչական դպրոցի զարգացման մեջ։

Քաղաքագիտություն

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության պաշտպանական բարեփոխումներին ռազմաքաղաքական հիմնախնդիրների կարգավորման համատեքստում՝ ընդգծելով անվտանգության, զինված ուժերի արդիականացման և ռազմավարական պլանավորման դերակատարությունը տարածաշրջանային և ազգային անվտանգային համակարգերում։ Աշխատությունը վերլուծում է պաշտպանական համակարգի կառուցվածքային, կադրային և տեխնիկական փոփոխությունները, դրանց ազդեցությունը ռազմական կարողությունների զարգացումն ու զինված ուժերի մարտավարական պատրաստվածության մակարդակի բարձրացման վրա, ինչպես նաև համադրում է բարեփոխումների ռազմաքաղաքական և միջազգային իրավական պայմանները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տարածաշրջանային անվտանգության մարտահրավերներին, պաշտպանական քաղաքականության ռազմավարական առաջնահերթություններին, ինչպես նաև անվտանգության և պաշտպանության ոլորտում պետական կառավարման արդյունավետության ապահովման մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ռազմական գիտությունների, քաղաքականագիտության և պետական կառավարման ոլորտների մասնագետների համար՝ նպաստելով Հայաստանի պաշտպանական համակարգի զարգացման, ռազմավարական ինքնորոշման և տարածաշրջանային անվտանգության կայունության ապահովմանը։