Հայ գիտական բարբառագիտության 100-ամյակի գիտաժողովի նյութեր

Ինֆորմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է հատումների գրաֆների կիրառմանը трассավորման (ուղեգծման) խնդիրների լուծման գործընթացում՝ գրաֆների տեսության, դիսկրետ մաթեմատիկայի և ալգորիթմական մեթոդների շրջանակներում։ Դիտարկվում են հատումների գրաֆների կառուցման սկզբունքները, դրանց մաթեմատիկական հատկությունները և տարբեր երկրաչափական կամ տեխնիկական օբյեկտների փոխհարաբերությունների գրաֆային ներկայացման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուղեգծման խնդիրների մաթեմատիկական ձևակերպմանը, հնարավոր հատումների հայտնաբերմանը, երթուղիների փոխադարձ դասավորությանը և սահմանափակումների պայմաններում օպտիմալ լուծումների որոնմանը։ Քննարկվում են գրաֆների գագաթների և կողերի միջոցով օբյեկտների փոխազդեցությունների մոդելավորման, գրաֆների ներկման, կապակցվածության վերլուծության և ալգորիթմական օպտիմալացման մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում տպագիր էլեկտրոնային սխեմաների նախագծման, հաղորդակցական ցանցերի կազմակերպման և տեխնիկական համակարգերում միացումների արդյունավետ տեղաբաշխման հնարավոր կիրառություններին։ Կարևորվում են ուղեգծերի հատումների քանակի նվազեցումը, տարածական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը, նախագծման սահմանափակումների հաշվառումը և հաշվարկային բարդության գնահատումը։ Ուսումնասիրվում են նաև գրաֆային մոդելների կիրառման առավելությունները, տարբեր ալգորիթմների արդյունավետության համեմատությունը և ավտոմատացված նախագծման համակարգերում դրանց օգտագործման հեռանկարները։ Աշխատությունը կարող է նպաստել ուղեգծման խնդիրների լուծման մաթեմատիկական մեթոդների կատարելագործմանը, նախագծման գործընթացների ավտոմատացմանը և տեխնիկական համակարգերի կառուցվածքային օպտիմալացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել մաթեմատիկոսների, ծրագրավորողների, ալգորիթմների հետազոտողների, էլեկտրոնային համակարգերի նախագծողների և տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է խորհրդային ռուս գրող Գալինա Նիկոլաևայի ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությանը և դրա միջոցով սոցիալիստական ռեալիզմի գեղարվեստական ու գաղափարական մի շարք առանձնահատկությունների բացահայտմանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է գրողի արձակի թեմատիկ, ժանրային, կերպարային և ոճական համակարգի վրա՝ այն դիտարկելով խորհրդային գրականության զարգացման ընդհանուր գործընթացների համատեքստում։ Քննության են առնվում հասարակության և անհատի փոխհարաբերությունները, աշխատանքի, բարոյական պատասխանատվության, հասարակական պարտքի, անձնական ընտրության և մարդկային հարաբերությունների թեմաները, որոնք կարևոր տեղ են զբաղեցնում հեղինակի ստեղծագործական աշխարհում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում արտադրական և հասարակական միջավայրի գեղարվեստական պատկերմանը։ Աշխատանքը և մասնագիտական գործունեությունը ներկայացվում են ոչ միայն որպես հերոսների առօրյա կյանքի բաղադրիչներ, այլև որպես նրանց բնավորության, արժեքային համակարգի և հասարակության նկատմամբ վերաբերմունքի բացահայտման միջոցներ։ Այդ տեսանկյունից ուսումնասիրվում է, թե ինչպես են արտադրական խնդիրները, կոլեկտիվի ներսում առաջացող հակասությունները և մասնագիտական պատասխանատվությունը վերածվում գեղարվեստական կոնֆլիկտի հիմքի։ Կարևորվում է անհատի և կոլեկտիվի հարաբերության խնդիրը՝ բացահայտելով անձնական նախաձեռնության, հասարակական շահի և ընդհանուր նպատակների միջև գոյացող փոխհարաբերությունները։ Հերոսների կերպարները քննվում են զարգացման և փոփոխության ընթացքի մեջ, երբ նրանց աշխարհայացքը և վարքագիծը ձևավորվում են աշխատանքային, հասարակական ու անձնական փորձությունների ազդեցությամբ։ Ուսումնասիրվում են դրական հերոսի ստեղծման սկզբունքները և դրանց փոփոխությունները խորհրդային արձակի տարբեր փուլերում։ Միաժամանակ ուշադրություն է հատկացվում կերպարների հոգեբանական անհատականացմանը, քանի որ սոցիալական և գաղափարական խնդիրների ներկայացումը զուգորդվում է մարդկանց ներքին ապրումների, կասկածների, հարաբերությունների և բարոյական ընտրությունների պատկերմամբ։ Առանձին նշանակություն ունի հասարակական հակասությունների արտացոլումը։ Դիտարկվում է, թե ինչպես են գրական ստեղծագործություններում ներկայացվում նորի և հնի, նախաձեռնության և պահպանողականության, անձնական շահի և հասարակական պատասխանատվության միջև հակադրությունները։ Այս հակասությունների միջոցով բացահայտվում են ժամանակաշրջանի սոցիալական ու բարոյական խնդիրները և կերպարների դիրքորոշումները։ Սոցիալիստական ռեալիզմը քննվում է որպես խորհրդային մշակութային համակարգում ձևավորված գրական ուղղություն և ստեղծագործական մեթոդ, որն ուներ իրականության պատկերման որոշակի գաղափարական ու գեղագիտական սկզբունքներ։ Ուսումնասիրվում է իրականության պատմական զարգացման մեջ ներկայացման պահանջը, հասարակական գործընթացների գաղափարական մեկնաբանությունը, աշխատանքի և սոցիալական վերափոխումների թեմաների կարևորությունը, ինչպես նաև հերոսի զարգացման կապը հասարակության ընդհանուր փոփոխությունների հետ։ Միաժամանակ քննության են առնվում այդ մեթոդի ներսում անհատական հեղինակային ոճի դրսևորման հնարավորությունները։ Գալինա Նիկոլաևայի ստեղծագործությունների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ցույց տալ, որ նույն գաղափարական և գեղագիտական համակարգում գործող հեղինակները կարող էին տարբեր կերպ կառուցել կերպարները, կոնֆլիկտները և պատմողական կառուցվածքը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում արտադրական վեպի առանձնահատկություններին, քանի որ արդյունաբերական, գյուղատնտեսական կամ գիտատեխնիկական աշխատանքի թեման խորհրդային արձակում հաճախ դառնում էր հասարակական հարաբերությունների և բարոյական խնդիրների քննարկման հարթակ։ Արտադրական միջավայրի նկարագրությունը դիտարկվում է հերոսների փոխհարաբերությունների և հասարակական արժեքների բացահայտման հետ միասին։ Քննության են առնվում նաև կանանց կերպարների կառուցման առանձնահատկությունները, նրանց մասնագիտական, ընտանեկան և հասարակական դերերի փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև կնոջ անհատական ինքնուրույնության և հասարակական գործունեության ներկայացումը։ Գրողի ստեղծագործական մեթոդի ուսումնասիրության մեջ կարևորվում են պատմողական կառուցվածքը, երկխոսությունների կազմակերպումը, հեղինակային խոսքը, հոգեբանական նկարագրությունը և սոցիալական միջավայրի ներկայացման եղանակները։ Դիտարկվում է փաստական ու կենսական նյութի գեղարվեստական վերափոխումը և իրական հասարակական գործընթացները գրական կերպարների ու իրավիճակների միջոցով ընդհանրացնելու սկզբունքը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում նաև գրական կոնֆլիկտի կառուցմանը, քանի որ գաղափարական և հասարակական խնդիրները հաճախ բացահայտվում են տարբեր աշխարհայացքներ ու վարքագծային սկզբունքներ ներկայացնող կերպարների բախման միջոցով։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել սոցիալիստական ռեալիզմը ոչ միայն որպես պաշտոնապես հաստատված գեղարվեստական համակարգ, այլև որպես պատմականորեն պայմանավորված գրական երևույթ՝ իր ներքին հակասություններով, թեմատիկ շրջանակով և գեղարվեստական հնարավորություններով։ Կարևորվում է գրական ստեղծագործությունների ուսումնասիրությունը դրանց ստեղծման ժամանակաշրջանի հասարակական ու մշակութային պայմանների հետ փոխկապակցված՝ միաժամանակ տարբերակելով գաղափարական պահանջները և հեղինակային գեղարվեստական լուծումները։ Գրողի ժառանգության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել խորհրդային արձակի զարգացման, արտադրական և հասարակական թեմատիկայի փոփոխությունների, հերոսի գաղափարական ու հոգեբանական կառուցվածքի և ժամանակաշրջանի գրական քննադատության հիմնական հարցադրումների մասին։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ռուս գրականության, խորհրդային գրականության պատմության, սոցիալիստական ռեալիզմի տեսության և գրականագիտության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, գրականագետների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակային իմաստ արտահայտող շարահյուսական կառուցվածքների հոմանիշային հարաբերությունների ուսումնասիրությանը ժամանակակից անգլերենում։ Ներկայացվում են ժամանակային կապերի արտահայտման տարբեր քերականական միջոցները, դրանց կառուցվածքային և իմաստաբանական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև տարբեր ձևերի կիրառման պայմանները խոսքում և գրավոր տեքստերում։ Վերլուծվում են ժամանակային նախադասությունների, դարձվածքների և այլ շարահյուսական միավորների փոխարինելիության հնարավորությունները, դրանց իմաստային նրբերանգները և հաղորդակցական գործառույթները։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են անգլերենի քերականական համակարգում ժամանակային հարաբերությունների արտահայտման բազմազան եղանակները՝ ընդգծելով լեզվական ընտրության դերը և համատեքստի ազդեցությունը։ Գիրքը նախատեսված է լեզվաբանների, անգլերենի մասնագետների, թարգմանիչների, դասախոսների, ուսանողների և ժամանակակից անգլերենի կառուցվածքով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է Արևելքի հասարակությունների սոցիալական և կրոնական կյանքի ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով առօրյա կենցաղի, համայնքային հարաբերությունների, հավատալիքների, կրոնական հաստատությունների և մշակութային սովորույթների փոխկապակցվածությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում հասարակական կյանքը դիտարկվում է ոչ միայն քաղաքական կամ տնտեսական հարաբերությունների տեսանկյունից, այլև ընտանիքի, համայնքի, կրթության, բարեգործության, ավանդույթների և հասարակական վարքի ձևերի միջոցով։ Կրոնը ներկայացվում է որպես սոցիալական միջավայրի կարևոր բաղադրիչ, որը տարբեր պատմական պայմաններում կարող էր ազդեցություն ունենալ համայնքային ինքնության, բարոյական պատկերացումների, տոնական մշակույթի, կրթական հաստատությունների և հասարակական հարաբերությունների ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել տարբեր կրոնական համայնքների համակեցությանը և փոխհարաբերություններին՝ ներառելով իսլամական, քրիստոնեական, հրեական և տարածաշրջանում պատմականորեն ներկայացված այլ ավանդույթներ։ Կարևորվում է նաև քաղաքային և գյուղական միջավայրերի համեմատությունը, քանի որ սոցիալական կազմակերպման ձևերը, մասնագիտական խմբերի հարաբերությունները, ընտանեկան կառուցվածքները և կրոնական կյանքի դրսևորումները կարող էին տարբեր լինել բնակավայրի բնույթից և տեղական մշակութային պայմաններից կախված։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննության առնվել պաշտամունքային կառույցների և կրոնական հաստատությունների հասարակական գործառույթները, ուխտագնացության և տոնական արարողությունների համայնքային նշանակությունը, ինչպես նաև կրոնական առաջնորդների և կրթական կենտրոնների տեղը հասարակական կյանքում։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև կանանց և տղամարդկանց սոցիալական դերերի, ընտանեկան հարաբերությունների, հագուստի, հյուրասիրության, առևտրի, բարեգործության և առօրյա հաղորդակցության վերաբերյալ պատմական նկարագրություններին։ Միաժամանակ կարևոր է նման աղբյուրների քննադատական ընթերցումը, հատկապես եթե ուսումնասիրությունը հիմնված է եվրոպացի կամ ամերիկացի ճանապարհորդների, միսիոներների և այլ արտաքին դիտորդների վկայությունների վրա, քանի որ նրանց նկարագրություններում տեղական իրականությունը երբեմն ներկայացվել է ժամանակաշրջանին բնորոշ «Արևելքի» մասին ընդհանրացումների և մշակութային կանխադրույթների ազդեցությամբ։ Այդ պատճառով սոցիալական ու կրոնական կյանքի վերաբերյալ տեղեկությունները նպատակահարմար է դիտարկել դրանց ստեղծման պատմական և մշակութային համատեքստի հետ միասին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սոցիալական պատմության, կրոնագիտության, մշակութային մարդաբանության և արևելագիտության մոտեցումները՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրել Արևելքի հասարակությունների բազմազան համայնքային, կրոնական և առօրյա կյանքի ձևերը։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ջրային ռեսուրսների կառավարման համակարգի ուսումնասիրությանը, առկա հիմնախնդիրների բացահայտմանը և դրանց լուծման արդյունավետ ուղիների մշակմանը։ Դիտարկվում են երկրի մակերևութային և ստորերկրյա ջրային պաշարների օգտագործման առանձնահատկությունները, ջրային ռեսուրսների տարածքային բաշխվածությունը, ջրամատակարարման և ջրահեռացման համակարգերի կառավարման խնդիրները, ինչպես նաև ջրօգտագործման տնտեսական և բնապահպանական հետևանքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրային ռեսուրսների սահմանափակության, կլիմայական փոփոխությունների, ջրի կորուստների, աղտոտման և ոռոգման համակարգերի արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրներին։ Քննարկվում են ջրային տնտեսության կառավարման կազմակերպական, իրավական և տնտեսական մեխանիզմները, պետական կարգավորման գործիքները, ջրօգտագործման վճարների համակարգը և ներդրումային քաղաքականության կատարելագործման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում ջրային ռեսուրսների ինտեգրված կառավարման սկզբունքներին, ջրավազանային կառավարման մոտեցումներին, ժամանակակից տեխնոլոգիաների ներդրմանը և ջրի հաշվառման ու վերահսկողության համակարգերի զարգացմանը։ Կարևորվում են ջրային պաշարների պահպանությունը, գյուղատնտեսության և արդյունաբերության ջրօգտագործման արդյունավետության բարձրացումը, ջրային էկոհամակարգերի պաշտպանությունը և բնակչության համար անվտանգ ու կայուն ջրամատակարարման ապահովումը։ Աշխատությունը կարող է նպաստել Հայաստանի ջրային քաղաքականության կատարելագործմանը, ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության բարձրացմանը և երկարաժամկետ ջրային անվտանգության ապահովման ռազմավարությունների մշակմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել բնապահպանների, ջրային տնտեսության մասնագետների, տնտեսագետների, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը ուսումնասիրում է շուկայավարության (մարքեթինգի) դերը որպես ձեռնարկատիրական գործունեության զարգացման, ընդլայնման և մրցունակության բարձրացման հիմնական գործիք։ Գրքում ներկայացվում է, թե ինչպես է մարքեթինգը օգնում ձեռնարկություններին բացահայտել շուկայի հնարավորությունները, հասկանալ սպառողների վարքագիծը և ձևավորել արդյունավետ վաճառքային ու հաղորդակցական ռազմավարություններ։ Հեղինակը անդրադառնում է շուկայի ուսումնասիրության մեթոդներին, նպատակային լսարանի ընտրությանը, ապրանքների և ծառայությունների դիրքավորմանը, ինչպես նաև բրենդի ձևավորման և առաջխաղացման գործընթացներին։ Քննարկվում են ձեռնարկատիրության տնտեսական աճի գործոնները, մրցակցային առավելությունների ստեղծումը և նոր շուկաներ մուտք գործելու ռազմավարությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գովազդային քաղաքականությանը, թվային մարքեթինգի գործիքներին, գնային ռազմավարություններին և հաճախորդների հետ երկարաժամկետ հարաբերությունների ձևավորմանը։ Գրքում շեշտվում է, որ արդյունավետ շուկայավարությունը ոչ միայն մեծացնում է վաճառքները, այլ նաև նպաստում է ընկերության կայուն զարգացմանը և շուկայական դիրքերի ամրապնդմանը։ Աշխատությունը համադրում է տեսական հիմքերը և գործնական մոտեցումները՝ օգտակար լինելով ձեռնարկատերերի, մարքեթինգի մասնագետների, տնտեսագիտության ուսանողների և բիզնեսի կառավարման ոլորտով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։