Ուղղակի և անուղղակի հարկերի հարաբերակցության օպտիմալացման ուղիները Հայաստանի Հանրապետությունում

Քաղաքագիտություն

Իշխանությունը հասարակական հարաբերությունների կարևոր երևույթ է, որը արտահայտում է մարդկանց կամ խմբերի հնարավորությունը ազդելու ուրիշների վարքագծի, որոշումների և գործողությունների վրա։ Այն գոյություն ունի ցանկացած կազմակերպված հասարակությունում և հանդիսանում է պետության, կառավարման և սոցիալական կարգի հիմքը։ Իշխանության միջոցով ապահովվում է հասարակական կարգապահությունը, օրենքների իրականացումը և հասարակական գործընթացների կառավարումը։ Իշխանությունը կարող է հիմնվել տարբեր գործոնների վրա՝ ուժի, օրենքի, հեղինակության, ավանդույթի կամ համաձայնության։ Քաղաքագիտության մեջ առանձնացնում են իշխանության մի քանի հիմնական ձևեր։ Նախ՝ քաղաքական իշխանությունը, որը իրականացվում է պետության կողմից և ընդգրկում է օրենսդիր, գործադիր և դատական համակարգերը։ Օրենսդիր իշխանությունը ստեղծում է օրենքներ, գործադիրը իրականացնում է դրանք, իսկ դատականը վերահսկում է օրենքների կատարումը և լուծում իրավական վեճերը։ Երկրորդ՝ տնտեսական իշխանությունը, որը կապված է նյութական ռեսուրսների, արտադրության և հարստության վերահսկման հետ և հաճախ ազդում է հասարակական հարաբերությունների վրա։ Երրորդ՝ սոցիալական իշխանությունը, որը արտահայտվում է հասարակական խմբերի, կազմակերպությունների և ինստիտուտների ազդեցությամբ մարդկանց վարքագծի վրա։ Բացի այդ, առանձնացվում է նաև հոգևոր կամ գաղափարական իշխանությունը, որը ձևավորվում է կրոնի, մշակույթի, կրթության և լրատվամիջոցների միջոցով։ Իշխանությունը կարող է լինել նաև օրինական (լեգիտիմ), երբ այն ճանաչվում և ընդունվում է հասարակության կողմից, կամ ոչ օրինական, երբ այն հիմնված է բռնության կամ պարտադրանքի վրա։ Իշխանության արդյունավետությունը կախված է նրանից, թե որքանով է այն արդար, կայուն և ընդունելի հասարակության համար։ Ժամանակակից պետություններում մեծ նշանակություն ունի իշխանության հավասարակշռությունը և բաժանումը, քանի որ դա կանխում է չարաշահումները և ապահովում ժողովրդավարական կառավարում։

Ֆինանսներ

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգի ֆինանսական ակտիվների օպտիմալ կառավարման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով բանկերի ակտիվների կառուցվածքի, եկամտաբերության և ռիսկայնության փոխհարաբերությունների վերլուծությունը։ Հեղինակը դիտարկում է բանկային ակտիվների կառավարման տեսական հիմքերը՝ պորտֆելային մոտեցումները, ռիսկ-եկամտաբերություն հավասարակշռության մոդելները և կապիտալի համարժեքության պահանջների ազդեցությունը ֆինանսական որոշումների վրա։ Գրքում վերլուծվում են վարկային պորտֆելի ձևավորման, իրացվելիության կառավարման և ներդրումային ակտիվների բաշխման մեխանիզմները՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով ֆինանսական կայունության ապահովմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բանկային ռիսկերի կառավարման համակարգերին՝ վարկային, շուկայական և գործառնական ռիսկեր, ինչպես նաև դրանց նվազեցման գործիքներին։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև ՀՀ բանկային համակարգի առանձնահատկությունները՝ փոքր շուկայի պայմանները, դոլարիզացիայի մակարդակը և կարգավորող միջավայրի ազդեցությունը ակտիվների կառավարման արդյունավետության վրա։ Աշխատությունը ներկայացնում է ակտիվների օպտիմալացման հնարավոր ուղիներ՝ ուղղված բանկերի շահութաբերության բարձրացմանը և ֆինանսական կայունության ամրապնդմանը։ Այն օգտակար է ֆինանսիստների, բանկային մասնագետների և տնտեսական քաղաքականության ոլորտի հետազոտողների համար։

Գրականություն

Հերակլեսը (Հերկուլես) հին հունական դիցաբանության ամենահայտնի հերոսներից է, որը համարվում է ուժի, տոկունության և հերոսության խորհրդանիշ։ Նրա ծնունդը կապված է Զևսի և Ալքմենեի հետ։ Զևսը, ցանկանալով ունենալ բացառիկ ուժ ունեցող որդի, մոտեցել է Ալքմենեին և Հերակլեսը ծնվել է որպես աստվածային և մարդկային ծագում ունեցող կիսաստված։ Սակայն նրա ծնունդը չի ընդունվել Հերայի կողմից, որը Զևսի կնոջն էր և մշտապես թշնամաբար էր վերաբերվում Հերակլեսին՝ նրան հետապնդելով դեռ մանկությունից։ Հերակլեսի դաստիարակությունը եղել է առանձնահատուկ և դժվարին։ Նա մանկուց ցուցաբերել է արտակարգ ուժ և քաջություն։ Դաստիարակվել է տարբեր ուսուցիչների կողմից, ովքեր նրան սովորեցրել են մարտարվեստ, երաժշտություն, գրագիտություն և իմաստություն։ Սակայն արդեն պատանեկան տարիքում նա հայտնի է դարձել իր գերբնական ուժով՝ հաղթահարելով բազմաթիվ դժվարություններ։ Դիցաբանական պատմության համաձայն՝ նա դեռ պատանի էր, երբ սպանել է վտանգավոր առյուծին և պաշտպանել իր հայրենիքը, ինչը վկայում է նրա ապագա հերոսական ուղու մասին։ Հերակլեսի կյանքում կարևոր դեր է ունեցել նաև Հերայի կողմից ուղարկված խելագարության պահը, որի ժամանակ նա, չգիտակցելով իր գործողությունները, սպանել է իր ընտանիքին։ Այս ողբերգությունից հետո նա ստիպված է եղել ծառայել Միկենայի թագավորին և կատարել իր հայտնի «տասներկու սխրանքները», որոնք դարձան նրա հերոսության և փառքի հիմքը։ Այսպիսով, Հերակլեսի ծնունդն ու դաստիարակությունը ցույց են տալիս ոչ միայն նրա աստվածային ծագումը և արտասովոր ուժը, այլ նաև մարդկային տառապանքի, փորձությունների և ինքնահաղթահարման գաղափարը։ Նրա կերպարը դառնում է պայքարի, տոկունության և հերոսական ինքնազարգացման խորհրդանիշ՝ կարևոր տեղ զբաղեցնելով հին հունական դիցաբանության մեջ։

Քաղաքագիտություն

Հրատարակությունը ներկայացնում է Երևանի մասին ուղեցույց, որը արժեքավոր տեղեկատու աղբյուր է XX դարի կեսերի քաղաքի պատմական, ճարտարապետական և մշակութային նկարագրության ուսումնասիրության համար։ Նյութում ներկայացվում են քաղաքի զարգացման առանձնահատկությունները, գլխավոր փողոցները, հրապարակները, պատմական և ճարտարապետական նշանակություն ունեցող կառույցները, ինչպես նաև Երևանի նշանավոր վայրերն ու տեսարժան օբյեկտները։ Ուղեցույցը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել 1950-ական թվականների Երևանի քաղաքային միջավայրի, կառուցապատման, ենթակառուցվածքների և հասարակական կյանքի որոշակի դրսևորումների մասին։ Հրատարակության մեջ ներառված պատկերազարդ նյութերը լրացնում են տեքստային տեղեկությունները՝ դարձնելով այն կարևոր սկզբնաղբյուր Երևանի ճարտարապետության, քաղաքաշինության և մշակութային պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, ճարտարապետների, քաղաքաշինության մասնագետների, զբոսաշրջության ոլորտի հետազոտողների և Երևանի անցյալի նկատմամբ հետաքրքրություն ունեցող ընթերցողների համար։

Գրականություն

Ստեղծագործության կենտրոնում սովորաբար հայտնվում են մարդու ներքին ծանրաբեռնվածության, բարոյական ընտրության և կյանքի սոցիալական պայմանների ազդեցության թեմաները։ «Հոգսը» վերնագիրը ինքնին ընդգծում է հոգեբանական լարվածություն և պատասխանատվության կամ ներքին ճնշման զգացողություն, որը կարող է վերաբերել թե՛ անհատի անձնական խնդիրներին, թե՛ հասարակական պարտականությունների բեռին։ Զուդերմանի գրական ոճին բնորոշ է ռեալիստական պատկերումը՝ ուժեղ հոգեբանական վերլուծությամբ։ Նրա ստեղծագործություններում հաճախ ընդգծվում են մարդկային հարաբերությունների բարդությունները, սոցիալական անհավասարությունները և այն ներքին հակասությունները, որոնք ձևավորում են կերպարների վարքագիծը։ Այս մոտեցումը թույլ է տալիս ընթերցողին ոչ միայն հետևել սյուժեին, այլ նաև խորությամբ հասկանալ կերպարների հոգեբանական վիճակները։

Պատմություն

Ռուս-պարսկական պատերազմ (1826–1828) կարևոր շրջադարձային իրադարձություն էր Հարավային Կովկասի պատմության մեջ, որի արդյունքում զգալի փոփոխություններ տեղի ունեցան տարածաշրջանի քաղաքական քարտեզում և հատկապես Հայ ժողովրդի պատմության մեջ։ Պատերազմը սկսվեց այն պատճառով, որ Պարսկաստանը փորձեց վերականգնել իր ազդեցությունը Կովկասում և վերադարձնել նախկինում Ռուսաստանին անցած տարածքները։ Սակայն ռազմական գործողությունների ընթացքում ռուսական բանակը հաջողություններ գրանցեց և աստիճանաբար առաջացավ դեպի Արևելյան Հայաստանի տարածքներ։ Պատերազմի ավարտը ամրագրվեց Թուրքմենչայի պայմանագիր (1828)-ով, որով Պարսկաստանը ստիպված եղավ զիջել Ռուսաստանին Արևելյան Հայաստանի հիմնական հատվածները՝ ներառյալ Երևանի և Նախիջևանի խանությունները։ Այս գործընթացը հանգեցրեց Արևելյան Հայաստանի միացմանը Ռուսական կայսրությանը, ինչը դարձավ հայ ժողովրդի պատմության կարևոր շրջադարձային փուլերից մեկը։ Ռուսական իշխանության հաստատումը տարածաշրջանում բերեց վարչական, տնտեսական և սոցիալական փոփոխությունների, ինչպես նաև ազդեց հայ բնակչության անվտանգության և տեղաշարժերի վրա։ Միաժամանակ սկսվեց հայերի վերաբնակեցման գործընթաց Պարսկաստանից դեպի նոր միացված տարածքներ, ինչը նպաստեց տարածաշրջանում հայ բնակչության թվի աճին։ Այս իրադարձությունները երկարաժամկետ ազդեցություն ունեցան հայկական պետականության վերականգնման գաղափարների ձևավորման վրա և կարևոր դեր ունեցան ազգային ինքնագիտակցության զարգացման մեջ։