Հերակլեսի ծնունդն ու դաստիարակությունը

Գեղարվեստական հայ․

«Վերջին ուսուցիչը» (Պետրոսյան Վ.) — սա առավելապես պատմվածք-պատմվածքների կամ վեպի տիպի աշխատանք է, որը պատմում է մի ուսուցչի՝ վերջինների շարքում մնացած կամ վերջին մեկի կարգավիճակ ունեցող անձի մասին։ Գրքում առկա են հուզական, սոցիալական և կրթական թեմաներ, որոնք ցույց են տալիս ուսուցչի դերը հասարակությունում և նրա ներգործությունը աշակերտների կյանքի վրա։ Գիրքը սովորաբար ընդգրկում է հետևյալ հիմնական գաղափարները՝ ուսուցչի հոգեբանական ու հոգևոր բեռը կրթության արժեքը և դրա ազդեցությունը անձի ձևավորման վրա աշակերտ-ուսուցիչ հարաբերությունները՝ սիրո, հարգանքի և պահանջների մեջ հասարակության փոփոխությունները, որոնց մեջ կրթությունը հաճախ մնում է «վերջին ամրոցը» ուսուցչի նվիրվածությունը, երբ շրջապատը կամ համակարգը դժվարացնում է նրա գործը Ստեղծագործության լեզուն հաճախ զգացմունքային է, բայց նաև քննադատական՝ արտացոլելով ժամանակակից հասարակական խնդիրները։ Կարդացողը կարող է մտածել՝ ինչպիսի արժեքներ են այսօր իրականում կարևոր, և ինչու է կրթությունը (և ուսուցիչը) դեռևս անհրաժեշտ ու անփոխարինելի։ Հրատարակիչ - Դարակ ISBN - 978-9939-9222-6-3

Փիլիսոփայություն

«Արևմտյան փիլիսոփայության պատմություն» (Բերտրան Ռասել) 2 հատորանոց աշխատության Առաջին հատորը ներկայացնում է արևմտյան փիլիսոփայության վաղ փուլերը՝ հին հունական ժամանակներից մինչև միջնադար։ Ռասելը վերլուծում է փիլիսոփայական համակարգերի զարգացումը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են ձևավորվել գաղափարներ՝ արդարության, գիտելիքի, իրականության և բարոյականության մասին։ Գիրքը սկսվում է հույների՝ Թալեսից և Պյութագորասից, անցնում Սոկրատեսի, Պլատոնի, Արևելյան-հռոմեական և հելլենիստական ժամանակաշրջանների փիլիսոփաների միջոցով։ Ռասելը մեծ ուշադրություն է դարձնում նաև միջնադարյան աստվածաբանության և փիլիսոփայության զարգացմանը՝ Ավագ Օգոստինոսի, Աքվինացու և այլոց աշխատությունների քննարկմամբ։ Գիրքը առանձնանում է ոչ միայն պատմական ներկայացմամբ, այլև քննադատական մեկնաբանություններով՝ հեղինակային գնահատականներով։ Ռասելը մատուցում է փիլիսոփայական գաղափարների էվոլյուցիան՝ վերլուծելով դրանց տրամաբանական կառուցվածքը և հետևանքները։ Նա նաև ցույց է տալիս, թե ինչպես են գաղափարները կապվում հասարակական և գիտական զարգացման հետ։ Գիրքը գրավիչ է այն ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում են ունենալ համապարփակ պատկերացում արևմտյան մտածողության ձևավորման մասին։ «Առաջին հատորը» օգտակար է ուսանողների, փիլիսոփայական փորձագետների և ընդհանուր կրթություն ստացողների համար։ Ռասելի ոճը հասկանալի է, բայց հագեցած՝ ուղիղ և որոշակի, ինչը օգնում է հեշտությամբ հետևել պատմական թեքումներին։ Հրատարակիչ - АСТ Հրատ. տարեթիվ - 2023 ISBN - 978-5-17-100427-9

Մաթեմատիկա

Նյութում ներկայացվում են երկրորդ կարգի գծային դիֆերենցիալ հավասարություններ և դրանց համապատասխան եզրային պայմանները։ Քննարկվում է սեփական արժեքների (eigenvalues) և սեփական ֆունկցիաների (eigenfunctions) տեսությունը, ինչպես նաև դրանց հիմնական հատկությունները՝ օրթոգոնալություն, լրիվություն և սպեկտրային վերլուծություն։ Անդրադարձ է կատարվում նաև այս տեսության կիրառություններին՝ մասնավորապես ֆիզիկայում հանդիպող ալիքային երևույթների, ջերմահաղորդման խնդիրների և քվանտային մեխանիկայի մաթեմատիկական մոդելավորման մեջ։ Նյութը կարևոր է ինչպես տեսական հիմքերի խորացման, այնպես էլ կիրառական խնդիրների լուծման համար։

Պատմություն

Գիրքը ներկայացնում է այն հոգևոր և ժողովրդական պատկերացումները, որոնք ձևավորվել են հայկական ավանդական մշակույթում՝ կապված առողջության, պաշտպանության, հաջողության և կյանքի տարբեր իրավիճակների հետ։ Հիմնական բովանդակությունը․ Հմայական խոսքեր և ծեսեր Բուժիչ, պաշտպանիչ և հաջողություն բերող խոսքային ձևեր։ Ժողովրդական աղոթքներ Տարբեր իրավիճակների համար նախատեսված աղոթքներ (հիվանդություն, վտանգ, աշխատանքի հաջողություն և այլն)։ Կրոնական և ժողովրդական մտածողության միաձուլում Քրիստոնեական աղոթքների և հին հավատալիքների համատեղ գոյակցություն։ Բանահյուսական նյութերի հավաքագրում Տեքստերի գրանցում, դասակարգում և վերլուծություն։ Հավատալիքային համակարգ Բնության, մարդու և հոգևոր ուժերի փոխհարաբերությունների վերաբերյալ պատկերացումներ։

Այլ առարկաներ

Կենսաբանական հյուսվածքների էլեկտրական հատկությունները ներկայացնում են օրգանների և հյուսվածքների ունակությունը հաղորդել և պահպանել էլեկտրական լիցք, ինչը հիմնարար է մարդու և կենդանիների ֆիզիոլոգիական գործընթացների համար։ Այս հատկությունները կախված են հյուսվածքի կառուցվածքից, ջրային և աղային բովանդակությունից, սելյուլյար և միջնուցային հեղուկների էլեկտրահաղորդականությունից, ինչպես նաև մեմբրանի պոտենցիալներից։ Կենսաբանական հյուսվածքները տարբերվում են միջուկային, մկանային, նյարդային և կապակցիչ հյուսվածքների էլեկտրական հատկություններով՝ օրինակ, նյարդային և մկանային հյուսվածքներում արտահայտվում է գործող պոտենցիալների ձևով, որոնք անհրաժեշտ են հուզական ազդակների փոխանցման և մկանների սեղմման համար։ Հյուսվածքների էլեկտրական հատկությունների ուսումնասիրությունը կիրառվում է բժշկության, կենսաէլեկտրոնիկայի, արհեստական օրգանների նախագծման, էլեկտրոէներգետիկ ախտորոշման և կենսալաբորատոր հետազոտությունների մեջ, ինչպիսիք են ԷԿԳ, ԷԷԳ և էլեկտրոմայոգրաֆիա։ Այս հատկությունների ճիշտ գնահատումը թույլ է տալիս հասկանալ օրգանիզմի կենսաբանական գործընթացները, հայտնաբերել հիվանդությունները, նախագծել բժշկական սարքավորումներ և մշակել բուժման ու վերականգնողական մեթոդներ։

Պատմություն

Այս աշխատության գլխավոր առանձնահատկություններից մեկն այն է, որ հեղինակը չի սահմանափակվում միայն հայոց ներքին պատմությամբ՝ թագավորություններով, պատերազմներով կամ դինաստիաներով։ Փոխարենը, նա ցույց է տալիս, թե ինչպես են համաշխարհային խոշոր իրադարձությունները՝ կայսրությունների վերելքն ու անկումը, միգրացիոն շարժումները, տնտեսական և մշակութային փոխազդեցությունները, ազդել հայ ժողովրդի ձևավորման, զարգացման և ինքնության պահպանման վրա։ Այս մոտեցումը գիրքը դարձնում է ոչ միայն ազգային պատմության ուսումնասիրություն, այլև համաշխարհային պատմության մեջ հայերի տեղն ու դերը հասկանալու փորձ։ Աճառյանը մեծ ուշադրություն է դարձնում հայ ժողովրդի ծագման հարցերին՝ անդրադառնալով հին աղբյուրներին, լեզվաբանական տվյալներին և տարբեր գիտական տեսություններին։ Նա փորձում է բացատրել, թե ինչպես են հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի մեջ տեղավորվում հայերենը և հայերը, և ինչ կապեր ունեն հարակից ժողովուրդների հետ։ Այս հատվածներում զգացվում է հեղինակի մասնագիտական խորությունը, քանի որ պատմական փաստերը հաճախ ամրապնդվում են լեզվաբանական վերլուծություններով։ Գրքում կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև մշակույթի և հոգևոր կյանքի զարգացումը։ Աճառյանը չի դիտարկում պատմությունը միայն որպես քաղաքական իրադարձությունների շարք, այլ նաև որպես մշակութային շարունակականություն՝ գրականության, կրոնի, սովորույթների և լեզվի միջոցով։ Նա ցույց է տալիս, թե ինչպես են արտաքին ազդեցությունները՝ պարսկական, հելլենիստական, հռոմեական, բյուզանդական և արաբական, ներգործել հայկական մշակույթի վրա՝ միաժամանակ չվերացնելով դրա ինքնատիպությունը։ Հատկանշական է նաև, որ հեղինակը փորձում է խուսափել չափազանց ռոմանտիկ կամ միայն հայրենասիրական նկարագրություններից՝ փոխարենը առաջարկելով ավելի գիտական և համադրական մոտեցում։ Նա հաճախ համեմատում է հայկական պատմական զարգացումները այլ ժողովուրդների պատմության հետ՝ ընդգծելով ընդհանրությունները և տարբերությունները։ Այս համեմատական մեթոդը օգնում է ընթերցողին ավելի լավ հասկանալ ոչ միայն հայոց պատմությունը, այլև պատմության ընդհանուր օրինաչափությունները։