Քաղաքային գրադարաններ : Ժողովածու №2

Պատմություն

Գրքում ուսումնասիրվում են Հայաստանի Հանրապետության հարաբերությունները ռուսական նախկին կայսրության ոչ խորհրդային պետական կազմավորումների հետ 1918 թվականի հունիսից մինչև 1920 թվականի ապրիլ ընկած ժամանակահատվածում, վերլուծվում են Առաջին Հանրապետության արտաքին քաղաքականության ձևավորման պայմանները և տարածաշրջանային բարդ քաղաքական իրավիճակը քաղաքացիական պատերազմի և կայսրության փլուզման ֆոնին, ներկայացվում են Հայաստանի փոխհարաբերությունները Վրաստանի Դեմոկրատական Հանրապետության, Հյուսիսային Կովկասի և այլ ժամանակավոր պետական միավորների հետ, դիտարկվում են դիվանագիտական կապերի ձևավորման, սահմանային խնդիրների, տնտեսական համագործակցության և ռազմական-քաղաքական հակասությունների հիմնական ուղղությունները, ուսումնասիրվում է միջազգային ուժերի ազդեցությունը տարածաշրջանային գործընթացների վրա, վերլուծվում են Հայաստանի արտաքին քաղաքական ռազմավարության սահմանափակումներն ու հնարավորությունները պետականության պահպանման և ամրապնդման համատեքստում, աշխատանքը հիմնված է պատմական փաստաթղթերի, դիվանագիտական նյութերի և ժամանակաշրջանի իրադարձությունների համադրական վերլուծության վրա՝ նպատակ ունենալով ամբողջական պատկեր տալ Հայաստանի Հանրապետության հարաբերություններին հետկայսերական պետական կազմավորումների հետ նշված պատմական փուլում։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի պատմական զարգացումներին Լանկ-Թամուրի և թուրքմեն ցեղերի արշավանքների շրջանում (1386–1500)՝ ընդգրկելով քաղաքական, ռազմական և սոցիալ-տնտեսական փոփոխությունները ուշ միջնադարում։ Գրքում ներկայացվում են Թամերլանի արշավանքների ընթացքը, դրանց ավերիչ հետևանքները հայկական բնակավայրերի, քաղաքների և տնտեսական համակարգի վրա, ինչպես նաև տարածաշրջանում իշխանության փոփոխվող կառուցվածքը՝ թուրքմենական ցեղային միությունների՝ Կարա-Կոյունլուի և Աք-Կոյունլուի ազդեցությամբ։ Հեղինակը վերլուծում է հայկական իշխանությունների և բնակչության գոյատևման ռազմավարությունները, տեղական իշխանական կառույցների վերաձևավորումը, ինչպես նաև եկեղեցու և մշակութային կենտրոնների դերը ազգային ինքնության պահպանման գործում։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ռազմական գործողությունների աշխարհագրությանը, բնակչության տեղաշարժերին և տնտեսական անկման ու վերակազմավորման գործընթացներին։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է պատմաբանների, միջնադարյան պատմության մասնագետների և տարածաշրջանային հետազոտողների համար՝ նպաստելով ուշ միջնադարյան Հայաստանի պատմության համապարփակ և խորքային ըմբռնմանը։

Գրականություն

Ջեյմս Ջոյսը (1882–1941) համարվում է 20-րդ դարի գրականության ամենաաղմկահարույց և ազդեցիկ ստեղծագործողներից մեկը, որի գրական ժառանգությունը ձևավորել է ժամանակակից եվրոպական արձակի և նորաոճ նարատիվ տեխնիկայի հիմքերը։ «Ուլիս» ստեղծագործությունը, որը առաջին անգամ հրատարակվել է 1922 թվականին, ներկայացնում է դետալային ու բազմաշերտ մոտեցում առօրյա կյանքի, մարդու հոգեբանության և ներքին հոգեկան հոսքի արտահայտմանը։ Աշխարհահռչակ գործի առանցքային առանձնահատկությունն է Ջոյսի օգտագործած «ներքին հոսք» (stream of consciousness) տեխնիկան, որը թույլ է տալիս ընթերցողին անմիջականորեն դիտարկել կերպարների մտքերն ու զգացմունքները՝ ընդհատվող ժամանակային և տրամաբանական կառուցվածքով։ «Ուլիսը» ներկայացնում է Դուբլին քաղաքի մեկօրյա կյանքը՝ հետևելով Լեոփոլդ Բլումի ու այլ կերպարների առօրյա գործողություններին, որոնք արտացոլում են մարդու ներքին տագնապները, ցանկություններն ու հոգեբանական բարդությունները։ Ստեղծագործությունը համարվում է մեծ գրական դարաշրջանի խորհրդանիշ, որը փորձարարական ոճով և խորքային խորությամբ արտահայտում է ժամանակակից մարդու առօրեականության, ինքնության և հասարակական հարաբերությունների խնդիրները։ Ջոյսի աշխատանքը քննադատական և սիմվոլիկ շերտերով հագեցած է, ինչը թույլ է տալիս ուսումնասիրել այն որպես հասարակության, պատմության ու հոգեբանության հայեցակարգային մի ամբողջություն։ «Ուլիսը» մեծ ազդեցություն է ունեցել ոչ միայն գրականության, այլև ժամանակակից նարատիվ տեխնիկայի և մտավոր մշակույթի զարգացման վրա, վեր հանելով ստեղծագործողի ստեղծագործական ազատության և լեզվական նորարարության գաղափարը։ Այսպիսով, Ջեյմս Ջոյսի «Ուլիսը» համարվում է ժամանակակից գրականության գլուխգործոց, որը ընթերցողին ներգրավում է մարդու հոգեբանության բարդ աշխարհ, առօրյա կյանքի մանրամասների և գրական արտահայտչական նորաձևության մեջ։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է ծառայությունների սերտիֆիկացման համակարգի էությանը, նպատակներին և կիրառման մեխանիզմներին ժամանակակից տնտեսությունում։ Գրքում ներկայացվում է, թե ինչ է ծառայությունների սերտիֆիկացումը՝ որպես որակի հաստատման և համապատասխանության գնահատման գործընթաց, որը նպատակ ունի ապահովել ծառայությունների սահմանված ստանդարտներին համապատասխանությունը և բարձրացնել սպառողների վստահությունը։ Հեղինակը անդրադառնում է սերտիֆիկացման հիմնական սկզբունքներին, միջազգային և ազգային ստանդարտացման համակարգերին, ինչպես նաև գնահատման և վերահսկման գործընթացներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ծառայությունների որակի չափանիշներին, դրանց գնահատման մեթոդներին և վերահսկողության ինստիտուցիոնալ կառուցվածքին։ Գրքում քննարկվում են նաև սերտիֆիկացման դերը մրցունակության բարձրացման, շուկայի կարգավորման և սպառողների իրավունքների պաշտպանության գործում։ Վերլուծվում են ծառայությունների տարբեր ոլորտներում՝ բանկային, զբոսաշրջային, առողջապահական և կրթական համակարգերում սերտիֆիկացման կիրառման առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը համադրում է տեսական հիմքերը և գործնական մոտեցումները՝ օգտակար լինելով որակի կառավարման մասնագետների, տնտեսագետների, ծառայությունների ոլորտի աշխատողների և ուսանողների համար։

Գրականություն

Ալեքսանդր Շիրվանզադե-ի «Կործանվածը» ստեղծագործությունը սոցիալ-հոգեբանական բնույթի պատմություն է, որտեղ հեղինակը ներկայացնում է մարդու բարոյական անկման և կյանքի կործանման պատճառները՝ կապելով դրանք հասարակական միջավայրի ու նյութական արժեքների գերակայության հետ։ Ստեղծագործության կենտրոնում գտնվում է այն գաղափարը, որ մարդը կարող է աստիճանաբար կորցնել իր արժանապատվությունը, սկզբունքները և մարդկային դեմքը, երբ ենթարկվում է սխալ ընտրությունների, արտաքին ազդեցությունների կամ կեղծ արժեքների։ Շիրվանզադեն այս գործով ընդգծում է, թե ինչպես են սոցիալական անհավասարությունը, շահադիտական հարաբերությունները և հոգևոր արժեքների թուլացումը հանգեցնում անհատի կործանմանը՝ ցույց տալով նաև, որ մարդու անկումը հաճախ սկսվում է ներսից՝ նրա սեփական որոշումներից ու թուլություններից։

Գեղարվեստական հայ․

«Կարմիր․ Վեպ» (Հարություն Աֆյան) ժամանակակից հայկական վեպ է, որը առանձնանում է իր լարվածությամբ, հոգեբանական խորությամբ և հասարակության վրա նետված սուր դիտարկումներով։ Գիրքը պատմում է մի աշխարհի մասին, որտեղ «կարմիր» գույնը կարող է խորհրդանշել ինչպես սերը, այնպես էլ արյունը, կրքը, վտանգը և հեղափոխական էներգիան։ Վեպի հերոսները հաճախ հայտնվում են ներքին հակասությունների մեջ՝ երբ պետք է ընտրեն կամ պայքարեն՝ իրենց սկզբունքների և կյանքի ճնշումների միջև։ Աֆյանը օգտագործում է խորհրդանշական լեզու, որը թույլ է տալիս ընթերցողին գտնել տարբեր շերտեր՝ ինչպես արտաքին գործողություններում, այնպես էլ հերոսների հոգևոր աշխարհում։ Գիրքը շոշափում է հասարակական անհավասարություններ, բարոյական արժեքների կորուստ, իշխանության ազդեցություն և մարդու ինքնության ճգնաժամը։ «Կարմիր»-ը նաև կարող է ներկայացնել մարդու ներքին «կրակոտ» զգացմունքները՝ սիրո, ատելության, ցանկության և զայրույթի տեսքով։ Վեպը ընթերցվում է արագ, բայց երկար է մնալով մտքում՝ այն պատճառով, որ յուրաքանչյուր դրվագում կա մեկ կամ մի քանի խոր իմաստներ։ Հեղինակի ոճը էմոցիոնալ և դինամիկ է, ինչը ստեղծում է սուր, գրավիչ պատմություն՝ ժամանակակից ընթերցողի համար։ Այս վեպը հարմար է նրանց համար, ովքեր սիրում են սոցիալական դրամա, հոգեբանական թրիլեր և խորհրդանշական գրականություն։ Ընդհանուր առմամբ, «Կարմիր․ Վեպ» ընթերցողին տալիս է հետաքրքիր, լարված և մտորիչ պատմություն՝ մարդու ներսի ու հասարակության խնդիրների մասին։ Հրատարակիչ - Անտարես Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-9939-76-639-3