Ֆինանսներ, դրամաշրջանառություն և վարկ

Մանկական

Գիրք ստվարաթղթե․ Ոսկե ձվիկը աչուկ (տնակ) Հրատարակիչ - Բուկինիստ Հրատ. տարեթիվ - 2018 ISBN - 978-9939-66-199-5

Գրականություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է աբսուրդի դրամայի ժանրում հերոսի և հակահերոսի կերպարների վերաիմաստավորման խնդրին՝ ընդգծելով ավանդական դրամատուրգիական կառուցվածքների քայքայումը և մարդու գոյաբանական վիճակի նոր ներկայացումները XX դարի թատերական մտածողության մեջ։ Աշխատությունում վերլուծվում է, թե ինչպես աբսուրդի դրամայում հերոսական և հակահերոսական դասական հակադրությունը կորցնում է իր հստակ սահմանները՝ փոխարինվելով կերպարային անորոշությամբ, գործողության մերժմամբ և իմաստի փնտրտուքի անընդհատ ձախողմամբ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն դրամատուրգներին, որոնց ստեղծագործություններում կերպարները հաճախ զրկված են ավանդական նպատակայնությունից և գործում են գոյաբանական դատարկության, լեզվական խզումների և իրականության անհեթեթության պայմաններում։ Քննարկվում է նաև լեզվի և հաղորդակցության ճգնաժամը որպես կերպարների միջև հարաբերությունների հիմնական խաթարող գործոն, ինչը հանգեցնում է ոչ միայն հերոսական գործողության բացակայության, այլ նաև ինքնության տարրալուծման։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ աբսուրդի դրամայում հերոսը հաճախ դառնում է հակահերոսի արտացոլում կամ նույնիսկ այդ հակադրության ամբողջական մերժում՝ ստեղծելով նոր տիպի թատերական կերպար, որը գոյություն ունի ոչ թե գործողության, այլ սպասման, լռության և իմաստազուրկ կրկնության մեջ։ Նպատակն է բացահայտել, թե ինչպես է աբսուրդի դրաման վերաձևավորում դասական դրամատուրգիական կատեգորիաները և ստեղծում նոր ընկալում մարդու և աշխարհի հարաբերությունների մասին։

Այլ առարկաներ

Հեղինակ Ս. Ե. Մարգարյանը գրքում մանրամասն նկարագրում է օրգանական պարարտանյութերի հիմնական տեսակները՝ գոմաղբ, կոմպոստ, կենսահումուս և այլ կենսաբանական նյութեր, ինչպես նաև դրանց ստացման տեխնոլոգիական շղթան՝ հումքի հավաքումից մինչև պատրաստի արտադրանքի կիրառումը հողում։ Աշխատությունը հատուկ ուշադրություն է դարձնում արտադրական գործընթացների մեխանիզացմանը՝ ներկայացնելով խառնման, մանրացման, ֆերմենտացման, տեղափոխման և տարածման համար օգտագործվող մեքենաների կառուցվածքը, աշխատանքի սկզբունքները և արդյունավետ օգտագործման եղանակները։ Գրքում ընդգծվում է նաև օրգանական պարարտանյութերի դերը հողի բերրիության վերականգնման, հումուսի քանակի ավելացման, միկրոբիոլոգիական ակտիվության խթանման և շրջակա միջավայրի պահպանության գործում՝ որպես քիմիական պարարտանյութերի այլընտրանք կամ լրացում։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև արտադրական գործընթացների օպտիմալացման ուղիները, էներգախնայող տեխնոլոգիաները և տեխնիկական սպասարկման հիմնական պահանջները՝ ապահովելով մեքենաների արդյունավետ և երկարաժամկետ աշխատանքը։ Աշխատությունը ներառում է նաև անվտանգության կանոններ և արտադրական հիգիենայի պահանջներ, որոնք կարևոր են օրգանական նյութերի մշակման ընթացքում։ Այն նախատեսված է գյուղատնտեսական մասնագետների, ինժեներների, ուսանողների և օրգանական գյուղատնտեսությամբ հետաքրքրվողների համար, ովքեր ցանկանում են կիրառել կայուն և էկոլոգիապես անվտանգ արտադրական մոտեցումներ։

Սոցիոլոգիա

Գիրքը ուսումնասիրում է, թե ինչպես էին ձևավորված և գործում ազգակցական կապերը հայ ավանդական հասարակությունում՝ հատկապես գյուղական միջավայրում՝ XIX դարի երկրորդ կեսից մինչև XX դարի սկիզբ։ Հիմնական բովանդակությունը․ Ազգակցական համակարգի կառուցվածք Տոհմ, գերդաստան, ընտանիք և նրանց փոխկապակցվածությունը։ Ընտանեկան ձևեր Մեծ ընտանիք, նուկլեար ընտանիք և դրանց փոփոխությունները ժամանակի ընթացքում։ Ամուսնության և խնամիական կապեր Ամուսնության ավանդույթներ, կնքահայրություն և սոցիալական կապերի ամրապնդում։ Սոցիալական դերեր և հեղինակություն Ընտանիքի ավագների և համայնքի ազդեցիկ անդամների դերը։ Ավանդույթների ազդեցություն Ազգակցական կապերի կարգավորում սովորույթներով և հասարակական նորմերով։ Փոփոխությունների գործընթաց Ավանդական համակարգից դեպի ժամանակակից սոցիալական կառուցվածք անցումը։

Կենսաբանություն

Ածխաջրերը օրգանական միացություններ են, որոնք հանդիսանում են կենդանի օրգանիզմների համար էներգիայի հիմնական աղբյուրներից մեկը և կարևոր դեր ունեն բջջային կառուցվածքների ձևավորման, նյութափոխանակության և կենսագործունեության կարգավորման գործընթացներում։ Դրանք կազմված են ածխածնից, ջրածնից և թթվածնից, իսկ իրենց անվանումը ստացել են այն պատճառով, որ քիմիական կառուցվածքով նման են ածխածնի և ջրի միացությունների։ Ածխաջրերը լայնորեն տարածված են բնության մեջ և հանդիպում են բույսերի, կենդանիների ու միկրոօրգանիզմների կազմության մեջ։ Բույսերում դրանք առաջանում են ֆոտոսինթեզի արդյունքում, երբ արևի լույսի ազդեցությամբ ածխաթթու գազից և ջրից սինթեզվում է գլյուկոզա։ Ածխաջրերը դասակարգվում են միաշաքարների, երկշաքարների և բազմաշաքարների։ Միաշաքարներից առավել հայտնի են գլյուկոզան և ֆրուկտոզան, որոնք արագ ներծծվում են օրգանիզմում և ապահովում են էներգիա։ Երկշաքարների օրինակ են սախարոզան, կաթնաշաքարը և մալթոզան, որոնք կազմված են երկու միաշաքարներից։ Բազմաշաքարները, ինչպիսիք են օսլան, գլիկոգենը և ցելյուլոզը, ունեն ավելի բարդ կառուցվածք և կարևոր նշանակություն ունեն ինչպես բույսերի, այնպես էլ կենդանիների կյանքում։ Մարդու օրգանիզմում ածխաջրերը կարևոր դեր են խաղում էներգիայի արտադրության մեջ, քանի որ դրանց քայքայման արդյունքում արտադրվում է գլյուկոզա, որն օգտագործվում է բջիջների կողմից։ Գլյուկոզան հատկապես կարևոր է ուղեղի և նյարդային համակարգի աշխատանքի համար։ Ածխաջրերը պարունակվում են հացահատիկային մշակաբույսերում, մրգերում, բանջարեղենում, մեղրում, կաթնամթերքում և բազմաթիվ այլ սննդատեսակներում։ Օրգանիզմում ավելցուկային ածխաջրերը կարող են կուտակվել ճարպի ձևով, ինչը կարող է հանգեցնել առողջական խնդիրների, ուստի կարևոր է պահպանել հավասարակշռված սննդակարգ։ Բացի սննդային նշանակությունից, ածխաջրերը կիրառվում են նաև արդյունաբերության մեջ՝ սննդի, բժշկության, թղթի և տեքստիլի արտադրության ոլորտներում։ Այսպիսով, ածխաջրերը կենսական նշանակություն ունեցող նյութեր են, որոնք ապահովում են օրգանիզմի բնականոն գործունեությունը և մեծ դեր ունեն բնության ու մարդու կյանքի մեջ։

Մշակույթ

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է հայկական պանթեոններում տեղակայված հուշակոթողների տիպաբանական և գեղարվեստական առանձնահատկությունների վերլուծությանը՝ ընդգծելով դրանց ձևավորման պատմական զարգացումը, ճարտարապետական բազմազանությունը և մշակութային-հիշողական նշանակությունը։ Դիտարկվում են Երևանի Կոմիտասի անվան պանթեոնի, ինչպես նաև այլ քաղաքային և տարածաշրջանային հուշահամալիրների օրինակները, որտեղ ձևավորվել է ազգային հիշողության պահպանման և հանրային հարգանքի արտահայտման յուրահատուկ տարածք։ Աշխատանքում առանձնացվում են հուշակոթողների հիմնական տիպերը՝ դիմաքանդակային կոթողներ, հորիզոնական և ուղղահայաց ստելաներ, սարկոֆագային հուշարձաններ, ինչպես նաև խորհրդանշական կոմպոզիցիոն կառուցվածքներ, որոնք արտահայտում են հանգուցյալի հասարակական դերը և մշակութային նշանակությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գեղարվեստական ձևավորման տարրերին՝ քարի մշակման տեխնիկաներին, քանդակային լուծումներին, խորհրդանշական պատկերագրությանը և գրային հուշարձանների ձևավորմանը, որոնք միասին ձևավորում են հուշային միջավայրի ամբողջական գեղագիտական համակարգը։ Քննարկվում է նաև հայկական հուշակոթողային արվեստի կապը ավանդական ճարտարապետության, եկեղեցական քանդակագործության և ժամանակակից մոնումենտալ արվեստի հետ, ինչը թույլ է տալիս դիտարկել այս երևույթը որպես շարունակական մշակութային գործընթաց։ Ընդգծվում է, որ պանթեոնների հուշակոթողները ոչ միայն անհատական հիշատակի արտահայտություններ են, այլ նաև ազգային ինքնության, պատմական հիշողության և մշակութային արժեքների հանրային խորհրդանշական համակարգ, որը ձևավորում է քաղաքային մշակութային լանդշաֆտի կարևոր բաղադրիչ: