Ադամյան, Նաիրա Հայկի

Ադամյան, Նաիրա Հայկի

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Medicine

Նեյրոպաթիկ ցավի կառավարումը նոր սինթեզված ԳԱԿԹ պիրոգլուտամատային կարճ պեպտիդներով

Աշխատությունը նվիրված է նյարդային համակարգի ախտահարման կամ գործունեության խանգարման հետ կապված ցավային վիճակների վերահսկման հնարավորությունների փորձարարական ուսումնասիրությանը՝ նոր սինթեզված կարճ պեպտիդային միացությունների կենսաբանական ազդեցությունների գնահատման միջոցով։ Հետազոտության առանցքում ԳԱԿԹ-ային համակարգի և պիրոգլուտամատային կառուցվածքային բաղադրիչների հետ կապված պեպտիդների հնարավոր նյարդաբանական ազդեցություններն են, ինչպես նաև դրանց նշանակությունը ցավային ազդակների ձևավորման և փոխանցման մեխանիզմների կարգավորման համատեքստում։ Քննվում են նեյրոպաթիկ ցավի առաջացման նյարդաքիմիական և բջջային հիմքերը, հատկապես գրգռիչ ու արգելակիչ նյարդային գործընթացների հավասարակշռության փոփոխությունները և կենտրոնական ու ծայրամասային նյարդային համակարգերի մասնակցությունը երկարատև ցավային զգացողության ձևավորմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ԳԱԿԹ-ին՝ որպես նյարդային համակարգի կարևոր արգելակիչ նյարդամիջնորդանյութի, և այն հարցին, թե դրա հետ գործառականորեն կապված նոր պեպտիդային միացությունները ինչպիսի ազդեցություն կարող են ունենալ ցավի կարգավորման մեխանիզմների վրա։ Նոր սինթեզված միացությունների ուսումնասիրությունը կարող է ներառել դրանց կենսաբանական ակտիվության, ազդեցության առանձնահատկությունների և նյարդային համակարգի տարբեր գործընթացների հետ հնարավոր փոխազդեցությունների համեմատական գնահատում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև կառուցվածքի և կենսաբանական ազդեցության միջև կապի ուսումնասիրությունը, որը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե պեպտիդային մոլեկուլների կառուցվածքային փոփոխություններն ինչպես կարող են անդրադառնալ դրանց գործառական հատկությունների վրա։ Հետազոտության շրջանակում ստացված փորձարարական տվյալները կարող են համադրվել նեյրոպաթիկ ցավի ժամանակ դիտվող վարքային, նյարդաքիմիական և ֆիզիոլոգիական ցուցանիշների հետ՝ ուսումնասիրվող միացությունների հնարավոր ազդեցությունը բնութագրելու նպատակով։ Միաժամանակ կարևորվում է դրանց անվտանգության և անցանկալի ազդեցությունների գիտական գնահատումը՝ հետագա հետազոտությունների նպատակահարմարությունը որոշելու համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նյարդակենսաբանության, նյարդադեղաբանության, կենսաքիմիայի և պեպտիդային միացությունների ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով խորացնել նեյրոպաթիկ ցավի մեխանիզմների վերաբերյալ պատկերացումները և գնահատել նոր կենսաակտիվ միացությունների հետազոտական ներուժը։

Updated: 2026-09-21
Նեյրոպաթիկ ցավի կառավարումը նոր սինթեզված ԳԱԿԹ պիրոգլուտամատային կարճ պեպտիդներով

Free

Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book14 Read more Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book16 Read more Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book15 Read more Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book13 Read more Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Read more Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book5 Read more