Ավետյան, Էդգար Արսենի

Ավետյան, Էդգար Արսենի

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Finance

Ֆինանսական ռիսկերի կառավարումը բանկային համակարգում

Աշխատությունը նվիրված է բանկային համակարգում ֆինանսական ռիսկերի կառավարման տեսական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում բանկերի գործունեության ընթացքում առաջացող ֆինանսական ռիսկերի բացահայտումը, գնահատումը, վերահսկումը և նվազեցումն են, քանի որ բանկային համակարգի կայունությունը մեծապես կախված է ռիսկերի արդյունավետ կառավարման մեխանիզմներից։ Ուսումնասիրվում են վարկային, շուկայական, տոկոսադրույքային, արժութային, իրացվելիության և այլ ֆինանսական ռիսկերի առաջացման պատճառները, դրանց առանձնահատկությունները և փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վարկային ռիսկին, որը կապված է վարկառուների կողմից իրենց պարտավորությունները ժամանակին և ամբողջությամբ չկատարելու հավանականության հետ, ինչպես նաև վարկային պորտֆելի որակի գնահատման և դիվերսիֆիկացման խնդիրներին։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև շուկայական ռիսկերը՝ պայմանավորված տոկոսադրույքների, արժութային փոխարժեքների և ֆինանսական ակտիվների արժեքների փոփոխություններով։ Կարևոր ուղղություն է իրացվելիության ռիսկի կառավարումը, քանի որ բանկը պետք է կարողանա ցանկացած պահի կատարել իր կարճաժամկետ պարտավորությունները՝ միաժամանակ պահպանելով ակտիվների շահութաբերության և իրացվելիության հավասարակշռությունը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են ֆինանսական ռիսկերի գնահատման քանակական և որակական մեթոդները, ռիսկի չափման ցուցանիշները, սթրես-թեստավորումը, սցենարային վերլուծությունը և հավանական կորուստների գնահատման մոտեցումները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ռիսկերի կառավարման համակարգի կազմակերպական կառուցվածքը, որի արդյունավետությունը պայմանավորված է բանկի ներքին վերահսկողության, ռիսկերի սահմանաչափերի, մոնիթորինգի և հաշվետվողականության մեխանիզմների ճիշտ կազմակերպմամբ։ Ուսումնասիրվում է նաև կապիտալի բավարարության և ռիսկերի միջև փոխհարաբերությունը, քանի որ բավարար կապիտալային բուֆերների ձևավորումը բանկերին հնարավորություն է տալիս դիմակայել չնախատեսված ֆինանսական կորուստներին և պահպանել գործունեության կայունությունը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ ռիսկերի կառավարման միջազգային սկզբունքներին և բանկային վերահսկողության ժամանակակից մոտեցումներին՝ դրանք դիտարկելով ֆինանսական համակարգի կայունության ապահովման տեսանկյունից։ Կարևոր է նաև բանկի ակտիվների և պարտավորությունների կառուցվածքի, եկամտաբերության և ռիսկայնության միջև օպտիմալ հարաբերակցության ձևավորումը։ Արդյունավետ ռիսկերի կառավարումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես հնարավոր կորուստների կանխարգելման միջոց, այլև որպես բանկի ռազմավարական կառավարման կարևոր բաղադրիչ, որը թույլ է տալիս հավասարակշռել եկամտաբերությունն ու անվտանգությունը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել բանկերի ռիսկերի կառավարման համակարգերի կատարելագործման, ֆինանսական կայունության բարձրացման, հնարավոր կորուստների նվազեցման և կառավարչական որոշումների հիմնավորվածության ապահովման նպատակով։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել բանկային ոլորտի մասնագետներին, ֆինանսիստներին, տնտեսագետներին, ռիսկերի կառավարիչներին, ֆինանսական վերլուծաբաններին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Updated: 2026-09-19
Ֆինանսական ռիսկերի կառավարումը բանկային համակարգում

Free

Մովսես Խորենացի Մովսես Խորենացի 410 թ․ – 490 թ․ Մովսես Խորենացին հայ պատմագրության հիմնադիրն է և հայտնի է որպես «Հայ պատմության հայր»։ Նրա «Հայոց պատմություն» աշխատությունը համարվում է հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն նկարագրում է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունները, մշակույթը և պատմական զարգացումը։Մովսես Խորենացին համարվում է հայ պատմագրության հիմնադիրը և հաճախ կոչվում է «Հայ պատմության հայր»։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմությունը», հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից է։ Այս գրքում նա ներկայացրել է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունների պատմությունը և ազգային ավանդույթները։ Խորենացին օգտագործել է ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր աղբյուրներ։ Նրա աշխատությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն պատմաբանների, այլև գրականագետների համար։ Գրքի լեզուն հարուստ է և պատկերավոր։ Նա կարևոր դեր է ունեցել հայկական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման մեջ։ Խորենացու ազդեցությունը զգացվում է հետագա դարերի գրականության և պատմագրության վրա։ Նրա անունը դարձել է հայկական գիտական մտքի խորհրդանիշ։ Այսօր նա շարունակում է մնալ հայ մշակույթի ամենահարգված դեմքերից մեկը։ menu_book6 Read more Հակոբ Պարոնյան Հակոբ Պարոնյան 1843 թ․ – 1891 թ․ Հակոբ Պարոնյանը հայ երգիծական գրականության ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում քննադատել է հասարակական արատները, կեղծավորությունը և անարդարությունը։ Նրա հումորը սուր է և հաճախ շատ արդիական նույնիսկ այսօր։ Պարոնյանը ստեղծել է բազմաթիվ հիշարժան կերպարներ։ Նրա գործերը համատեղում են ծիծաղն ու հասարակական քննադատությունը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ երգիծանքի զարգացման վրա։ Նրա լեզուն կենդանի է և արտահայտիչ։ Պարոնյանի ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են դպրոցներում և համալսարաններում։ Նա համարվում է հայ սատիրայի դասականը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է հետաքրքրել ընթերցողներին։ menu_book2 Read more Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book9 Read more Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Read more Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1894 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Read more Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Read more