Աշխատությունը նվիրված է Հայկական հարցի ձևավորման, զարգացման և միջազգային քաղաքականության շրջանակում դրա տարբեր դրսևորումների ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում Օսմանյան կայսրության տարածքում հայ բնակչության քաղաքական, սոցիալական, տնտեսական և մշակութային դրությունն է, ինչպես նաև հայության անվտանգության, իրավունքների և ինքնակառավարման խնդիրների շուրջ ձևավորված քաղաքական գործընթացները։ Աշխատանքը դիտարկում է Հայկական հարցի միջազգայնացման գործընթացը, եվրոպական տերությունների քաղաքական շահերի ազդեցությունը, դիվանագիտական նախաձեռնությունները և միջազգային պայմանագրերի ու համաձայնությունների նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբին տեղի ունեցած իրադարձություններին, հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված բռնություններին, բարենորոգումների պահանջներին և հայ ազգային-քաղաքական շարժումների ձևավորմանն ու զարգացմանը։ Ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս հասկանալ, թե ինչպես է ներքին քաղաքական և հասարակական խնդիրը աստիճանաբար վերածվել միջազգային հարաբերությունների կարևոր հարցի և ինչպես են տարբեր պետությունների աշխարհաքաղաքական շահերն ազդել դրա ընթացքի վրա։ Աշխատանքը նաև կարևոր աղբյուրագիտական և պատմագիտական նշանակություն ունի՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու ժամանակաշրջանի քաղաքական զարգացումները, դիվանագիտական հարաբերությունները և հայ ժողովրդի պատմական ճակատագրի առանցքային հանգրվանները։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, հայագետներին, հետազոտողներին, ուսանողներին և Հայոց պատմության ու միջազգային դիվանագիտության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։
