Դավթյան, Ֆելմիրա Արտավազդի

Դավթյան, Ֆելմիրա Արտավազդի

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Linguistics

Գուրգեն Մահարու չափածոյի լեզուն և ոճը

Աշխատությունը նվիրված է Գուրգեն Մահարու բանաստեղծական ժառանգության լեզվաոճական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով նրա չափածո ստեղծագործությունների բառապաշարի, պատկերավորման համակարգի, շարահյուսական կառուցվածքի, արտահայտչամիջոցների և անհատական ոճի ձևավորման սկզբունքների վրա։ Հետազոտության շրջանակում բանաստեղծական լեզուն դիտարկվում է ոչ միայն որպես գեղարվեստական մտքի արտահայտման միջոց, այլև որպես հեղինակի աշխարհընկալումը, հուզական ապրումները և ստեղծագործական մտածողությունը բացահայտող համակարգ։ Քննության են առնվում բառերի ընտրության ու իմաստային վերափոխումների առանձնահատկությունները, հոմանիշների, հականիշների, դարձվածային միավորների և այլ բառային միջոցների գործառույթները բանաստեղծական խոսքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում փոխաբերություններին, համեմատություններին, մակդիրներին, խորհրդանշական պատկերներին և այլ արտահայտչամիջոցներին՝ պարզաբանելով դրանց դերը ստեղծագործությունների պատկերային և հուզական կառուցվածքի ձևավորման մեջ։ Ուսումնասիրվում են նաև բանաստեղծական շարահյուսության առանձնահատկությունները՝ նախադասությունների կառուցվածքը, կրկնությունները, շրջադասությունները, զուգահեռ կառույցները և խոսքի ռիթմական կազմակերպմանը նպաստող լեզվական միջոցները։ Կարևորվում է հնչյունական կազմակերպման և բառային ընտրության փոխհարաբերությունը, քանի որ չափածոյում հնչերանգը, ռիթմը և բառերի հնչյունական ներդաշնակությունը կարող են լրացուցիչ գեղարվեստական նշանակություն ստանալ։ Հետազոտության մեջ ուշադրություն կարող է դարձվել նաև գրական լեզվի և խոսակցական տարրերի հարաբերակցությանը, հեղինակային նորարարություններին և ժամանակաշրջանի լեզվական միջավայրի ազդեցությանը։ Լեզվաոճական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն հատկանիշները, որոնց միջոցով ձևավորվում է հեղինակի ճանաչելի բանաստեղծական ձեռագիրը և տարբերակվում նրա ստեղծագործությունը ժամանակակիցների գրական փորձից։ Միաժամանակ բանաստեղծական լեզվի ուսումնասիրությունը կապվում է ստեղծագործությունների թեմատիկ և գաղափարական կառուցվածքի հետ՝ ցույց տալով լեզվական ձևի ու գեղարվեստական բովանդակության փոխազդեցությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը նպաստում է գրողի չափածո ժառանգության լեզվական և ոճական արժեքի համակարգված գնահատմանը և XX դարի հայ բանաստեղծական լեզվի զարգացման առանձնահատկությունների առավել ամբողջական ըմբռնմանը։

Updated: 2026-09-25
Գուրգեն Մահարու չափածոյի լեզուն և ոճը

Free

Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Read more Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Read more Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book11 Read more Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Read more Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան 1884 թ․ – 1915 թ․ Դանիել Վարուժանը արևմտահայ պոեզիայի ամենատաղանդավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն բնությունը, գյուղական կյանքը և մարդու ստեղծագործ ուժը։ Վարուժանը հիանում էր աշխատանքի գեղեցկությամբ և մարդու հոգևոր ուժով։ Նրա բանաստեղծությունները հարուստ են պատկերներով և զգացմունքներով։ Նա ձգտել է վերածնել ազգային մշակութային արժեքները։ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ նա ձերբակալվել և սպանվել է։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պոեզիայի զարգացման վրա։ Վարուժանի ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Նա համարվում է արևմտահայ գրականության դասականներից մեկը։ menu_book3 Read more Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book4 Read more