Давыдова, Наталья Александровна

Давыдова, Наталья Александровна

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Political Science

Բուդդայական սանգհայի գաղափարաքաղաքական դերը Շրի Լանկայում և Թաիլանդում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո (համեմատական վերլուծություն)

Աշխատությունը նվիրված է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Շրի Լանկայի և Թաիլանդի հասարակական-քաղաքական կյանքում բուդդայական սանգհայի՝ վանական համայնքի գաղափարաքաղաքական դերի ուսումնասիրությանը՝ երկու երկրների պատմական, կրոնական և քաղաքական զարգացումների համեմատական վերլուծության միջոցով։ Այն անդրադառնում է բուդդայականության՝ որպես ոչ միայն հոգևոր և բարոյական ուսմունքի, այլև հասարակական գիտակցության, ազգային ինքնության և քաղաքական գործընթացների վրա ազդեցություն ունեցող կարևոր ինստիտուտի նշանակությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բուդդայական հոգևորականության և պետական իշխանության փոխհարաբերություններին, կրոնական կառույցների ներգրավվածությանը հասարակական կյանքում, ազգային գաղափարախոսության ձևավորման գործընթացներում նրանց ունեցած մասնակցությանը, ինչպես նաև ավանդական կրոնական արժեքների և ժամանակակից քաղաքական իրողությունների փոխազդեցությանը։ Համեմատական ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում են Շրի Լանկայի և Թաիլանդի առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով դրանց պատմական փորձը, պետական կառավարման համակարգերը, բուդդայականության հասարակական դիրքը և վանական համայնքների կազմակերպական ու գաղափարական ազդեցության տարբերությունները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է բուդդայական սանգհայի հարաբերությունների դիտարկումը ազգայնականության, քաղաքական շարժումների, պետականության ամրապնդման և հասարակական փոփոխությունների համատեքստում։ Քննության առարկա է նաև այն, թե ինչպես են կրոնական հեղինակությունը, վանական ավանդույթները և բուդդայական աշխարհայացքը ներգործել քաղաքական գաղափարների տարածման, հասարակական համախմբման և ազգային արժեքների պահպանման վրա։ Երկու երկրների փորձի համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու բուդդայականության քաղաքական դերակատարման ընդհանուր օրինաչափություններն ու տեղական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հասկանալու կրոնի և պետության փոխհարաբերությունների տարբեր մոդելները Հարավարևելյան և Հարավային Ասիայի հասարակություններում։ Թեման առանձնահատուկ նշանակություն ունի հետպատերազմյան ժամանակաշրջանի ասիական պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող են ավանդական կրոնական հաստատությունները պահպանել իրենց ազդեցությունը հասարակության արդիականացման, քաղաքական վերափոխումների և ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման պայմաններում։ Աշխատությունը արժեքավոր է արևելագիտության, բուդդայականագիտության, կրոնագիտության, քաղաքագիտության և Ասիայի ժամանակակից պատմության ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվողների համար՝ նպաստելով կրոնական ինստիտուտների հասարակական գործառույթների, գաղափարաքաղաքական ազդեցության և ասիական երկրների զարգացման առանձնահատկությունների առավել խորքային ընկալմանը։

Updated: 2026-11-20
Բուդդայական սանգհայի գաղափարաքաղաքական դերը Շրի Լանկայում և Թաիլանդում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո (համեմատական վերլուծություն)

Free

Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1894 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Read more Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Read more Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Read more Ներսես Շնորհալի Ներսես Շնորհալի 1102 թ․ – 1173 թ․ Ներսես Շնորհալին եղել է հայ եկեղեցու կաթողիկոս, բանաստեղծ և աստվածաբան։ Նա հայտնի է իր հոգևոր երգերով, աղոթքներով և բանաստեղծություններով։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում բարությունը, սերը և մարդասիրությունը։ Շնորհալին ձգտել է միավորել մարդկանց և ամրապնդել քրիստոնեական արժեքները։ Նրա գրական լեզուն պարզ է, բայց միևնույն ժամանակ խորիմաստ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ եկեղեցական շարականներ։ Ներսես Շնորհալու ստեղծագործությունները մինչ օրս օգտագործվում են հայկական եկեղեցական կյանքում։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հայ մշակույթի և կրթության զարգացման մեջ։ Նա համարվում է հայ միջնադարյան գրականության ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա անունը շարունակում է մնալ ազգային հպարտության աղբյուր։ menu_book13 Read more Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book18 Read more Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Read more