Давыдова, Наталья Александровна

Давыдова, Наталья Александровна

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

Политология

Բուդդայական սանգհայի գաղափարաքաղաքական դերը Շրի Լանկայում և Թաիլանդում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո (համեմատական վերլուծություն)

Աշխատությունը նվիրված է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Շրի Լանկայի և Թաիլանդի հասարակական-քաղաքական կյանքում բուդդայական սանգհայի՝ վանական համայնքի գաղափարաքաղաքական դերի ուսումնասիրությանը՝ երկու երկրների պատմական, կրոնական և քաղաքական զարգացումների համեմատական վերլուծության միջոցով։ Այն անդրադառնում է բուդդայականության՝ որպես ոչ միայն հոգևոր և բարոյական ուսմունքի, այլև հասարակական գիտակցության, ազգային ինքնության և քաղաքական գործընթացների վրա ազդեցություն ունեցող կարևոր ինստիտուտի նշանակությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բուդդայական հոգևորականության և պետական իշխանության փոխհարաբերություններին, կրոնական կառույցների ներգրավվածությանը հասարակական կյանքում, ազգային գաղափարախոսության ձևավորման գործընթացներում նրանց ունեցած մասնակցությանը, ինչպես նաև ավանդական կրոնական արժեքների և ժամանակակից քաղաքական իրողությունների փոխազդեցությանը։ Համեմատական ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում են Շրի Լանկայի և Թաիլանդի առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով դրանց պատմական փորձը, պետական կառավարման համակարգերը, բուդդայականության հասարակական դիրքը և վանական համայնքների կազմակերպական ու գաղափարական ազդեցության տարբերությունները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է բուդդայական սանգհայի հարաբերությունների դիտարկումը ազգայնականության, քաղաքական շարժումների, պետականության ամրապնդման և հասարակական փոփոխությունների համատեքստում։ Քննության առարկա է նաև այն, թե ինչպես են կրոնական հեղինակությունը, վանական ավանդույթները և բուդդայական աշխարհայացքը ներգործել քաղաքական գաղափարների տարածման, հասարակական համախմբման և ազգային արժեքների պահպանման վրա։ Երկու երկրների փորձի համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու բուդդայականության քաղաքական դերակատարման ընդհանուր օրինաչափություններն ու տեղական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հասկանալու կրոնի և պետության փոխհարաբերությունների տարբեր մոդելները Հարավարևելյան և Հարավային Ասիայի հասարակություններում։ Թեման առանձնահատուկ նշանակություն ունի հետպատերազմյան ժամանակաշրջանի ասիական պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող են ավանդական կրոնական հաստատությունները պահպանել իրենց ազդեցությունը հասարակության արդիականացման, քաղաքական վերափոխումների և ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման պայմաններում։ Աշխատությունը արժեքավոր է արևելագիտության, բուդդայականագիտության, կրոնագիտության, քաղաքագիտության և Ասիայի ժամանակակից պատմության ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվողների համար՝ նպաստելով կրոնական ինստիտուտների հասարակական գործառույթների, գաղափարաքաղաքական ազդեցության և ասիական երկրների զարգացման առանձնահատկությունների առավել խորքային ընկալմանը։

Обновлено. 2026-11-20
Բուդդայական սանգհայի գաղափարաքաղաքական դերը Շրի Լանկայում և Թաիլանդում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո (համեմատական վերլուծություն)

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Подробнее Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Подробнее Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Подробнее Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book11 Подробнее Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1894 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Подробнее Մովսես Խորենացի Մովսես Խորենացի 410 թ․ – 490 թ․ Մովսես Խորենացին հայ պատմագրության հիմնադիրն է և հայտնի է որպես «Հայ պատմության հայր»։ Նրա «Հայոց պատմություն» աշխատությունը համարվում է հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն նկարագրում է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունները, մշակույթը և պատմական զարգացումը։Մովսես Խորենացին համարվում է հայ պատմագրության հիմնադիրը և հաճախ կոչվում է «Հայ պատմության հայր»։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմությունը», հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից է։ Այս գրքում նա ներկայացրել է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունների պատմությունը և ազգային ավանդույթները։ Խորենացին օգտագործել է ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր աղբյուրներ։ Նրա աշխատությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն պատմաբանների, այլև գրականագետների համար։ Գրքի լեզուն հարուստ է և պատկերավոր։ Նա կարևոր դեր է ունեցել հայկական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման մեջ։ Խորենացու ազդեցությունը զգացվում է հետագա դարերի գրականության և պատմագրության վրա։ Նրա անունը դարձել է հայկական գիտական մտքի խորհրդանիշ։ Այսօր նա շարունակում է մնալ հայ մշակույթի ամենահարգված դեմքերից մեկը։ menu_book8 Подробнее