Books by this author (1)

Online

Other Subjects

A peace to end all peace

Աշխատությունը ներկայացնում է Առաջին համաշխարհային պատերազմի և դրան հաջորդած տարիների ընթացքում Մերձավոր Արևելքի քաղաքական վերափոխումների պատմական քննությունը՝ կենտրոնանալով Օսմանյան կայսրության կազմալուծման, եվրոպական տերությունների ռազմավարական շահերի և տարածաշրջանում նոր քաղաքական սահմանների ու պետական համակարգերի ձևավորման գործընթացների վրա։ Պատմական զարգացումները դիտարկվում են միջազգային քաղաքականության, պատերազմի, գաղութային մրցակցության, դիվանագիտական բանակցությունների և տեղական քաղաքական շարժումների փոխազդեցության համատեքստում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում Մեծ Բրիտանիայի և Ֆրանսիայի քաղաքականությանը, ինչպես նաև այն համաձայնություններին, ծրագրերին ու վարչական լուծումներին, որոնց միջոցով եվրոպական տերությունները փորձում էին պատերազմից հետո կազմակերպել նախկին օսմանյան տարածքների կառավարումը։ Քննվում են արաբական տարածքներում տեղի ունեցող քաղաքական զարգացումները, արաբական ազգայնականության դրսևորումները, պատերազմի ընթացքում տրված քաղաքական խոստումների և հետպատերազմյան պայմանավորվածությունների միջև առաջացած հակասությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործընթացներին, որոնց արդյունքում Իրաքը, Սիրիան, Լիբանանը, Պաղեստինը և տարածաշրջանի այլ տարածքներ հայտնվեցին նոր քաղաքական ու վարչական համակարգերի շրջանակներում։ Ներկայացվում է նաև մանդատային կառավարման համակարգի ձևավորումը և դրա ազդեցությունը տարածաշրջանի հետագա քաղաքական զարգացման վրա։ Պատմական իրադարձությունների շարադրանքում կարևոր նշանակություն ունեն պետական գործիչների, դիվանագետների, զինվորականների և տեղական առաջնորդների գործունեությունը, քանի որ միջազգային պայմանավորվածությունները հաճախ ձևավորվում էին նրանց քաղաքական նպատակների, փոխադարձ մրցակցության և փոփոխվող ռազմավարական հաշվարկների պայմաններում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես պատերազմի ընթացքում ընդունված որոշումները և հետպատերազմյան բանակցությունները փոխեցին նախկին Օսմանյան կայսրության տարածքային ու քաղաքական կառուցվածքը։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ նոր սահմանների և կառավարման համակարգերի ստեղծումը տեղի էր ունենում բազմազգ, բազմակրոն և սոցիալապես բազմաշերտ տարածաշրջանում, որտեղ արտաքին քաղաքական ծրագրերը հաճախ բախվում էին տեղական հասարակությունների նպատակների և քաղաքական շարժումների հետ։ Հեղինակային մեկնաբանությունը Մերձավոր Արևելքի հետագա հակամարտությունների մի շարք արմատներ կապում է հենց այս ժամանակաշրջանում ձևավորված քաղաքական պայմանավորվածությունների և կառավարման համակարգերի հետ, ինչը պատմագիտական քննարկումների առարկա է և կարող է համադրվել տարածաշրջանի պատմության վերաբերյալ այլ մեկնաբանությունների հետ։ Աշխատությունը կարևոր նյութ է Առաջին համաշխարհային պատերազմի մերձավորարևելյան հետևանքների, Օսմանյան կայսրության անկման, եվրոպական դիվանագիտության և ժամանակակից Մերձավոր Արևելքի քաղաքական քարտեզի ձևավորման պատմությունը ուսումնասիրելու համար։

Updated: 2026-09-23
A peace to end all peace

Free

Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Read more Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Read more Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Read more Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book4 Read more Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book5 Read more Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book13 Read more