Книги автора (1)

Онлайн

Другие предметы

A peace to end all peace

Աշխատությունը ներկայացնում է Առաջին համաշխարհային պատերազմի և դրան հաջորդած տարիների ընթացքում Մերձավոր Արևելքի քաղաքական վերափոխումների պատմական քննությունը՝ կենտրոնանալով Օսմանյան կայսրության կազմալուծման, եվրոպական տերությունների ռազմավարական շահերի և տարածաշրջանում նոր քաղաքական սահմանների ու պետական համակարգերի ձևավորման գործընթացների վրա։ Պատմական զարգացումները դիտարկվում են միջազգային քաղաքականության, պատերազմի, գաղութային մրցակցության, դիվանագիտական բանակցությունների և տեղական քաղաքական շարժումների փոխազդեցության համատեքստում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում Մեծ Բրիտանիայի և Ֆրանսիայի քաղաքականությանը, ինչպես նաև այն համաձայնություններին, ծրագրերին ու վարչական լուծումներին, որոնց միջոցով եվրոպական տերությունները փորձում էին պատերազմից հետո կազմակերպել նախկին օսմանյան տարածքների կառավարումը։ Քննվում են արաբական տարածքներում տեղի ունեցող քաղաքական զարգացումները, արաբական ազգայնականության դրսևորումները, պատերազմի ընթացքում տրված քաղաքական խոստումների և հետպատերազմյան պայմանավորվածությունների միջև առաջացած հակասությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործընթացներին, որոնց արդյունքում Իրաքը, Սիրիան, Լիբանանը, Պաղեստինը և տարածաշրջանի այլ տարածքներ հայտնվեցին նոր քաղաքական ու վարչական համակարգերի շրջանակներում։ Ներկայացվում է նաև մանդատային կառավարման համակարգի ձևավորումը և դրա ազդեցությունը տարածաշրջանի հետագա քաղաքական զարգացման վրա։ Պատմական իրադարձությունների շարադրանքում կարևոր նշանակություն ունեն պետական գործիչների, դիվանագետների, զինվորականների և տեղական առաջնորդների գործունեությունը, քանի որ միջազգային պայմանավորվածությունները հաճախ ձևավորվում էին նրանց քաղաքական նպատակների, փոխադարձ մրցակցության և փոփոխվող ռազմավարական հաշվարկների պայմաններում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես պատերազմի ընթացքում ընդունված որոշումները և հետպատերազմյան բանակցությունները փոխեցին նախկին Օսմանյան կայսրության տարածքային ու քաղաքական կառուցվածքը։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ նոր սահմանների և կառավարման համակարգերի ստեղծումը տեղի էր ունենում բազմազգ, բազմակրոն և սոցիալապես բազմաշերտ տարածաշրջանում, որտեղ արտաքին քաղաքական ծրագրերը հաճախ բախվում էին տեղական հասարակությունների նպատակների և քաղաքական շարժումների հետ։ Հեղինակային մեկնաբանությունը Մերձավոր Արևելքի հետագա հակամարտությունների մի շարք արմատներ կապում է հենց այս ժամանակաշրջանում ձևավորված քաղաքական պայմանավորվածությունների և կառավարման համակարգերի հետ, ինչը պատմագիտական քննարկումների առարկա է և կարող է համադրվել տարածաշրջանի պատմության վերաբերյալ այլ մեկնաբանությունների հետ։ Աշխատությունը կարևոր նյութ է Առաջին համաշխարհային պատերազմի մերձավորարևելյան հետևանքների, Օսմանյան կայսրության անկման, եվրոպական դիվանագիտության և ժամանակակից Մերձավոր Արևելքի քաղաքական քարտեզի ձևավորման պատմությունը ուսումնասիրելու համար։

Обновлено. 2026-09-23
A peace to end all peace

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Подробнее Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book5 Подробнее Ներսես Շնորհալի Ներսես Շնորհալի 1102 թ․ – 1173 թ․ Ներսես Շնորհալին եղել է հայ եկեղեցու կաթողիկոս, բանաստեղծ և աստվածաբան։ Նա հայտնի է իր հոգևոր երգերով, աղոթքներով և բանաստեղծություններով։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում բարությունը, սերը և մարդասիրությունը։ Շնորհալին ձգտել է միավորել մարդկանց և ամրապնդել քրիստոնեական արժեքները։ Նրա գրական լեզուն պարզ է, բայց միևնույն ժամանակ խորիմաստ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ եկեղեցական շարականներ։ Ներսես Շնորհալու ստեղծագործությունները մինչ օրս օգտագործվում են հայկական եկեղեցական կյանքում։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հայ մշակույթի և կրթության զարգացման մեջ։ Նա համարվում է հայ միջնադարյան գրականության ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա անունը շարունակում է մնալ ազգային հպարտության աղբյուր։ menu_book2 Подробнее Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Подробнее Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Подробнее Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Подробнее