Garō, Armēn, 1872-1923

Garō, Armēn, 1872-1923

Armen Garo

menu_book Wikipedia: Հայերեն English Русский

1872 թ․ – 1923 թ․ menu_book View materials
Արմեն Գարոն (իսկական անունը՝ Գարեգին Փաստրմաճյան, 1872-1923) հայ ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ և Հայ հեղափոխական դաշնակցության ղեկավարներից էր, ծնվել է Կարինում (Էրզրում), մահացել Ժնևում։ Ավարտել է Կարինի Սանասարյան վարժարանը, սովորել է Ֆրանսիայի Նանսի քաղաքում, իսկ 1900 թվականին Ժնևի համալսարանում ստացել է դոկտորի աստիճան քիմիայի բնագավառում։ 1896 թվականին Բաբկեն Սյունու հետ կազմակերպել է Կոստանդնուպոլսի Օսմանյան բանկի գրավումը, 1908 թվականին Կարինից ընտրվել է օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր, Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին մասնակցել է հայ կամավորական շարժմանը։ Եղել է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության դեսպանը Միացյալ Նահանգներում։ ELIB-ում ներկայացված են 1919 թվականին լույս տեսած նրա անգլալեզու գրքերը՝ Հայաստանի ազատության և անկախության պահանջների և պատերազմում Հայաստանի դերի մասին։

Books by this author (2)

Online

History

Armenia and her claims to freedom and national independence

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի պատմական և քաղաքական պայքարին՝ ազգային ազատության և անկախության ձեռքբերման համար։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են հայ ժողովրդի պետականության գաղափարի ձևավորումը, ազգային ինքնության պահպանման գործընթացները և արտաքին քաղաքական ու տարածաշրջանային պայմանների ազդեցությունը Հայաստանի ազատագրական շարժումների վրա։ Աշխատությունում ներկայացվում են տարբեր պատմական փուլեր, որոնց ընթացքում հայ հասարակությունը փորձել է վերականգնել կամ պահպանել իր պետական ինքնուրույնությունը՝ սկսած միջնադարյան պետական կազմավորումներից մինչև նորագույն շրջանի ազգային-ազատագրական շարժումներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային գաղափարախոսության ձևավորմանը, քաղաքական կազմակերպվածության զարգացմանը և միջազգային հարաբերությունների ազդեցությանը Հայաստանի անկախության ձգտումների վրա։ Վերլուծվում են նաև մշակութային և հոգևոր գործոնները, որոնք նպաստել են ազգային ինքնագիտակցության ամրապնդմանը և անկախության գաղափարի պահպանմանը տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Աշխատությունը ընդգծում է, որ Հայաստանի ազատության և անկախության պահանջները ձևավորվել են ինչպես ներքին հասարակական զարգացումների, այնպես էլ արտաքին քաղաքական իրադրության բարդ փոխազդեցության արդյունքում։

Updated: 2026-09-18
Armenia and her claims to freedom and national independence

Free

Online

History

Armenia a leading factor in the winning of the war

Պատմագիտական և ռազմապատմական բնույթի այս աշխատությունը նվիրված է պատերազմի ընթացքում Հայաստանի և հայ ժողովրդի ունեցած դերակատարության ուսումնասիրությանը՝ ռազմական, տնտեսական, քաղաքական և հասարակական գործընթացների համատեքստում։ Քննության են առնվում պատերազմի պատմական նախադրյալները, Հայաստանի ռազմավարական նշանակությունը, մարդկային և նյութական ռեսուրսների օգտագործման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հայության մասնակցությունը ռազմական ու թիկունքային գործունեությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ զինվորականների և հրամանատարների գործունեությանը, կամավորական նախաձեռնություններին, բնակչության կազմակերպվածությանը և պատերազմի պայմաններում հասարակության առջև ծառացած մարտահրավերներին։ Դիտարկվում են Հայաստանի տնտեսական ներուժի, արդյունաբերական արտադրության, գյուղատնտեսության, հաղորդակցությունների և նյութատեխնիկական ապահովման հնարավոր ներդրումները ռազմական գործողությունների ընդհանուր ընթացքի մեջ։ Քննարկվում են նաև պատերազմի տարիներին ձևավորված քաղաքական հարաբերությունները, միջազգային համագործակցության առանձնահատկությունները և հայ ժողովրդի մասնակցության պատմական գնահատականները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են համադրվել պատմական փաստաթղթերը, արխիվային նյութերը, հուշագրությունները և ռազմապատմական հետազոտությունները՝ Հայաստանի դերակատարության վերաբերյալ տարբեր մեկնաբանությունները ներկայացնելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում պատերազմի արդյունքների պատմական նշանակությանը, հավաքական հիշողության ձևավորմանը և հայ ժողովրդի մասնակցության արտացոլմանը պատմագրության մեջ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել Հայաստանի պատմության, ռազմական պատմության, միջազգային հարաբերությունների և պատմական հիշողության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Updated: 2026-10-08
Armenia a leading factor in the winning of the war

Free

Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Read more Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book5 Read more Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book13 Read more Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Read more Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book3 Read more Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Read more