Հովնանյանց, Պողոս

Հովնանյանց, Պողոս

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Geography

Աշխարհի ընդհանուր համառոտ աշխարհագրություն՝ ըստ պետությունների նոր դասակարգման

Աշխատությունը աշխարհագրական և ուսումնական բնույթի ընդարձակ ձեռնարկ է, որը նպատակ ունի ընթերցողին ներկայացնելու Երկիր մոլորակի ընդհանուր աշխարհագրական պատկերը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով պետությունների, աշխարհագրական տարածքների և քաղաքական միավորների նոր դասակարգմանը։ Գրքի հիմնական բովանդակային առանցքը աշխարհի աշխարհագրական կառուցվածքի համակարգված ուսումնասիրությունն է՝ բնական միջավայրի, աշխարհամասերի, երկրների, բնակչության և պետությունների տարածքային ու քաղաքական առանձնահատկությունների համադրմամբ։ Աշխարհագրությունը ներկայացվում է որպես գիտություն, որն ուսումնասիրում է Երկրի մակերևույթը, դրա բնական պայմանները, բնակեցված տարածքները և մարդկային հասարակության տարածքային կազմակերպումը։ Աշխատության ճանաչողական շրջանակը հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու աշխարհամասերին, ծովերին, օվկիանոսներին, լեռնային համակարգերին, գետերին, հարթավայրերին, կլիմայական պայմաններին և աշխարհագրական այլ առանձնահատկություններին, որոնք ձևավորում են տարբեր տարածաշրջանների բնական միջավայրը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև քաղաքական աշխարհագրությանը՝ պետությունների տարածքային սահմաններին, կառավարման կենտրոններին, քաղաքական բաժանմանը և երկրների փոխադարձ աշխարհագրական դիրքին։ Վերնագրում ընդգծված՝ պետությունների նոր դասակարգման սկզբունքը վկայում է աշխարհագրական տեղեկությունների արդիականացված և համակարգված ներկայացման ձգտման մասին՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով ճանաչելու աշխարհի քաղաքական քարտեզը և տարբեր երկրների տեղն ու նշանակությունը համաշխարհային տարածական համակարգում։ Բնական և քաղաքական աշխարհագրության համադրությունը նպաստում է Երկրի մասին ամբողջական պատկերացման ձևավորմանը՝ ցույց տալով բնական պայմանների և մարդկային հասարակության տարածքային կազմակերպման փոխկապակցվածությունը։ Աշխատության կրթական նշանակությունը պայմանավորված է աշխարհագրական գիտելիքների համակարգման և տարածական մտածողության զարգացման նպատակով։ Երկրների, աշխարհամասերի և աշխարհագրական օբյեկտների վերաբերյալ տեղեկությունների յուրացումը հնարավորություն է տալիս ընթերցողին կողմնորոշվելու համաշխարհային աշխարհագրական միջավայրում, հասկանալու տարբեր տարածաշրջանների առանձնահատկությունները և համեմատելու երկրների բնական ու քաղաքական պայմանները։ Աշխարհագրական գիտելիքը ներկայացվում է ոչ միայն որպես տեղանունների և տարածքային տվյալների ամբողջություն, այլև որպես աշխարհի կառուցվածքը, ժողովուրդների բնակեցման պայմանները և պետությունների միջև տարածքային հարաբերությունները հասկանալու միջոց։ Գրական և մեթոդական առումով աշխատությանը բնորոշ է նկարագրական, տեղեկատու և դասակարգող շարադրանքը։ Նյութի կազմակերպման հիմքում ընկած է աշխարհագրական տեղեկությունների բաժանումն ըստ տարածքների և քաղաքական միավորների, ինչը նպաստում է դրանց համեմատական ուսումնասիրմանը և գործնական կիրառմանը։ Նման կառուցվածքը բնորոշ է XIX դարի ընդհանուր աշխարհագրության դասագրքերին, որոնց նպատակն էր ընթերցողին ներկայացնել աշխարհի բնական և քաղաքական քարտեզը՝ հասկանալի ու հաջորդական ձևով։ Պատմամշակութային առումով աշխատությունը կարևոր տեղ ունի հայերեն աշխարհագրական գրականության և գիտակրթական մտքի զարգացման պատմության մեջ։ XIX դարում աշխարհագրության ուսուցումը կարևոր նշանակություն ուներ ընդհանուր կրթության համար, քանի որ այն ընդլայնում էր ընթերցողների պատկերացումները տարբեր ժողովուրդների, պետությունների, բնական միջավայրերի և համաշխարհային հարաբերությունների մասին։ Մխիթարյան միաբանության հրատարակչական գործունեությունը մեծապես նպաստել է աշխարհագրական և այլ բնագիտական գիտելիքների տարածմանը հայերենով՝ եվրոպական գիտակրթական ավանդույթների նվաճումները հասանելի դարձնելով հայ ընթերցողին։ Նման աշխատությունները կարևոր դեր էին կատարում նաև հայերեն գիտական տերմինաբանության զարգացման և աշխարհագրական հասկացությունների համակարգման գործում։ Գիրքը արժեքավոր է հայ աշխարհագրական մատենագրության, XIX դարի աշխարհագրական գիտելիքի, պատմական քաղաքական քարտեզագրության և հայ կրթական մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում աշխարհագրագետների, պատմաբանների, մանկավարժների, քարտեզագրության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների և հայ հին տպագիր գրականության ուսումնասիրողների համար։ Ընթերցողական արժեքը պայմանավորված է աշխարհի բնական ու քաղաքական կառուցվածքի վերաբերյալ համակարգված գիտելիք ստանալու հնարավորությամբ, ինչպես նաև տարբեր երկրների և տարածաշրջանների աշխարհագրական առանձնահատկությունները համադրելու ու համաշխարհային տարածական պատկերացումները զարգացնելու նշանակությամբ։ Աշխատությունը միաժամանակ վկայում է XIX դարի հայ կրթական միջավայրում ընդհանուր աշխարհագրության նկատմամբ հետաքրքրության աճի և մայրենի լեզվով աշխարհաճանաչողական գիտելիքի տարածման կարևորության մասին։

Updated: 2026-11-11
Աշխարհի ընդհանուր համառոտ աշխարհագրություն՝ ըստ պետությունների նոր դասակարգման

Free

Պերճ Պռոշյան Պերճ Պռոշյան 1837 թ․ – 1907 թ․ Պերճ Պռոշյանը հայ ռեալիստական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում պատկերել է գյուղական կյանքը և հասարակ մարդկանց առօրյան։ Նրա հերոսները սովորական մարդիկ են՝ իրենց խնդիրներով ու երազանքներով։ Պռոշյանը մեծ ուշադրություն է դարձրել սոցիալական հարցերին։ Նրա գրքերը արժեքավոր տեղեկություններ են տալիս 19-րդ դարի հայկական կյանքի մասին։ Նա կարևորել է կրթության և լուսավորության դերը։ Նրա լեզուն պարզ է և բնական։ Պռոշյանի ստեղծագործությունները աչքի են ընկնում իրատեսական նկարագրություններով։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա անունը շարունակում է հիշվել որպես ռեալիզմի կարևոր ներկայացուցիչ։ menu_book3 Read more Հակոբ Պարոնյան Հակոբ Պարոնյան 1843 թ․ – 1891 թ․ Հակոբ Պարոնյանը հայ երգիծական գրականության ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում քննադատել է հասարակական արատները, կեղծավորությունը և անարդարությունը։ Նրա հումորը սուր է և հաճախ շատ արդիական նույնիսկ այսօր։ Պարոնյանը ստեղծել է բազմաթիվ հիշարժան կերպարներ։ Նրա գործերը համատեղում են ծիծաղն ու հասարակական քննադատությունը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ երգիծանքի զարգացման վրա։ Նրա լեզուն կենդանի է և արտահայտիչ։ Պարոնյանի ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են դպրոցներում և համալսարաններում։ Նա համարվում է հայ սատիրայի դասականը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է հետաքրքրել ընթերցողներին։ menu_book2 Read more Ներսես Շնորհալի Ներսես Շնորհալի 1102 թ․ – 1173 թ․ Ներսես Շնորհալին եղել է հայ եկեղեցու կաթողիկոս, բանաստեղծ և աստվածաբան։ Նա հայտնի է իր հոգևոր երգերով, աղոթքներով և բանաստեղծություններով։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում բարությունը, սերը և մարդասիրությունը։ Շնորհալին ձգտել է միավորել մարդկանց և ամրապնդել քրիստոնեական արժեքները։ Նրա գրական լեզուն պարզ է, բայց միևնույն ժամանակ խորիմաստ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ եկեղեցական շարականներ։ Ներսես Շնորհալու ստեղծագործությունները մինչ օրս օգտագործվում են հայկական եկեղեցական կյանքում։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հայ մշակույթի և կրթության զարգացման մեջ։ Նա համարվում է հայ միջնադարյան գրականության ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա անունը շարունակում է մնալ ազգային հպարտության աղբյուր։ menu_book11 Read more Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1894 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Read more Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Read more Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Read more