Книги автора (1)

Онлайн

География

Աշխարհի ընդհանուր համառոտ աշխարհագրություն՝ ըստ պետությունների նոր դասակարգման

Աշխատությունը աշխարհագրական և ուսումնական բնույթի ընդարձակ ձեռնարկ է, որը նպատակ ունի ընթերցողին ներկայացնելու Երկիր մոլորակի ընդհանուր աշխարհագրական պատկերը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով պետությունների, աշխարհագրական տարածքների և քաղաքական միավորների նոր դասակարգմանը։ Գրքի հիմնական բովանդակային առանցքը աշխարհի աշխարհագրական կառուցվածքի համակարգված ուսումնասիրությունն է՝ բնական միջավայրի, աշխարհամասերի, երկրների, բնակչության և պետությունների տարածքային ու քաղաքական առանձնահատկությունների համադրմամբ։ Աշխարհագրությունը ներկայացվում է որպես գիտություն, որն ուսումնասիրում է Երկրի մակերևույթը, դրա բնական պայմանները, բնակեցված տարածքները և մարդկային հասարակության տարածքային կազմակերպումը։ Աշխատության ճանաչողական շրջանակը հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու աշխարհամասերին, ծովերին, օվկիանոսներին, լեռնային համակարգերին, գետերին, հարթավայրերին, կլիմայական պայմաններին և աշխարհագրական այլ առանձնահատկություններին, որոնք ձևավորում են տարբեր տարածաշրջանների բնական միջավայրը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև քաղաքական աշխարհագրությանը՝ պետությունների տարածքային սահմաններին, կառավարման կենտրոններին, քաղաքական բաժանմանը և երկրների փոխադարձ աշխարհագրական դիրքին։ Վերնագրում ընդգծված՝ պետությունների նոր դասակարգման սկզբունքը վկայում է աշխարհագրական տեղեկությունների արդիականացված և համակարգված ներկայացման ձգտման մասին՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով ճանաչելու աշխարհի քաղաքական քարտեզը և տարբեր երկրների տեղն ու նշանակությունը համաշխարհային տարածական համակարգում։ Բնական և քաղաքական աշխարհագրության համադրությունը նպաստում է Երկրի մասին ամբողջական պատկերացման ձևավորմանը՝ ցույց տալով բնական պայմանների և մարդկային հասարակության տարածքային կազմակերպման փոխկապակցվածությունը։ Աշխատության կրթական նշանակությունը պայմանավորված է աշխարհագրական գիտելիքների համակարգման և տարածական մտածողության զարգացման նպատակով։ Երկրների, աշխարհամասերի և աշխարհագրական օբյեկտների վերաբերյալ տեղեկությունների յուրացումը հնարավորություն է տալիս ընթերցողին կողմնորոշվելու համաշխարհային աշխարհագրական միջավայրում, հասկանալու տարբեր տարածաշրջանների առանձնահատկությունները և համեմատելու երկրների բնական ու քաղաքական պայմանները։ Աշխարհագրական գիտելիքը ներկայացվում է ոչ միայն որպես տեղանունների և տարածքային տվյալների ամբողջություն, այլև որպես աշխարհի կառուցվածքը, ժողովուրդների բնակեցման պայմանները և պետությունների միջև տարածքային հարաբերությունները հասկանալու միջոց։ Գրական և մեթոդական առումով աշխատությանը բնորոշ է նկարագրական, տեղեկատու և դասակարգող շարադրանքը։ Նյութի կազմակերպման հիմքում ընկած է աշխարհագրական տեղեկությունների բաժանումն ըստ տարածքների և քաղաքական միավորների, ինչը նպաստում է դրանց համեմատական ուսումնասիրմանը և գործնական կիրառմանը։ Նման կառուցվածքը բնորոշ է XIX դարի ընդհանուր աշխարհագրության դասագրքերին, որոնց նպատակն էր ընթերցողին ներկայացնել աշխարհի բնական և քաղաքական քարտեզը՝ հասկանալի ու հաջորդական ձևով։ Պատմամշակութային առումով աշխատությունը կարևոր տեղ ունի հայերեն աշխարհագրական գրականության և գիտակրթական մտքի զարգացման պատմության մեջ։ XIX դարում աշխարհագրության ուսուցումը կարևոր նշանակություն ուներ ընդհանուր կրթության համար, քանի որ այն ընդլայնում էր ընթերցողների պատկերացումները տարբեր ժողովուրդների, պետությունների, բնական միջավայրերի և համաշխարհային հարաբերությունների մասին։ Մխիթարյան միաբանության հրատարակչական գործունեությունը մեծապես նպաստել է աշխարհագրական և այլ բնագիտական գիտելիքների տարածմանը հայերենով՝ եվրոպական գիտակրթական ավանդույթների նվաճումները հասանելի դարձնելով հայ ընթերցողին։ Նման աշխատությունները կարևոր դեր էին կատարում նաև հայերեն գիտական տերմինաբանության զարգացման և աշխարհագրական հասկացությունների համակարգման գործում։ Գիրքը արժեքավոր է հայ աշխարհագրական մատենագրության, XIX դարի աշխարհագրական գիտելիքի, պատմական քաղաքական քարտեզագրության և հայ կրթական մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում աշխարհագրագետների, պատմաբանների, մանկավարժների, քարտեզագրության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների և հայ հին տպագիր գրականության ուսումնասիրողների համար։ Ընթերցողական արժեքը պայմանավորված է աշխարհի բնական ու քաղաքական կառուցվածքի վերաբերյալ համակարգված գիտելիք ստանալու հնարավորությամբ, ինչպես նաև տարբեր երկրների և տարածաշրջանների աշխարհագրական առանձնահատկությունները համադրելու ու համաշխարհային տարածական պատկերացումները զարգացնելու նշանակությամբ։ Աշխատությունը միաժամանակ վկայում է XIX դարի հայ կրթական միջավայրում ընդհանուր աշխարհագրության նկատմամբ հետաքրքրության աճի և մայրենի լեզվով աշխարհաճանաչողական գիտելիքի տարածման կարևորության մասին։

Обновлено. 2026-11-11
Աշխարհի ընդհանուր համառոտ աշխարհագրություն՝ ըստ պետությունների նոր դասակարգման

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Подробнее Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book4 Подробнее Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1894 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Подробнее Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Подробнее Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book18 Подробнее Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book14 Подробнее