Կուրտիոս Ռուփոս

Կուրտիոս Ռուփոս

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

History

Կվինտոս Կուրտիոս Ռուփոսի «Ալեքսանդր Մակեդոնացու գործերի և սխրագործությունների մասին», երկրորդ հատոր

Հին հռոմեական պատմագրության նշանավոր ներկայացուցիչ Կվինտոս Կուրտիոս Ռուփոսի այս աշխատության երկրորդ հատորը նվիրված է Մակեդոնիայի արքա Ալեքսանդր Մեծի կյանքին, ռազմական արշավանքներին, քաղաքական գործունեությանը և պատմական նշանակություն ունեցող գործերին։ Ստեղծագործությունը պատկանում է անտիկ պատմագրության այն կարևոր երկերի շարքին, որոնց միջոցով պահպանվել և հետագա սերունդներին է փոխանցվել հին աշխարհի մեծագույն զորավարներից մեկի կենսագրության ու նվաճումների մասին պատմական հիշողությունը։ Ալեքսանդր Մակեդոնացու կերպարը ներկայացվում է որպես համաշխարհային պատմության ընթացքի վրա խոր ազդեցություն ունեցած պետական գործչի և զորավարի, որի ռազմական ընդունակությունները, քաղաքական հավակնությունները, կազմակերպչական կարողությունները և աշխարհակալական ձգտումները փոխեցին հին աշխարհի քաղաքական ու մշակութային աշխարհագրությունը։ Աշխատության պատմական բովանդակության կենտրոնում Ալեքսանդրի իշխանության ամրապնդման, Պարսկական տերության դեմ ծավալած պայքարի, Արևելք կատարած նվաճողական արշավանքների և հսկայական տարածքներ ընդգրկող պետության ստեղծման պատմությունն է։ Երկի այս հատվածը շարունակություն է Ալեքսանդրի կենսագրական պատումի և հնարավորություն է տալիս հետևելու նրա ռազմական ու քաղաքական գործունեության զարգացմանը՝ ուշադրություն դարձնելով արշավանքների ընթացքին, զորքերի տեղաշարժերին, ռազմավարական որոշումներին, մարտական գործողություններին և նվաճված տարածքներում իշխանության հաստատման խնդիրներին։ Ալեքսանդրի արշավանքները ներկայացվում են որպես ոչ միայն ռազմական հաղթանակների հաջորդականություն, այլև պետականաշինական բարդ գործընթաց, որի ընթացքում նա ստիպված էր լուծել կառավարման, ենթակա ժողովուրդների հետ հարաբերությունների, բանակի կազմակերպման և նոր տարածքների քաղաքական ինտեգրման խնդիրները։ Պատմական պատումի կարևոր ուղղություններից է Մակեդոնիայի և Պարսկական տերության միջև հակամարտությունը, որը դարձավ հին աշխարհի քաղաքական պատմության վճռորոշ իրադարձություններից մեկը։ Պարսկական հզոր տերության դեմ Ալեքսանդրի հաղթանակները պայմանավորեցին Աքեմենյան պետության անկումը և Մերձավոր Արևելքի քաղաքական համակարգի հիմնարար փոփոխությունը։ Այս իրադարձությունների միջոցով բացահայտվում են հին աշխարհի ռազմական կազմակերպման առանձնահատկությունները, զորավարական մտածողության նշանակությունը և պետական իշխանության ընդլայնման մեխանիզմները։ Աշխատությունը կարևորում է նաև Ալեքսանդրի անհատականության տարբեր կողմերը՝ նրա քաջությունը, փառասիրությունը, վճռականությունը, փառքի ձգտումը և անսահման իշխանության գաղափարը։ Նրա կերպարը միաժամանակ ներկայացնում է մեծ նվաճողի և բարդ պատմական անհատականության հակասական գծերը։ Ռազմական հաջողությունների հետ մեկտեղ ուշադրության են արժանանում իշխանության պահպանման դժվարությունները, զորավարի և զինվորների հարաբերությունները, շրջապատի ազդեցությունը, քաղաքական որոշումների հետևանքները և աշխարհակալական ձգտումների մարդկային ու պետական գինը։ Այս հանգամանքը ստեղծագործությանը հաղորդում է ոչ միայն պատմական, այլև բարոյափիլիսոփայական նշանակություն, քանի որ Ալեքսանդրի կենսագրությունը հնարավորություն է տալիս խորհելու իշխանության բնույթի, փառքի անցողիկության, մարդկային հավակնությունների և պատմական մեծության չափանիշների շուրջ։ Երկի կարևոր թեմաներից է նաև հունական և արևելյան քաղաքակրթությունների փոխհարաբերությունը։ Ալեքսանդրի նվաճումները հանգեցրին հունական մշակույթի տարածմանը Արևելքում և նպաստեցին հելլենիստական աշխարհի ձևավորմանը։ Նվաճված տարածքներում հունական քաղաքական, լեզվական և մշակութային ազդեցության տարածումը փոխեց բազմաթիվ ժողովուրդների պատմական զարգացման ընթացքը։ Միաժամանակ տեղի ունեցավ տարբեր քաղաքակրթական ավանդույթների փոխազդեցություն, որի հետևանքով ձևավորվեցին նոր մշակութային կենտրոններ, մտավոր կապեր և հասարակական հարաբերություններ։ Այս գործընթացը հսկայական նշանակություն ունեցավ հետագա դարերի գիտության, փիլիսոփայության, արվեստի, ճարտարապետության և գրականության զարգացման համար։ Կուրտիոս Ռուփոսի պատմագրական մոտեցման կարևոր առանձնահատկություններից է պատմական իրադարձությունների ներկայացումը մարդկային բնավորությունների, բարոյական ընտրությունների և քաղաքական հակասությունների միջոցով։ Հեղինակը ուշադրություն է դարձնում ոչ միայն պատերազմների ու նվաճումների արտաքին ընթացքին, այլև պատմական գործիչների հոգեբանական նկարագրին, նրանց մղումներին և որոշումների հետևանքներին։ Այսպիսով, պատմությունը վերածվում է մարդկային բնավորության և իշխանության հարաբերությունների ուսումնասիրության։ Ալեքսանդրի կերպարի միջոցով բարձրացվում են առաջնորդության, խիզախության, ինքնատիրապետման, փառասիրության, չափավորության և պատասխանատվության հարցեր։ Պատմական շարադրանքը համադրում է ռազմական իրադարձությունների նկարագրությունը, քաղաքական զարգացումների ներկայացումը և բարոյական դատողությունները՝ ստեղծելով անտիկ պատմագրությանը բնորոշ բազմաշերտ պատում։ Գրական տեսանկյունից աշխատությունն առանձնանում է պատմողական արտահայտչականությամբ, իրադարձությունների դրամատիկ ներկայացմամբ, կերպարների բնութագրման կարևորությամբ և պատմական նյութի գեղարվեստական մշակմամբ։ Կուրտիոս Ռուփոսի ոճին բնորոշ են հռետորական արտահայտչամիջոցները, հակադրությունները, բարոյախոսական դիտարկումները և պատմական իրադարձությունների ազդեցիկ մեկնաբանությունը։ Նրա երկը միաժամանակ պատմական տեղեկությունների աղբյուր է և գրական ստեղծագործություն, որտեղ փաստագրական պատումը համադրվում է հռետորական ու գեղարվեստական հնարքներով։ Պատմական հավաստիության տեսանկյունից այն կարևոր է նաև որպես Ալեքսանդրի մասին անտիկ շրջանից պահպանված պատմագրական ավանդույթներից մեկը, որը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու հին հեղինակների վերաբերմունքը Մակեդոնիայի արքայի նկատմամբ։ Պետք է նկատի ունենալ, որ Կուրտիոս Ռուփոսի շարադրանքը կրում է իր ժամանակաշրջանի պատմագրական մտածողության և հռետորական գրականության ազդեցությունը, ինչն աշխատությունը դարձնում է արժեքավոր ոչ միայն Ալեքսանդրի պատմության, այլև հռոմեական պատմագրության զարգացման ուսումնասիրության համար։ Ալեքսանդր Մեծի մասին պատմական ավանդույթը մեծ ազդեցություն է ունեցել նաև համաշխարհային գրականության, միջնադարյան պատմագրության և քաղաքական մտքի վրա։ Նրա կերպարը դարեր շարունակ ընկալվել է որպես անսահման փառքի, ռազմական հանճարի, նվաճողական հավակնությունների և աշխարհակալական իշխանության խորհրդանիշ։ Նրա մասին պատմությունները տարածվել են տարբեր ժողովուրդների գրականություններում՝ ենթարկվելով նոր մեկնաբանությունների և դառնալով պատմական ու գեղարվեստական բազմաթիվ ստեղծագործությունների նյութ։ Հայ մշակութային միջավայրում նույնպես Ալեքսանդրի կերպարը հայտնի է եղել պատմական, գրական և թարգմանական ավանդույթների միջոցով, իսկ նրա մասին անտիկ երկերի հայերեն տարածումը նպաստել է համաշխարհային պատմական ժառանգության ճանաչմանը։ 19-րդ դարում Մխիթարյան միաբանության կողմից նման աշխատությունների հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ուներ հայ ընթերցողի կրթական և մտավոր աշխարհայացքի ընդլայնման համար։ Վիեննայի Մխիթարյան միաբանությունը մեծ դեր է ունեցել դասական գրականության, պատմագրության և եվրոպական գիտական ժառանգության հայերեն ներկայացման գործում՝ նպաստելով հին աշխարհի պատմության ու մշակույթի վերաբերյալ գիտելիքների տարածմանը։ Այս հրատարակությունը կարևոր է անտիկ պատմագրության հայերեն մատչելիության, դասական հեղինակների ժառանգության տարածման և հայ գրական-թարգմանական մշակույթի զարգացման պատմության տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, դասական բանասերներին, գրականագետներին, հին աշխարհի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ռազմական պատմության մասնագետներին և Ալեքսանդր Մակեդոնացու կենսագրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Գրքի գիտական ու ընթերցողական արժեքը պայմանավորված է հին աշխարհի քաղաքական և ռազմական պատմության ուսումնասիրության, Ալեքսանդրի աշխարհակալական գործունեության ընկալման, հելլենիստական քաղաքակրթության ձևավորման նախադրյալների ճանաչման և անտիկ պատմագրության գրական առանձնահատկությունների բացահայտման հնարավորությամբ։

Updated: 2026-11-12
Կվինտոս Կուրտիոս Ռուփոսի «Ալեքսանդր Մակեդոնացու գործերի և սխրագործությունների մասին», երկրորդ հատոր

Free

Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Read more Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Read more Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book7 Read more Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book11 Read more Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Read more Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book14 Read more