Книги автора (1)

Онлайн

История

Կվինտոս Կուրտիոս Ռուփոսի «Ալեքսանդր Մակեդոնացու գործերի և սխրագործությունների մասին», երկրորդ հատոր

Հին հռոմեական պատմագրության նշանավոր ներկայացուցիչ Կվինտոս Կուրտիոս Ռուփոսի այս աշխատության երկրորդ հատորը նվիրված է Մակեդոնիայի արքա Ալեքսանդր Մեծի կյանքին, ռազմական արշավանքներին, քաղաքական գործունեությանը և պատմական նշանակություն ունեցող գործերին։ Ստեղծագործությունը պատկանում է անտիկ պատմագրության այն կարևոր երկերի շարքին, որոնց միջոցով պահպանվել և հետագա սերունդներին է փոխանցվել հին աշխարհի մեծագույն զորավարներից մեկի կենսագրության ու նվաճումների մասին պատմական հիշողությունը։ Ալեքսանդր Մակեդոնացու կերպարը ներկայացվում է որպես համաշխարհային պատմության ընթացքի վրա խոր ազդեցություն ունեցած պետական գործչի և զորավարի, որի ռազմական ընդունակությունները, քաղաքական հավակնությունները, կազմակերպչական կարողությունները և աշխարհակալական ձգտումները փոխեցին հին աշխարհի քաղաքական ու մշակութային աշխարհագրությունը։ Աշխատության պատմական բովանդակության կենտրոնում Ալեքսանդրի իշխանության ամրապնդման, Պարսկական տերության դեմ ծավալած պայքարի, Արևելք կատարած նվաճողական արշավանքների և հսկայական տարածքներ ընդգրկող պետության ստեղծման պատմությունն է։ Երկի այս հատվածը շարունակություն է Ալեքսանդրի կենսագրական պատումի և հնարավորություն է տալիս հետևելու նրա ռազմական ու քաղաքական գործունեության զարգացմանը՝ ուշադրություն դարձնելով արշավանքների ընթացքին, զորքերի տեղաշարժերին, ռազմավարական որոշումներին, մարտական գործողություններին և նվաճված տարածքներում իշխանության հաստատման խնդիրներին։ Ալեքսանդրի արշավանքները ներկայացվում են որպես ոչ միայն ռազմական հաղթանակների հաջորդականություն, այլև պետականաշինական բարդ գործընթաց, որի ընթացքում նա ստիպված էր լուծել կառավարման, ենթակա ժողովուրդների հետ հարաբերությունների, բանակի կազմակերպման և նոր տարածքների քաղաքական ինտեգրման խնդիրները։ Պատմական պատումի կարևոր ուղղություններից է Մակեդոնիայի և Պարսկական տերության միջև հակամարտությունը, որը դարձավ հին աշխարհի քաղաքական պատմության վճռորոշ իրադարձություններից մեկը։ Պարսկական հզոր տերության դեմ Ալեքսանդրի հաղթանակները պայմանավորեցին Աքեմենյան պետության անկումը և Մերձավոր Արևելքի քաղաքական համակարգի հիմնարար փոփոխությունը։ Այս իրադարձությունների միջոցով բացահայտվում են հին աշխարհի ռազմական կազմակերպման առանձնահատկությունները, զորավարական մտածողության նշանակությունը և պետական իշխանության ընդլայնման մեխանիզմները։ Աշխատությունը կարևորում է նաև Ալեքսանդրի անհատականության տարբեր կողմերը՝ նրա քաջությունը, փառասիրությունը, վճռականությունը, փառքի ձգտումը և անսահման իշխանության գաղափարը։ Նրա կերպարը միաժամանակ ներկայացնում է մեծ նվաճողի և բարդ պատմական անհատականության հակասական գծերը։ Ռազմական հաջողությունների հետ մեկտեղ ուշադրության են արժանանում իշխանության պահպանման դժվարությունները, զորավարի և զինվորների հարաբերությունները, շրջապատի ազդեցությունը, քաղաքական որոշումների հետևանքները և աշխարհակալական ձգտումների մարդկային ու պետական գինը։ Այս հանգամանքը ստեղծագործությանը հաղորդում է ոչ միայն պատմական, այլև բարոյափիլիսոփայական նշանակություն, քանի որ Ալեքսանդրի կենսագրությունը հնարավորություն է տալիս խորհելու իշխանության բնույթի, փառքի անցողիկության, մարդկային հավակնությունների և պատմական մեծության չափանիշների շուրջ։ Երկի կարևոր թեմաներից է նաև հունական և արևելյան քաղաքակրթությունների փոխհարաբերությունը։ Ալեքսանդրի նվաճումները հանգեցրին հունական մշակույթի տարածմանը Արևելքում և նպաստեցին հելլենիստական աշխարհի ձևավորմանը։ Նվաճված տարածքներում հունական քաղաքական, լեզվական և մշակութային ազդեցության տարածումը փոխեց բազմաթիվ ժողովուրդների պատմական զարգացման ընթացքը։ Միաժամանակ տեղի ունեցավ տարբեր քաղաքակրթական ավանդույթների փոխազդեցություն, որի հետևանքով ձևավորվեցին նոր մշակութային կենտրոններ, մտավոր կապեր և հասարակական հարաբերություններ։ Այս գործընթացը հսկայական նշանակություն ունեցավ հետագա դարերի գիտության, փիլիսոփայության, արվեստի, ճարտարապետության և գրականության զարգացման համար։ Կուրտիոս Ռուփոսի պատմագրական մոտեցման կարևոր առանձնահատկություններից է պատմական իրադարձությունների ներկայացումը մարդկային բնավորությունների, բարոյական ընտրությունների և քաղաքական հակասությունների միջոցով։ Հեղինակը ուշադրություն է դարձնում ոչ միայն պատերազմների ու նվաճումների արտաքին ընթացքին, այլև պատմական գործիչների հոգեբանական նկարագրին, նրանց մղումներին և որոշումների հետևանքներին։ Այսպիսով, պատմությունը վերածվում է մարդկային բնավորության և իշխանության հարաբերությունների ուսումնասիրության։ Ալեքսանդրի կերպարի միջոցով բարձրացվում են առաջնորդության, խիզախության, ինքնատիրապետման, փառասիրության, չափավորության և պատասխանատվության հարցեր։ Պատմական շարադրանքը համադրում է ռազմական իրադարձությունների նկարագրությունը, քաղաքական զարգացումների ներկայացումը և բարոյական դատողությունները՝ ստեղծելով անտիկ պատմագրությանը բնորոշ բազմաշերտ պատում։ Գրական տեսանկյունից աշխատությունն առանձնանում է պատմողական արտահայտչականությամբ, իրադարձությունների դրամատիկ ներկայացմամբ, կերպարների բնութագրման կարևորությամբ և պատմական նյութի գեղարվեստական մշակմամբ։ Կուրտիոս Ռուփոսի ոճին բնորոշ են հռետորական արտահայտչամիջոցները, հակադրությունները, բարոյախոսական դիտարկումները և պատմական իրադարձությունների ազդեցիկ մեկնաբանությունը։ Նրա երկը միաժամանակ պատմական տեղեկությունների աղբյուր է և գրական ստեղծագործություն, որտեղ փաստագրական պատումը համադրվում է հռետորական ու գեղարվեստական հնարքներով։ Պատմական հավաստիության տեսանկյունից այն կարևոր է նաև որպես Ալեքսանդրի մասին անտիկ շրջանից պահպանված պատմագրական ավանդույթներից մեկը, որը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու հին հեղինակների վերաբերմունքը Մակեդոնիայի արքայի նկատմամբ։ Պետք է նկատի ունենալ, որ Կուրտիոս Ռուփոսի շարադրանքը կրում է իր ժամանակաշրջանի պատմագրական մտածողության և հռետորական գրականության ազդեցությունը, ինչն աշխատությունը դարձնում է արժեքավոր ոչ միայն Ալեքսանդրի պատմության, այլև հռոմեական պատմագրության զարգացման ուսումնասիրության համար։ Ալեքսանդր Մեծի մասին պատմական ավանդույթը մեծ ազդեցություն է ունեցել նաև համաշխարհային գրականության, միջնադարյան պատմագրության և քաղաքական մտքի վրա։ Նրա կերպարը դարեր շարունակ ընկալվել է որպես անսահման փառքի, ռազմական հանճարի, նվաճողական հավակնությունների և աշխարհակալական իշխանության խորհրդանիշ։ Նրա մասին պատմությունները տարածվել են տարբեր ժողովուրդների գրականություններում՝ ենթարկվելով նոր մեկնաբանությունների և դառնալով պատմական ու գեղարվեստական բազմաթիվ ստեղծագործությունների նյութ։ Հայ մշակութային միջավայրում նույնպես Ալեքսանդրի կերպարը հայտնի է եղել պատմական, գրական և թարգմանական ավանդույթների միջոցով, իսկ նրա մասին անտիկ երկերի հայերեն տարածումը նպաստել է համաշխարհային պատմական ժառանգության ճանաչմանը։ 19-րդ դարում Մխիթարյան միաբանության կողմից նման աշխատությունների հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ուներ հայ ընթերցողի կրթական և մտավոր աշխարհայացքի ընդլայնման համար։ Վիեննայի Մխիթարյան միաբանությունը մեծ դեր է ունեցել դասական գրականության, պատմագրության և եվրոպական գիտական ժառանգության հայերեն ներկայացման գործում՝ նպաստելով հին աշխարհի պատմության ու մշակույթի վերաբերյալ գիտելիքների տարածմանը։ Այս հրատարակությունը կարևոր է անտիկ պատմագրության հայերեն մատչելիության, դասական հեղինակների ժառանգության տարածման և հայ գրական-թարգմանական մշակույթի զարգացման պատմության տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, դասական բանասերներին, գրականագետներին, հին աշխարհի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ռազմական պատմության մասնագետներին և Ալեքսանդր Մակեդոնացու կենսագրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Գրքի գիտական ու ընթերցողական արժեքը պայմանավորված է հին աշխարհի քաղաքական և ռազմական պատմության ուսումնասիրության, Ալեքսանդրի աշխարհակալական գործունեության ընկալման, հելլենիստական քաղաքակրթության ձևավորման նախադրյալների ճանաչման և անտիկ պատմագրության գրական առանձնահատկությունների բացահայտման հնարավորությամբ։

Обновлено. 2026-11-12
Կվինտոս Կուրտիոս Ռուփոսի «Ալեքսանդր Մակեդոնացու գործերի և սխրագործությունների մասին», երկրորդ հատոր

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Подробнее Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book4 Подробнее Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book7 Подробнее Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Подробнее Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1894 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Подробнее Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book18 Подробнее