Լիգուորի, Ալֆոնսո Մարիա դե

Լիգուորի, Ալֆոնսո Մարիա դե

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Religion

Ղայէթ ազիզ պիքիր Մարիամըն աճըլարընա սունուլմուշ սեպտեմբեր այը

Ներկայացված մատենագիտական գրառումը վերաբերում է Վենետիկում 1886 թվականին հրատարակված գրքի, որի վերնագիրը գրված է օսմաներեն թուրքերենի լատինատառ կամ հնչյունական փոխանցման ձևով։ Վերնագրի առանձին բառերի ընթերցումը դժվար է, ուստի դրա ամբողջական և ճշգրիտ թարգմանությունը հնարավոր չէ վստահորեն հաստատել միայն այս գրությամբ։ Այնուամենայնիվ, «Մարիամըն» ձևը հավանաբար վերաբերում է Մարիամին՝ քրիստոնեական ավանդության մեջ Հիսուս Քրիստոսի մորը՝ Սուրբ Մարիամ Աստվածածնին։ Քրիստոնեական գրականության մեջ Մարիամ Աստվածածինը կարևոր տեղ է զբաղեցնում որպես հավատքի, խոնարհության, մայրական սիրո, բարեխոսության և աստվածային կամքին նվիրվածության խորհրդանիշ։ Նրան նվիրված գրականությունը կարող է ներառել աղոթքներ, հոգևոր խորհրդածություններ, ներբողներ, կրոնական ուսուցողական նյութեր կամ Մարիամի կյանքի և քրիստոնեական ավանդության մեջ նրա դերի մասին պատմություններ։ Սակայն վերնագրի ընթերցման անորոշության պատճառով հնարավոր չէ հաստատել, թե տվյալ գիրքը դրանցից որ տեսակին է պատկանում։ Մարիամ Աստվածածնի պաշտամունքը երկար պատմություն ունի արևելյան և արևմտյան քրիստոնեական ավանդույթներում։ Նրա կերպարը կարևոր տեղ է զբաղեցնում եկեղեցական տոներում, աղոթքներում, շարականներում, կրոնական արվեստում և հավատացյալների հոգևոր կյանքում։ Մարիամին նվիրված գրականությունը հաճախ նպատակ ունի ընթերցողին ծանոթացնելու նրա աստվածաբանական նշանակությանը, ներկայացնելու նրան որպես բարեպաշտության օրինակ և խրախուսելու աղոթական ու հոգևոր կյանքը։ Եթե այս հրատարակությունը նույնպես պատկանում է նման գրականության շարքին, ապա այն կարող է արժեք ներկայացնել Մարիամ Աստվածածնի շուրջ ձևավորված կրոնական պատկերացումների և դրանց գրավոր արտահայտության ուսումնասիրության համար։ Այնուամենայնիվ, սա միայն հնարավոր թեմատիկ շրջանակ է, ոչ թե գրքի բովանդակության հաստատված նկարագրություն։ Վենետիկը հայ տպագրության պատմության կարևոր կենտրոններից էր։ Այստեղ երկար ժամանակ գործել են հայերեն գրքի հրատարակման և տարածման կենտրոններ, հատկապես՝ Սուրբ Ղազարի Մխիթարյան միաբանությունը, որի գործունեությունը մեծ դեր է ունեցել հայ կրոնական, պատմագիտական, լեզվաբանական և գրական ժառանգության պահպանման ու զարգացման գործում։ Այդուհանդերձ, միայն հրատարակության վայրի հիման վրա հնարավոր չէ եզրակացնել, որ այս գիրքը տպագրվել է Մխիթարյան միաբանության տպարանում կամ պատկանում է հայերեն գրականությանը, քանի որ վերնագիրը ներկայացված է օսմաներեն թուրքերենի հնչյունական փոխանցմամբ, իսկ տպարանի անունը նշված չէ։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել Օսմանյան կայսրության ժամանակաշրջանի կրոնական գրականությամբ, օսմաներեն տպագրության պատմությամբ, Մարիամ Աստվածածնին նվիրված ստեղծագործություններով և Վենետիկում հրատարակված բազմալեզու գրականությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Այն կարող է նաև արժեք ունենալ հին մատենագիտական գրառումների վերծանման և տարբեր լեզուներով հրատարակված կրոնական գրքերի նույնականացման համար։ Վերնագրի ճշգրիտ ընթերցումն անհրաժեշտ է նախքան գրքի թեմատիկ ուղղվածության, հեղինակային պատկանելության կամ բնագրային աղբյուրի վերաբերյալ ավելի որոշակի եզրակացություններ անելը։ Հետևաբար, ներկայիս տվյալների հիման վրա հրատարակությունը կարելի է միայն նախնականորեն կապել Մարիամ Աստվածածնի թեմայի հետ, իսկ վերջնական վերնագիրն ու բովանդակային բնութագիրը ճշտելու համար անհրաժեշտ է բնագրի վերնաթերթի պատկերը կամ վերնագրի ավելի հստակ տառադարձությունը։

Updated: 2026-10-24
Ղայէթ ազիզ պիքիր Մարիամըն աճըլարընա սունուլմուշ սեպտեմբեր այը

Free

Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book3 Read more Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Read more Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան 1884 թ․ – 1915 թ․ Դանիել Վարուժանը արևմտահայ պոեզիայի ամենատաղանդավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն բնությունը, գյուղական կյանքը և մարդու ստեղծագործ ուժը։ Վարուժանը հիանում էր աշխատանքի գեղեցկությամբ և մարդու հոգևոր ուժով։ Նրա բանաստեղծությունները հարուստ են պատկերներով և զգացմունքներով։ Նա ձգտել է վերածնել ազգային մշակութային արժեքները։ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ նա ձերբակալվել և սպանվել է։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պոեզիայի զարգացման վրա։ Վարուժանի ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Նա համարվում է արևմտահայ գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Read more Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book14 Read more Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book4 Read more Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book6 Read more