Լիգուորի, Ալֆոնսո Մարիա դե

Լիգուորի, Ալֆոնսո Մարիա դե

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

Религия

Ղայէթ ազիզ պիքիր Մարիամըն աճըլարընա սունուլմուշ սեպտեմբեր այը

Ներկայացված մատենագիտական գրառումը վերաբերում է Վենետիկում 1886 թվականին հրատարակված գրքի, որի վերնագիրը գրված է օսմաներեն թուրքերենի լատինատառ կամ հնչյունական փոխանցման ձևով։ Վերնագրի առանձին բառերի ընթերցումը դժվար է, ուստի դրա ամբողջական և ճշգրիտ թարգմանությունը հնարավոր չէ վստահորեն հաստատել միայն այս գրությամբ։ Այնուամենայնիվ, «Մարիամըն» ձևը հավանաբար վերաբերում է Մարիամին՝ քրիստոնեական ավանդության մեջ Հիսուս Քրիստոսի մորը՝ Սուրբ Մարիամ Աստվածածնին։ Քրիստոնեական գրականության մեջ Մարիամ Աստվածածինը կարևոր տեղ է զբաղեցնում որպես հավատքի, խոնարհության, մայրական սիրո, բարեխոսության և աստվածային կամքին նվիրվածության խորհրդանիշ։ Նրան նվիրված գրականությունը կարող է ներառել աղոթքներ, հոգևոր խորհրդածություններ, ներբողներ, կրոնական ուսուցողական նյութեր կամ Մարիամի կյանքի և քրիստոնեական ավանդության մեջ նրա դերի մասին պատմություններ։ Սակայն վերնագրի ընթերցման անորոշության պատճառով հնարավոր չէ հաստատել, թե տվյալ գիրքը դրանցից որ տեսակին է պատկանում։ Մարիամ Աստվածածնի պաշտամունքը երկար պատմություն ունի արևելյան և արևմտյան քրիստոնեական ավանդույթներում։ Նրա կերպարը կարևոր տեղ է զբաղեցնում եկեղեցական տոներում, աղոթքներում, շարականներում, կրոնական արվեստում և հավատացյալների հոգևոր կյանքում։ Մարիամին նվիրված գրականությունը հաճախ նպատակ ունի ընթերցողին ծանոթացնելու նրա աստվածաբանական նշանակությանը, ներկայացնելու նրան որպես բարեպաշտության օրինակ և խրախուսելու աղոթական ու հոգևոր կյանքը։ Եթե այս հրատարակությունը նույնպես պատկանում է նման գրականության շարքին, ապա այն կարող է արժեք ներկայացնել Մարիամ Աստվածածնի շուրջ ձևավորված կրոնական պատկերացումների և դրանց գրավոր արտահայտության ուսումնասիրության համար։ Այնուամենայնիվ, սա միայն հնարավոր թեմատիկ շրջանակ է, ոչ թե գրքի բովանդակության հաստատված նկարագրություն։ Վենետիկը հայ տպագրության պատմության կարևոր կենտրոններից էր։ Այստեղ երկար ժամանակ գործել են հայերեն գրքի հրատարակման և տարածման կենտրոններ, հատկապես՝ Սուրբ Ղազարի Մխիթարյան միաբանությունը, որի գործունեությունը մեծ դեր է ունեցել հայ կրոնական, պատմագիտական, լեզվաբանական և գրական ժառանգության պահպանման ու զարգացման գործում։ Այդուհանդերձ, միայն հրատարակության վայրի հիման վրա հնարավոր չէ եզրակացնել, որ այս գիրքը տպագրվել է Մխիթարյան միաբանության տպարանում կամ պատկանում է հայերեն գրականությանը, քանի որ վերնագիրը ներկայացված է օսմաներեն թուրքերենի հնչյունական փոխանցմամբ, իսկ տպարանի անունը նշված չէ։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել Օսմանյան կայսրության ժամանակաշրջանի կրոնական գրականությամբ, օսմաներեն տպագրության պատմությամբ, Մարիամ Աստվածածնին նվիրված ստեղծագործություններով և Վենետիկում հրատարակված բազմալեզու գրականությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Այն կարող է նաև արժեք ունենալ հին մատենագիտական գրառումների վերծանման և տարբեր լեզուներով հրատարակված կրոնական գրքերի նույնականացման համար։ Վերնագրի ճշգրիտ ընթերցումն անհրաժեշտ է նախքան գրքի թեմատիկ ուղղվածության, հեղինակային պատկանելության կամ բնագրային աղբյուրի վերաբերյալ ավելի որոշակի եզրակացություններ անելը։ Հետևաբար, ներկայիս տվյալների հիման վրա հրատարակությունը կարելի է միայն նախնականորեն կապել Մարիամ Աստվածածնի թեմայի հետ, իսկ վերջնական վերնագիրն ու բովանդակային բնութագիրը ճշտելու համար անհրաժեշտ է բնագրի վերնաթերթի պատկերը կամ վերնագրի ավելի հստակ տառադարձությունը։

Обновлено. 2026-10-24
Ղայէթ ազիզ պիքիր Մարիամըն աճըլարընա սունուլմուշ սեպտեմբեր այը

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book5 Подробнее Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book9 Подробнее Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book6 Подробнее Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Подробнее Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book16 Подробнее Վահան Թեքեյան Վահան Թեքեյան 1878 թ․ – 1945 թ․ Վահան Թեքեյանը սփյուռքահայ գրականության ամենահայտնի բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հայտնի են իրենց խորը քնարականությամբ և հայրենասիրությամբ։ Թեքեյանը գրել է սիրո, հայրենիքի և մարդկային կյանքի մասին։ Նա նաև ակտիվ լրագրող և հասարակական գործիչ էր։ Նրա պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել հայկական սփյուռքում։ Թեքեյանի լեզուն նուրբ է և արտահայտիչ։ Նա կարևոր դեր է ունեցել արևմտահայ մշակույթի պահպանման գործում։ Նրա գործերը թարգմանվել են տարբեր լեզուներով։ Շատ գրականագետներ նրան անվանում են «Սփյուռքի բանաստեղծ իշխան»։ Նրա անունը շարունակում է մնալ հայ պոեզիայի կարևոր էջերից մեկը։ menu_book2 Подробнее