Books by this author (1)
History
Տիգրան Բ-ի տերությունը և նրա պայքարը Հռոմի ու Պարթևաստանի ծավալապաշտական քաղաքականության դեմ
Աշխատությունը նվիրված է հայոց պատմության ամենանշանավոր պետական գործիչներից մեկի՝ Արտաշեսյան արքայատոհմի ներկայացուցիչ Տիգրան Բ Մեծի օրոք ստեղծված հայկական հզոր տերությանը, նրա քաղաքական, ռազմական և տարածքային ընդարձակմանը, ինչպես նաև Հին Արևելքի երկու ազդեցիկ ուժերի՝ Հռոմեական Հանրապետության և Պարթևական թագավորության հետ ունեցած բարդ հարաբերություններին։ Այն անդրադառնում է մ.թ.ա. I դարի միջազգային քաղաքական իրադրությանը, երբ Առաջավոր Ասիան դարձել էր խոշոր պետությունների շահերի բախման կարևորագույն կենտրոն, իսկ Հայաստանը, օգտվելով տարածաշրջանային ուժերի հարաբերակցության փոփոխություններից, կարողացել էր վերածվել նշանակալի ռազմաքաղաքական կենտրոնի։ Տիգրան Բ Մեծի կառավարման ժամանակաշրջանը ներկայացվում է որպես հայկական պետականության վերելքի, տարածքային ընդարձակման և միջազգային հեղինակության ամրապնդման կարևոր փուլ։ Աշխատության առանցքային թեմաներից է հայկական տերության ձևավորման և հզորացման գործընթացը, որի հիմքում ընկած էին պետական կառավարման կենտրոնացումը, ռազմական ներուժի զարգացումը, դիվանագիտական հարաբերությունների ընդլայնումը և տարածաշրջանային քաղաքականության մեջ Հայաստանի ինքնուրույն դերակատարության հաստատումը։ Առանձնահատուկ ուշադրության է արժանի Հայաստանի հարաբերությունների ուսումնասիրությունը Պարթևաստանի հետ, որը երկար ժամանակ համարվում էր Առաջավոր Ասիայի գլխավոր քաղաքական ու ռազմական ուժերից մեկը և ձգտում էր պահպանել իր ազդեցությունը հարակից տարածքներում։ Ներկայացվում է նաև Հռոմի արևելյան քաղաքականության ընդլայնման համատեքստը, երբ հռոմեական իշխանությունները, աստիճանաբար ներգրավվելով Փոքր Ասիայի և Մերձավոր Արևելքի գործերին, ձգտում էին ամրապնդել իրենց դիրքերը և սահմանափակել տարածաշրջանային ինքնուրույն ուժերի ազդեցությունը։ Այս պայմաններում Տիգրան Բ-ի արտաքին քաղաքականությունը դիտարկվում է որպես բարդ ռազմավարական գործընթաց, որի ընթացքում հայկական պետությունը ստիպված էր հավասարակշռել հարևան գերտերությունների շահերը, պաշտպանել սեփական տարածքային ամբողջականությունը և պահպանել ձեռք բերած քաղաքական դիրքերը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև Հռոմի և Պարթևաստանի ծավալապաշտական ձգտումների ազդեցության բացահայտումը հայկական պետության հետագա զարգացման վրա։ Ներկայացվում են այն քաղաքական ու ռազմական հակասությունները, որոնք աստիճանաբար հանգեցրին Հայաստանի ներգրավմանը տարածաշրջանային լայնածավալ հակամարտությունների մեջ և փոխեցին ուժերի հարաբերակցությունը Առաջավոր Ասիայում։ Տիգրան Մեծի տերության պատմությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն առանձին ռազմական բախումներն ու դիվանագիտական իրադարձությունները, այլև հելլենիստական աշխարհի քաղաքական համակարգում Հայաստանի ունեցած նշանակությունը, նրա տնտեսական ու մշակութային կապերը և տարբեր քաղաքակրթական ազդեցությունների փոխազդեցությունը։ Կարևորվում է նաև այն հանգամանքը, որ հայկական տերությունը հանդես էր գալիս ոչ միայն որպես հարևան գերտերությունների միջև մրցակցության տարածք, այլև որպես սեփական շահերը հետապնդող ինքնուրույն քաղաքական ուժ, որն իր ռազմական և դիվանագիտական հնարավորություններով կարողանում էր ազդել տարածաշրջանի իրադարձությունների ընթացքի վրա։ Այս առումով աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի Տիգրան Բ Մեծի ժամանակաշրջանի պատմական գործընթացները, Հայաստանի միջազգային դիրքը և հին հայկական պետականության զարգացման առանձնահատկությունները հասկանալու համար։ Այն արժեքավոր է հատկապես հայոց պատմությամբ, հին աշխարհի միջազգային հարաբերություններով, հռոմեական և պարթևական պատմությամբ ու Առաջավոր Ասիայի ռազմաքաղաքական զարգացումներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ հնարավորություն տալով ամբողջական պատկերացում կազմելու Հայաստանի պատմության այն ժամանակաշրջանի մասին, երբ երկիրը հասել էր իր քաղաքական և տարածքային հզորության բարձրակետին և դարձել Հին աշխարհի կարևորագույն պետություններից մեկը։
Updated: 2026-11-21